Κυριακή, 26 Ιανουαρίου 2014

Αυτό όμως δεν σημαίνει όχι σε όλα.

Ο
ΣΥΡΙΖΑ ασκεί τη δική του κριτική για τα Μνημόνια, ενώ είναι πασίδηλο ότι έχει μια διαφορετική πρόταση για την έξοδο από την κρίση και την αποπληρωμή του χρέους. Αυτό όμως δεν σημαίνει όχι σε όλα. Είναι σημαντικό για τη χώρα η αξιωματική αντιπολίτευση, η οποία συνήθως γίνεται η επόμενη κυβέρνηση, να πολιτεύεται ουσιαστικά, χωρίς υπερβολές και επικίνδυνες εντάσεις. Χωρίς ανακριβή επιχειρήματα και κυρίως δίχως να καλλιεργεί ψευδαισθήσεις στους πολίτες. Οι ασυνάρτητες υποσχέσεις, η κακοήθης αοριστολογία δηλητηριάζουν τις σχέσεις με τους εκλογείς και κυρίως εμπλέκουν το κόμμα που καταλαμβάνει την εξουσία σε ένα φαύλο κύκλο. Εάν δεν υλοποιήσει τις υποσχέσεις κινδυνεύει να παρασύρει τη χώρα στη δίνη κοινωνικών αναταραχών και αστάθειας και να απολέσει την εξουσία. Εάν επιχειρήσει να τις υλοποιήσει, μπορεί να προκαλέσει ανεπανόρθωτη καταστροφή. Δεν χρειάζεται να πάμε μακριά. Ας θυμηθούμε τον Γ. Α. Παπανδρέου. Δέσμιος μιας άφρονης αντιπολιτευτικής τακτικής κατέλαβε θριαμβευτικά την εξουσία και έταζε αυξήσεις στους δημοσίους υπαλλήλους μέχρι τον Δεκέμβριο του 2009. Ενα μήνα μετά αναγκάστηκε να ομολογήσει ότι η χώρα βουλιάζει.

Εχει δικαίωμα και υποχρέωση ο ΣΥΡΙΖΑ να επιχειρηματολογεί για την ανάγκη μιας άλλης διακυβέρνησης. Το ότι όμως σιγά σιγά λέει στους οπαδούς του ότι και ο δικός του δρόμος είναι δύσκολος είναι μέγα κέρδος για τη χώρα και τη δημοκρατία. Εάν του στερήσει κάποιους ψηφοφόρους θα είναι αυτοί που δεν τους έχει ανάγκη.