Το σχέδιο 'Καλλικράτης' αποτελούσε...
προτεραίοτητα του Πα.Σο.Κ. στην κυβερνητική του καμπάνια, ενώ και ο περιφερειάρχης μπορεί να λειτουργεί σαν ένας μικρός 'υπουργός'.
Αν λύσουμε την παραπάνω εξίσωση, δεν κατανοούμε τα συνεχόμενα "ΟΧΙ" υπουργών και υφυπουργών στον ΓΑΠ, για την μεταπήδησή τους σε αυτοδιοικητικό επίπεδο.
Μήπως κάποιοι επιμελώς μας κρύβουν αλήθειες σχετικά με την αποδοχή του Πα.Σο.Κ. και των βουλευτών του στις κοινωνίες τους;
Μήπως ο Αντώνης Σαμαράς έχει καταφέρει να συσπειρώση τα αντιμνημονικά αισθήματα του λαού και να συγκεράσει αμφίπλευρες πολιτικές δυνάμεις με το δημόσιο λόγο και τις πράξεις του;
Μήπως το μόνο που επιθυμεί το Πα.Σο.Κ. είναι να 'πολιτικοποίησει' τις αυτοδιοικητικές εκλογές, για να συσπειρώσει τις δυνάμεις του και να μην οδηγηθεί σε εκλογικη- λυτρωτική συντριβή, οπότε στρέφεται σε πολιτικά- αναγνωρίσιμα πρόσωπα;
Μήπως τα παραπάνω έχουν διαπιστώσει και όλοι οι νταβάδες της εξουσίας και πιέζουν τους παρατρεχάμενούς τους να εφευρίσκουν καθημερινά εσωκομματικά μαχαιρώματα και τριβές στη Νέα Δημοκρατία;
Μήπως όμως ο ελληνικός λαός δεν τρώει κουτόχορτο;
Παρασκευή 3 Σεπτεμβρίου 2010
Πέμπτη 2 Σεπτεμβρίου 2010
Τυπικά θα επισφραγίσουν και με τη βούλα του όποιου εκλογικού αποτελέσματος, μια διαιρεμένη Ελλάδα με καταλύτη τον εθνοκτόνο Καλλικράτη, και ταυτόχρονα θα μπολιάσουν και τυπικά τη ζωή μας με τους καρπούς του εθνοκτόνου λαθρονόμου, που αποτέλεσε και την πλέον εκτεταμένη και δραστική παρέμβαση ενός πολιτικού συστήματος υποταγμένου, το οποίο δε δίστασε να στοχοποποιήσει πρόστυχα, προκλητικά και απροκάλυπτα την ίδια την υπόσταση της Ελληνικής κοινωνίας.
Επί της ουσίας, και σε πολιτικό πάντα επίπεδο, οι στρατηγικές των συνιστωσών του πολιτικού συστήματος κατά τη διάρκεια αυτής της διαδρομής, είναι και δεδομένες και εν πολλοίς αναμενόμενες.
Ο κυβερνητικός του βραχίονας θα συνεχίσει ανεπηρέαστος τις πολιτικές υποταγής και ραγιαδισμού τις οποίες ενστερνίστηκε, και τις οποίες έσπευσε αδίστακτα να προσδιορίσει ως κυρίαρχη «εθνική στρατηγική».
Το περίγραμμά τους που συνίσταται στην «επικαιροποποίηση» του πακέτου υποτέλειας, προετοιμάζει τη χαριστική βολή στο ασφαλιστικό, την περαιτέρω εφαρμογή των πλέον ανάλγητων μεθόδων με στόχο το απόλυτο πλιάτσικο στα λαϊκά εισοδήματα, την ισχυροποίηση των θεσμών καταστολής των λαϊκών αντιστάσεων. Το απόλυτο πακέτο… της απόλυτης δυστυχίας… με στόχο την απόλυτη και γενικευμένη κοινωνική υποταγή στο επικίνδυνο πολιτικό πείραμα …………….που αναπτύσσουν με θέατρο τη χώρα μας, οι στρατηγικοί σχεδιαστές της Παγκόσμιας διακυβέρνησης.
Ταυτόχρονα, ο πλέον ταπεινωτικός ραγιαδισμός στην εξωτερική πολιτική και στη διευθέτηση των κορυφαίων εθνικών μας θεμάτων, προετοιμάζει μέσω και της μυστικής διπλωματίας, το προσφορότερο έδαφος για ανεπίτρεπτες εθνικές υποχωρήσεις και επικίνδυνες εθνικές εμπλοκές, οι συνέπειες των οποίων θα είναι οδυνηρές και προφανώς μη αναστρέψιμες.
