Δευτέρα, 26 Σεπτεμβρίου 2016

Το κλίμα βαραίνει επικίνδυνα.




Είθισται στην Ελλάδα οι επικεφαλής των κυβερνήσεων όταν το κλίμα βαραίνει επικίνδυνα για τους ίδιους και το κόμμα τους να προχωρούν σε ανασχηματισμούς, με την ελπίδα ότι έτσι θα ανανεώσουν την εικόνα τους και θα πάρουν μια μεγάλη παράταση χρόνου. Δυστυχώς, ιστορικά, έχει αποδειχθεί ότι το... θαύμα του ανασχηματισμού «κρατά» το πολύ τρεις ημέρες και ειδικά στη... μνημονιακή Ελλάδα ούτε 24 ώρες.
Μια σύντομη αναδρομή στην πρόσφατη Ιστορία θα έπειθε τον κ. Τσίπρα ότι ο ανασχηματισμός σε περιόδους δύσκολες για την εκάστοτε κυβέρνηση μόνο προβλήματα δημιουργεί! Δυστυχώς, όμως, ο πρωθυπουργός δεν φαίνεται να ασχολείται με την Ιστορία, και έτσι, σύμφωνα με τα όσα διαρρέονται από το επιτελείο του, η ώρα των αλλαγών πλησιάζει. Ποιοι θα φύγουν, ποιοι θα μείνουν, ελάχιστη σημασία έχει. Οπως ελάχιστη σημασία είχε για τον κ. Σαμαρά όταν αποφάσισε τον ανασχηματισμό το καλοκαίρι του 2014! Αλλά και για τον κ. Καραμανλή όταν έκανε τις αλλαγές την επομένη των Θεοφανίων το 2009.
Για τον κ. Τσίπρα το πρόβλημα δεν είναι τα πρόσωπα. Αλλωστε δεν υπήρχε ποτέ η αίσθηση στην κοινή γνώμη ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει... πάγκο! Το πρόβλημα ήταν και είναι οι πολιτικές. Εάν ας πούμε αλλάξει το πρόσωπο του υπουργού Οικονομικών θα ξεχαστεί η υπόθεση Καλογρίτσα; Εάν αλλάξει το πρόσωπο του υπουργού Ανάπτυξης, η Ελλάδα θα «βομβαρδιστεί» από ξένες επενδύσεις; Και τέλος, εάν φύγει ο υπουργός Επικρατείας, ο διαγωνισμός για τις άδειες θα μετατραπεί σε μια σοβαρή διαδικασία; Οι απαντήσεις σε όλα αυτά είναι προφανείς.
Για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ο πραγματικός πολιτικός χρόνος τελείωσε και δεν είναι μακριά η στιγμή που το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών θα αρχίσει να συζητείται και στο εσωτερικό των κυβερνώντων κομμάτων. Το μόνο ακόμη που δεν έχει ξεκαθαριστεί είναι ο χρόνος, αλλά και αυτό δεν θα αργήσει...

