Νομιμοποιούν τον Λαό να ξεσηκωθεί και να επιβάλει τον σεβασμό του Συντάγματος ...

Ας συμφωνήσουν όλοι και ας συμπράξουν στη διενέργεια πρόωρων βουλευτικών εκλογών μέχρι τις 20 Ιουνίου, ώστε να ξεκαθαρίσει το πολιτικό σκηνικό, να αναλάβει τις ευθύνες του ο ελληνικός Λαός, αλλά και να σταθούν με υπευθυνότητα απέναντι στην κατάσταση, τα κόμματα, τα Συνδικάτα, οι Δημόσιοι υπάλληλοι και η τοπική αυτοδιοίκηση.
Σήμερα όλα σέρνονται. Αποφάσεις που η κυβέρνηση ανέλαβε την υποχρέωση να τις έχει υλοποιήσει από το περασμένο καλοκαίρι, συνεχώς αναβάλλονται και παρέχεται η εντύπωση ότι δεν προχωρούν διότι η κυβέρνηση δεν έχει ενιαία γραμμή, ότι οι υπουργοί δεν συνεννοούνται και δεν συνεργάζονται, ότι ο πρωθυπουργός δεν έχει τη γενναιότητα να αναγνωρίσει ότι η διαπραγμάτευσή τους με την Τρόικα δεν ήταν ούτε επαρκής ούτε λυσιτελής, ότι τίποτε δεν μπορεί να αποφασιστεί αν δεν καταγραφεί η βούληση του ελληνικού Λαού!
Χόρτασε από λόγια ο ελληνικός Λαός: Από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας μέχρι τον τελευταίο βουλευτή, όλοι επιδίδονται σε αποφθέγματα και σε σοφιστείες, - αποφεύγοντας συστηματικά τα πρακτικά.
Επιτέλους: Σε μια τόσο τραγική συγκυρία είναι δυνατό να μην ερωτηθεί ο Λαός -εκείνος που πληρώνει τα εγκλήματα των πολιτικών και της πολιτικής τους- τι ακριβώς θέλει; Οσοι το υποστηρίζουν μόνο στη δημοκρατία δεν πιστεύουν. Κάτι χειρότερο:
Νομιμοποιούν τον Λαό να ξεσηκωθεί και να επιβάλει τον σεβασμό του Συντάγματος με κάθε μέσο που έχει στη διάθεσή του!

Nα θυμηθεί ότι η στάση του ΠΑΣΟΚ ήταν κάθετα αρνητική.

το ΠΑΣΟΚ και η κυβέρνησή του, που θα έπρεπε λογικά να έχουν αναλάβει προ πολλού τις σχετικές πρωτοβουλίες, αντίθετα έχουν επιδείξει μέχρι σήμερα αδικαιολόγητη πολιτική αλαζονεία. Ακόμη και κατά τη συζήτηση και ψήφιση του πρώτου Μνημονίου στη Βουλή, στην οποία εύλογα θα ανέμενε κανείς να επιδιώξουν τη μεγαλύτερη δυνατή πλειοψηφία, βασικό και κύριο μέλημά τους ήταν να χρεώσουν την κρίση στις κυβερνήσεις της Ν.Δ., περιλαμβάνοντας στο σχετικό νομοθέτημα κρίσεις και σχόλια που ουσιαστικά «απαγόρευαν» την υποστήριξή του από την αξιωματική αντιπολίτευση.

ΑΝ, ΜΑΛΙΣΤΑ, επιστρέψει κανείς νοητά στην άνοιξη του 2009, λίγους μήνες πριν από τις εκλογές του Οκτωβρίου της ίδιας χρονιάς, όταν ο τότε πρωθυπουργός κ. Κ. Καραμανλής κάλεσε τους πολιτικούς αρχηγούς και ζήτησε τη βοήθειά τους για να εφαρμόσει μια περιοριστική οικονομική πολιτική, που θα απέτρεπε την πτώχευση της χώρας, θα θυμηθεί ότι η στάση του ΠΑΣΟΚ ήταν κάθετα αρνητική. Και, βέβαια, ακολούθησε ο πολιτικός «εκβιασμός» του κ. Γ. Παπανδρέου εν όψει της εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας, που αναμφίβολα συνετέλεσε σημαντικά στην τελική απόφαση Καραμανλή να στήσει πρόωρα κάλπες. Χάθηκε, έτσι, πολύτιμος χρόνος. Εξι μήνες πριν και έξι μήνες μετά τις εκλογές, μέχρι να γίνει οριστικά αντιληπτό ότι τα... λεφτά δεν υπήρχαν, η χώρα βούλιαζε στην απραξία...

