Κυριακή, 14 Οκτωβρίου 2012

Το φιτίλι άναψε από χέρια ασχέτων που ανέλαβαν τις τύχες του καθημαγμένου τόπου ...

Μοίρα... κακή έφερε έτσι τα πράγματα και η χώρα σχεδόν «έσκασε» στα χέρια του ΠΑΣΟΚ. Κατά άλλη πιο ρεαλιστική εκδοχή το φιτίλι άναψε από χέρια ασχέτων που ανέλαβαν τις τύχες του καθημαγμένου τόπου με τις ακατανόητες αναζητήσεις και περιπλανήσεις του Γιώργου Παπανδρέου και του στενού του κύκλου. Ολοι αυτοί που με ύφος εκατό καρδιναλίων σπατάλησαν χρόνο και χρήμα και άφησαν τη χώρα στον κατήφορο που την είχε οδηγήσει η περίοδος Κ. Καραμανλή εμφανίσθηκαν ως σωτήρες και τιμητές των πάντων σε μια τόσο κρίσιμη στιγμή.
Δυστυχώς, τα όσα ακολούθησαν την εποχή των ψευδαισθήσεων είναι ακόμη χειρότερα αλλά λίγο ώς πολύ γνωστά, και πάντως καταγεγραμμέ­να. Ο λογαριασμός ως προς το πολιτι­κό τίμημα σε κάθε περίπτωση καταλογίσθηκε και ήταν βαρύτατος για το κόμμα που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Η ανατροπή που σημειώ­θηκε στις δυο τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις δεν ήταν μια ήττα που μπορεί να ξεπερασθεί αλλά μια διάλυση της ιστορικής σχέσης του κόμματος με τις κοινωνικές δυνάμεις που εκπροσωπούσε. Η σχέση αυτή καταργήθηκε όχι μόνον γιατί το ΠΑΣΟΚ έπαψε να είναι αυτό που ήταν, αλλά και γιατί η κοινωνία έχει αλλάξει.
Με αυτά τα δεδομένα, το κόμμα του οποίου ηγείται ο Ευ. Βενιζέλος οφείλει να επανεξετάσει τα πάντα από την αρχή αν θέλει να έχει μία ευκαιρία. Η τύχη του ΠΑΣΟΚ για μια κάποια ανάκαμψη είναι ευθέως συνδεδεμένη με την πορεία της χώρας και η μόνη του ελπίδα να του αναγνωρισθεί ως ένα βαθμό αναδρομικώς η όποια συμβολή στη σωτηρία του τόπου.