Επί της ουσίας, και σε πολιτικό πάντα επίπεδο, οι στρατηγικές των συνιστωσών του πολιτικού συστήματος κατά τη διάρκεια αυτής της διαδρομής, είναι και δεδομένες και εν πολλοίς αναμενόμενες.
Ο κυβερνητικός του βραχίονας θα συνεχίσει ανεπηρέαστος τις πολιτικές υποταγής και ραγιαδισμού τις οποίες ενστερνίστηκε, και τις οποίες έσπευσε αδίστακτα να προσδιορίσει ως κυρίαρχη «εθνική στρατηγική».
Το περίγραμμά τους που συνίσταται στην «επικαιροποποίηση» του πακέτου υποτέλειας, προετοιμάζει τη χαριστική βολή στο ασφαλιστικό, την περαιτέρω εφαρμογή των πλέον ανάλγητων μεθόδων με στόχο το απόλυτο πλιάτσικο στα λαϊκά εισοδήματα, την ισχυροποίηση των θεσμών καταστολής των λαϊκών αντιστάσεων. Το απόλυτο πακέτο… της απόλυτης δυστυχίας… με στόχο την απόλυτη και γενικευμένη κοινωνική υποταγή στο επικίνδυνο πολιτικό πείραμα …………….που αναπτύσσουν με θέατρο τη χώρα μας, οι στρατηγικοί σχεδιαστές της Παγκόσμιας διακυβέρνησης.
Ταυτόχρονα, ο πλέον ταπεινωτικός ραγιαδισμός στην εξωτερική πολιτική και στη διευθέτηση των κορυφαίων εθνικών μας θεμάτων, προετοιμάζει μέσω και της μυστικής διπλωματίας, το προσφορότερο έδαφος για ανεπίτρεπτες εθνικές υποχωρήσεις και επικίνδυνες εθνικές εμπλοκές, οι συνέπειες των οποίων θα είναι οδυνηρές και προφανώς μη αναστρέψιμες.
Τετάρτη 1 Σεπτεμβρίου 2010
Κάπως έτσι έχει συμβεί εδώ και χρόνια: προοδευτικός είναι εκείνος που κάνει τα πιο «εξτρεμιστικά» (φιλελεύθερα) πράγματα με τον μειλίχιο και γλυκανάλατο τρόπο ενός οπαδού του Δαλάι-Λάμα ή μιας μπαλάντας του Έλτον Τζον. Ένα τέτοιο είδος σύγχρονου PR (δημοσίων σχέσεων) πολιτικού προορίζεται στα αλήθεια για ανάλογες καριέρες κύρους: διαλέξεις κάπου στους τροπικούς για την παγκόσμια διακυβέρνηση –πολλών χιλιάδων ευρώ έκαστη–, ηλιόλουστα αιγαιακά workshops για την κλιματική αλλαγή, συμβουλευτική για την επίλυση συγκρούσεων που δεν επιλύονται ή για τη ρύθμιση συστημάτων που δεν ρυθμίζονται με παχιά λόγια.
Το πεδίο για ανθρώπους όπως ο... σημερινός πρωθυπουργός είναι κυριολεκτικά αχανές. Με όπλο την απτόητη αισιοδοξία του τεχνομανιακού σε πρόσμιξη με τον «προοδευτικό μεταρρυθμιστή» μπορεί να σπέρνουν μικρές και μεγάλες καταστροφές, να διαλύουν κόμματα, να κάνουν τη μέρα νύχτα, να σταδιοδρομούν ως ευαγγελιστές των αξιών προωθώντας συγχρόνως τον σκληρό πυρήνα ενός «Μνημονίου» που εκβαρβαρώνει τις ήδη κλονισμένες κοινωνικές συνθήκες στη χώρα.
