Κυριακή, 5 Φεβρουαρίου 2012

Δεν μπορεί να συνεχίσει η Ελλάδα να κυβερνάται από τύπους εξαρτημένους ιδεολογικά, πολιτικά και υλικά από την τρόικα...

Οι άνθρωποι που αποδεδειγμένα λάθεψαν ή οι οποίοι σκοπίμως έπραξαν ό,τι έπραξαν ενάντια στα συμφέροντα της χώρας δεν μπορεί να συνεχίζουν να κυριαρχούν στην πολιτική σκηνή της. Αυτό αφορά τόσο σε εκείνους που επιμένουν να συνεχίζουν την ίδια πολιτική –πολιτική επικίνδυνη πλέον για την κυριαρχία της χώρας, καθώς και για τη Δημοκρατία– όσο και σε εκείνους, τους πιο καλοπροαίρετους, που κατανόησαν ότι επί χρόνια λάθευαν στα πιο θεμελιακά ζητήματα της χώρας. Οι τελευταίοι οφείλουν να το πάρουν πια απόφαση ότι απέτυχαν. Ότι αποδείχτηκε στην πράξη πως δεν είναι «πλασμένοι για τα μεγάλα», διότι δεν διαθέτουν τα στοιχειώδη εφόδια και προσόντα που απαιτούνται σε τέτοιες δύσκολες στιγμές. Συνολικά, η απομάκρυνση και των μεν και των δε από τις θέσεις-κλειδιά στην πολιτική σκηνή αποτελεί ζωτική ανάγκη για τη χώρα. Αν δεν συμβεί αυτό, η Ελλάδα δεν θα μπορέσει να ξεφύγει από τον καταστροφικό κύκλο στον οποίο την οδήγησαν.



Η απομάκρυνση των προσώπων αυτών είναι αναγκαία διότι πρέπει να σταματήσει, πριν απ’ όλα, η καταστροφική πολιτική που εφάρμοσαν. Με άλλα λόγια, το ζητούμενο σήμερα δεν είναι να βρεθούν πολιτικοί που θα προσβλέπουν στην «ανανέωση» μιας άδικης και αποτυχημένης πολιτικής. Δεν μπορεί να συνεχίσει η Ελλάδα να κυβερνάται από τύπους εξαρτημένους ιδεολογικά, πολιτικά και υλικά από την τρόικα και τη διαπλοκή. Πολιτικούς οι οποίοι είναι συνυπεύθυνοι για το ότι η Ελλάδα έφτασε στην κρίση, την οποία και «μετέπλασαν» σε καταστροφή. Η παραμονή τους στην πολιτική σκηνή θα σημαίνει ότι ως λαός έχουμε πάψει να μαθαίνουμε.

Να ανατρέψουμε ένα πολιτικό σκηνικό που δεν αξίζει και δεν απέτρεψε, ως όφειλε, τη σημερινή κατάσταση...

Τι φταίει; Ποιοι φταίνε περισσότερο; Ποιοι λιγότερο; Δεν είναι η στιγμή να το αναλύσουμε.

Ποιο μήνυμα, ποια πρόταση, τι μπορείς να πεις που να μη μοιάζει ευχή από συνήθεια ή λόγια που τα ’χουμε πει και τα έχουμε χιλιοακούσει;

Δύσκολο να βρεις...

Μια λέξη μου ’ρχεται στον νου και δεν θα ’ναι τυχαίο, ίσως αυτό να ’χουμε ανάγκη: Ανατροπή!

- Να προσπαθήσουμε να ανατρέψουμε κακές συνήθειες, πρακτικές που επιτείνουν τα αδιέξοδα.

- Να ανατρέψουμε λογικές χρόνων, που μας θέλουν κλεισμένους στα «θέλω» μας, και να ανακαλύψουμε την αλληλεγγύη.

- Να ανατρέψουμε ένα πολιτικό σκηνικό που δεν αξίζει και δεν απέτρεψε, ως όφειλε, τη σημερινή κατάσταση.

- Μα πάνω απ’ όλα αυτά, να ανατρέψουμε τις αντιστάσεις μέσα μας, για να τολμήσουμε, να απορρίψουμε, να διαλέξουμε και να απαιτήσουμε κάτι καλύτερο για τη ζωή μας.

Ευκαιρίες θα δοθούν. Ας μην τις αφήσουμε να περάσουν έτσι…