Τετάρτη, 6 Φεβρουαρίου 2013

Υπάρχει τρόπος να συμβάλει θετικά στις εξελίξεις ο ΣΥΡΙΖΑ;

Οι Ελληνες που υποφέρουν εξαιτίας των επώδυνων συνεπειών της οικονομικής κρίσης βλέπουν στο πρόσωπο του Αλέξη Τσίπρα τον νεαρό σωτήρα τους. Ο ηγέτης του ΣΥΡΙΖΑ, ωστόσο, χάρη στις αμείλικτες επιθέσεις του στη λιτότητα, θεωρείται ο πιθανότερος ηγέτης της επόμενης κυβέρνησης.
Στις πρόσφατες επισκέψεις του στα κέντρα εξουσίας της Ευρώπης και της Αμερικής, ο Τσίπρας επιδιώκει να κερδίσει σε αξιοπιστία και να δημοσιοποιήσει τη θέση τού κόμματός του για ελάφρυνση του ελληνικού χρέους. Υποστηρίζει ότι η Ευρώπη μπλοφάρει στο θέμα της εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη στην περίπτωση που δεν εφαρμόσει τις επώδυνες περικοπές.
Ακόμα όμως κι αν ο Τσίπρας κερδίσει τις επόμενες εκλογές, δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα πετύχει μια διεθνή διάσκεψη με στόχο τη ριζική μείωση του ελληνικού χρέους. Ο λόγος είναι ότι οι κύριοι πιστωτές της Ελλάδας, και ιδίως η Γερμανία, υποψιάζονται ότι μπλοφάρει και ο ίδιος. Γνωρίζουν ότι η ελληνική οικονομία κρέμεται από μια κλωστή και ότι ενδεχόμενη αποτυχία να καταστεί το χρέος βιώσιμο θα οδηγούσε την οικονομία της χώρας σε ελεύθερη πτώση.
Ετσι το αδιέξοδο για την Ελλάδα που χρησιμεύει ως εμπόδιο για την ανάκαμψη της Ευρώπης και έχει οδηγήσει στην ανεργία το ένα τέταρτο των Ελλήνων είναι πολύ πιθανό να παραταθεί - εκτός κι αν ο Τσίπρας διευρύνει το μήνυμά του. Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης μπορεί ενδεχομένως να πείσει τη Γερμανία και τους άλλους δανειστές να κάνουν κάποιες παραχωρήσεις μόνο αν ο ίδιος καταφέρει να κάνει ό,τι δεν έχει καταφέρει κανένας έλληνας πρωθυπουργός ώς τώρα: να πείσει δηλαδή τους Ελληνες να αποδεχτούν όχι μόνο τα μέτρα και τη μείωση του χρέους, αλλά και την αναγκαιότητα των μεταρρυθμίσεων.   

Η αλήθεια είναι ότι η Ελλάδα δεν είναι μόνο χρεοκοπημένη, είναι και διαλυμένη. Το έλλειμμα ανταγωνιστικότητας δεν περιγράφει μόνο την παθολογία της ελληνικής οικονομίας. Υπάρχουν χιλιάδες μικρές επιχειρήσεις, αντιπαραγωγικά επιδόματα, «φουσκωμένα» κρατικά συμβόλαια και βυζαντινού τύπου ρυθμίσεις σχεδιασμένες για να εμποδίζουν την παραγωγικότητα. Στο παρελθόν την οικονομία έσωζαν ο τουρισμός, το ελαιόλαδο, η παραγωγή μικρής κλίμακας και, φυσικά, τα δάνεια που εξανεμίστηκαν. Σήμερα, η ανακούφιση για τους Ελληνες θα έρθει κυρίως από τις ξένες επενδύσεις, δεν θα έρθει από τα δανεικά ούτε από τη μείωση του χρέους. Ελάχιστοι όμως θα επενδύσουν στην Ελλάδα χωρίς ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις.
Η ειρωνεία είναι ότι, καθώς κάποια τμήματα της ελληνικής κοινωνίας οργανώνουν θορυβώδεις διαμαρτυρίες, ο κόσμος ξέρει την αλήθεια: δεν πρόκειται για αθώα θύματα, αλλά για συμμέτοχους με τη θέλησή τους, σε μικρή κλίμακα, σε ένα σύστημα διαφθοράς.