Πέμπτη, 22 Σεπτεμβρίου 2016



Mε καλούς οιωνούς διανύουμε ως χώρα τον Σεπτέμβρη. Πριν απ' όλα, ο απόηχος του επιτυχημένου -πολιτικά και οικονομικά- διαγωνισμού για τις τηλεοπτικές άδειες παραμένει ισχυρός, όσο κι αν αντιδρούν κάποιοι από την αντιπολίτευση λειτουργώντας ως φερέφωνα καναλαρχών. Μεγάλης σημασίας η Ευρωμεσογειακή Σύνοδος Κορυφής επτά χωρών στην Αθήνα, της οποίας ο απόηχος έφτασε και στην Μπρατισλάβα. Γενικότερα, ο μήνας που διανύουμε είναι για τον Ελληνισμό καλός μήνας. Ιστορικά έχει συνδεθεί με μεγάλες στιγμές της ελληνικής ιστορίας, αφού στις 14 Σεπτεμβρίου 1814 ιδρύθηκε στην Οδησσό, της Ρωσίας τότε, της Ουκρανίας σήμερα, η Φιλική Εταιρεία, το επαναστατικό κίνημα που προετοίμασε και οργάνωσε την Επανάσταση του 1821. Ακόμα ένα μεγάλο εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα, το ΕΑΜ, ιδρύθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 1941. Βέβαια ο Σεπτέμβρης έχει σημαδευτεί και από εθνικές τραγωδίες, όπως ο διωγμός των Ελλήνων της Πόλης το 1955.
Στα μέχρι τώρα αρνητικά του Σεπτέμβρη, η σχεδόν καθημερινή γελοιοποίηση εκπροσώπων της αξιωματικής αντιπολίτευσης που διακατέχονται από απίστευτη μανία εναντίον της κυβέρνησης. Τίποτα δεν της αναγνωρίζουν, με χαρακτηριστική την περίπτωση Αδ. Γεωργιάδη που συντάχτηκε με τις επικρίσεις Σόιμπλε για τη Σύνοδο του Νότου. Στα θετικά του Σεπτέμβρη και η κανονική έναρξη της σχολικής χρονιάς, χάρη στις άοκνες προσπάθειες της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Παιδείας, την οποία θα ήθελα να επαινέσω και για το σύγχρονο και καινοτόμο πνεύμα που τη διακρίνει. Αυτό κυρίως πολεμούν οι κάθε λογής εκπρόσωποι του πολιτικού και κοινωνικού συντηρητισμού.
Για να υπερβούμε κάπως τον εθνικό ορίζοντα, μαύρες μέρες του Σεπτέμβρη εξακολουθεί να ζει ο πολύπαθος λαός της Συρίας. Οι διαπραγματεύσεις ΗΠΑ-Ρωσίας, καταρχήν θετικές, δεν έχουν φέρει την ειρήνη παρά μόνο μια εύθραυστη εκεχειρία. Ας ελπίσουμε ότι ο λαός της Συρίας θα βγει σύντομα από την πολυδιάστατη τραγωδία που ζει και θα μπει στον δρόμο του εκδημοκρατισμού μέσω ελεύθερων εκλογών. Εχοντας επισκεφτεί τη Χιλή, το 1972 επί Αλιέντε, δεν μπορώ να ξεχάσω ότι στις 11 Σεπτέμβρη 1973 επιβλήθηκε η φασιστική δικτατορία του Πινοσέτ στη χώρα αυτή της Λ. Αμερικής. Αναμφίβολα το τρέχον φθινόπωρο η κυβέρνηση έχει μπροστά της πολλές κρίσιμες μάχες που η έκβασή τους μπορεί να αποτελέσει αρχή της πολυπόθητης άνοιξης. Επισημαίνω ότι η κυβέρνηση προωθεί και σημαντικές διεθνείς πρωτοβουλίες, όπως το σημαντικότατο ταξίδι Τσίπρα στη Ν. Υόρκη. Στα ορόσημα του φθινοπώρου θα συμπεριλάμβανα και το 2ο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ, που θα πραγματοποιηθεί από 13 έως 16 Οκτωβρίου

Τρίτη, 20 Σεπτεμβρίου 2016

Ξαναγράφοντας την Οδύσσεια!




