Παρασκευή 6 Αυγούστου 2010

Η Ελλάδα της χρεοκοπίας, της απόγνωσης, της υποτίμησης, της εξόδου. Ψάχνει τον Μωυσή της. Δεν θα έρθει. Σε συνθήκες πανικού δεν φτιάχνεις κράτος και κοινωνική συγκρότηση. Χρειάζεσαι ένα θετικό ή πολύ αρνητικό ορόσημο. Τα πρώτα τα χάσαμε. Το στοίχημά μας είναι στο δεύτερο. Υπάρχει μια αρχή, μάλλον κομμουνιστική, αλλά ενδιαφέρουσα. Εδώ που φθάσαμε, δεν έχουμε να χάσουμε τίποτα περισσότερο από τις αλυσίδες μας. Οσο περνούν οι εβδομάδες η κατάστασή μας θα γίνεται όλο και πιο αντιληπτή. Μέχρι την Εξέγερση.Απέναντι στον πολιτικό κύκλο της Μεταπολίτευσης, το ΔΝΤ, την Ευρώπη των δημοσιονομιστών και της γραφειοκρατίας. Πολλοί θα χαρακτηρίσουν, ως συνήθως, την εξέγερση ορόσημο. Το στοίχημα όμως είναι αλλού. Σε αυτό που θα συμβεί, σε αυτούς που θα αναλάβουν, στη συλλογική αυτοδέσμευση για την εθνική αναγέννηση, στην κοινωνική ενσυνείδηση της επόμενη μέρας από την Εξέγερση. Είτε θα πετύχουμε και θα πάρουμε την πατρίδα μας πίσω, είτε θα χαθούμε για αιώνες στις πατρίδες των άλλων και των υπερκρατικών διεθνών οργανισμών, τις νέες αυτοκρατορίες.Εκατόν ενενήντα χρόνια μετά την Εθνική Επανάσταση, που σηματοδότησε την εξέγερση των Λαών, των Φυλών και των Εθνών, απέναντι στις αυτοκρατορίες της Φεουδαρχίας και της Αποικιοκρατίας, θα δείξουμε ιστορικά αν είμαστε θύματα ή θύτες των Κοτζαμπάσηδων, των Δωσίλογων και της Κλεπτοκρατίας των κρατικών προμηθευτών. Οφείλουμε να το γνωρίζουμε καλύτερα απ' όλους τους άλλους, γιατί είναι γραμμένο στην Ιστορία μας. Τα Εθνη για να έχουν Κράτη θα πρέπει να τα αξίζουν και να αγωνίζονται γι' αυτά
Δηλαδή, τι στρατηγική θα μπορούσαν να ακολουθήσουν οι αντικαθεστωτικές δυνάμεις, για την εμπέδωση της ανάγκης μιας νέας ηγεσίας, για μια νέα πορεία, εντός ενός πλαισίου μιας σύγχρονης συλλογικής κοινωνικής συνείδησης. Απάντηση έχω…αλλά δεν είναι η ώρα της! Θα έχει ενδιαφέρον να «δουλέψει» ο καθένας ξεχωριστά αυτή την υπόθεση. Χρόνος δεν υπάρχει πολύς.Το καθεστώς δεν θα δώσει ούτε λεπτό στους αντιπάλους του. Ο χρόνος είναι πολυτιμότερος από το χρήμα.Ο χρόνος φτιάχνει χρήμα στον καπιταλισμό. Πάντοτε έτσι ήταν. Μα τώρα, είναι ακόμη πιο σημαντικός, διότι μέσω αυτού δομούνται νέες ηγεμονίες και όχι απλώς κάποιες περιουσίες, ηγεσίες και κυριαρχίες.Κατά την μεταπολίτευση, η έννοια του ελληνικού λαού συνδέθηκε με το μήνυμα «η Ελλάδα ανήκει στη Δύση», αργότερα με το μήνυμα του συνθήματος «η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες» και μετά με το «η Ελλάδα ανήκει στον σκληρό πυρήνα της ΕΕ». Σήμερα ο λαός, ως συλλογική βούληση των ελλήνων, γίνεται προσπάθεια να αποδομηθεί, διαχεόμενος ως διαλεκτική πρακτική εντός μιας απόλυτα αόριστης παγκόσμιας συλλογικότητας, η οποία κατασκευάζεται από μία πολιτικο-οικονομική αδελφότητα που ασκεί πλέον απροκάλυπτη ηγεσία στην χώρα.Τώρα η έννοια του λαού καλύπτεται διαλεκτικά από το σύνθημα «Η Ελλάδα ανήκει στην παγκοσμιοποίηση». Αυτό είναι το σύνθημα το οποίο ο Γιώργος Παπανδρέου και η παρέα του δεν τολμούν ακόμη να αρθρώσουν ρητά, αλλά δοκιμάζουν σιγά-σιγά να το εκφράσουν έμμεσα ως μήνυμα.

