Προσοχή Έλληνες μην πέσουμε στην παγίδα τους.Το θέμα είναι ξεκάθαρο ,επειδή βλέπουν την αγανακτησή μας, νιώθουν τον εξαγριωμένο παλμό μας, θα κάνουν ότι είναι δυνατόν να μας "παραμυθιάσουν" για να ξαναβγούν.
Θυμηθήτε απλά τι είχε δηλώση ο ΓΑΠ προεκλογικά ..."λεφτά υπάρχουν"!!
Μην ξεχνάτε τις συλλήψεις απλών πολιτών στον ΑΓ.ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΑ επειδή υπερασπίζονται τις ζωές τους , την στιγμή μάλιστα που μένουν ατιμώρητοι εκατοντάδες λαθρομετανάστες χάρη στο νόμο του κ. Καστανίδη .
Ήδη προωθούν νόμο ο οποίος θα απαγορεύει της διαμαρτυρίες , διαδηλώσεις κτλ.(σας θυμίζει κατί???).
Ελευθερώνουν τον τζόγο και τα ναρκωτικά.
Οι επιχειρήσεις "σκούπα" που αναφέρουν ότι θα γίνουν θα είναι σαν τους Ολυμπιακούς Αγώνες , μόνο για τις μέρες των εκλογών για να "κλείσουν τα μάτια" και μετά θα κυκλοφορούν όλοι οι επικίνδυνοι εγκληματίες ελεύθεροι πάλι στους δρόμους θέτοντας σε κίνδυνο τις ίδιες μας τις ζωές.
Υπάρχει η παροιμία που λέει " τον αράπη και αν τον πλένεις το σαπούνι σου χαλάς" , αυτοί οι άνθρωποι δεν αλλάζουν έχουν γαλουχηθεί με αυτή τη νοοτροπία κυρίως έχουν μάθει να είναι πολύ καλοί υποκριτές.
Εξάλλου ένας είναι ο στόχος της κυβέρνησης ΓΑΠ :ΝΑ ΦΕΡΟΥΝ ΜΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΣΥΝΤΟΜΑ ....όπως έχει πει και ο ίδιος.
Αυτό το σκοπό έχουν , αυτή την αποστολή τους έχουν δώσει τα "μεγάλα αφεντικά" και θα κάνουν ότι περνάει από το χέρι τους και την δική μας τσέπη για να το πετύχουν .
Μην υποκύψετε στις "σειρήνες " της νεοταξικής αυτής κυβέρνησης.
Ας τους αποδείξουμε τι θα πει Έλληνας γιατί μάλλον το έχουν ξεχάσει .
Πηγή
Πέμπτη 7 Οκτωβρίου 2010
Τετάρτη 6 Οκτωβρίου 2010
Μού έλεγες και εξακολουθείς να μου λες ψέματα.
Ανοιχτή επιστολή
Δεν σου ‘χω καμιά εμπιστοσύνη. Κι όταν λέω καμιά, εννοώ απολύτως καμιά γιατί είσαι ψεύτης, απατεώνας και κλέφτης. Μού έλεγες και εξακολουθείς να μου λες ψέματα, με εξαπάτησες και εξακολουθείς να με εξαπατάς, και τελευταία έγινες και κλέφτης.
Γιατί τι άλλο είναι όποιος βάζει το χέρι στην τσέπη αλλουνού;
Γυρνάς από ‘δω κι από ‘κει και καμαρώνεις παρουσιάζοντάς με ότι κάνω θυσίες. Θυσία κάνει όποιος με τη θέλησή του στερείται κάτι για το γενικότερο καλό. Εγώ δεν κάνω καμιά θυσία, ΕΣΥ με θυσιάζεις στο βωμό του ξεπλύματος των εγκλημάτων που ΕΣΥ και οι όμοιοί σου διαπράξατε σε βάρος της χώρας και του λαού. ΕΣΥ θυσιάζεις τα όνειρα και τις ελπίδες της νέας γενιάς στον βωμό της υπηρεσίας οικονομικών κέντρων και σχεδίων για παγκόσμια διακυβέρνηση (δικά σου λόγια). ΕΣΥ έκανες τη χώρα μου πειραματόζωο αντοχής σε μέτρα που εφαρμόζονται πια και αλλού και θα εφαρμοστούν σε ευρύτερη κλίμακα για να ξαναγυρίσει ο κόσμος έναν αιώνα πίσω. ΕΣΥ δήλωσες στη Ν.Υ. σε μια σύναξη μεγαλοκαρχαριών και τοκογλύφων: «Εν ολίγοις μετατρέψαμε την κρίση σε ευκαιρία, προκειμένου να προωθήσουμε τις απαιτούμενες μεταρρυθμίσεις, που οι προηγούμενες κυβερνήσεις ανέβαλλαν επί σειρά ετών, φοβούμενες το ενδεχόμενο πολιτικό κόστος». Δηλαδή, «το λαό που με πίστεψε και μ’ έφερε στην εξουσία, εγώ τον έχω γραμμένο».