Δικηγόρος - συγγραφέας
  • 19/9
Στην Οδύσσεια αναφέρεται ότι το πρώτο πράγμα που έκανε ο Οδυσσέας όταν πάτησε στην Ιθάκη ήταν να επισκεφθεί τον πατέρα του, τον γέροντα Λαέρτη, στα βοσκοτόπια όπου έβοσκε τα κοπάδια του. Αναγνωρίστηκαν, έκλαψαν, διηγήθηκαν τα πάθη τους, αλλά ο γέροντας δεν σταματούσε το κλάμα. Ο Οδυσσέας προσπαθεί να ηρεμήσει τον πατέρα του λέγοντάς του ότι τα βάσανα είναι περασμένα και ας κοιτάξουν πλέον το μέλλον. Ο γέρος δεν συμφωνεί.
«Παιδί μου, τώρα αρχίζουν τα βάσανά σου. Οσο καιρό έλειπες, εδώ στην Ελλάδα εμφανίστηκε ένα θηρίο που ξεκίνησε μικρούλι, ένα 4 τοις εκατό, κι αφού έφαγε πάρα πολλούς ψηφοφόρους, μεγάλωσε σε ποσοστά, πάχυνε, έγινε κυβέρνηση και καταστρέφει τη χώρα απ' άκρη σ' άκρη. Και το δικό μας το μεγάλο βοσκοτόπι κάτω στο γιαλό το καταπάτησαν και το υποθήκευσαν στην τράπεζα για να φτιάξει ένας εργολάβος τηλεόραση. Αυτός τα έχει καλά με το θηρίο και κάνει ό,τι του γουστάρει. Καλύτερα, παιδί μου, να μη γύριζες στην Ελλάδα, γιατί τα βάσανά σου δεν θα έχουν τέλος». Ο Οδυσσέας απαντάει οργισμένος: «Πατέρα, θα το σκοτώσω το θηρίο όσο μεγάλο και να είναι. Στον γυρισμό μου από την Τροία συνάντησα θηρία που δεν τα βάζει ο νους σου, και όλα τα νίκησα. Πάλεψα με τη Σκύλλα και τη Χάρυβδη που ρουφούσαν και ξέρναγαν το πέλαγος μαζί με τα καράβια, πάλεψα και νίκησα τον Κύκλωπα που ήταν μεγάλος σαν πλατάνι και έριχνε καταπάνω μου βράχια σαν να ήταν βοτσαλάκια. Νίκησα τους Λαιστρυγόνες, τη μάγισσα Κίρκη, τις Σειρήνες...». Ο γερο-Λαέρτης τού αποκρίνεται: «Αυτά τα θηρία που μου περιγράφεις, Οδυσσέα, είναι αδύναμα σαν χαδιάρες γατούλες μπροστά στο θηρίο που έχουμε εδώ πέρα. Ετούτο έχει σαράντα κεφάλια που τα λένε συνιστώσες, κάθε κεφάλι κάνει του... κεφαλιού του, έχει πολλά ποδάρια για να βάζει τρικλοποδιές στους άλλους και στον εαυτό του και κυρίως, παιδί μου, αυτό που το κάνει ανίκητο είναι η μοναδική ικανότητα να μας τρελαίνει! Οποιος στήσει κουβέντα μαζί του αμέσως τρελαίνεται.
Εχουν χαλάσει την ελληνική γλώσσα, έχουν φτιάξει μια δική τους γλώσσα και όταν λένε αύξηση εννοούν μείωση, όταν λένε μαύρο εννοούν άσπρο, το όχι σημαίνει ναι, όταν λένε ανάκαμψη εννοούν καταστροφή! Αυτή η ιδιότητά του θηρίου να μας τρελαίνει είναι το μεγάλο του όπλο που το κάνει ανίκητο. Οπως η μάγισσα Κίρκη με το ραβδί της σας έκανε γουρούνια και σας εξουδετέρωνε, ακριβώς έτσι και τούτο το θηρίο μάς τρελαίνει με τα λόγια του και παραλύουμε. Πώς να το πολεμήσεις; Γι' αυτό, παιδί μου, ξαναγύρισε στο νησί των Σειρήνων, θα περάσεις καλύτερα, σαν να είσαι διακοπές στα μπαράκια της Μυκόνου».

Παρασκευή, 16 Σεπτεμβρίου 2016

Αλλιώς είναι μια σκιά χωρίς σώμα.