Πέμπτη 5 Αυγούστου 2010

Διέταξαν την φτώχεια στους άναυδους και φουκαράδες υπηκόους τους και υποθήκευσαν το μέλλον της χώρας και των νέων ανθρώπων, χωρίς ουδεμία προοπτική αναπτύξεως. Παρέδωσαν μαζί με όλα τα άλλα και την αξιοπρέπεια των Ελλήνων και το φιλότιμό τους, στον σκληρό και άτεγκτο χαρτογιακά των Βρυξελλών.
Η κρίση έχει επικαθίσει πλέον στην χώρα και είναι κρίση πολιτική, οικονομική, θεσμών, πολιτισμού, παιδείας. Όλα αυτά παρεπιδημούν στην χώρα μας ως “προϊόντα” εν ανεπάρκεια χρόνια τώρα. Και την κρίση αυτή την προκάλεσαν οι εξ επαγγέλματος πολιτικοί, δια των περίφημων πελατειακών σχέσεων που ανέπτυξαν σε όλο το φάσμα των δραστηριοτήτων της κοινωνίας. Βαθιά πληγωμένη η χώρα, σέρνεται και επιζητεί βοήθεια για να επιβιώσει. Η τραγικότητα της καταστάσεως ξεπέρασε και αυτή την τραγικότητα του πολέμου.
Και οι κυρίως υπεύθυνοι δια την πτώχευση των αξιών και των θεσμών, τραγικές φιγούρες, χωρίς ίχνος μετάνοιας, χωρίς ουδεμία εντροπή, χωρίς ίχνος αξιοπρέπειας, διακηρύττουν ότι δεν φταίνε αυτοί αλλά οι άλλοι και πως αυτή δια των ενεργειών τους θα σώσουν την χώρα!!!
Και εμείς απαθείς βλέπουμε τον τρόπο με τον οποίο σώζουν (κατακρημνίζουν) την χώρα!
Να και ένα παράδειγμα σημερινό της τραγικότητας που βιώνει η χώρα. Η τρόϊκα διέταξε πως για να πάρουμε την δόση μας και να μην πτωχεύσουμε, πρέπει να πουλήσουμε περιουσιακά κομμάτια της ΔΕΗ. Και να, τα μοσχαναθρεμμένα κομματόσκυλα, δικά τους κατασκευάσματα, ο στρατός κατοχής της Ελλάδος, χρόνια τώρα, οι μηδέποτε εργασθέντες με διαταγές των πολιτικάντηδων, απειλούν με προκλητικό τρόπο πως, αν συμβεί κάτι τέτοιο θα σβήσει η χώρα! Ποιός του έδωσε αυτό δικαίωμα; Οι πολιτικάντηδες όταν τους χρησιμοποιούσαν πρός ίδιο όφελος και τώρα τους επιστρέφουν την κολεγιά. Ας τους λουστούν τώρα. Εμείς λουστήκαμε τόσους και τόσους άχρηστους της πολιτικής και πάρα πολλοί από εμάς τους χειροκροτούν ακόμη για τις επιδώσεις τους, αντί να τους εξαποστείλλουν στον καιάδα της εξαφανίσεως από προσώπου της πολιτικής. Αλλά Ελλάδα το “μεγαλείο” σου βασίλεμα δεν έχει. Ας ετοιμαστούμε να μπούμε και πάλι στο καβούκι των κομμάτων, ας υπηρετήσουμε και πάλι τα συμφέροντά τους, ας εξαρτηθούμε από αυτούς, ας μας κάνουν ότι θέλουν, ιδού πεδίο δόξας λαμπρό. Οι δημοτικές εκλογές έρχονται και τα κόμματα αρχίζουν να σας λένε ποιούς υποστηρίζουν για να τους ψηφίσετε. Αυτά ξέρουν καλλίτερα από σας. Αν η προσωπικότητά σας σας το επιτρέπει ακολουθείστε τους άχρηστους......