Η φιγούρα του μελιστάλαχτου global ανθρωπιστή χαίρει ασυλίας. Γιατί θέλει να είναι η έσχατη ενσάρκωση της θετικής ενέργειας της παγκοσμιοποίησης ακόμα και το 2010 που έχουν αποκαλυφτεί τεράστια ρήγματα στο κατασκεύασμα της πλανητικής ψηφιακής-καπιταλιστικής «οικουμένης». Ποιος άλλος πολιτικός παραμένει γοητευμένος από τις ανοησίες του τρίτου δρόμου έστω με το όνομα ενός απίθανου τέταρτου δρόμου; Ο προοδευτικός μας επιμένει να είναι ο τελευταίος που θα κλείσει την πόρτα της μεγάλης φιλελεύθερης επανάστασης των τελευταίων δεκαετιών, ο πιο πείσμων, ο πιο φορτικός εραστής των καινοτομιών που τείνουν να διαλύσουν ολόκληρα τμήματα των μεσαίων και λαϊκών τάξεων, του ίδιου του ακροατηρίου που κράτησε εν ζωή το νεκρό πλέον σοσιαλδημοκρατικό όνειρο.
Το πεδίο για ανθρώπους όπως ο... σημερινός πρωθυπουργός είναι κυριολεκτικά αχανές. Με όπλο την απτόητη αισιοδοξία του τεχνομανιακού σε πρόσμιξη με τον «προοδευτικό μεταρρυθμιστή» μπορεί να σπέρνουν μικρές και μεγάλες καταστροφές, να διαλύουν κόμματα, να κάνουν τη μέρα νύχτα, να σταδιοδρομούν ως ευαγγελιστές των αξιών προωθώντας συγχρόνως τον σκληρό πυρήνα ενός «Μνημονίου» που εκβαρβαρώνει τις ήδη κλονισμένες κοινωνικές συνθήκες στη χώρα.
Η φιγούρα του μελιστάλαχτου global ανθρωπιστή χαίρει ασυλίας. Γιατί θέλει να είναι η έσχατη ενσάρκωση της θετικής ενέργειας της παγκοσμιοποίησης ακόμα και το 2010 που έχουν αποκαλυφτεί τεράστια ρήγματα στο κατασκεύασμα της πλανητικής ψηφιακής-καπιταλιστικής «οικουμένης». Ποιος άλλος πολιτικός παραμένει γοητευμένος από τις ανοησίες του τρίτου δρόμου έστω με το όνομα ενός απίθανου τέταρτου δρόμου; Ο προοδευτικός μας επιμένει να είναι ο τελευταίος που θα κλείσει την πόρτα της μεγάλης φιλελεύθερης επανάστασης των τελευταίων δεκαετιών, ο πιο πείσμων, ο πιο φορτικός εραστής των καινοτομιών που τείνουν να διαλύσουν ολόκληρα τμήματα των μεσαίων και λαϊκών τάξεων, του ίδιου του ακροατηρίου που κράτησε εν ζωή το νεκρό πλέον σοσιαλδημοκρατικό όνειρο.
Τρίτη 31 Αυγούστου 2010
Δευτέρα 30 Αυγούστου 2010
Και πλείστα άλλα γνωστά και άγνωστα – μέχρι σήμερα – οικονομικά εγκλήματα, που ΑΥΤΟΙ προκάλεσαν και εξέθεσαν ανεπανόρθωτα το κύρος της Ελλάδας, παγκοσμίως.
Αυτή τη φορά, ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΜΕ ΜΝΗΜΗ θα φροντίσουμε ώστε οι Εθνικοί Ληστές να μείνουν στην Ελλάδα, να λογοδοτήσουν ΚΑΙ να πληρώσουν.
Η Ελλάδα των Ελλήνων, ΔΕΝ είναι τυχαία Xώρα. Είναι Χώρα εξόχως ιδιαίτερη, είναι η Πατρίδα της Ευρώπης με 5000χρονη Iστορία, η οποία ΔΕΝ ακυρώνεται ποτέ, με τίποτα και από κανέναν.
Οι ΕΛΛΗΝΕΣ χρειάζεται να αναγεννηθούμε μέσα από τις στάχτες. Να γίνουμε σοφότεροι και πιο υπεύθυνοι στις επιλογές μας σε ό,τι αφορά την επιβίωσή μας και το μέλλον μας σ’αυτή τη πανέμορφη, μοναδική χώρα που λέγεται Ελλάδα. Χρειάζεται να κάνουμε μια νέα αρχή πάνω σε υγιείς βάσεις, χωρίς συμβιβασμούς, χωρίς υποχωρητικότητες, χωρίς δουλείες.
Αδέλφια ΕΛΛΗΝΕΣ, ΔΕΝ υπάρχει Ανάσταση χωρίς Μεγάλη Παρασκευή.