Εξαπάτησες με υποσχέσεις (οικογενειακή παράδοση), κι εξακολουθείς να εξαπατάς με αεριτζήδικες εκτιμήσεις ότι σε 2-3 χρόνια θα τελειώσουν όλα, θα λυθούν τα προβλήματα και θα απολαύσουμε τους καρπούς των προσπαθειών ΣΟΥ.
Γυρνάς εδώ κι εκεί και κλείνεις συμφωνίες για διάθεση περιουσιακών στοιχείων της χώρας, συμφωνίες αδιαφανείς και ως εκ τούτου ύποπτες, ΕΣΥ εκπρόσωπος μιας χώρας λεηλατημένης από τους ίδιους τους διαχειριστές της, μιας θλιβερής αλυσίδας από το ’81 και μετά που ο κάθε κυβερνήτης ετοίμαζε τις δικαιολογίες του επόμενου ώστε τα «τούνελ» οι «στενωποί» και οι «ατραποί» να μη τελειώνουν ποτέ και να οδηγούν στο «γκρεμό».
Περήφανος και συγκινημένος δέχεσαι βραβεία και επαίνους λέγοντας με προσποιητή σεμνότητα ότι τα δέχεσαι για λογαριασμό των συμπολιτών σου. Εγώ όμως λέω ότι κάθε «μπράβο» από τους έξω, είναι μια ακόμα μαχαιριά στο βιοτικό επίπεδο του μέσου πολίτη.
Δεν σου ‘χω καμιά εμπιστοσύνη. Κι όταν λέω καμιά, εννοώ απολύτως καμιά γιατί είσαι ψεύτης, απατεώνας και κλέφτης. Μού έλεγες και εξακολουθείς να μου λες ψέματα, με εξαπάτησες και εξακολουθείς να με εξαπατάς, και τελευταία έγινες και κλέφτης.
Γιατί τι άλλο είναι όποιος βάζει το χέρι στην τσέπη αλλουνού;
Γυρνάς από ‘δω κι από ‘κει και καμαρώνεις παρουσιάζοντάς με ότι κάνω θυσίες. Θυσία κάνει όποιος με τη θέλησή του στερείται κάτι για το γενικότερο καλό. Εγώ δεν κάνω καμιά θυσία, ΕΣΥ με θυσιάζεις στο βωμό του ξεπλύματος των εγκλημάτων που ΕΣΥ και οι όμοιοί σου διαπράξατε σε βάρος της χώρας και του λαού. ΕΣΥ θυσιάζεις τα όνειρα και τις ελπίδες της νέας γενιάς στον βωμό της υπηρεσίας οικονομικών κέντρων και σχεδίων για παγκόσμια διακυβέρνηση (δικά σου λόγια). ΕΣΥ έκανες τη χώρα μου πειραματόζωο αντοχής σε μέτρα που εφαρμόζονται πια και αλλού και θα εφαρμοστούν σε ευρύτερη κλίμακα για να ξαναγυρίσει ο κόσμος έναν αιώνα πίσω. ΕΣΥ δήλωσες στη Ν.Υ. σε μια σύναξη μεγαλοκαρχαριών και τοκογλύφων: «Εν ολίγοις μετατρέψαμε την κρίση σε ευκαιρία, προκειμένου να προωθήσουμε τις απαιτούμενες μεταρρυθμίσεις, που οι προηγούμενες κυβερνήσεις ανέβαλλαν επί σειρά ετών, φοβούμενες το ενδεχόμενο πολιτικό κόστος». Δηλαδή, «το λαό που με πίστεψε και μ’ έφερε στην εξουσία, εγώ τον έχω γραμμένο».
Εξαπάτησες με υποσχέσεις (οικογενειακή παράδοση), κι εξακολουθείς να εξαπατάς με αεριτζήδικες εκτιμήσεις ότι σε 2-3 χρόνια θα τελειώσουν όλα, θα λυθούν τα προβλήματα και θα απολαύσουμε τους καρπούς των προσπαθειών ΣΟΥ.
Γυρνάς εδώ κι εκεί και κλείνεις συμφωνίες για διάθεση περιουσιακών στοιχείων της χώρας, συμφωνίες αδιαφανείς και ως εκ τούτου ύποπτες, ΕΣΥ εκπρόσωπος μιας χώρας λεηλατημένης από τους ίδιους τους διαχειριστές της, μιας θλιβερής αλυσίδας από το ’81 και μετά που ο κάθε κυβερνήτης ετοίμαζε τις δικαιολογίες του επόμενου ώστε τα «τούνελ» οι «στενωποί» και οι «ατραποί» να μη τελειώνουν ποτέ και να οδηγούν στο «γκρεμό».
Περήφανος και συγκινημένος δέχεσαι βραβεία και επαίνους λέγοντας με προσποιητή σεμνότητα ότι τα δέχεσαι για λογαριασμό των συμπολιτών σου. Εγώ όμως λέω ότι κάθε «μπράβο» από τους έξω, είναι μια ακόμα μαχαιριά στο βιοτικό επίπεδο του μέσου πολίτη.
