Σάββατο, 24 Ιανουαρίου 2015

Ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω


H κρισιμότερη εκλογική αναμέτρηση της Μεταπολίτευσης φαίνεται πως δεν έτυχε της προσοχής που της άξιζε και οι πολίτες μάλλον χαλαρά, ως να επρόκειτο για μια συνήθη διαδικασία, θα προσέλθουν στις κάλπες χωρίς να έχουν πλήρως συνειδητοποιήσει τι ακριβώς κρίνεται. Λίγο οι χαοτικές καμπάνιες των κομμάτων, λίγο η απουσία διαλόγου μεταξύ των αρχηγών αλλά και η ροπή των πολιτών στις ευχάριστες υποσχέσεις των λαϊκιστών φθάνουμε στις εκλογές χαρωπά και ανέμελα σαν η υπόθεση να αφορά σε κάποιους άλλους γενικώς.
Από τη Δευτέρα όμως τα πράγματα θα αποκτήσουν την πραγματική τους διάσταση και με την ταχύτητα του φωτός θα αποκαλυφθεί πως δεν είναι έτσι, επειδή έτσι νομίζουμε. Ανεξαρτήτως αποτελέσματος την επομένη των εκλογών η χώρα οφείλει να απαντήσει στους εταίρους και δανειστές πότε και πώς θα ολοκληρωθεί η αξιολόγηση που βρίσκεται σε εκκρεμότητα προκειμένου να προχωρήσουμε στα επόμενα βήματα. Αυτοί που κρατούν τα κλειδιά του ταμείου δεν ενδιαφέρονται για τις προεκλογικές παρόλες του εγχώριου πολιτικού συστήματος.
Απευθύνονται στις ελληνικές Αρχές από θέση ισχύος έτσι και αλλιώς, αναμένοντας μέσα σε εύλογο χρονικό διάστημα, όχι πέραν των ολίγων εβδομάδων, να κλείσει ο κύκλος της συζήτησης. Εδώ δεν χωρούν υπεκφυγές και παραμύθια. Συμφωνία σημαίνει μέτρα και δεσμεύσεις στο ακέραιο, που μεταφράζονται σε μερικά δισ. ευρώ για τα επόμενα δύο χρόνια.
Βεβαίως υπάρχει και η επιλογή του «αντάρτικου», με τη διαφορά ότι τότε κλείνουν οι στρόφιγγες της χρηματοδότησης και η εμπειρία της Κύπρου μάς δείχνει τον δρόμο. Αν μάλιστα συνυπολογιστεί η κατάρρευση των εσόδων, τα ταμειακά διαθέσιμα για τις εσωτερικές ανάγκες του κράτους φθάνουν το πολύ έως τις πρώτες ημέρες του Φεβρουαρίου.
Κάπου εκεί τελειώνουν τα ψέματα και αρχίζει η... Αποκάλυψη για όλους και για όλα. Τότε όμως θα είναι αργά για εκείνους που θα έχουν κάνει την επιλογή τους την Κυριακή χωρίς να σκεφθούν ότι ακολουθεί η Δευτέρα, καθώς, ως γνωστόν, μετά την απομάκρυνση από την... κάλπη ουδέν λάθος αναγνωρίζεται. Θα υποστούμε τα οφέλη ή τις συνέπειες των επιλογών μας και όπως συμβαίνει συνήθως στη ζωή ο... αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω, κυριολεκτικώς και όχι όπως θέλει η χριστιανική παραβολή, που υμνεί τη μεταμέλεια και τη σωφροσύνη.