Κάποτε, έστω και αργά, ο λαός θα καταλάβαινε ...

Και το χειρότερο: Προκειμένου να απιστεί το ΠΑΣΟΚ απέναντι στην Εργατική Τάξη (πότε με την πολύφερνη «οικονομία της Αγοράς», πότε με την Ανταγωνιστικότητα και πότε με την… Τσουλαρία Αποκρατικοποίηση), κατέστησε συνένοχή του την ηγεσία του Συνδικαλιστικού Κινήματος. Της έδωσε θέσεις, προνομίες, οφίτσια και κυβερνητικά αξιώματα.
Ετσι, απιστούσε δύο περίπου δεκαετίες, εκ του ασφαλούς, - με την Εργατική Τάξη καθεύδουσα!
Τώρα, όμως, τέλειωσαν τα ψέματα. Και τέλειωσαν, διότι η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ (και ηγετική ομάδα της κυβέρνησης) πίστεψε ότι θα ανατάξει την οικονομία και θα βγάλει και τη χώρα από την κρίση - με τα ίδια μέσα που χρησιμοποιούσε επί τριάντα χρόνια:
Με τα επικοινωνιακά κόλπα!
Οχι με εθνική πανστρατιά, όχι με τη στρατολόγηση των ικανών, ανεξαρτήτως χρώματος, όχι με ολόκληρη την αλήθεια στον λαό, όχι με σκληρές διαπραγματεύσεις έναντι όλων, όχι με τη φειδωλή διαχείριση των ανθρωπίνων πόρων, όχι με τη νέμεση και τον κολασμό, όχι με την αλλαγή οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής, αλλά με παραπλανητικά τεχνάσματα, προκειμένου τον «ήσσονα λόγον, κρείττονα ποιείν…».
Μέχρι εδώ ήταν!
Κάποτε, έστω και αργά, ο λαός θα καταλάβαινε ότι τον εγκατέλειψαν και πήγανε με την Ολιγαρχία - την ντόπια και την ξένη. Και όταν είδε με τα μάτια του την απιστία τους, αποφάσισε κι εκείνος να τους εγκαταλείψει. Και τους εγκαταλείπει.
Αν θέλει να πάει σπίτι του, ας πάει. Αν θέλει ν’ αγωνιστεί μέσα από το Λαϊκό Κίνημα, ας συστρατευθεί μαζί του. Η επιλογή είναι δική του. Και αφορά τον ίδιο και τα παιδιά του!

Πού την είχαν γραμμένη τη δημοκρατία όλοι αυτοί;

Τώρα πλέον πρέπει να καταλάβουμε ότι αυτό που θεωρούμε ως εθνική αξιοπρέπεια – προσωπικά ελάχιστα πίστεψα ότι υπάρχει σε αυτό τον τόπο – έχει απεμποληθεί μαζί με τον πλούτο, την τιμή και την ελπίδα της χώρας. Ας αφήσουμε τώρα τις κλάψες και τις εξυπνακίστικες μεταπολιτευτικές ρητορείες. Ωστόσο, σ’ αυτό το πικρό σημείωμα χρωστώ μια ειδική μνεία σε όλους εκείνους τους απεχθείς πάλαι ποτέ πρασινοφρουρούς του συστήματος, που σύρθηκαν στα υψώματα της εξουσίας ως λιμασμένα ερπετά και θεώρησαν κι αυτοί με τη σειρά τους την πατρίδα τσιφλίκι τους. Όλοι αυτή η συνδικαλιστική αλητεία που εξέθρεψαν τα ΠΑΣΟΚικά καθεστώτα δίνει τώρα τη χαριστική βολή στο ήδη εκτελεσμένο ψοφίμι της πατρίδας μας, για να προφυλάξει και να υπερασπιστεί «τον δημόσιο χαρακτήρα» των ΔΕΚΟ, των πλέον διεφθαρμένων οργανισμών του πλανήτη… Μιλάμε για κάτι σπιθαμιαίου αναστήματος αξύριστα συνδικαλιστάρια που βάζουν την ταφόπλακα όχι μόνο στην οικονομία της πατρίδας – έτσι κι αλλιώς τη λήστευαν συστηματικά –, αλλά και στον ελεύθερο βίο μας. Στη συνέχεια θα χάσουμε όχι μόνο τις δουλειές μας – που τις χάνουμε συστηματικά και με αυξανομένη πρόοδο –, αλλά και βασικές ελευθερίες μας, έτσι όπως υποθήκευσαν τα πάντα...


