Σάββατο, 3 Μαΐου 2014

Συνήθως στη χώρα μας άλλα λέμε, άλλα εννοούμε και άλλα κάνουμε.

Συνήθως στη χώρα μας άλλα λέμε, άλλα εννοούμε και άλλα κάνουμε. Σε πιο συμπυκνωμένη μορφή, είναι αυτό που λέμε «άλλα λόγια να αγαπιόμαστε…». Σε κάθε προεκλογική περίοδο βγαίνουν στη φόρα οι αδυναμίες του πολιτικού μας συστήματος. Ωστόσο, συνήθως ως πολιτικό σύστημα εννοούμε τους «κακούς» πολιτικούς, ξεχνώντας ενοχλητικά πλέον και τους «κακούς» ψηφοφόρους. Όλους εκείνους που με ελεύθερη βούληση τους ψηφίζουν.

Αυτοί λοιπόν που θα βρίζουμε σε πανεθνικό επίπεδο την επαύριο των εκλογών, θα είναι εκείνοι ακριβώς που ψηφίσαμε την προηγούμενη εμείς οι ίδιοι με τα χεράκια μας. Αυτό το βιολί κρατά δεκαετίες και καταντά αηδιαστικό. Οι πολιτικοί εκλέγονται πλειοψηφικά. Αυτός που ψηφίζει μοντέλο για πολιτικό του εκπρόσωπο, θα εισπράξει… «μοντελιές». Άρα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε και κυρίως να κατανοήσουμε ότι έπειτα από κάθε εκλογική αναμέτρηση βρισκόμαστε μπροστά στον καθρέφτη των επιθυμιών μας, των προσδοκιών μας, των οραματισμών μας. Αν ψηφίζεις πολιτικό εκπρόσωπο για να μην πληρώνεις φόρους, η φοροδιαφυγή ξεκινά από εσένα. Αν ψηφίζεις πολιτικό εκπρόσωπο για να κρατήσει κλειστό το επάγγελμά σου, ψηφίζεις συντεχνιακά. Αν ψηφίζεις πολιτικό εκπρόσωπο για να σε βολέψει με πλαστά έγγραφα σε κάποια υπηρεσία του Δημοσίου ή του δήμου, ψηφίζεις κατά της υπόλοιπης κοινωνίας. Έτσι, πρέπει πριν από όλα να ψηφίζουμε με γνώμονα το κοινωνικό συμφέρον, αυτό που υπαγορεύει να πληρώνουν όλοι φόρους, από τους πολύ πλούσιους που δεν πληρώνουν ποτέ, παρά μόνο εισπράττουν, μέχρι διάφορες δυναμικές συντεχνίες που θεωρούν ότι πρέπει να εξαιρούνται μονίμως της φορολόγησης.

Έτσι, δεν θα βρισκόμαστε αντιμέτωποι σε τόσο γελοίες πολιτικές κρίσεις, να κινδυνεύει δηλαδή να πέσει σε ακυβερνησία η χώρα για το αν το γάλα θα λήγει μια μέρα νωρίτερα ή αργότερα... Αν όλοι αυτοί οι αγύρτες βουλευτές, ευρωβουλευτές, δήμαρχοι και δημοτικοί άρχοντες εκλεγούν για να εκτελέσουν σωστά τα καθήκοντά τους, θα τα εκτελέσουν άψογα για να επανεκλεγούν. Αν όμως εκλεγούν για να εξυπηρετήσουν τη συντεχνία που τους στηρίζει, τους κουμπάρους και τα μπατζανάκια, τις τοπικές ιδιαιτερότητες, τότε η χώρα θα παραμείνει υποτελής, υπό επιτροπεία, σε μια διαρκή ταπεινωτική συνθήκη αντάξια των δυνατοτήτων της. Δεν υπάρχουν άλλοι φταίχτες!