Γνώριζε πολύ καλά ότι «δεν υπάρχουν»...
Από τον Ιανουάριο του 2009 ήταν ενήμερος ο Γ. Παπανδρέου για την πραγματική κατάσταση της ελληνικής οικονομίας, αποκαλύπτει ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Πέτερ Στάινμπρουκ, σε βιβλίο του που μόλις εκδόθηκε.
Συνεπώς, όταν κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου αναφώνησε ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης από τη Θεσσαλονίκη «λεφτά υπάρχουν», γνώριζε πολύ καλά ότι «δεν υπάρχουν»... Μάλιστα, όπως υποστηρίζει ο σοσιαλδημοκράτης πρώην υπουργός, ο Γ. Παπανδρέου αναρωτήθηκε τότε αν πράγματι θέλει να κερδίσει τις εκλογές. Του περασμένου Οκτωβρίου...
Ο Στάινμπρουκ, τον Ιανουάριο του 2009 ήταν υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση συνασπισμού της Ανγκελα Μέρκελ. Το βιβλίο του, με τίτλο «Under Strich» (σε ελεύθερη απόδοση «Ο απολογισμός»), εκδόθηκε στα μέσα Σεπτεμβρίου και από χθες κάνει το γύρο του κόσμου μέσω του αμερικανικού πρακτορείου «Μπλούμπεργκ». Αναφέρεται κυρίως στην παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση και στις επιπτώσεις της στην Ευρώπη.
«Ζήτησε συμβουλές»
Σε ένα σημείο του βιβλίου, ο Γερμανός πρώην υπουργός αναφέρεται σε μία συνάντηση που είχε με τον Γ. Παπανδρέου στο Βερολίνο , στην οποία του περιέγραψε την κακή κατάσταση της ελληνικής οικονομίας, ιδίως όσον αφορά το δημοσιονομικό έλλειμμα της χώρας. Και γράφει ότι ο τότε αρχηγός της αντιπολίτευσης «του ζήτησε συμβουλές για τη μείωση του ελλείμματος». Αφού τον άκουσε, ο Γ. Παπανδρέου του είπε ότι «δεν είναι πλέον σίγουρος αν πραγματικά θέλει να κερδίσει τις εκλογές»...
Οπως φαίνεται λοιπόν, ο Γ. Παπανδρέου ήταν ενήμερος για την κατάσταση των ελλειμμάτων στην Ελλάδα, επί κυβέρνησης Ν.Δ., σε σημείο που ταλαντεύτηκε ως προς την επιθυμία του να κερδίσει τις εκλογές. Κι όμως, η συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό ξεχάστηκε γρήγορα. Οπως και οι συμβουλές του. Ισως γι' αυτό, έπειτα από μερικούς μήνες, τον Σεπτέμβριο στη ΔΕΘ ο Γ. Παπανδρέου διαβεβαίωσε ότι «λεφτά υπάρχουν».
Το ειδα στο: http://peripatris.blogspot.com/2010/10/blog-post_8105.html#ixzz11Zor10k2
Συνεπώς, όταν κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου αναφώνησε ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης από τη Θεσσαλονίκη «λεφτά υπάρχουν», γνώριζε πολύ καλά ότι «δεν υπάρχουν»... Μάλιστα, όπως υποστηρίζει ο σοσιαλδημοκράτης πρώην υπουργός, ο Γ. Παπανδρέου αναρωτήθηκε τότε αν πράγματι θέλει να κερδίσει τις εκλογές. Του περασμένου Οκτωβρίου...
Ο Στάινμπρουκ, τον Ιανουάριο του 2009 ήταν υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση συνασπισμού της Ανγκελα Μέρκελ. Το βιβλίο του, με τίτλο «Under Strich» (σε ελεύθερη απόδοση «Ο απολογισμός»), εκδόθηκε στα μέσα Σεπτεμβρίου και από χθες κάνει το γύρο του κόσμου μέσω του αμερικανικού πρακτορείου «Μπλούμπεργκ». Αναφέρεται κυρίως στην παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση και στις επιπτώσεις της στην Ευρώπη.
«Ζήτησε συμβουλές»
Σε ένα σημείο του βιβλίου, ο Γερμανός πρώην υπουργός αναφέρεται σε μία συνάντηση που είχε με τον Γ. Παπανδρέου στο Βερολίνο , στην οποία του περιέγραψε την κακή κατάσταση της ελληνικής οικονομίας, ιδίως όσον αφορά το δημοσιονομικό έλλειμμα της χώρας. Και γράφει ότι ο τότε αρχηγός της αντιπολίτευσης «του ζήτησε συμβουλές για τη μείωση του ελλείμματος». Αφού τον άκουσε, ο Γ. Παπανδρέου του είπε ότι «δεν είναι πλέον σίγουρος αν πραγματικά θέλει να κερδίσει τις εκλογές»...