Τρίτη 3 Αυγούστου 2010

Τα πρώτα ονόματα υποψηφίων δημάρχων που θα στηρίξει στις αυτοδιοικητικές εκλογές του Νοεμβρίου, αλλά δεν θα τους δώσει χρίσμα, ανακοίνωσε πριν λίγο το ΠΑΣΟΚ. Όπως τονίζεται στη σχετική ανακοίνωση, το ΠΑΣΟΚ δεν δίνει χρίσματα, αλλά μόνο τη στήριξη του σε πρόσωπα, αναδεικνύοντας ταυτόχρονα την αντίληψή του για την αυτοδιοίκηση. Ο κόσμος του ΠΑΣΟΚ, όπως τονίζεται στην ανακοίνωση, γνωρίζει ποιες είναι οι «κινήσεις» και τα πρόσωπα που εκφράζουν την αντίληψη του ΠΑΣΟΚ για την αυτοδιοίκηση και κυρίως για τη μεγάλη αλλαγή που φέρνει στο σχέδιο ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ. Απουσιάζουν τα ονόματα των υποψηφίων στους μεγάλους δήμους. Σε πέντε δήμους θα διενεργηθούν προκριματικές εκλογές, ανάμεσα τους και ο δήμος Ορεστιάδας.

Δευτέρα 2 Αυγούστου 2010

Δεν είναι εύκολο για τον ηγέτη ενός κόμματος, που ιδρύθηκε για να εκφράσει τα συμφέροντα των «μη προνομιούχων» να περικόπτει συντάξεις και μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων· ούτε είναι εύκολο ο σημερινός πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ –ενός κόμματος που κατήγγειλε τη Δεξιά ως «υποτελή» και διεκπεραιωτή εντολών συμμαχικών κρατών-να αποδεχθεί ότι εφαρμόζει τους όρους τελεσιγραφικού Μνημονίου.Μόνη παρηγορία για τον κ. Παπανδρέου είναι ότι η επιχείρηση των Μεγάλων Δυνάμεων για τη «συνέτιση» της Ελλάδος και την προσαρμογή της στα ευρωπαϊκώς ισχύοντα άρχισε λίγες δεκαετίες μόνον από συστάσεως του ελληνικού κράτους. Το ενδιαφέρον είναι ότι η επιχείρηση εξακολουθεί έως σήμερα.Με τη γενική χαλάρωση που επικράτησε στα χρόνια της μεταπολιτεύσεως, εθεωρήθη ότι η ένταξη της Ελλάδος στην Κοινότητα και στη συνέχεια στη Ζώνη του Ευρώ ήταν εξελίξεις που εξασφάλιζαν πλούτο ακόπως και αενάως. Αυτά έως πριν από λίγους μήνες, οπότε κατέστη αντιληπτό ότι οι εταίροι μας μπορούσαν να είναι άτεγκτοι. Τόσο περίπου όσο ο Λόρδος Πάλμερστον, όταν το 1850 επέβαλε ναυτικό αποκλεισμό στην Ελλάδα του Οθωνα, που δεν σεβάστηκε την ιδιωτική περιουσία του Ιουδαίου Δαυίδ Πατσίφικο, κάτοχο βρετανικού διαβατηρίου.Ξεκινώντας από το δημόσιο έλλειμμα που ήταν, ούτως ή άλλως, υψηλότατο και διόγκωσε ο υπουργός κ. Γιώργος Παπακωνσταντίνου, για να μπορέσει στη συνέχεια να το μειώσει ευκολότερα –κάτι ανάλογο είχε κάνει και ο κ. Γ. Αλογοσκούφης– και επελθούσης της διεθνούς δημοσιονομικής κρίσεως, συνετάγη Μνημόνιο.Σταδιακώς, βεβαίως, καθίσταται σαφές ότι στόχος του Μνημονίου είναι η ολική εξάρθρωση του όντως ασυμβάτου στις νέες απαιτήσεις των καιρών, ελληνικού οικονομικού συστήματος, που στηριζόταν στην μικρή οικογενειακή επιχείρηση, στην αυτοαπασχόληση εν γένει, στον μικρό ιδιοκτήτη ακινήτων. Ενας τρόπος ζωής και οικονομικής δραστηριότητος που, σε ορισμένες περιπτώσεις, έχει αρχίσει να διαμορφώνεται από την Οθωμανική Αυτοκρατορία και πήρε τερατώδεις διαστάσεις στα χρόνια της μεταπολιτεύσεως και ιδιαίτερα επί των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ, θα πρέπει να καταργηθεί μέσα σε λίγους μήνες.Από μίαν άποψη αυτό είναι δίκαιο ότι η διαχείριση του προβλήματος οφείλει να γίνει από τον κ. Παπανδρέου. Αντιλαμβανόμεθα τη δυσκολία και την αμηχανία του πρωθυπουργού, που πρέπει να εξαρθρώσει το υφιστάμενο σύστημα με τρόπο τόσο βίαιο και, ίσως, αντιπαραγωγικό.