Το εγχώριο κομματικό σύστημα δεν έχει εναρμονιστεί με τη ζώσα πραγματικότητα. Αρνούμενο να αποδεχθεί τις αλλαγές που συντελέστηκαν συνεχίζει να υπηρετεί με συνέπεια τον παλιό εαυτό του. Το χειρότερο είναι ότι δεν απεξαρτήθηκε από τις παθογένειες που οδήγησαν στη χρεοκοπία. Ο λαϊκισμός, οι πελατειακές πρακτικές, η κομματοκρατία, τα συντεχνιακά συμφέροντα παραμένουν κυρίαρχα. Οι παρωχημένοι φορμαλισμοί, οι δοξασίες και τα φληναφήματα ανακυκλώνονται. Το ίδιο και οι αχρείαστες σκιαμαχίες, οι άγονες αντιπαραθέσεις, οι προσωπικοί διαξιφισμοί. Ο πολιτικός λόγος είναι αβαθής. Βρίθει αντιφάσεων και αμφισημιών. Δεν θεμελιώνεται με συγκεκριμένες προτάσεις για την έξοδο από την κρίση. Ετσι η ενασχόληση με τα προβλήματα της χώρας είναι επιδερμική. Τα καίρια ζητήματα της ανάπτυξης, της παραγωγικότητας και της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας, της αναδιάρθρωσης του κράτους, της αναβάθμισης των κοινωνικών υπηρεσιών και της παιδείας βρίσκονται εκτός ατζέντας. Αντίθετα, κυριαρχεί η μικροπολιτική και ο επικοινωνιακός ανταγωνισμός.
Στο επίκεντρο των ενεργειών όλων σχεδόν των κομμάτων βρίσκεται το εκλογικό τους ακροατήριο. Το κολακεύουν και το χαϊδεύουν. Του καλλιεργούν αναμονές και προσμονές. Οι πολίτες αντιμετωπίζονται ως πελάτες. Οι επαγγελματικές ομάδες σαν δεξαμενές ψηφοφόρων. Δεν καταφεύγουν τυχαία σε λογικές συγκερασμού και μέσου όρου. Λειαίνουν τις απόψεις τους, καθιστώντας τες αρεστές. Αποκαλυπτική ήταν η παρουσία του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ. Τόσο με την ομιλία όσο και με τη συνέντευξή του φάνηκε η πολιτική γύμνια και η ένδεια ιδεών. Στην πραγματικότητα η Ελλάδα, ελλείψει συγκεκριμένου σχεδίου, βρίσκεται στον αυτόματο πιλότο του τρίτου Μνημονίου. Το μοναδικό πλάνο της κυβέρνησης είναι πώς θα θολώσει τα προαπαιτούμενα και τις δεσμεύσεις. Εξ ου και η εσκεμμένη διγλωσσία των υπουργών.
Από την άλλη, χαρακτηριστική είναι και η δυστοκία της ΝΔ να προβεί σε ουσιαστική ανατοποθέτηση έναντι των μεγάλων προβλημάτων του τόπου. Η αδυναμία της να ενσαρκώσει μια μεταρρυθμιστική στρατηγική προσκρούει στον παλαιοκομματισμό που παραμένει ισχυρός στους κόλπους της. Η επαγγελία του Κυριάκου Μητσοτάκη δεν αφομοιώνεται εύκολα από ένα κατ' εξοχήν συντηρητικό κόμμα. Ετσι ελλοχεύει ο κίνδυνος να αφυδατωθεί. Μια ετεροβαρής μεταξύ τους σχέση, όπως η υφιστάμενη, θα απομειώσει τη δυναμική που ο νέος αρχηγός είχε αποκτήσει. Ο ενδιάμεσος χώρος, τέλος -ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι- μολονότι θα μπορούσε να επιδείξει μεγαλύτερη προσαρμοστικότητα στα νέα δεδομένα, είναι βραχυκυκλωμένος. Αντί να προτάξει νέες ιδέες, επιδίδεται σε μάχες χαρακωμάτων για την εξυπηρέτηση προσωπικών φιλοδοξιών. Ο λόγος του ΠΑΣΟΚ, μάλιστα, θυμίζει το αρχέγονο παρελθόν του. Τα κομματικά επιτελεία, ζώντας στον μικρόκοσμό τους, δεν ακούν τη βοή των υπόγειων ρευμάτων, που αναζητούν ακόμη και ενστικτωδώς την ουσιαστική υπόσταση της πολιτικής. Δεν αντιλαμβάνονται ότι η πολιτική δεν είναι πλειοδοσία σε μεσσιανισμό. Χωρίς να χάνει τη οραματική της στόχευση, έχει ανάγκη πλέον ένα Δελτίο Τεχνικού Εργου. Αλλιώς είναι μια σκιά χωρίς σώμα.

Τετάρτη, 14 Σεπτεμβρίου 2016

Το... φαινόμενο Πολάκη .