Οπως φαίνεται λοιπόν, ο Γ. Παπανδρέου ήταν ενήμερος για την κατάσταση των ελλειμμάτων στην Ελλάδα, επί κυβέρνησης Ν.Δ., σε σημείο που ταλαντεύτηκε ως προς την επιθυμία του να κερδίσει τις εκλογές. Κι όμως, η συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό ξεχάστηκε γρήγορα. Οπως και οι συμβουλές του. Ισως γι' αυτό, έπειτα από μερικούς μήνες, τον Σεπτέμβριο στη ΔΕΘ ο Γ. Παπανδρέου διαβεβαίωσε ότι «λεφτά υπάρχουν».
Το ειδα στο: http://peripatris.blogspot.com/2010/10/blog-post_8105.html#ixzz11Zor10k2
Τρίτη 5 Οκτωβρίου 2010
Στην πραγματικότητα θα έπρεπε να έχει πει:
Είπε: «Τα ελληνικά δημοσιονομικά βρίσκονται στον δρόμο της βελτίωσης και οι δομικές μεταρρυθμίσεις στην οικονομία προχωρούν».
Στην πραγματικότητα θα έπρεπε να έχει πει: «Τα ελληνικά δημοσιονομικά έχουν μπει στο σπιράλ του θανάτου, οι περικοπές που κάνετε γιγαντώνουν την ύφεση κι έτσι θα μπορέσουμε να συνεχίσουμε να σας πίνουμε το αίμα στο διηνεκές».
Τέλος, ο Γερμανός Υμπερτραπεζίτης ευχήθηκε: «Σας ευχόμαστε να παραμείνετε σταθερός στην πορεία σας προς το συμφέρον της χώρας σας και της Ευρώπης», δηλαδή «να παραμείνετε σταθερός στα δάνεια, στις αγορές όπλων και στην εκτέλεση των εντολών που λαμβάνετε απ' το Διευθυντήριό μας στις Βρυξέλλες».
Αλλά, αν ο πολιτικός εγγονός του Βίσμαρκ υπήρξε Ευρωπαίος εν σχέσει με το πρωτόκολλο των ευφημισμών, ο δικός μας πολιτικός εγγονός του Τρικούπη υπήρξε τελείως φτωχοβαλκάνιος στην αντιφώνησή του
τονίζοντας ότι «φτιάχνουμε μια νέα Ελλάδα» (με ξεφτιλισμένους συνταξιούχους, τρομοκρατημένους δημοσίους υπαλλήλους και ραγιάδες εργαζόμενους) ενώ δεν δίστασε
να αφιερώσει το βραβείο του στο... ελληνικό έθνος, δηλαδή στους συμπατριώτες του που μακελεύει...
Πλην όμως εκεί που ο γιος του Ανδρέα ξεπέρασε τον εαυτόν του (και ως προς τη δημαγωγία και τον πατέρα του), ήταν όταν είπε επί λέξει τα εξής: «Εάν κάποιος πίστευε τα όσα μετέδιδαν πριν από λίγο καιρό αρκετά ΜΜΕ, η Ελλάδα θα ήταν μια χώρα τεμπέληδων». Μα
αυτό ακριβώς φώναζε ο ίδιος έχοντας πάρει σβάρνα τα μεϊντάνια του ντουνιά κραυγάζοντας για τη διαφθορά μας και την τεμπελιά μας!
Αθεόφοβος;
Οχι! Θεομπαίχτης!
Απ' την άλλη, χρόνια τώρα λέμε και γράφουμε ότι παρά τα αντιθέτως θρυλούμενα (τα κλισέ και τα στερεότυπα), οι «Ελληνες δουλεύουν πιο πολύ απ' όλους στην Ευρώπη».
Ε, αυτό ακριβώς παραδέχθηκε οψίμως, μόλις προχθές και ο κ. Παπανδρέου, κλείνοντας την αντιφώνησή του.
Δεν παίζεται!
Στην πραγματικότητα θα έπρεπε να έχει πει: «Τα ελληνικά δημοσιονομικά έχουν μπει στο σπιράλ του θανάτου, οι περικοπές που κάνετε γιγαντώνουν την ύφεση κι έτσι θα μπορέσουμε να συνεχίσουμε να σας πίνουμε το αίμα στο διηνεκές».
Τέλος, ο Γερμανός Υμπερτραπεζίτης ευχήθηκε: «Σας ευχόμαστε να παραμείνετε σταθερός στην πορεία σας προς το συμφέρον της χώρας σας και της Ευρώπης», δηλαδή «να παραμείνετε σταθερός στα δάνεια, στις αγορές όπλων και στην εκτέλεση των εντολών που λαμβάνετε απ' το Διευθυντήριό μας στις Βρυξέλλες».
Αλλά, αν ο πολιτικός εγγονός του Βίσμαρκ υπήρξε Ευρωπαίος εν σχέσει με το πρωτόκολλο των ευφημισμών, ο δικός μας πολιτικός εγγονός του Τρικούπη υπήρξε τελείως φτωχοβαλκάνιος στην αντιφώνησή του
τονίζοντας ότι «φτιάχνουμε μια νέα Ελλάδα» (με ξεφτιλισμένους συνταξιούχους, τρομοκρατημένους δημοσίους υπαλλήλους και ραγιάδες εργαζόμενους) ενώ δεν δίστασε
να αφιερώσει το βραβείο του στο... ελληνικό έθνος, δηλαδή στους συμπατριώτες του που μακελεύει...
