Σάββατο, 20 Σεπτεμβρίου 2014

Στιγμές του φθινοπώρου

Στιγμές του φθινοπώρου
Αν υπάρχει κάτι στη ζωή που η ψυχή του ανθρώπου αποδέχεται την αιώνια επανάληψή του, και όχι μόνον την αποδέχεται, αλλά την αποζητά ως την αποτελεσματικότερη μέθοδο θεραπείας, αυτό είναι η επανάληψη των εποχών του έτους. Oσοι μπορούν να νιώσουν τη μεταβολή των εποχών έχουν συγκριτικό αποτέλεσμα ευτυχίας εν σχέσει με εκείνους που ζουν στα αστικά κέντρα και περιμένουν να δουν την άνοιξη και το φθινόπωρο στους ψωραλέους θάμνους των πάρκων.
Πρόσφατα ταξίδεψα στην Hπειρο όπου, μετά την κανονική και συστηματική ληστεία των διοδίων (που έχουν αντικαταστήσει απολύτως τους μυθικούς ληστές της αρχαιότητας, τον Σκύρωνα, τον Προκρούστη, τον Σίνη τον Πιτυοκάμπτη, που κι αυτοί άγριοι ληστές των οδών ήταν και ζητούσαν διόδια), κι αν είναι κάτι που γλυκαίνει την άγρια ληστεία είναι η συστηματική κατασκευή του δρόμου, έφτασα στη γλυκιά και μελαγχολική φύση της Ηπείρου. Μυρίζουν μούστο τα ατρύγητα ακόμα αμπέλια και τα ρουθούνια γεμίζουν από την ευφρόσυνη ευωδιά των υπερώριμων σύκων που έμειναν αφάγωτα στα κλαδιά ωσότου τα εξαφανίσουν με τα μικρά τους ράμφη τα πετεινά του ουρανού, που ούτε σπέρνουν ούτε θερίζουν (κατά το Ευαγγέλιο), και εν τούτοις ζουν, φτεροκοπούν και προπαντός κελαηδούν χωρίς να επηρεάζεται η φύση τους από τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν κι αυτά, όπως κάθε έμβιος οργανισμός που έχει προορισμό την αναπαραγωγή και την αυτοσυντήρηση.
Τα ποτάμια της Πίνδου αυξάνουν το νερό τους με τα πρωτοβρόχια, το τσίπουρο είναι πιο γλυκόπιοτο. Oμως πρέπει να είναι κανείς πολύ προσεκτικός στην απόλαυση του τοπίου και της αίσθησης του φθινοπώρου διότι μπορεί να ανοίξει την τηλεόραση και να δει αποκεφαλισμούς από τα φανατισμένα τέρατα της Μέσης Ανατολής, μπορεί να ακούσει υποσχέσεις κυβερνητικές για τη βελτίωση της ζωής των πολιτών, την ελάφρυνση των φόρων, να ακούσει τρόικα και πάλι τρόικα και ΔΝΤ, να δει τον Τσίπρα να πηγαίνει για προσκύνημα στο Βατικανό, να αισθανθεί συνεπώς στο πετσί του τον γνωστό στίχο του τραγουδιού «όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν».
Αθάνατη Ελλάδα, που η φύση σου αλλάζει και υπακούει στους νόμους της δημιουργίας αλλά οι ηγέτες σου και εμείς οι απλοί πολίτες κοιτάζουμε αμήχανοι το ποτάμι που φεύγει, αλλά έχουμε την ελπίδα μήπως γυρίσει πάλι προς τα πίσω! Καλό φθινόπωρο λοιπόν και μακάρι φέτος τα σκουροκίτρινα φύλλα που πέφτουν από τα φυλλοβόλα δέντρα να γίνουν πενηντάρικα στις τσέπες μας!