Να ανατρέψουμε ένα πολιτικό σκηνικό που δεν αξίζει και δεν απέτρεψε, ως όφειλε, τη σημερινή κατάσταση...

Τι φταίει; Ποιοι φταίνε περισσότερο; Ποιοι λιγότερο; Δεν είναι η στιγμή να το αναλύσουμε.

Ποιο μήνυμα, ποια πρόταση, τι μπορείς να πεις που να μη μοιάζει ευχή από συνήθεια ή λόγια που τα ’χουμε πει και τα έχουμε χιλιοακούσει;

Δύσκολο να βρεις...

Μια λέξη μου ’ρχεται στον νου και δεν θα ’ναι τυχαίο, ίσως αυτό να ’χουμε ανάγκη: Ανατροπή!

- Να προσπαθήσουμε να ανατρέψουμε κακές συνήθειες, πρακτικές που επιτείνουν τα αδιέξοδα.

- Να ανατρέψουμε λογικές χρόνων, που μας θέλουν κλεισμένους στα «θέλω» μας, και να ανακαλύψουμε την αλληλεγγύη.

- Να ανατρέψουμε ένα πολιτικό σκηνικό που δεν αξίζει και δεν απέτρεψε, ως όφειλε, τη σημερινή κατάσταση.

- Μα πάνω απ’ όλα αυτά, να ανατρέψουμε τις αντιστάσεις μέσα μας, για να τολμήσουμε, να απορρίψουμε, να διαλέξουμε και να απαιτήσουμε κάτι καλύτερο για τη ζωή μας.

Ευκαιρίες θα δοθούν. Ας μην τις αφήσουμε να περάσουν έτσι…

Ολα αλλάζουν. Ολα τρομάζουν...

Ενώ η κυβέρνηση του Λουκά Παπαδήμου έδωσε ανάσα στις πολιτικές δυνάμεις, επιτρέποντας να μοιραστούν την ευθύνη για δύσκολες αποφάσεις, η συνεχής απειλή εκλογών και η απόλυτη έχθρα των αριστερών κομμάτων προς την κυβερνητική πολιτική δεν επιτρέπουν καμία αίσθηση σταθερότητας, καμία αντιστροφή του κλίματος αβεβαιότητας. Οι επιπτώσεις από τις αστοχίες στρατηγικής και από την πολιτική παράλυση επιδεινώνονται από την προχειρότητα που διακρίνει τις κρατικές δομές μας – μια προχειρότητα που δείχνει τη βαθιά αδιαφορία που έτρεφαν οι πολιτικοί, οι κρατικοί λειτουργοί για τους πολίτες εδώ και πολλά χρόνια. Πριν δράσει ο καταλύτης της κρίσης, η προχειρότητα αυτή καλυπτόταν από τη σπατάλη, από την επίπλαστη «γενναιοδωρία» μιας ανοργάνωτης χώρας. Σήμερα αποκαλύπτονται πλήρως όλες οι αδυναμίες: αναδρομικές κρατήσεις φόρων και περικοπές εκμηδενίζουν μισθούς, η παραγωγή ενέργειας είναι αβέβαιη, οι φυλακές «ξεχείλισαν», το σύστημα περίθαλψης απωθεί τους πολίτες την ώρα της μεγαλύτερης ανάγκης τους, η χρηματοδότηση της χώρας εξαρτάται όχι από την αλληλεγγύη των εταίρων μας αλλά από το πόσο φοβούνται την κατάρρευσή μας, η ύφεση βαθαίνει, τα έσοδα του κράτους και των πολιτών συρρικνώνονται, ενώ τα έξοδα εκτινάσσονται. Οι επόμενες ώρες και μέρες θα καθορίσουν την απομείωση τους χρέους, τη νέα δανειακή σύμβαση με τους σκληρούς όρους της, τη συνέχεια της «εσωτερικής υποτίμησης». Ολα αλλάζουν. Ολα τρομάζουν. Επειδή δεν έχουμε πιστέψει ότι οι μάχες μας είναι για τη νίκη - και όχι μόνο για να περιορίσουμε τη συντριβή.

Προτιμώ να δώσω το χέρι μου σε χειραψία με ένα απατεώνα, παρά να βρεθώ αναγκασμένος να χαιρετήσω κάποιον ηλίθιο…

Ακούγοντας τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ να διαφημίζει πόσα υπέροχα πράγματα έκανε αυτός και η κυβέρνησή του σε δεκάδες τομείς, σχημάτιζε κανείς την εντύπωση ότι έκανε απολογισμό των πεπραγμένων του σε κάποιους άλλους και όχι στους Ελληνες που ζουν στη χώρα αυτή και υφίστανται στο πετσί τους τις συνέπειες του έργου του Γ. Παπανδρέου. Είναι όμως τόσο μεγάλος ο διεθνής διασυρμός της Ελλάδας σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Γης ως χώρας ευρισκόμενης στο χείλος της κρατικής χρεοκοπίας, Εκτός πια αν ο Γ. Παπανδρέου απευθυνόταν σε κάποιο άγνωστο ακροατήριο, το οποίο καθόλου δεν συγκινείται από τις πτωχεύσεις χωρών ή την εξαθλίωση πληθυσμών, αν δεν τις επιδιώκει κιόλας στο πλαίσιο επίτευξης πολλαπλών στόχων.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι κάθε πολιτικός, ακόμη και αν είναι τόσο παταγωδώς αποτυχημένος ή αν η διακυβέρνησή του έχει αποδειχθεί ολέθρια για τη χώρα όπως αυτή του Γ. Παπανδρέου, πάντοτε προσπαθεί να υπερασπιστεί το έργο του, τα πεπραγμένα του. Αυτό είναι αναγκαία προϋπόθεση για να μπορέσει να συνεχίσει την πολιτική του καριέρα είτε στον ίδιο είτε σε διαφορετικό τομέα.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ έχει βαθύτατη την πεποίθηση ότι μπορεί να υπάρξουν συνθήκες που θα επιτρέψουν την επάνοδό του σε πρωταγωνιστικό ρόλο στην ελληνική πολιτική σκηνή. Δεν είναι αβάσιμες οι ελπίδες του. Ο δημόσιος βίος έχει συχνά εντελώς απρόβλεπτες και απροσδόκητες στροφές.