Κυριακή 1 Αυγούστου 2010

Δίχως αυτονόητα πολιτική νομιμοποίηση δεν συστήνεται. Και δίχως αυτά ο λαός δεν χειραγωγείται. Η διαχείριση και όχι απλώς ή παραγωγή των αυτονόητων χαρακτηρίζει την διάσταση και το επίπεδο του λαϊκισμού.
Οι άνθρωποι που δομούν τον συνθηματικό λόγο του Γιώργου, διαπράττουν ένα τρομερό ολίσθημα που βραχυκυκλώνει σχεδόν καθημερινά τον μηχανισμό, αποκαλύπτοντας τον λαϊκισμό που τον συνέχει. Εισαγάγουν στον αφοριστικό πολιτικό λόγο του Γιώργου στοιχεία δηλωτικά της μορφής της προπαγάνδας που ακολουθείται με αποτέλεσμα να «εκθέτουν» τον μηχανισμό ανάπτυξης και διάχυσής της. Τα αυτονόητα τα δομείς, δεν τα εκφράζεις ως τέτοια. Δεν λες ποτέ ότι πολιτεύεσαι στη βάση των αυτονόητων, διότι τότε είσαι ανόητος. Τα αυτονόητα διαμορφώνονται ως σχετικά σταθερά νοήματα, που προδηλώνουν συγκεκριμένη στάση και συμπεριφορά του πολίτη, αποκλειστικά από τον μηχανισμό προπαγάνδας, μέσω της σχέσης σημαίνοντος-σημαινομένου και όχι από το κύριο στοιχείο της προπαγάνδας, που είναι ο πρωθυπουργός στην περίπτωσή μας.
Οι ξένοι σύμβουλοι του Γιώργου, μη γνωρίζοντας ακριβώς πώς «διακονείται» ο λαϊκισμός στη χώρα μας, επιχειρούν να εμφανίσουν τον έλληνα πρωθυπουργό ως πολιτική προσωπικότητα που υπερβαίνει την λαϊκιστική ρητορεία, με μέτρα που έρχονται να απαντήσουν στις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας. Προσπαθούν, δηλαδή, να τον εμφανίσουν ως πραγματιστή πολιτικό, οδηγώντας τον, όμως, διαρκώς να αντιφάσκει με τον ίδιο του τον εαυτό. Αν άφηναν τον μηχανισμό να κάνει αυτός αποκλειστικά την συγκεκριμένη…δουλειά, το αποτέλεσμα δεν θα γελοιοποιούσε τον ίδιο, σε αυτόν τουλάχιστον τον βαθμό. Σήμερα η προβολή των αυτονόητων από τον άνθρωπο που πριν λίγους μήνες έμπρακτα αμφισβητούσε αυτά τα νεοφιλελεύθερα αυτονόητα που φτωχοποιούν την ελληνική κοινωνία, οδηγώντας σε ένα ανατροφοδοτούμενο οικονομικό κύκλο ύφεσης, με χαρακτηριστικά μάλιστα στασιμοπληθωρισμού σε ζώνη σκληρού νομίσματος, ενισχύουν αντί να διασκεδάζουν το λαϊκιστικό προφίλ του ανδρός.
Ο μηχανισμός της προπαγάνδας, βλέποντας να τον υπερβαίνει ο φουριόζικος δήθεν ανατρεπτικός λόγος του Γιώργου και μη έχοντας στην διάθεσή του επαρκή χρόνο για να συγκροτήσει μια στοιχειωδώς συνεκτική βάση βεβαιοτήτων μέσω της λαϊκιστικής (απλοϊκής) αναπαράστασης συμβάντων που εμφανίζονται ως αναπόφευκτα γεγονότα…τρέχει πίσω από τα λόγια του, δημιουργώντας μια τεράστια επικοινωνιακή φούσκα, η οποία είναι βέβαιο ότι δεν μπορεί να παραμείνει για πολύ στο κοινωνικό έδαφος.