Αυτή τη φορά, Θα διεκδικήσουμε την ελευθερία μας από τη χειρότερη υποδούλωση και ατίμωση που λέγεται ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΧΡΕΟΣ.
Όλοι οι ΕΛΛΗΝΕΣ μαζί ενωμένοι, όπως παλιότερα οι πατεράδες μας, μπορούμε να δημιουργήσουμε Ξανά, αυτή τη Θαυμαστή Μονάδα Αντίστασης και Παραγωγής Εκρηκτικής Ενέργειας, που εκπλήσσει τους Φίλους μας παγκοσμίως και απονευρώνει τους αιώνιους εχθρούς μας.
Αυτή τη φορά, ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΜΕ ΜΝΗΜΗ θα φροντίσουμε ώστε οι Εθνικοί Ληστές να μείνουν στην Ελλάδα, να λογοδοτήσουν ΚΑΙ να πληρώσουν.
Η Ελλάδα των Ελλήνων, ΔΕΝ είναι τυχαία Xώρα. Είναι Χώρα εξόχως ιδιαίτερη, είναι η Πατρίδα της Ευρώπης με 5000χρονη Iστορία, η οποία ΔΕΝ ακυρώνεται ποτέ, με τίποτα και από κανέναν.
Οι ΕΛΛΗΝΕΣ χρειάζεται να αναγεννηθούμε μέσα από τις στάχτες. Να γίνουμε σοφότεροι και πιο υπεύθυνοι στις επιλογές μας σε ό,τι αφορά την επιβίωσή μας και το μέλλον μας σ’αυτή τη πανέμορφη, μοναδική χώρα που λέγεται Ελλάδα. Χρειάζεται να κάνουμε μια νέα αρχή πάνω σε υγιείς βάσεις, χωρίς συμβιβασμούς, χωρίς υποχωρητικότητες, χωρίς δουλείες.
Αδέλφια ΕΛΛΗΝΕΣ, ΔΕΝ υπάρχει Ανάσταση χωρίς Μεγάλη Παρασκευή.
Αυτή τη φορά, Θα διεκδικήσουμε την ελευθερία μας από τη χειρότερη υποδούλωση και ατίμωση που λέγεται ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΧΡΕΟΣ.
Όλοι οι ΕΛΛΗΝΕΣ μαζί ενωμένοι, όπως παλιότερα οι πατεράδες μας, μπορούμε να δημιουργήσουμε Ξανά, αυτή τη Θαυμαστή Μονάδα Αντίστασης και Παραγωγής Εκρηκτικής Ενέργειας, που εκπλήσσει τους Φίλους μας παγκοσμίως και απονευρώνει τους αιώνιους εχθρούς μας.
Κυριακή 29 Αυγούστου 2010
Η δεύτερη αφορά την καταβαράθρωση, των εκλεκτών των κομμάτων, αποτέλεσμα της απογοήτευσης των πολιτών προς αυτά....
Τα λεγόμενα χρίσματα που θα δώσουν το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ θα «κάψουν» όσους υποψηφίους τα δεχτούν.
Η αποχή κατά την ταπεινή μου γνώμη είναι ανεύθυνη πράξη, είναι δειλία, είναι «απολιτίκ» κίνηση.
Η μη συμμετοχή, σ’ αυτό που πολλοί λαθεμένα ονομάζουν εκλογική «κοροϊδία», δεν λύνει κανένα πρόβλημα γιατί όσοι και να ψηφίσουν, οι δήμαρχοι και οι περιφερειάρχες θα εκλεγούν μόνο απ’ τους «βαμμένους» και τα κομματόσκυλα.
Απ’ εναντίας η προσέλευση στις κάλπες, ίσως αναδείξει τους καλύτερους και αξιότερους των υποψηφίων.
Η ψήφος πρέπει να δοθεί χωρίς να ακούσουμε τις υποδείξεις των κομμάτων αλλά την δική μας λογική.
Η καταψήφιση όσων αδρανούσαν σαν εκλεγμένοι και όσων εμπλέκονται σε σκάνδαλα ή είναι πλήρως ελεγχόμενοι απ’ τα κόμματα που ανήκουν, θα δώσει ηχηρότερο μήνυμα στα κόμματα απ’ το να απέχουμε της ψηφοφορίας. Η καταψήφιση αυτών που προτείνουν τα κόμματα δίνοντας χρίσματα θα δημιουργήσει διαλυτικές τάσεις σ’ αυτά και προ του φόβου να διαλυθούν τελείως θα υποχρεωθούν να αποβάλουν τα «λαμόγια» που έχουν μέσα τους.