Σε λίγους μήνες -εκτός απροόπτου- η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ θα συμπληρώσει δύο χρόνια στη διακυβέρνηση της χώρας. Τον Ιανουάριο του 2015 όλοι περίμεναν λίγο-πολύ ότι δεν θα υλοποιούσε το μεγαλύτερο μέρος των δεσμεύσεων που είχε δώσει προεκλογικά, αλλά οι πολίτες ήταν, αν μη τι άλλο, περίεργοι να δουν πώς θα προχωρήσει το πείραμα της κυβέρνησης «πρώτη φορά Αριστερά». Στην οικονομία δεν περίμεναν «θαύματα», αλλά -είναι αλήθεια- ήθελαν να δουν το νέο ύφος και το νέο ήθος στην εξουσία.
Δυστυχώς, σήμερα, δύο χρόνια μετά, πολλοί -ακόμη και ψηφοφόροι του κ. Αλ. Τσίπρα- έχουν απογοητευθεί! Οχι μόνον από την πορεία της οικονομίας, που σαφώς κυριαρχεί στη ζωή όλων μας, αλλά από τη διαφορά των όσων έλεγαν τότε τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ περί ηθικού πλεονεκτήματος και των όσων συνέβησαν μετά.
Μερικά μόνον από τα γεγονότα που οδήγησαν στην κατάρρευση της ρητορικής περί «νέου» ήθους και μαζί στην πολιτική κατάπτωση που σήμερα βιώνουμε, είναι τα εξής:
• Η στροφή 180 μοιρών μετά το δημοψήφισμα. Οι πολίτες που ψήφισαν «όχι» ήρθαν αντιμέτωποι με το 3ο Μνημόνιο και με το επιχείρημα περί 17ωρης διαπραγμάτευσης, που έφερε τους νέους φόρους, τις νέες περικοπές και την αύξηση της ανεργίας.
• Η ωμή παραδοχή του υπουργού Οικονομικών εκείνης της περιόδου ότι ηχογραφούσε τους Ευρωπαίους συναδέλφους του στις συνεδριάσεις του Eurogroup.
• Τα όσα ελέχθησαν (και παραδέχθηκε και ο ίδιος ο πρωθυπουργός) περί ύπαρξης ενός «plan B» εν αγνοία του ελληνικού λαού, που αφορούσε την έξοδο της χώρας από την Ευρωζώνη.
• Οι επιθέσεις που δέχθηκαν από κομματικά στελέχη και «όργανα» του ΣΥΡΙΖΑ Eλληνες Ολυμπιονίκες.
• Το... φαινόμενο Πολάκη και η σιωπή-αποδοχή των όσων λέει από το Μέγαρο Μαξίμου.
Αυτά είναι μερικά μόνον από τα όσα συνέβησαν τους τελευταίους μήνες και έχουν άμεση σχέση με το δίλημμα μεταξύ του «νέου» και του «παλιού» στην πολιτική. Κάθε άλλο σχόλιο είναι περιττό...

Τρίτη, 13 Σεπτεμβρίου 2016

Αντίθετα θα διώξει κι αυτούς που ήρθαν .

