Δευτέρα, 20 Δεκεμβρίου 2010

Σήμερα αυτό, αύριο κάτι άλλο, μεθαύριο έχει ο Θεός!

Στην πραγματικότητα ο κ. Παπανδρέου εξακολουθεί και παίζει δίχως αντιπάλους ή τουλάχιστον αυτό πιστεύουν οι σύμβουλοί του. Στην εξίσωση έχουν ξεχάσει να βάλουν τον πιο σημαντικό παράγοντα αυτής της υπόθεσης, το λαό! Νομίζουν ότι επειδή έχουν μείνει μόνοι τους στο γήπεδο θα μπορέσουν να κερδίσουν το ενδιαφέρον των θεατών με ταχυδακτυλουργικά, όπως είναι η συγκέντρωση των υπογραφών για τα ευρωομόλογα. Σήμερα αυτό, αύριο κάτι άλλο, μεθαύριο έχει ο Θεός! Η αλήθεια είναι ότι βρίσκονται σε απόσταση από την εξέδρα και δεν παρατηρούν πόσο θυμωμένοι είναι οι θεατές. Ένας θυμός πρωτόγνωρος και ανεξέλεγκτος...

Μπορεί κανείς να συγκεντρώσει ένα εκατομμύριο υπογραφές. Μπορεί να μαδήσει και ένα εκατομμύρια μαργαρίτες, για να διαπιστώσει αν τυγχάνει της λαϊκής υποστήριξης. Γι΄ αυτό, όμως, υπάρχει κι ένας πιο απλός τρόπος από το να βάζει τα στελέχη του να κυνηγούν ανεμόμυλους ή από το να απειλήσει τις μαργαρίτες με εξαφάνιση από την ελληνική πανίδα: Να πλησιάσει την εξέδρα και να ακούσει τον κόσμο. Αν καταλάβει το μέγεθος του θυμού, ίσως τότε ο κ. Παπανδρέου αποφασίσει να αλλάξει ρότα. Κι ας είναι από φόβο...