Σάββατο, 8 Σεπτεμβρίου 2012

Μακάρι να προσέχαμε τι λέμε!

Εκτός εάν δεν πρόκειται για επικοινωνιακές κορώνες, αλλά για θέσεις και απόψεις κυρίαρχες που μεταφέρονται προς τα έξω με στόχο να καταμετρηθούν… αντιδράσεις. Ή έρχονται να προστεθούν σε δηλώσεις άλλων συνεργατών σου.
Είτε το ένα ισχύει είτε το άλλο, χθες ο Αλέξης Τσίπρας είπε κάτι στη Βουλή που θα τον ακολουθεί από εδώ και πέρα. Ασχετα αν επιχείρησε να το μαζέψει μιλώντας για κυρίαρχο λαό και άλλα, άσχετα αν ο ΣΥΡΙΖΑ επιτέθηκε εναντίον όλων υποστηρίζοντας ότι διαστρεβλώθηκαν τα όσα είπε.
Ο κ. Τσίπρας δήλωσε: «Μακάρι να είχαμε γίνει Αργεντινή». Δηλαδή μακάρι η χώρα να είχε πτωχεύσει όπως η Αργεντινή, προσθέτοντας βέβαια ότι η χώρα αυτή στη συνέχεια ανέκαμψε.
Ομως δεν εξήγησε πώς. Είπε απλώς πως πείνασαν οι πολίτες. Δηλαδή, τι σημαίνει πείνασαν. Τους άνοιξε η όρεξη και πήγαν κάπου για φαγητό; Διότι δυστυχώς δεν συνέβη αυτό. Πείνασαν στην κυριολεξία. Η πείνα και η ανέχεια ήταν το κάτι άλλο. Εζησαν τριτοκοσμικές ή καλύτερα εξωκοσμικές συνθήκες οι περισσότεροι, η απόλυτη πλειοψηφία.
Α, να μην ξεχαστούμε. Εζησαν εμφυλιοπολεμικές καταστάσεις με συγκρούσεις τέτοιες που αυτά που έχουν γίνει στην Αθήνα κατά το πρόσφατο παρελθόν μοιάζουν με… λογομαχία μεταξύ ενοίκων πολυκατοικίας.
Εγιναν και άλλα πολλά, ενώ η χώρα σημείωσε σημάδια ανάκαμψης στηριζόμενη στο γεγονός πως διαθέτει πλούτο, τον οποίο δεν αποφάσισε εν μέσω κρίσης να διαχειριστεί αλλά πολύ πριν από αυτήν.
Οπως και να έχει, έχουν γίνει πολλές αναλύσεις αλλά και συγκρίσεις για την κατάσταση της Αργεντινής του 2001 και της Ελλάδας του 2010, 2011 και 2012.
Το συμπέρασμα όλων είναι με τον έναν ή τον άλλο τρόπο να μη γίνει η Ελλάδα Αργεντινή. Οταν όμως το εύχεται ο επικεφαλής της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης της χώρας, αυτό προκαλεί ανησυχία.
Πολύ δε περισσότερο όταν έχουν προηγηθεί δηλώσεις στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ περί επιστροφής στη δραχμή και εξόδου από την Ε.Ε. ή πιο πρόσφατες δηλώσεις στελεχών που… εύχονται να εξεγερθεί ο κόσμος και να βγει στους δρόμους, σχολιάζοντας μάλιστα πως το κόμμα τους θα… ανέβει δημοσκοπικά!
Μακάρι να προσέχαμε τι λέμε!                 

Ελλάδα αποτελεί την εντυπωσιακή εξαίρεση από τους κανόνες.

Η Ελλάδα αποτελεί την εντυπωσιακή εξαίρεση από τους κανόνες.
Η οικονομική λογική ορίζει ότι μια έντονη στρέβλωση δεν μπορεί να διαρκέσει. Οταν υστερείς σε ανταγωνιστικότητα, θα πέσει το ΑΕΠ μέχρι να πλησιάσουν τα δύο μεγέθη. Η οικονομία μιας χώρας είναι μεν πολυπλοκότερο σύστημα, αλλά δεν παύει να μοιάζει με ένα μαγαζί όπου, μακροπρόθεσμα, τα έξοδα δεν γίνεται να υπερβαίνουν τα έσοδα. Ούτε ο νεοφιλελευθερισμός, ο σοσιαλισμός ή ο πατριωτισμός, ούτε κάποια νομική, συνδικαλιστική ή θρησκευτική προσέγγιση μπορούν να ανατρέψουν τα απλά μαθηματικά.
Για να συγκλίνουν τα δύο μεγέθη, υπάρχει ο δύσκολος και μακρύς δρόμος της αύξησης της ανταγωνιστικότητας. Χρειάζεται όμως η κοινωνία να ξεπεράσει τον εαυτό της, να αρθούν εμπόδια, όπως η διαφθορά, η γραφειοκρατία και το διογκωμένο Δημόσιο, να δημιουργηθούν έμπνευση και καινοτομία, να αξιοποιηθεί θαρραλέα η τεχνολογία. Η ανάπτυξη απαιτεί ξένες επενδύσεις που προϋποθέτουν, μεταξύ άλλων, μείωση του κόστους εργασίας. Για να αυξηθούν οι εξαγωγές, πρέπει να παραχθούν αγαθά και υπηρεσίες ελκυστικά για τον υπόλοιπο κόσμο, παράλληλα η πώληση ακινήτων σε ξένους μπορεί να αποτελέσει μια συμπληρωματική έμμεση εξαγωγική δραστηριότητα. Ο άλλος δρόμος είναι η μείωση του ΑΕΠ μέχρι το επίπεδο της χαμηλής ανταγωνιστικότητας. Πόσο δηλαδή; Η Ελλάδα ως προς το κατά κεφαλήν ΑΕΠ πέρασε τα τελευταία χρόνια από την 27η στην 36η θέση και, αν δεν βελτιωθεί η ανταγωνιστικότητα, η πορεία οδηγεί τουλάχιστον στην 90ή. Με μια πρόχειρη γραμμική εκτίμηση προκύπτει ότι στην περίπτωση αυτή μισθοί, συντάξεις, ενοίκια, τιμές ακινήτων κ.λπ. θα διαιρούνταν περίπου διά τρία. Ο πάτος λοιπόν βρίσκεται πολύ χαμηλά. Η ανεπάρκεια στις εξαγωγές ανταγωνιστικών αγαθών και υπηρεσιών κινδυνεύει να οδηγήσει σε πραγματική φτώχεια και δραματικές συνέπειες, όπως η μαζική εξαγωγή ικανών νέων ανθρώπων, που θα αξιοποιούνται σε άλλες χώρες, εξαιτίας της υψηλότατης ανεργίας στη δική τους. Πρόκειται για εφιαλτικό αλλά χρήσιμο σενάριο, διότι αποκαλύπτοντας τα πραγματικά όρια της στρέβλωσης βοηθά στην κατανόηση του μεγέθους και της φύσης της.