Σάββατο 31 Ιουλίου 2010

Τα ψαρώματα του τύπου «επιστράτευση» και «τα βυτιοφόρα του στρατού για εφοδιασμό» δεν έπιασαν και δεν θα πιάσουν. Η μεν επιστράτευση ήταν περισσότερο απειλή, ψάρωμα, και τώρα που δεν έπιασε και πρέπει να εφαρμοστεί, κολλάει στο διαλυμένο γραφειοκρατικό κράτος που δεν επανίδρυσε ο Καραμανλής και που διαλύει κάθε μέρα και περισσότερο ο ΓΑΠ. Η δε «σωτηρία» από τα βυτιοφόρα του στρατού είναι πολύ πιο δύσκολη από όσο ακούγεται, όχι μόνον γιατί ο στρατός έχει περιορισμένες δυνατότητες, αλλά και επειδή όλα αυτά προϋποθέτουν μια οργάνωση που αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει.Προϋποθέτουν επίσης και υποτακτικούς πρόθυμους να κάνουν τους πραιτωριανούς της τρόικας και της κατοχικής κυβέρνησης. Ειλικρινά όμως,δεν θα έπρεπε ο στρατιωτικός, ως πρώτος πληττόμενος από την κατοχική κυβέρνηση της τρόικας, να σαμποτάρει με τον τρόπο του την προσπάθειά τους να καταστεί απεργοσπαστικός μηχανισμός; Αυτή τη στιγμή τόσο ο στρατός μας, όσο και οι υπόλοιποι κρατικοί φορείς, δέχονται εντολές από μια τυπικώς ελληνική κυβέρνηση, που στην πραγματικότητα είναι κατευθυνόμενη από έξω. Είναι υποχρεωμένος να υπακούσει; Ο όρκος του στρατιωτικού είναι να τηρώ το Σύνταγμα και τους νόμους. Εδώ τώρα το ΔΝΤ μας λέει ότι δεν υπάρχει Σύνταγμα. Τι να κάνει ο στρατιωτικός; Ορκίστηκε πίστη σε κάποιο Μνημόνιο; Στην ελληνική σημαία ορκίστηκε πίστη.Η κυβέρνηση βρίσκεται σε εμφανή πανικό και είναι παγιδευμένη στην επικοινωνιακή “τελειότητα” του σχεδίου της, αφού πρέπει να λειτουργήσει το κράτος σε έκτακτες συνθήκες μήνα Αύγουστο για να μοιράσει πετρέλαιο και βενζίνη και να επιτάξει χιλιάδες φορτηγατζήδες. Αυτό και να συμβεί, και να λειτουργήσει δηλαδή, δεν πρόκειται να αλλάξει την κυβερνητική ήττα, που προέρχεται ήδη από την άρνηση των φορτηγατζήδων να υποκύψουν.Οι φορτηγατζήδες έχουν ήδη μια πρώτη νίκη και μαζί με αυτούς όλοι μας. Προκαλούν τον πρώτο πανικό στην κυβέρνηση, επιφέρουν ένα ισχυρό κτύπημα στην αίσθηση του «αήττητου» που είχε μέχρι σήμερα ο ΓΑΠ, με τις ισχυρές τροϊκανές και μιντιακές πλάτες.Σήμερα οι φορτηγατζήδες, ως μπροστάρης των μεσαίων στρωμάτων έπαιξαν «τα ρέστα τους» και κέρδισαν έναν πρώτο μεγάλο πόντο.