Κυριακή, 22 Μαρτίου 2015

Ακυρώθηκε άλλη μια παγίδα

Ακυρώθηκε άλλη μια παγίδα
Ολα δείχνουν πως η κυβέρνηση απέφυγε, προς το παρόν τουλάχιστον, άλλη μια παγίδα θανάτου. Με οικονομικούς όρους είναι η τέταρτη, σε διάστημα δύο μηνών, στο πλαίσιο του σχεδίου «αριστερή παρένθεση». Θυμίζουμε, για όσους μέσα στη δίνη των γεγονότων εξασθενεί η μνήμη τους, ότι την αγχόνη της εκτέλεσης, διά χρηματοδοτικής ασφυξίας, είχαν κατασκευάσει προεκλογικά με περίτεχνο τρόπο Σαμαράς - Βενιζέλος. Με εγχώρια και εισαγόμενα υλικά επιχειρήθηκε ως τώρα: Ο τραπεζικός πανικός, με τη μαζική απόσυρση καταθέσεων, παραλλήλως και αμέσως μετά τα εκλογικά αποτελέσματα. Η κατάρρευση των εσόδων και επομένως η μη καταβολή μισθών, συντάξεων κ.λπ. την πρώτη μετεκλογική περίοδο. Η οδήγηση σε πιστωτικό γεγονός, λόγω αδυναμίας ανταπόκρισης στις δανειακές υποχρεώσεις του Μαρτίου.
Ο χρόνος και ο χώρος που απέσπασε από την αμφιλεγόμενη συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου επιχειρήθηκε σχεδιασμένα και συστηματικά να ακυρωθούν. Με κεντρικό στόχο να επανέλθει το προηγούμενο μνημονιακό καθεστώς και να σβήσει από τον ευρωπαϊκό χάρτη μια εναλλακτική πορεία στην ευρωκτόνα λιτότητα. Αυτή ήταν η τέταρτη στη σειρά επιχείρηση εγκλωβισμού από το νεοφιλελεύθερο ιερατείο της Ευρωζώνης και των επικουρικών ελληνικών μνημονιακών δυνάμεων.
Παρά τις αδυναμίες και τα λάθη, το νέο κυβερνητικό σχήμα της «κοινωνικής σωτηρίας» στάθηκε ως τώρα όρθιο. Εδραιώνοντας, παραλλήλως, στο εσωτερικό την αδιαμφισβήτητη ηγεμονία του, όπως όλα δείχνουν και επιβεβαιώνουν οι ψοφοδεείς ηγεσίες των αντιπολιτευόμενων κομμάτων, σκιαμαχώντας για επουσιώδη. Οταν δεν συμπλέουν ή και δεν ταυτίζονται με όσους θέλουν να ανανεώσουν την ταυτότητα του ελληνικού προτεκτοράτου.
Τα αποτελέσματα του «πολέμου» δεν έχουν, όμως, ακόμη κριθεί. Οι αποφάσεις της 19ης Μαρτίου ενδέχεται τις επόμενες μέρες να αμφισβητηθούν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Το μαρτύριο με τις χρηματοδοτικές σταγόνες δεν αποκλείεται να παραταθεί. Οι μάχες θα συνεχίζονται μέχρι το τέλος Απριλίου στην εχθρική έδρα του Eurogroup μέχρι την έγκριση του «καταλόγου των μεταρρυθμίσεων». Ενώ η αποφασιστική είναι βέβαιο ότι θα δοθεί το καλοκαίρι, με τη λήξη της τετράμηνης μεταβατικής περιόδου.
Η κυβέρνηση, έχοντας αποδείξει ότι μπορεί να στέκεται ίση απέναντι σε εταίρους, καλείται στην τρέχουσα φάση να βεβαιώσει ότι μπορεί και να κυβερνήσει με βάση τη λαϊκή εντολή που έχει λάβει. Αν όλα δικαιολογούνταν μέχρι προχθές στο όνομα των ανελέητων διαπραγματεύσεων και των πολιτικών της αποφυγής των θανάσιμων παγίδων, από δω και πέρα θα κρίνεται και από το πρόσημο της παραγωγής κυβερνητικού έργου. Διαπραγματεύσεις και έργο πάνε «πακέτο»...