Δευτέρα, 16 Αυγούστου 2010

Νομίζω ότι το πρόβλημα είναι πιο απλό από όσο μας το παρουσιάζουν. Κοιτάξτε γύρω σας και δείτε πόσοι άνθρωποι ζουν πάνω από το όριο που τους επιτρέπουν τα εισοδήματα τους. Ο ένας γιατρός ζει σε ένα σπίτι 100 τετραγωνικών και ο άλλος έχει βίλλα, εξοχικό, δυο Φιλιππινέζες, τζιπ το πρωί, κάμπριο το βράδυ και τα παιδιά του σκορπάνε κάθε μέρα στο ψιλικατζίδικο όσα θέλει μια οικογένεια για να τραφεί. Και δεν είναι μόνο οι γιατροί και όλοι όσοι εμπλέκονται στο Σύστημα Υγείας, είναι οι υπάλληλοι του Υπουργείου Οικονομικών, του Δημοσίων Έργων, τα στελέχη των αναπτυξιακών επιχειρήσεων των Δήμων, οι προμηθευτές και οι εργολάβοι του δημοσίου. Χάος; Δεν νομίζω. Αρκεί να πάρει κανείς την τελευταία έκθεση του Συνηγόρου του πολίτη, που δόθηκε στη δημοσιότητα τον Μάρτιο. Εφορίες, Τοπική αυτοδιοίκηση, προμηθευτές του δημοσίου και όλες οι υπηρεσίες που εμπλέκονται με την έκδοση κάθε είδους άδειας (από πολεοδομικές μέχρι άδειες οδήγησης και κάρτες καυσαερίων). Αυτοί είναι οι πρωταθλητές στην διαφθορά. Τα ίδια λέει και ο επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης. Ας πει λοιπόν η κυβέρνηση ότι δίνει διορία 10 ημερών σε αυτές και αυτές τις κατηγορίες υπαλλήλων να δηλώσουν όλα τα άδηλα εισοδήματα τους. Με το τέλος της προθεσμίας και σε ένα μήνα το ΣΔΟΕ θα ελέγξει -δειγματοληπτικά έστω - την συγκεκριμένη κατηγορία υπαλλήλων και όσες περιουσίες εντοπίζονται αδήλωτες θα κατάσχονται και οι επίορκοι θα μπαίνουν φυλακή. Ναι, το ξέρω χρειάζονται καινούργιοι νόμοι και νέες υπηρεσίες (ας πούμε ΣΔΟΕ μαζί με την υπηρεσία εσωτερικών υποθέσεων της αστυνομίας – που έχει πιάσει αρκετούς διεφθαρμένους μπάτσους), ο άλλος δρόμος όμως της γραμμικής εξέλιξης των πραγμάτων που έχει επιλέξει η κυβέρνηση δεν οδηγεί πουθενά. Και τέλος πάντων αντί η κυβέρνηση να σπαταλά φαιά ουσία προβληματιζόμενη τόσους μήνες, ποιο είναι τo χρηματικό όριο πάνω από το οποίο ένα δώρο προς έναν πολιτικό θεωρείται εξαγορά, ας επεξεργαστεί ένα σχέδιο έκτακτης ανάγκης για την απόδοση δικαιοσύνης. Ξεκινώντας με αυτούς που έκλεβαν τόσα χρόνια το δημόσιο χρήμα. Αυτό άλλωστε πρωτίστως μας λείπει και μας εμποδίζει να δώσουμε μια απάντηση στο άλλο δημοφιλές ερώτημα του καλοκαιριού : «Θα σωθούμε ή όχι;».