Η αποχή δεν είναι πολιτική πράξη. Το λευκό έχει μια άλλη δυναμική αλλά στο σημερινό σύστημα δεν έχει καμία χρησιμότητα.
Στις ΗΠΑ και σε πολλές χώρες της ΕΕ ψηφίζουν περίπου οι μισοί κι’ όμως και κυβερνήσεις εκλέγονται και είναι πολύ ισχυρές, αφού αποφασίζουν χωρίς να ρωτούν όχι τους απέχοντες αλλά ούτε τους ψηφοφόρους τους.
Η επιδίωξη αλλαγής του πολιτικού σκηνικού δεν γίνεται με την αδράνεια της αποχής αλλά με την ενεργό συμμετοχή στην εκλογική διαδικασία με γνώμονα τη λογική και όχι το συναίσθημα ή το τι κάναμε παραδοσιακά στο παρελθόν. Το σύστημα πάσχει και πρέπει να το αλλάξουμε. Η αποχή δεν έφερε ποτέ καμία αλλαγή. Με ένα άλλο εκλογικό σύστημα ίσως να είχε νόημα και επιρροή στα πολιτικά πράγματα η αποχή, σήμερα όμως ευνοεί την διαιώνιση του σάπιου συστήματος και των διεφθαρμένων εξουσιαστών.
Τα λεγόμενα χρίσματα που θα δώσουν το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ θα «κάψουν» όσους υποψηφίους τα δεχτούν.
Η αποχή κατά την ταπεινή μου γνώμη είναι ανεύθυνη πράξη, είναι δειλία, είναι «απολιτίκ» κίνηση.
Η μη συμμετοχή, σ’ αυτό που πολλοί λαθεμένα ονομάζουν εκλογική «κοροϊδία», δεν λύνει κανένα πρόβλημα γιατί όσοι και να ψηφίσουν, οι δήμαρχοι και οι περιφερειάρχες θα εκλεγούν μόνο απ’ τους «βαμμένους» και τα κομματόσκυλα.
Απ’ εναντίας η προσέλευση στις κάλπες, ίσως αναδείξει τους καλύτερους και αξιότερους των υποψηφίων.
Η ψήφος πρέπει να δοθεί χωρίς να ακούσουμε τις υποδείξεις των κομμάτων αλλά την δική μας λογική.
Η καταψήφιση όσων αδρανούσαν σαν εκλεγμένοι και όσων εμπλέκονται σε σκάνδαλα ή είναι πλήρως ελεγχόμενοι απ’ τα κόμματα που ανήκουν, θα δώσει ηχηρότερο μήνυμα στα κόμματα απ’ το να απέχουμε της ψηφοφορίας. Η καταψήφιση αυτών που προτείνουν τα κόμματα δίνοντας χρίσματα θα δημιουργήσει διαλυτικές τάσεις σ’ αυτά και προ του φόβου να διαλυθούν τελείως θα υποχρεωθούν να αποβάλουν τα «λαμόγια» που έχουν μέσα τους.
Η αποχή δεν είναι πολιτική πράξη. Το λευκό έχει μια άλλη δυναμική αλλά στο σημερινό σύστημα δεν έχει καμία χρησιμότητα.
Στις ΗΠΑ και σε πολλές χώρες της ΕΕ ψηφίζουν περίπου οι μισοί κι’ όμως και κυβερνήσεις εκλέγονται και είναι πολύ ισχυρές, αφού αποφασίζουν χωρίς να ρωτούν όχι τους απέχοντες αλλά ούτε τους ψηφοφόρους τους.
Η επιδίωξη αλλαγής του πολιτικού σκηνικού δεν γίνεται με την αδράνεια της αποχής αλλά με την ενεργό συμμετοχή στην εκλογική διαδικασία με γνώμονα τη λογική και όχι το συναίσθημα ή το τι κάναμε παραδοσιακά στο παρελθόν. Το σύστημα πάσχει και πρέπει να το αλλάξουμε. Η αποχή δεν έφερε ποτέ καμία αλλαγή. Με ένα άλλο εκλογικό σύστημα ίσως να είχε νόημα και επιρροή στα πολιτικά πράγματα η αποχή, σήμερα όμως ευνοεί την διαιώνιση του σάπιου συστήματος και των διεφθαρμένων εξουσιαστών.