Πλην όμως εκεί που ο γιος του Ανδρέα ξεπέρασε τον εαυτόν του (και ως προς τη δημαγωγία και τον πατέρα του), ήταν όταν είπε επί λέξει τα εξής: «Εάν κάποιος πίστευε τα όσα μετέδιδαν πριν από λίγο καιρό αρκετά ΜΜΕ, η Ελλάδα θα ήταν μια χώρα τεμπέληδων». Μα
αυτό ακριβώς φώναζε ο ίδιος έχοντας πάρει σβάρνα τα μεϊντάνια του ντουνιά κραυγάζοντας για τη διαφθορά μας και την τεμπελιά μας!
Αθεόφοβος;
Οχι! Θεομπαίχτης!
Απ' την άλλη, χρόνια τώρα λέμε και γράφουμε ότι παρά τα αντιθέτως θρυλούμενα (τα κλισέ και τα στερεότυπα), οι «Ελληνες δουλεύουν πιο πολύ απ' όλους στην Ευρώπη».
Ε, αυτό ακριβώς παραδέχθηκε οψίμως, μόλις προχθές και ο κ. Παπανδρέου, κλείνοντας την αντιφώνησή του.
Δεν παίζεται!
Δευτέρα 4 Οκτωβρίου 2010
Η απάτη των εκλογών.
Η απάτη των εκλογών
Όποια και να είναι η έκβαση της πρωθυπουργικής του θητείας (μάλλον θα είναι άδοξη), ο κ. Παπανδρέου θα μείνει στην ιστορία ως....
ο πολιτικός που, προκειμένου να κερδίσει την εξουσία, δεν δίστασε να κοροϊδέψει ξεδιάντροπα τον ελληνικό λαό.
Οι επιταγές που μοίραζε προεκλογικά ήταν ακάλυπτες.
Γνώριζε την κατάσταση της οικονομίας. Ηξερε, ότι έπρεπε να εφαρμοστεί ένα πρόγραμμα δημοσιονομικής πειθαρχίας (όπως άλλωστε εφαρμόζουν όλες οι χώρες της Ευρωζώνης, γιατί η Ελλάδα να αποτελούσε εξαίρεση). Παρ’ όλα αυτά έκανε σημαία του τον λαϊκισμό και τις ανέξοδες υποσχέσεις.
Για τον κ. Παπανδρέου το μείζον ήταν να γίνει πρωθυπουργός και «γαία πυρί μειχθήτω»!
Αφού, λοιπόν, υφάρπαξε την ψήφο του ελληνικού λαού και κυβερνάει μ’ ένα πρόγραμμά το οποίο ουδέποτε έτυχε της εγκρίσεώς του, τίθεται εκ των πραγμάτων ζήτημα ηθικής και πολιτικής νομιμοποίησης της κυβέρνησής του.
Το ΠΑΣΟΚ που ξέραμε τελειώνει
Ο γνωστός μας κ. Αλμούνια, είχε αποκαλύψει σε μια συνέντευξή του στην «Καθημερινή», ότι όταν συνάντησε τον κ. Παπακωνσταντίνου, απεκόμισε την εντύπωση ότι συμπεριφέρονταν λες και «πήγαιναν σε σχολική εκδρομή.» Οι άνθρωποι ήρθαν στην εξουσία ανέμελοι και απροετοίμαστοι. Για αυτό και χάθηκε τόσος χρόνος μέχρι να αποφασίσουν τι θα κάνουν. Το χειρότερο, όμως, δεν είναι αυτό. Το ΠΑΣΟΚ, όσες φορές κατέλαβε την εξουσία, βρήκε τα πράγματα στρωμένα. Τώρα, για πρώτη φορά, εκλήθη να διαχειριστεί μια κρίση που το υπερέβαινε κατά πολύ! Και επειδή ως σύστημα και μηχανισμός εξουσίας, είχε ανατραφεί και ασκηθεί στο λαϊκισμό, ήθελε καιρό για να καταλάβει που βρίσκεται και τι πολιτική να ακολουθήσει.
Η κυβέρνηση Παπανδρέου επειδή ούτε πρόγραμμα είχε, ούτε πολιτική, βρήκε διέξοδο στο Μνημόνιο. Και δυστυχώς ήταν τόσο απελπισμένη που ακόμα δεν ξέρει τι συμφώνησε! Βέβαια, στο Μνημόνιο δεν οδηγηθήκαμε επειδή δεν υπήρχαν άλλες λύσεις. Οδηγηθήκαμε επειδή το ΠΑΣΟΚ δεν είχε το πολιτικό θάρρος, να εφαρμόσει την πολιτική που οι περιστάσεις απαιτούσαν. Όπως κάνουν οι άλλες χώρες της Ε.Ε. που αντιμετωπίζουν παρόμοια προβλήματα.
