Παρασκευή, 11 Ιουνίου 2010

Οσο περνούν οι μέρες τόσο η οργή του κόσμου μεγαλώνει καθώς βλέπει όχι μόνο να χειροτερεύει η οικονομική του κατάσταση αλλά είναι πλέον φανερό ότι οι ψεύτικες υποσχέσεις και τα μεγάλα λόγια των πολιτικών ήταν όπως άλλωστε το συνηθίζουν... προεκλογικά.

Η τραγική πραγματικότητα είναι πως η χώρα έχει μπεί σε μια κατάσταση που όμοια της δεν έχει ξαναδεί.
Πέρασαν ήδη 8 μήνες απο τις εκλογές και η ανεργία έχει εκτοξευτεί,το εισόδημα έχει δραματικά μειωθεί,τα λαμόγια και οι κλέφτες παρελαύνουν ελεύθεροι,τα καρτέλ ζούν και βασιλεύουν και οι τράπεζες συνεχίζουν το "νόμιμο" τοκογλυφικό τους έργο.
Απλός θεατής ο ελληνικός λαός που υφίσταται τις επιλογές μιας μικρής ψωροελίτ διαπλεκόμενων επιχειρηματιών,δημοσιογράφων και κυρίως πολιτικών.
Και το χειρότερο απο όλα είναι πως δεν υπάρχει ελπίδα που όπως φαίνεται αντι να πεθάνει τελευταία όπως λένε.Οι πολιτικοί πρόλαβαν και την σκότωσαν πρώτη πρώτη για να εξαθλιώσουν ακόμα περισσότερο τον ελληνικό λαό.
Λόγια και χαρτιά χωρίς ουσία απο χρεοκοπημένους κομματικούς σχηματισμούς που μόνο αηδία προκαλούν με τις τοποθετήσεις τους.
Χρεοκοπημένα κόμματα που θέλουν να σώσουν μια χρεοκοπημένη χώρα......
Η μόνη ελπίδα που είχε απομείνει στο λαο ήταν η δικαιοσύνη.Ομως και αυτή καθώς φαίνεται στην χώρα μας είναι όχι μόνο τυφλή αλλά και κουφή και κουτσή.
Ετσι εξηγείτε και η ατάκα απο όλους τους πολιτικάντιδες "έχουμε εμπιστοσύνη στην ελληνική δικαιοσύνη"....Και πως να μην έχετε.ΑΦΟΥ ΕΙΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ.
Η εξέγερση των λαών, είναι καθήκον ιερό για να σωθεί η ανθρωπότητα από τους σατανικούς ιμπεριαλιστές της παγκόσμιας οικονομικής ολιγαρχίας. Ο πλούτος των εθνών έχει συγκεντρωθεί στα χέρια των ολίγων, ήτοι στους τραπεζίτες, στις πολυεθνικές εταιρίες, στις βιομηχανίες που παράγουν και πωλούν όπλα και «έξυπνα» σύγχρονα οπλικά συστήματα, καθώς επίσης και σ' εκείνες τις βιομηχανίες που παράγουν, εμπορεύονται και διακινούν ναρκωτικά και φάρμακα, τα οποία προκαλούν συστηματικά τον αργό θάνατο στην ανθρωπότητα. Δεν κυκλοφορεί ζεστό χρήμα στην αγορά, το έχουν στις τράπεζες οι τραπεζίτες. Οι αγορές έχουν στεγνώσει. Οι μισθοί και οι συντάξεις πείνας κόβονται στο μισό μέχρι πλήρους κατάργησής τους. Η φτώχεια κτυπά την πόρτα στους λαούς, η παγκόσμια πείνα γίνεται καθημερινό βίωμα και ο θάνατος της ανθρωπότητας είναι αναπόφευκτο γεγονός.

Ας μην περιμένουμε άπραγοι το θάνατό μας, κατά λεγόμενο: «Σφάξε με, αγά μου, ν' αγιάσω». Μπορούμε να ζήσουμε, αν θέλουμε.