Τετάρτη, 18 Μαΐου 2011

Αντώνη γερά με τσαμπουκά.

Σύμφωνα με έγκυρες πηγές, το ξαφνικό κι ασφυκτικό πολιτικό «φλερτ» της κυβέρνησης προς το κόμμα του Αντώνη Σαμαρά πηγάζει κατά κύριο λόγο από την επιμονή της Τρόικας να εγκριθεί το λεγόμενο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα με την ψήφο και της Νέας Δημοκρατίας. Ωστόσο, την πληροφορία αυτή επιχείρησε να διαψεύσει χθες ο κ. Πεταλωτής, δηλώνοντας πως η επιδιωκόμενη συναίνεση δεν είναι «απαίτηση της Τρόικας», αλλά «απαραίτητη εσωτερική διαδικασία», επαναλαμβάνοντας με νόημα πως υπάρχουν ακόμα ευκαιρίες για συζήτηση και τόπο συμβολής της Ν.Δ. στην προσπάθεια της χώρας...
Επιμένοντας σε αυτή τη κατεύθυνση πρόσθεσε μάλιστα: «Αλίμονο αν η Ν.Δ. κινείται με τη λογική ότι αν δεν είναι το σχέδιο για τη χώρα στη λογική του δικού μου σχεδίου, δεν συμφωνώ», και κάλεσε τη Ν.Δ. να εκμεταλλευτεί τη διαδικασία στη Βουλή, όταν θα συζητείται το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα, το οποίο -όπως είπε- θα περιλαμβάνει πλήρες σχέδιο αποκρατικοποιήσεων, και να δείξει εμπράκτως την συναίνεσή της, καταθέτοντας προτάσεις για την επίτευξη των στόχων της χώρας. Γνωστοποίησε, δε, ότι η συζήτηση του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος πρόκειται να αναβληθεί για λίγες μέρες για να ολοκληρωθεί η επεξεργασία και να γίνουν οι απαιτούμενες διορθώσεις.
Όσο για την καταβολή της επόμενης δόσης του δανείου, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ανέφερε ότι η αξιολόγηση από την Τρόικα συνεχίζεται και πρόσθεσε ότι η κυβέρνηση είναι αισιόδοξη ότι θα καταβληθεί εγκαίρως

Είναι αδιανόητο γιατί η κυβέρνηση καθυστέρησε και καθυστερεί ...

Τώρα δεν αναζητούμε αγωνιωδώς δάνεια, αλλά αναζητείται η πιστή εφαρμογή του μνημονίου και κυρίως οι μεταρρυθμίσεις και οι αλλαγές στο Δημόσιο. Το μεγάλο πρόβλημα δεν θα ήταν οι νέες περικοπές και οι απολύσεις στο Δημόσιο αν προηγουμένως είχαμε καταφέρει να περιορίσουμε τη φοροδιαφυγή, η οποία το 2010 ήταν μεγαλύτερη από το 2009.

Είναι αδιανόητο γιατί η κυβέρνηση καθυστέρησε και καθυστερεί τόσο, όχι μόνο στη φοροδιαφυγή, ούτε στην αξιοποίηση (και πώληση) της περιουσίας του Δημοσίου, αλλά στις αποκρατικοποιήσεις, στο ξερίζωμα της γραφειοκρατίας, στο πραγματικό άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων, στην απαλλαγή των επενδύσεων από εμπόδια, στο κλείσιμο υπηρεσιών και οργανισμών-φαντάσματα του Δημοσίου, την απορρόφηση κοινοτικών κονδυλίων και πολλών άλλων που εμείς πρέπει να κάνουμε ανεξαρτήτως αν περιλαμβάνονται ή όχι στο μνημόνιο.

Αν ήδη είχαμε προχωρήσει σε ορισμένα από τα προαναφερόμενα μέτρα, διαφορετική θα ήταν η εικόνα, μικρότερο θα ήταν το έλλειμμα και υψηλότερη από 0,8% η ανάπτυξη το πρώτο τρίμηνο.

Επιτέλους ας κατανοήσουν στην κυβέρνηση, η ανάπτυξη δεν αναζητείται πλέον. Ηρθε νωρίτερα και ή θα την ενισχύσουμε ή θα τη χάσουμε και θα την ψάχνουμε πάλι με το φανάρι του Διογένη...