Η επιλογή του Μνημονίου θα είναι μοιραία για το ΠΑΣΟΚ.
Το ΠΑΣΟΚ που ξέραμε, τελειώνει, όχι μόνο επειδή καταρρέει ο μύθος που το συντηρούσε (οι έλληνες περνούσαν καλά με το ΠΑΣΟΚ), αλλά και επειδή διαρρηγνύονται, και μάλιστα με τρόποεπώδυνο, οι δεσμοί του με τις κοινωνικές ομάδες που το έφερναν στην εξουσία.
Όποια και να είναι η έκβαση της πρωθυπουργικής του θητείας (μάλλον θα είναι άδοξη), ο κ. Παπανδρέου θα μείνει στην ιστορία ως....
ο πολιτικός που, προκειμένου να κερδίσει την εξουσία, δεν δίστασε να κοροϊδέψει ξεδιάντροπα τον ελληνικό λαό.
Οι επιταγές που μοίραζε προεκλογικά ήταν ακάλυπτες.
Γνώριζε την κατάσταση της οικονομίας. Ηξερε, ότι έπρεπε να εφαρμοστεί ένα πρόγραμμα δημοσιονομικής πειθαρχίας (όπως άλλωστε εφαρμόζουν όλες οι χώρες της Ευρωζώνης, γιατί η Ελλάδα να αποτελούσε εξαίρεση). Παρ’ όλα αυτά έκανε σημαία του τον λαϊκισμό και τις ανέξοδες υποσχέσεις.
Για τον κ. Παπανδρέου το μείζον ήταν να γίνει πρωθυπουργός και «γαία πυρί μειχθήτω»!
Αφού, λοιπόν, υφάρπαξε την ψήφο του ελληνικού λαού και κυβερνάει μ’ ένα πρόγραμμά το οποίο ουδέποτε έτυχε της εγκρίσεώς του, τίθεται εκ των πραγμάτων ζήτημα ηθικής και πολιτικής νομιμοποίησης της κυβέρνησής του.
Το ΠΑΣΟΚ που ξέραμε τελειώνει
Ο γνωστός μας κ. Αλμούνια, είχε αποκαλύψει σε μια συνέντευξή του στην «Καθημερινή», ότι όταν συνάντησε τον κ. Παπακωνσταντίνου, απεκόμισε την εντύπωση ότι συμπεριφέρονταν λες και «πήγαιναν σε σχολική εκδρομή.» Οι άνθρωποι ήρθαν στην εξουσία ανέμελοι και απροετοίμαστοι. Για αυτό και χάθηκε τόσος χρόνος μέχρι να αποφασίσουν τι θα κάνουν. Το χειρότερο, όμως, δεν είναι αυτό. Το ΠΑΣΟΚ, όσες φορές κατέλαβε την εξουσία, βρήκε τα πράγματα στρωμένα. Τώρα, για πρώτη φορά, εκλήθη να διαχειριστεί μια κρίση που το υπερέβαινε κατά πολύ! Και επειδή ως σύστημα και μηχανισμός εξουσίας, είχε ανατραφεί και ασκηθεί στο λαϊκισμό, ήθελε καιρό για να καταλάβει που βρίσκεται και τι πολιτική να ακολουθήσει.
Η κυβέρνηση Παπανδρέου επειδή ούτε πρόγραμμα είχε, ούτε πολιτική, βρήκε διέξοδο στο Μνημόνιο. Και δυστυχώς ήταν τόσο απελπισμένη που ακόμα δεν ξέρει τι συμφώνησε! Βέβαια, στο Μνημόνιο δεν οδηγηθήκαμε επειδή δεν υπήρχαν άλλες λύσεις. Οδηγηθήκαμε επειδή το ΠΑΣΟΚ δεν είχε το πολιτικό θάρρος, να εφαρμόσει την πολιτική που οι περιστάσεις απαιτούσαν. Όπως κάνουν οι άλλες χώρες της Ε.Ε. που αντιμετωπίζουν παρόμοια προβλήματα.
Η επιλογή του Μνημονίου θα είναι μοιραία για το ΠΑΣΟΚ.
Το ΠΑΣΟΚ που ξέραμε, τελειώνει, όχι μόνο επειδή καταρρέει ο μύθος που το συντηρούσε (οι έλληνες περνούσαν καλά με το ΠΑΣΟΚ), αλλά και επειδή διαρρηγνύονται, και μάλιστα με τρόποεπώδυνο, οι δεσμοί του με τις κοινωνικές ομάδες που το έφερναν στην εξουσία.
Κυριακή 3 Οκτωβρίου 2010
Επιδιώκει να πάρει λαϊκή εντολή .