--------------------------------------------------------------------------------

Γιατί η κυβέρνηση δεν αντιδρά μπροστά σ' αυτά τα καταστροφικά σενάρια ..

Γνωρίζουμε όμως ότι όλη αυτή η κατασυκοφάντηση από την κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου των πολιτικών αντιπάλων της- κατασυκοφάντηση που υιοθέτησαν και οι Ευρωπαίοι εναντίον των ελληνικών κυβερνήσεων- είχε ως αποτέλεσμα:
1. Να τρομοκρατήσει και να τρομοκρατεί τους Ελληνες και τις Ελληνίδες, να παραλύει τα ανακλαστικά τους και να τους κλείσει στα σπίτια τους...
2. Να "αποδεχθούν" οι εργαζόμενοι και συνταξιούχοι όλα τα ανήκουστα περιοριστικά μέτρα με μικρές και διαχειριστικές αντιδράσεις...
3. Να σταματήσει κάθε παραγωγική δραστηριότητα, διότι όλοι -επιχειρηματίες και επενδυτές- σταμάτησαν τα πάντα, εν αναμονή των εξελίξεων...
4. Να πυκνώσουν οι αναλήψεις καταθέσεων από τις Τράπεζες, άλλες εκ των οποίων φυγαδεύτηκαν έξω από τη χώρα και άλλες καταχωνιάστηκαν σε κρυψώνες... Και,
5. Είναι, ήδη, ορατός ο κίνδυνος, με τα νέα μέτρα, οι αναλήψεις να ενταθούν και να τιναχθούν στον αέρα τραπεζικό σύστημα και οικονομία...
Το κρίσιμο ερώτημα είναι: Γιατί η κυβέρνηση δεν αντιδρά μπροστά σ' αυτά τα καταστροφικά σενάρια και ενδεχόμενα; Γιατί δεν κάνει εκείνο που έκαναν όλες οι νεοελληνικές κυβερνήσεις στις κρίσιμες περιόδους;
Γιατί, δηλαδή, ο ίδιος ο πρωθυπουργός δεν καλεί στο γραφείο του τους Διευθυντές των Εντύπων και των ηλεκτρονικών ΜΜΕ -όπως έκαναν οι Βενιζέλοι, ο Π. Τσαλδάρης, ο Πλαστήρας, ο Σοφούλης, ο Παπάγος, ο Καραμανλής, ο Γ. Παπανδρέου, ο Κ. Μητσοτάκης κ.λπ. κ.λπ.- να τους ενημερώσουν για τους κινδύνους που καραδοκούν και να τους ζητήσει να ρίξουν τους τόνους;
Τι να υποθέσει τάχα, κανείς;
* Οτι η ηγετική ομάδα κυβέρνησης και ΠΑΣΟΚ μένει πιστή στο πνεύμα του δοκιμίου του αείμνηστου Ευάγγελου Λεμπέση για την "Τεράστια σημασία των βλακών εν τω σύγχρονω βίω";
* Οτι η κυβέρνηση δεν ανησυχεί διότι οδηγεί συνειδητά την Ελλάδα, πρώτα στην πτώχευση και ύστερα σε έξοδο από τη ζώνη του ευρώ;
* Οτι, όλα τα αφήνουν να σέρνονται και θα πάρουν μέτρα το πολύ 6 μήνες πριν από τις εκλογές, ώστε να υφαρπάσουν για μια ακόμη φορά ψήφους;
* Ή ότι, οι δυνάμεις που ενοχλούνται από την ύπαρξη του ευρώ, μεθοδεύουν να ξεκινήσουν το ξήλωμα και την υπόσκαψή του από την Ελλάδα;

Αντώνη γερά με τσαμπουκά.

