Τρίτη, 1 Μαρτίου 2011

Αλλά ο κόμπος έφτασε στο χτένι.

Οδήγησε τις εξελίξεις στο μη παρέκει (τα όσα αποκαλύφθηκαν για τις συζητήσεις του Γιώργου με τον Στρος Καν λίγες εβδομάδες μετά τις εκλογές του 2009 είναι χαρακτηριστικά) και στη συνέχεια παραδόθηκε άνευ όρων!

Και τώρα τρέχει και παρακαλάει ασθμαίνουσα να πάρει –σχετικά με την επιμήκυνση– όσα πήρε η Ιρλανδία, αυτά που η ίδια δεν διαπραγματεύτηκε ποτέ!

Και φτάσαμε στο σημείο σήμερα να ασπάζονται τον βασικό ισχυρισμό του Αντ. Σαμαρά, ότι δηλαδή το Μνημόνιο δεν ήταν μονόδρομος αλλά υπήρχαν κι άλλες εναλλακτικές, ακόμα και βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, σε εκείνη τη δραματική συνεδρίαση του ΚΤΕ του ΠΑΣΟΚ, όπου ο Γ. Παπακωνσταντίνου «εδάρη» (πολιτικά) ανηλεώς! (Αποκαλυπτικό ρεπορτάζ σε άλλη στήλη.)

Αυτή η απίστευτη (;) κυβερνητική ανικανότητα, σε συνδυασμό με την πρωτοφανή αντιλαϊκή αναλγησία, έχει οδηγήσει την κυβέρνηση του Μνημονίου σε οριακό σημείο. Οι εκτιμήσεις συγκλίνουν στο ότι το οκτάμηνο από τέλη Μάρτη – αρχές Απρίλη μέχρι τον Νοέμβρη θα είναι ένα κρίσιμο διάστημα, εντός του οποίου τα πάντα μπορεί να συμβούν, ακόμα και μη προβλέψιμες αυτήν τη στιγμή εξελίξεις!

Ούτως ή άλλως, μετά το κρίσιμο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 25ης Μάρτη θα κριθούν πολλά. Και οι πληροφορίες αναφέρουν ότι αμέσως μετά το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θα αποφασίσει επιτέλους κι ο πρωθυπουργός για το μέλλον της κυβέρνησής του, καθώς και για το προσωπικό του μέλλον…

Αλλά εδώ που έχουμε οδηγηθεί φτάσαμε εξαιτίας της ανικανότητας της κυβέρνησης και του Γ. Παπανδρέου προσωπικά, και της μη αντίστασής τους στους εκβιασμούς.


Νέα μέτρα και οργή του λαού!

Οι τελευταίες απεργιακές κινητοποιήσεις και συγκεντρώσεις, της περασμένης Τετάρτης, έδειξαν με τρόπο που δεν επιδέχεται αμφισβήτηση ότι το καπάκι της λαϊκής οργής είναι πλέον έτοιμο να εκραγεί, ο λαός είναι έτοιμος να ξεσηκωθεί, να εξεγερθεί, να βγει στους δρόμους και να μην επιστρέφει στον καναπέ του.

Έδειξε αυτός ο λαός ανοχή για περίπου 7-8 μήνες, οφειλόμενη και στη γενικότερη απαξία του πολιτικού συστήματος.

Αλλά ο κόμπος έφτασε στο χτένι. Και ανεξάρτητα από το αν αυτήν τη στιγμή εμφανίζεται στον ορίζοντα κάποια πειστική εναλλακτική λύση, ο λαός εμφανίζεται ώριμος για εξέγερση. Ωθείται μάλλον προς τα κει από την Ευρώπη αλλά και από την ανίκανη και ανάλγητη κυβέρνηση.

Ήδη ο υπουργός Οικονομικών έχει συγκεντρώσει όλη την οργή και την αγανάκτηση του κόσμου.

Και αυτό συμβαίνει όχι επειδή υπάρχει κάτι προσωπικό εναντίον του, αλλά επειδή προσωποποιεί αυτήν την αντιλαϊκή πολιτική που έχει οδηγήσει σε φτώχεια, ανεργία, εξαθλίωση και αδιέξοδα.

Τα σκάγια όμως αρχίζουν να πιάνουν και τον ίδιο τον Γ. Παπανδρέου, ο οποίος ήταν μέχρι πρόσφατα το «δυνατό χαρτί» μιας κυβέρνησης παραπαίουσας, που έχει γίνει επικίνδυνη για τη χώρα.

Και αυτή η απομυθοποίηση του Γιώργου ίσως είναι το σημείο-καμπή σε ανεξέλεγκτες εξελίξεις!

Δεδομένο είναι ότι ο λαός δεν είναι σε καμία περίπτωση διατεθειμένος να δεχτεί άλλα μέτρα, καθώς η ανοχή και η αντοχή του έχουν εξαντληθεί. Ως εδώ ήταν.

Αλλά είναι επίσης δεδομένο ότι τα νέα μέτρα είναι αναπόφευκτα. Κι αυτό ανεξάρτητα από τα αποτελέσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Μαρτίου.

Ήδη εξαγγέλθηκαν επιπλέον μέτρα ύψους 1,8 δισ. ευρώ για το 2011 και 25 δισ. ευρώ για το διάστημα 2012-2015!

Και ο οργισμένος λαός έχει βαρεθεί να ακούει «διαβεβαιώσεις» περί μη λήψης νέων μέτρων και να βρίσκεται μπροστά σε οδυνηρές εκπλήξεις στη συνέχεια! Και μάλιστα και από τα χείλη του πρωθυπουργού και του αρμόδιου υπουργού, του Γ. Παπακωνσταντίνου, έτσι, χωρίς αιδώ, χωρίς τσίπα! Τα νέα μέτρα είναι λοιπόν αναπόφευκτα, κάποια έχουν κιόλας εξαγγελθεί.

ΑΝ αποφασιστεί η επιμήκυνση αποπληρωμής του χρέους, θα είναι συνοδευτικά αυτής της επιμήκυνσης.

ΑΝ δεν αποφασιστεί, οπότε η χρεοκοπία θα έρθει πιο κοντά, τότε… δεν μας σώζει ούτε ο Θεός!