Λησμονεί όμως ο κύριος Παπανδρέου ότι το μοίρασμα των προνομίων ήταν πολιτικές που επί σειρά ετών εφήρμοζαν οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας. Πολιτικές που κατά παράβαση των κανόνων της ηθικής και των νόμων έγιναν η βασική τους... επιδίωξη και κατέληξαν να διαφθείρουν τους θεσμούς, να αλλοιώσουν τον κοινωνικό ιστό και να καταστρέψουν την οικονομία της χώρας. Που μας οδήγησαν στην κηδεμονία της τρόικας και στην υπογραφή του μνημονίου. Επιδιώκει να πάρει λαϊκή εντολή ο κύριος Παπανδρέου για την εφαρμογή μιας πολιτικής που συνεπάγεται πλήρη εκχώρηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας, εξαθλίωση των Ελλήνων, εκτόξευση της ανεργίας στα ύψη, βαθύτατη ύφεση, περισσότερη φτώχεια.
Επιδιώκει να πάρει τη λαϊκή εντολή για την εφαρμογή μιας πολιτικής που επιδεινώνει με ταχείς ρυθμούς τις οικονομικές συνθήκες της Ελλάδας οδηγώντας τη σε αργό θάνατο. Μιας πολιτικής που στοχεύει στον αυταρχισμό και την ενδυνάμωση των δυνάμεων καταστολής που θα κάμψουν τις οποιεσδήποτε λαϊκές αντιδράσεις.
Αλλά οι πολίτες νιώθουν παρά τη συστηματική προσπάθεια χειραγώγησης της κοινής γνώμης και εξαπάτησης του λαού από τα ΜΜΕ, ότι ο δρόμος που ακολουθεί η κυβέρνηση είναι ολέθριος και καταστροφικός. Η ύφεση έχει αφήσει πίσω της πληγές και η μεγάλης διάρκειας ανεργία αποτελεί σοβαρό κίνδυνο για τη σταθερότητα του συστήματος και την εφαρμογή του μνημονίου. Μια έκρηξη μείζονος κοινωνικής αναταραχής, που είναι πιθανόν να προκαλέσει ντόμινο κοινωνικών εκρήξεων και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, αποτελεί τον εφιάλτη που στοιχειώνει τον ύπνο της κυβέρνησης.
Οι πολίτες θα πουν όχι στον κύριο Παπανδρέου και στους επαγγελματίες πολιτικούς που ευθύνονται για την κρίση στην πατρίδα μας.
Επιδιώκει να πάρει τη λαϊκή εντολή για την εφαρμογή μιας πολιτικής που επιδεινώνει με ταχείς ρυθμούς τις οικονομικές συνθήκες της Ελλάδας οδηγώντας τη σε αργό θάνατο. Μιας πολιτικής που στοχεύει στον αυταρχισμό και την ενδυνάμωση των δυνάμεων καταστολής που θα κάμψουν τις οποιεσδήποτε λαϊκές αντιδράσεις.
Αλλά οι πολίτες νιώθουν παρά τη συστηματική προσπάθεια χειραγώγησης της κοινής γνώμης και εξαπάτησης του λαού από τα ΜΜΕ, ότι ο δρόμος που ακολουθεί η κυβέρνηση είναι ολέθριος και καταστροφικός. Η ύφεση έχει αφήσει πίσω της πληγές και η μεγάλης διάρκειας ανεργία αποτελεί σοβαρό κίνδυνο για τη σταθερότητα του συστήματος και την εφαρμογή του μνημονίου. Μια έκρηξη μείζονος κοινωνικής αναταραχής, που είναι πιθανόν να προκαλέσει ντόμινο κοινωνικών εκρήξεων και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, αποτελεί τον εφιάλτη που στοιχειώνει τον ύπνο της κυβέρνησης.
Οι πολίτες θα πουν όχι στον κύριο Παπανδρέου και στους επαγγελματίες πολιτικούς που ευθύνονται για την κρίση στην πατρίδα μας.
Σάββατο 2 Οκτωβρίου 2010
Μάλιστα κατά την προσφιλή προπαγανδιστική τακτική του ΠΑΣΟΚ να στρέφει τη μια κοινωνική ομάδα εναντίον της άλλης, ανακοινώθηκε ότι οι μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων είναι 40% πιο υψηλές από αυτές των ιδιωτικών υπαλλήλων, με προφανή στόχο να....
στρέψει τους ιδιωτικούς υπαλλήλους εναντίον των δημοσίων και να τους απομονώσει, όπως έκανε με τους φορτηγατζήδες και με όλες τις άλλες κοινωνικές ομάδες και φυσικά θα συνεχίσει να κάνει με τη βοήθεια των ΜΜΕ και των συνδικαλιστικών του οργάνων. Σήμερα εκθέτει τους δημοσίους υπαλλήλους στα μάτια των ιδιωτικών και οι ιδιωτικοί υπάλληλοι χαίρονται. Αύριο θα στραφεί εναντίον των ιδιωτικών, περικόπτοντας μισθούς, δώρα και επιδόματα υπέρ των πλούσιων αφεντικών και οι δημόσιοι υπάλληλοι θα χαίρονται και πάει λέγοντας.
