Κυριακή, 14 Μαρτίου 2010

Όλοι υποκριτές και θρασύδειλοι, αφού δε τόλμησαν να απευθυνθούν στον ελληνικό λαό στο σύνολό του, προκειμένου να επιλέξει αυτός ο λαός αν θα απέτρεπε τους «ακροδεξιούς» με τις ελληνικές σημαίες να καταγγείλουν το έγκλημα, ή αν θα έστηνε κρεμάλες στο Σύνταγμα για να τις φορέσει στο λαιμό όλων εκείνων που αποφάσισαν να ξεπουλήσουν τόσο φτηνά την Ελλάδα.

Όλοι τους φοβήθηκαν την οργή του ελληνικού λαού γι αυτό και φρόντισαν να τον κρατήσουν καθηλωμένο στα σπίτια του.
Για το μόνο που νοιάστηκαν όλοι τους, είναι να βγάλουν αλώβητο το πολιτικό τους σύστημα γι αυτό και ενοχλήθηκαν για τις «αποδοκιμασίες σε βάρος των πολιτικών»

Προφανώς ήθελαν επιδοκιμασίες.
Προφανώς επιζητούσαν το ναρκισσισμό του χειροκροτήματος.
Κανείς τους δεν μπήκε στον κόπο να αναρωτηθεί:
«Τι κάνουμε σήμερα κι αυτός ο κόσμος μας αποδοκιμάζει???»
«Σε ποιο σημείο ντροπής φέραμε σήμερα τη Βουλή των Ελλήνων???»
«Ποιο είναι το αύριο που προσυπογράφουμε να ξημερώσει, για τα παιδιά και για τα εγγόνια μας???»

Κανείς.