Η χώρα βρίσκεται σε μια κρίσιμη καμπή αφού μετά από έξι χρόνια μνημονίων επιστρέφει ξανά σιγά - σιγά στην ανάπτυξη.
Βρίσκεται δηλαδή στο σημείο που ήταν στο τέλος του 2014,πριν την καταστροφική ανάληψη της εξουσίας από τους αιθεροβάμονες  και  αντιευρωπαϊστές  ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ που κόστισαν δυο χρόνια χαμένα για τη χώρα.
Θα περίμενε κανείς ότι ο ρεαλιστής και σοφότερος πλέον Έλληνας Πρωθυπουργός που έμαθε από τα τραγικά του λάθη και εγκατέλειψε τις αυταπάτες του θα χρησιμοποιούσε - στη σημερινή κρίσιμη οικονομική συγκυρία - τη ΔΕΘ για να σηματοδοτήσει την αλλαγή σελίδας στην ελληνική οικονομία.
Ότι επιτέλους θα περιέγραφε ένα συγκεκριμένο σχέδιο για την έξοδο της χώρας στην ανάπτυξη και για  την προσέλκυση ξένων επενδύσεων με συγκεκριμένες τολμηρές πρωτοβουλίες.
Δυστυχώς ο κ. Τσίπρας, κατώτερος των περιστάσεων για μία ακόμη φορά σε οικονομικά θέματα, αντί να πιάσει τον ταύρο από τα κέρατα και να περάσει το μήνυμα σε όλο το διεθνές περιβάλλον με συγκεκριμένες ρυθμίσεις και κίνητρα υπέρ των επιχειρήσεων, ότι η Ελλάδα αλλάζει σελίδα και είναι έτοιμη να υποδεχθεί ξένα κεφάλαια και επενδύσεις  επέλεξε και πάλι την πεπατημένη συριζαϊκή ρητορική που αντί να προσελκύει  τους ξένους επενδυτές τους κάνει να το βάζουν στα πόδια.
Μίλησε πάλι ο κ.Τσίπρας για βεβαιότητα της επιστροφής στην ανάπτυξη και για το ελατήριο της ελληνικής οικονομίας που έχει συμπιεστεί όλα αυτά τα χρόνια και είναι έτοιμο να απελευθερωθεί ενώ επέμεινε πάλι στη δίκαιη ανάπτυξη , με την αριστερά στο κέντρο της κοινωνία και της οικονομίας για να ρυθμίζει το επιχειρηματικό περιβάλλον και να βοηθάει στην αναδιανομή των εισοδημάτων υπέρ του κόσμου της εργασίας.
Σε μια χώρα που το δημόσιο έχει ουσιαστικά χρεοκοπήσει και δεν μπορεί καλά - καλά να πληρώσει για τους μισθούς και της συντάξεις ο κ.Τσίπρας μίλησε για την ανάγκη προώθησης ενός αναπτυξιακού ταμείου για την χρηματοδότηση επενδυτικών σχεδίων και την ενίσχυση του δανεισμού στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις ενώ επανέλαβε την πρόθεση της κυβέρνησης να αξιοποιήσει για δεύτερη χρονιά το πακέτο Γιούνκερ και τις δημόσιες επενδύσεις.
Σημειώνεται ότι από το πακέτο Γιούνκερ η χώρα έχει απορροφήσει 13 εκατομμύρια ευρώ όλα κι όλα ενώ το αναπτυξιακό σχέδιο της χώρας που κατέθεσε πριν το καλοκαίρι ο κ. Σταθάκης και ψήφισε η κυβέρνηση προβλέπει τη δημιουργία 15.000 νέων θέσεων εργασίας έως το 20121!
Με άλλα λόγια, η Ελλάδα χρειάζεται επενδύσεις 100 δισεκατομμυρίων ευρώ - εδώ και τώρα - για να μπορέσει σε μία 10ετία να μειώσει σε ευρωπαϊκά επίπεδα (7%-8%) την τεράστια ανεργία του 26% του εργατικού δυναμικού της  και ο κ. Τσίπρας μίλησε στη ΔΕΘ  για  την αναζήτηση "σύγχρονων συνεταιριστικών σχημάτων που να ενισχύουν τις συνέργιες των επιχειρήσεων " και " για μια οικονομία όπου κυριαρχούν οι μικρές κλίμακες" !
Προσέξτε:η Ιρλανδία παρουσίασε το 2015 ανάπτυξη 26,3 % έναντι του 7,8% που ήταν η αρχική εκτίμηση εξαιτίας της εκτίναξης στον αριθμό ξένων εταιρειών, κυρίως αμερικανικών, που μετέφεραν τη φορολογική τους έδρα το 2015 στη χώρα λόγω του χαμηλού φόρου που είναι 12,5%. Ενδεικτική  των προσπαθειών της Ιρλανδίας να προσελκύσει ξένες επενδύσεις ήταν  συμφωνία που είχε με την εταιρεία Apple (και προκάλεσε την παρέμβαση της Κομισιόν) με βάση την οποία για κάθε  εκατομμύριο δολλάρια που κέρδισε η αμερικανικός κολοσσός θα πλήρωνε στην Ιρλανδία μόλις 50 δολάρια!
Προφανώς ο κ. Τσίπρας δεν ενδιαφέρεται να δώσει τέτοιου είδους κίνητρα σε ξένες επενδύσεις για νάρθουν στην Ελλάδα. Αλλά  με γραφειοκρατία ελληνικού δημοσίου ,ρητορική ΣΥΡΙΖΑ για δίκαιη ανάπτυξη και αναδιανομή του πλούτου όχι μόνο δεν πρόκειται να προσελκύσει νέες επιχειρήσεις  αλλά αντίθετα θα διώξει  κι αυτούς που ήρθαν .

