Τετάρτη, 18 Σεπτεμβρίου 2013

Δεν λέει όμως τίποτε για την άλλη πλευρά. Τι θα κάνει για να καλύψει τη δημοσιονομική τρύπα;

 Ο κ. Τσίπρας υπόσχεται σε όποιον βρίσκει μπροστά του πως θα του επιστρέψει την κρατική δαπάνη που απολάμβανε πριν από το Μνημόνιο. Οι δημόσιοι υπάλληλοι που απομακρύνονται θα επαναπροσληφθούν, οι συντάξεις θα επανέλθουν, το ενιαίο μισθολόγιο θα καταργηθεί, οι δημόσιοι οργανισμοί θα ξανανοίξουν κ.ο.κ.
Δεν λέει όμως τίποτε για την άλλη πλευρά. Τι θα κάνει για να καλύψει τη δημοσιονομική τρύπα; Υποστηρίζουν ορισμένοι ότι η κρατική δαπάνη θα αυξήσει την καταναλωτική ζήτηση, που θα αυξήσει το εγχώριο προϊόν, άρα θα συλλεγούν περισσότεροι φόροι, άρα το έλλειμμα θα περιοριστεί!
Τα ίδια, λίγο πολύ, υποσχέθηκε και ο Γιώργος Παπανδρέου την άνοιξη 2009 και μέχρι τις εκλογές εκείνου του έτους. Μάλιστα, ο προϋπολογισμός για το 2010 συντάχθηκε στο πλαίσιο αυτής της συλλογιστικής. Η καταστροφή ήρθε μέσα σε λίγες εβδομάδες.
Η «σχεδόν πτώχευση» συνδέθηκε με την πλήρη αδυναμία της Ελλάδας να δανειστεί στις διεθνείς αγορές, όπως διαπιστώθηκε εκείνο τον Απρίλιο. Οι κ. Παπανδρέου και Παπακωνσταντίνου, παρόλο που αρνήθηκαν σειρά κρατικών δαπανών, δεν τόλμησαν την πτώχευση. Επραξαν λαμπρά.
Ο κ. Τσίπρας λέγει τώρα ότι αυτός θα την αποτολμήσει. Επομένως, η Ελλάδα, αν ποτέ σχηματιστεί κυβέρνηση «με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ», θα διαρρήξει οριστικά τη διακοπείσα σχέση που διατηρεί η Ελλάδα με τις διεθνείς αγορές. Χειρότερα ακόμη, θα μπει σε «πόλεμο» με τα κράτη της Ευρωζώνης που μας έχουν δανείσει, από τα οποία θα ζητηθεί να δεχτούν μια μακρά και επώδυνη, για όλους, «διαπραγμάτευση» των μεταξύ μας δανειακών συμβάσεων.
Θα έπρεπε να είναι απολύτως προφανές σε όλους ότι η άμεση επίπτωση αυτής της πολιτικής θα είναι η πλήρης κατακρήμνιση της αγοράς. Το ρευστό, δηλαδή το χρήμα, θα εξαφανιστεί πρώτο και καλύτερο. Ο αντιπραγματισμός θα γίνει ο κανόνας, τόσο στο εξωτερικό μας εμπόριο, όσο και στην εσωτερική αγορά. Αντί οι καταναλωτές να ξοδεύσουν περισσότερα θα προτιμήσουν να διακρατήσουν το ρευστό που έχουν, ώστε να αντιμετωπίσουν ασφαλέστερα τις τρέχουσες ανάγκες τους.