Αν δεν συνενωθούν πολλές μαζί κοινωνικές ομάδες εναντίον της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, λύση δεν πρόκειται να υπάρξει. Όμως εδώ το εμπόδιο λέγεται «κομματικοί συνδικαλιστές» οι οποίοι τώρα ήρθε η ώρα να εξοφλήσουν τα δικά τους πολιτικά γραμμάτια εναντίον των συναδέλφων των.
Αναρωτιόμαστε: Αφού λοιπόν το ΠΑΣΟΚ κάνει από τώρα αυτές τις ανακοινώσεις πριν τις εκλογές και μάλιστα κάνει δηλώσεις για τη λήψη του πλέον ακραίου μέτρου της περικοπής των μισθών της κατ’ εξοχήν πιο σκληρής εκλογικής του πελατείας των δημοσίων υπαλλήλων, φανταστείτε τι μέτρα θα ληφθούν μετά τις εκλογές. Ούτε «ψήλος στον κόρφο μας».
Από τις αρχές του 2010 οι φιλοκυβερνητικές εφημερίδες μιλούσαν για απολύσεις 320.000 δημοσίων υπαλλήλων. Εμείς πιστεύουμε ότι το ΠΑΣΟΚ στο τέλος θα κάνει στους δημοσίους υπαλλήλους έναν εκβιασμό. Ή θα δεχθούν τις περικοπές των μισθών ώστε να έχουν όλοι εξασφαλισμένη εργασία, ή θα απολυθούν χιλιάδες. Άσχετα βέβαια ότι στο τέλος θα γίνουν και τα δύο.
Ας δούνε λοιπόν τώρα οι δημόσιοι υπάλληλοι που ακριβώς τους οδηγούν τα κομματικά συνδικαλιστικά τους όργανα και ας σκεφτούν: Θα δεχτούν τις επιλογές της κυβέρνησης ή θα κάνουν απεργία διαρκείας μέχρι το τέλος;
Πάντως, αν έστω και ένας δημόσιος υπάλληλος ψηφίσει στις επερχόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές τους υποστηρικτές του μνημονίου, τότε τα θέλει και καλά να τα πάθει.
στρέψει τους ιδιωτικούς υπαλλήλους εναντίον των δημοσίων και να τους απομονώσει, όπως έκανε με τους φορτηγατζήδες και με όλες τις άλλες κοινωνικές ομάδες και φυσικά θα συνεχίσει να κάνει με τη βοήθεια των ΜΜΕ και των συνδικαλιστικών του οργάνων. Σήμερα εκθέτει τους δημοσίους υπαλλήλους στα μάτια των ιδιωτικών και οι ιδιωτικοί υπάλληλοι χαίρονται. Αύριο θα στραφεί εναντίον των ιδιωτικών, περικόπτοντας μισθούς, δώρα και επιδόματα υπέρ των πλούσιων αφεντικών και οι δημόσιοι υπάλληλοι θα χαίρονται και πάει λέγοντας.
Αν δεν συνενωθούν πολλές μαζί κοινωνικές ομάδες εναντίον της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, λύση δεν πρόκειται να υπάρξει. Όμως εδώ το εμπόδιο λέγεται «κομματικοί συνδικαλιστές» οι οποίοι τώρα ήρθε η ώρα να εξοφλήσουν τα δικά τους πολιτικά γραμμάτια εναντίον των συναδέλφων των.
Αναρωτιόμαστε: Αφού λοιπόν το ΠΑΣΟΚ κάνει από τώρα αυτές τις ανακοινώσεις πριν τις εκλογές και μάλιστα κάνει δηλώσεις για τη λήψη του πλέον ακραίου μέτρου της περικοπής των μισθών της κατ’ εξοχήν πιο σκληρής εκλογικής του πελατείας των δημοσίων υπαλλήλων, φανταστείτε τι μέτρα θα ληφθούν μετά τις εκλογές. Ούτε «ψήλος στον κόρφο μας».
Από τις αρχές του 2010 οι φιλοκυβερνητικές εφημερίδες μιλούσαν για απολύσεις 320.000 δημοσίων υπαλλήλων. Εμείς πιστεύουμε ότι το ΠΑΣΟΚ στο τέλος θα κάνει στους δημοσίους υπαλλήλους έναν εκβιασμό. Ή θα δεχθούν τις περικοπές των μισθών ώστε να έχουν όλοι εξασφαλισμένη εργασία, ή θα απολυθούν χιλιάδες. Άσχετα βέβαια ότι στο τέλος θα γίνουν και τα δύο.
Ας δούνε λοιπόν τώρα οι δημόσιοι υπάλληλοι που ακριβώς τους οδηγούν τα κομματικά συνδικαλιστικά τους όργανα και ας σκεφτούν: Θα δεχτούν τις επιλογές της κυβέρνησης ή θα κάνουν απεργία διαρκείας μέχρι το τέλος;
Πάντως, αν έστω και ένας δημόσιος υπάλληλος ψηφίσει στις επερχόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές τους υποστηρικτές του μνημονίου, τότε τα θέλει και καλά να τα πάθει.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)