Δευτέρα, 12 Σεπτεμβρίου 2016

Δυστυχώς έτσι συνέβη με τη χώρα μας.

Παρακολουθώντας κανείς την ομιλία του πρωθυπουργού στη Διεθνή Eκθεση της Θεσσαλονίκης ελπίζει και αναθαρρεί ότι όπου να 'ναι θα βγούμε από το τούνελ της κρίσης, που πουθενά στον κόσμο δεν υπήρξε μεγαλύτερο. Δυστυχώς έτσι συνέβη με τη χώρα μας, όπου λαός και κυβερνήτες, συνυπεύθυνοι, αντί να κατασκευάζουμε πριν από δεκαετίες τούνελ για τους αυτοκινητόδρομους και τους αγωγούς, κατασκευάζαμε τούνελ και λαγούμια για την οικονομία, την υγεία και τον πολιτισμό της χώρας. Ετσι ελπίζαμε σαν τους φυλακισμένους ότι μέσα από τούνελ και λαγούμια θα δραπετεύσουμε από την πραγματικότητα και θα απολαύσουμε την ελευθερία, αποφεύγοντας την ποινή, τη συνέπεια και τον μόχθο που επιβάλλει η πρόοδος προκειμένου να συντελεστεί.
Να όμως που μας τσάκωσαν μέσα στο τούνελ και τώρα είμαστε εντελώς πελαγωμένοι και πανικοβλημένοι αν πρέπει να κάνουμε όπισθεν ή να προχωρήσουμε εμπρός για να μπορέσουμε να βγούμε. Κανείς δεν μπορεί να μας διαβεβαιώσει ότι ο πολύς δρόμος είναι μπροστά μας ή πίσω μας. Σταματήσαμε, λοιπόν, μοιραίοι και άβουλοι, και περιμένουμε κάποια σημάδια που θα μας δείξουν τη σωστή κατεύθυνση. Βλέπουμε φως και στις δύο άκρες του τούνελ, αλλά όμως ίδιο ρόδινο φως έχει η αυγή και το δειλινό και δεν ξέρεις να το ξεχωρίσεις. Αραγε ξημερώνει ή έρχεται η βαθιά νύχτα; Ο ΣΥΡΙΖΑ λέει ότι ξημερώνει και πρέπει να τραβήξουμε μπροστά. Μας παρακινεί να μην εγκαταλείψουμε το δικό του όχημα και επιβιβαστούμε σε άλλο, μας εγγυάται ότι οδηγώντας προσεκτικά θα μας βγάλει κουτσά-στραβά από το τούνελ. Το κουτσά-στραβά δεν μας πειράζει. Μέσα στην κρίση πανικού που περνάμε δεν περιμένουμε πολυτελές ταξίδι, είμαστε διατεθειμένοι ακόμα και να σπρώξουμε το ρημάδι το αμάξι για να πάρει μπροστά η μηχανή.
Ομως η βλάβη του οχήματος ΣΥΡΙΖΑ είναι πολύ σοβαρή. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει βλάβη στο σασμάν, δεν παίρνει τις ταχύτητες, ούτε καν την πρώτη! Η μόνη ταχύτητα που λειτουργεί σε αυτό το σαράβαλο είναι η όπισθεν και επομένως αν θέλουμε να κινηθούμε θα χρησιμοποιήσουμε αναγκαστικά την όπισθεν. Αυτό σημαίνει ότι ή θα κάνουμε οπισθοπορεία και θα βγούμε πάλι στην είσοδο του τούνελ ...ή θα γυρίσουμε το αμάξι ανάποδα και θα προχωρήσουμε εμπρός με την όπισθεν και όπου μας βγάλει!