Τρίτη, 29 Απριλίου 2014

Με τεχνικά πολιτικά οφσάιντ δεν γίνεται πολιτική .

 Εν ολίγοις υπάρχουν ορισμένοι που φαντάζονται ότι μπορεί η χώρα να αλλάξει κυβέρνηση και πρωθυπουργό χωρίς να γίνουν εθνικές εκλογές και μέσα στην αναμπουμπούλα να διασωθούν όσοι έχουν χάσει τα πάντα στην καθαρή και ανοικτή πολιτική μάχη.
Μέσα σε αυτό τον σχεδιασμό που δεν έχει καμιά σχέση με την πραγματικότητα κινούνται πρώην (όπως ο Γιώργος Παπανδρέου) και νυν (ο Φώτης Κουβέλης) αρχηγοί αλλά και ορισμένοι (-ες) πολιτικοί που θεωρούν ότι η κοινωνία συνεχίζει να τους χρωστά και η ζωή γενικώς τους αδίκησε. Για όσους παρακολουθούν στοιχειωδώς τις πολιτικές εξελίξεις, το εν λόγω σενάριο είναι γνωστό και έχει συγκεκριμένους εμπνευστές αλλά δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα, καθώς είναι εντελώς διαφορετικοί οι συσχετισμοί από εκείνους που θα επέτρεπαν τέτοια εκτροπή.
Η παρούσα κυβέρνηση θα μείνει ή θα φύγει από την εξουσία με τη λαϊκή ψήφο και μόνον. Με τεχνικά πολιτικά οφσάιντ δεν γίνεται πολιτική ούτε συγκροτούνται μεγάλες παρατάξεις με... ρετάλια που απέμειναν στα αζήτητα επί μακρόν και τώρα διεκδικούν την επιστροφή τους σε πρωταγωνιστικούς ρόλους γιατί δεν αντέχουν το περιθώριο λόγω... οικογενειακής παράδοσης.
Στις προσεχείς εκλογές, που δεν εκλέγουν βεβαίως κυβέρνηση αλλά όλοι έχουν υπόψη τους ότι δίνουν ισχυρά μηνύματα, θα κριθεί η συνοχή και κυρίως η αντοχή του υφιστάμενου κυβερνητικού σχήματος αλλά και η δυναμική του ΣΥΡΙΖΑ. Η μάχη των περιφερειών σε συνδυασμό με τις διαφορές των δυο μονομάχων στις ευρωεκλογές αλλά και το άθροισμα των κυβερνητικών εταίρων είναι τα κρίσιμα μεγέθη από τα οποία θα εξαχθούν συμπεράσματα και θα προκύψουν ή δεν θα προκύψουν συνέπειες την επόμενη μέρα. Με ασκήσεις επί χάρτου που υποκρύπτουν απλώς φιλοδοξίες των αποτυχημένων δεν εκβιάζονται πολιτικές εξελίξεις και σίγουρα δεν έρχονται ανατροπές.