Σύμφωνα με έγκυρες πηγές, το ξαφνικό κι ασφυκτικό πολιτικό «φλερτ» της κυβέρνησης προς το κόμμα του Αντώνη Σαμαρά πηγάζει κατά κύριο λόγο από την επιμονή της Τρόικας να εγκριθεί το λεγόμενο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα με την ψήφο και της Νέας Δημοκρατίας. Ωστόσο, την πληροφορία αυτή επιχείρησε να διαψεύσει χθες ο κ. Πεταλωτής, δηλώνοντας πως η επιδιωκόμενη συναίνεση δεν είναι «απαίτηση της Τρόικας», αλλά «απαραίτητη εσωτερική διαδικασία», επαναλαμβάνοντας με νόημα πως υπάρχουν ακόμα ευκαιρίες για συζήτηση και τόπο συμβολής της Ν.Δ. στην προσπάθεια της χώρας...
Επιμένοντας σε αυτή τη κατεύθυνση πρόσθεσε μάλιστα: «Αλίμονο αν η Ν.Δ. κινείται με τη λογική ότι αν δεν είναι το σχέδιο για τη χώρα στη λογική του δικού μου σχεδίου, δεν συμφωνώ», και κάλεσε τη Ν.Δ. να εκμεταλλευτεί τη διαδικασία στη Βουλή, όταν θα συζητείται το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα, το οποίο -όπως είπε- θα περιλαμβάνει πλήρες σχέδιο αποκρατικοποιήσεων, και να δείξει εμπράκτως την συναίνεσή της, καταθέτοντας προτάσεις για την επίτευξη των στόχων της χώρας. Γνωστοποίησε, δε, ότι η συζήτηση του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος πρόκειται να αναβληθεί για λίγες μέρες για να ολοκληρωθεί η επεξεργασία και να γίνουν οι απαιτούμενες διορθώσεις.
Όσο για την καταβολή της επόμενης δόσης του δανείου, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ανέφερε ότι η αξιολόγηση από την Τρόικα συνεχίζεται και πρόσθεσε ότι η κυβέρνηση είναι αισιόδοξη ότι θα καταβληθεί εγκαίρως

Είναι αδιανόητο γιατί η κυβέρνηση καθυστέρησε και καθυστερεί ...

Τώρα δεν αναζητούμε αγωνιωδώς δάνεια, αλλά αναζητείται η πιστή εφαρμογή του μνημονίου και κυρίως οι μεταρρυθμίσεις και οι αλλαγές στο Δημόσιο. Το μεγάλο πρόβλημα δεν θα ήταν οι νέες περικοπές και οι απολύσεις στο Δημόσιο αν προηγουμένως είχαμε καταφέρει να περιορίσουμε τη φοροδιαφυγή, η οποία το 2010 ήταν μεγαλύτερη από το 2009.

Είναι αδιανόητο γιατί η κυβέρνηση καθυστέρησε και καθυστερεί τόσο, όχι μόνο στη φοροδιαφυγή, ούτε στην αξιοποίηση (και πώληση) της περιουσίας του Δημοσίου, αλλά στις αποκρατικοποιήσεις, στο ξερίζωμα της γραφειοκρατίας, στο πραγματικό άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων, στην απαλλαγή των επενδύσεων από εμπόδια, στο κλείσιμο υπηρεσιών και οργανισμών-φαντάσματα του Δημοσίου, την απορρόφηση κοινοτικών κονδυλίων και πολλών άλλων που εμείς πρέπει να κάνουμε ανεξαρτήτως αν περιλαμβάνονται ή όχι στο μνημόνιο.

Αν ήδη είχαμε προχωρήσει σε ορισμένα από τα προαναφερόμενα μέτρα, διαφορετική θα ήταν η εικόνα, μικρότερο θα ήταν το έλλειμμα και υψηλότερη από 0,8% η ανάπτυξη το πρώτο τρίμηνο.

Επιτέλους ας κατανοήσουν στην κυβέρνηση, η ανάπτυξη δεν αναζητείται πλέον. Ηρθε νωρίτερα και ή θα την ενισχύσουμε ή θα τη χάσουμε και θα την ψάχνουμε πάλι με το φανάρι του Διογένη...