Τετάρτη 25 Αυγούστου 2010
Διαπιστώστε, παρακαλώ μόνοι σας, πόσες πινακίδες τύπου «επιδιορθώσεις ρούχων ή υποδημάτων» δηλαδή πόσοι τσαγκάρηδες και ράφτες αρσενικού ή θηλυκού γένους ξεπρόβαλαν στη δική σας γειτονιά.
Μετά μετρήστε πόσες καφετέριες και μπαράκια ξεφυτρώνουν από το πουθενά καθημερινά, εκεί όπου από το πρωί μέχρι το βράδυ οι νέοι μας, σκοτώνοντας την ανία και κουβεντιάζοντας τα χωρίς αντίκρισμα στην αγορά εργασίας πτυχία τους πίνουν…φραπέ…
Βουλιάζουμε με γοργούς ρυθμούς σε μεγέθη απίστευτα στην ανέχεια, καλπάζει η ανεργία – όσο και αν την ωραιοποιούν την εικόνα, καλοπροαίρετα θέλω να πιστεύω, οι εκάστοτε υπεύθυνοι του Υπουργείου Εργασίας και των διαφόρων θεσμικών του οργάνων και οργανισμών – στους νέους με πτυχία, στους νέους και τις νέες χωρίς πτυχία, στις δραματικές ηλικίες εκείνων που δεν πρόλαβαν και δεν θα προλάβουν την συγκομιδή των απαραίτητων για συνταξιοδότηση ενσήμων…
Μας τύλιξε ένα απίστευτο συμβολικό «σάβανο» της οικονομικής ανασφάλειας και απραξίας που επιβεβαιώνει τη δραματική κατάσταση της ελληνικής οικονομίας γιγαντώνοντας τελικά την απελπισία και την απόγνωση και μαζί την προσέλευση σε πανελλαδική κλίμακα στα δωρεάν συσσίτια Δήμων και Εκκλησιών!…
Μετρήστε απόψε πόσοι συνάνθρωποί μας «ψάχνουν» στους δημοτικούς κάδους απορριμμάτων μόλις σκοτεινιάσει και πόσοι «κοιμούνται» στα παγκάκια των δημοτικών πάρκων.
Τι να πούμε καθώς έρχονται Φθινόπωρο και Χειμώνας;
Παναγιά μου, μη χειρότερα;…
Μετά μετρήστε πόσες καφετέριες και μπαράκια ξεφυτρώνουν από το πουθενά καθημερινά, εκεί όπου από το πρωί μέχρι το βράδυ οι νέοι μας, σκοτώνοντας την ανία και κουβεντιάζοντας τα χωρίς αντίκρισμα στην αγορά εργασίας πτυχία τους πίνουν…φραπέ…
Βουλιάζουμε με γοργούς ρυθμούς σε μεγέθη απίστευτα στην ανέχεια, καλπάζει η ανεργία – όσο και αν την ωραιοποιούν την εικόνα, καλοπροαίρετα θέλω να πιστεύω, οι εκάστοτε υπεύθυνοι του Υπουργείου Εργασίας και των διαφόρων θεσμικών του οργάνων και οργανισμών – στους νέους με πτυχία, στους νέους και τις νέες χωρίς πτυχία, στις δραματικές ηλικίες εκείνων που δεν πρόλαβαν και δεν θα προλάβουν την συγκομιδή των απαραίτητων για συνταξιοδότηση ενσήμων…
Μας τύλιξε ένα απίστευτο συμβολικό «σάβανο» της οικονομικής ανασφάλειας και απραξίας που επιβεβαιώνει τη δραματική κατάσταση της ελληνικής οικονομίας γιγαντώνοντας τελικά την απελπισία και την απόγνωση και μαζί την προσέλευση σε πανελλαδική κλίμακα στα δωρεάν συσσίτια Δήμων και Εκκλησιών!…
Μετρήστε απόψε πόσοι συνάνθρωποί μας «ψάχνουν» στους δημοτικούς κάδους απορριμμάτων μόλις σκοτεινιάσει και πόσοι «κοιμούνται» στα παγκάκια των δημοτικών πάρκων.
Τι να πούμε καθώς έρχονται Φθινόπωρο και Χειμώνας;
Παναγιά μου, μη χειρότερα;…
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)