Έσπευσες όμως εσύ να εμφανιστείς ηγετικά και να δείξεις ότι είσαι σε θέση να επωμιστείς αυτό το ρόλο…

Άφηνες τους σοβαρούς αυτούς συνομιλητές σου να πιστεύουν ότι θα μπορούσες εσύ να αποτελέσεις την εγγύηση για μια πιο (συνετή) πορεία, καθώς και για την επιβολή της ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΑΣ μέσα στο ΠΑΣΟΚ.
Αυτό το ρόλο παίζεις πάντοτε μέσα στο ΠΑΣΟΚ.Βαγγέλη Βενιζέλο . Γι΄ αυτό και ήσουν ο βασικός μοχλός οικοδόμησης του καθεστώτος στο ΠΑΣΟΚ και στην κυβέρνηση. Συντελούσες συνειδητά και πονηρά στην εκτόνωση της κρητικής των φόβων και τον ανησυχιών, παρέχοντας ψεύτικες διαβεβαιώσεις και ελπίδες μόνο και μόνο για να μείνεις ο απρόσβλητος και ανενόχλητος στο θρόνο της ηγεσίας. Διότι πάντοτε υπήρξες πιστότατος δούλος του ΠΑΣΟΚ. Και όλα τα άλλα ήσαν υποκρισία και ΚΡΥΨΙΒΟΥΛΙΑ…
Σήμερα με την τροπή που πήραν τα πράγματα αναγκάστηκες να αποκαλυφθείς. Τώρα πλέον δεν χρειάζεται ούτε η μετριοπάθεια,ούτε η ψευτοσοβαρότητα.
Μεταβλήθηκες αμέσως σε κήρυκα μισαλλοδοξίας και διχασμού. Έφτασες στο θλιβερό για σένα σημείο να απειλήσεις τους Έλληνες με πολιτική ανωμαλία…Ταυτίστηκες δημόσια με τους << Τροικανούς>>.
Ήταν ανάγκη οι Έλληνες να δουν ξεκάθαρα το ρόλο σου ως επιτελάρχη της καταστροφής δίπλα στον απερίγραπτα θλιβερό αρχηγό σου. Μόνο που αυτή τη φορά δεν μπορείτε να φέρετε την καταστροφή, όσο κι αν το επιδιώξετε με την κακόψυχη πολιτική σας. Η Αντίδραση του ενωμένου λαού μας στις υλακές σας, δεν είναι ούτε φόβος, ούτε ανησυχία, ούτε καν θλίψη.Είναι ειρωνική θυμηδία για την κατάντια σας!

Η κοινωνία, άλλωστε, είναι ένα καζάνι που βράζει...

Δυστυχώς, δε, η κυβέρνηση Παπαδήμου, η οποία διαδέχθηκε την κυβέρνηση Παπανδρέου, εξακολουθεί:
* Να είναι κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, στη συντριπτική πλειοψηφία της...
* Να είναι παγιδευμένη σε όσα υπέγραψε η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου...
* Να ασκεί, άρα, την ίδια πολιτική...
* Να αδυνατεί να καταγγείλει τα μέχρι σήμερα συμφωνηθέντα από την προηγούμενη κυβέρνηση. Και,
* Να μην τολμά να πει σε Βερολίνο, Βρυξέλλες και Ουάσιγκτον: «Κύριοι, μέχρι εδώ ήταν. Δεν θέλουμε δανεικά, δεν αναγνωρίζουμε δανεικά. Τελειώσαμε..."
Αντιθέτως: η σημερινή πολιτική και τακτική δεν έχει τέλος. Δεν οδηγεί πουθενά. Κάθε δύο ή τρεις μήνες η Τρόικα θα επανέρχεται με όλο και περισσότερες αξιώσεις. Θέλετε την 7η δόση; Θέλουμε την Αρχαία Ολυμπία! Θέλετε την 8η δόση; Μας ενδιαφέρουν οι Δελφοί! Θέλετε πρόσθετη βοήθεια; Θα σας κοστίσει την Ακρόπολη! Θέλετε διευκολύνσεις; Επιθυμούμε μερτικό στους λιγνίτες, στα ενδεχόμενα κοιτάσματα πετρελαίου, στους βωξίτες και στο νικέλιο! Θέλετε νέα βοήθεια; Κλείστε αύριο το Μακεδονικό και μοιράστε το Αιγαίο με τους Τούρκους! Πέσατε και πάλι έξω στον Προϋπολογισμό σας; Δώστε μας τις γυναίκες, τις αδελφές σας και τις κόρες σας να γεμίσουμε με μεσογειακές καλλονές τα πορνεία μας...
Αν αυτή η εξευτελιστική τακτική δεν προσβάλλει την κυβέρνηση και αν όλη αυτή η βαρβαρότητα δεν ενοχλεί τους πολιτικούς Αρχηγούς που στηρίζουν την κυβέρνηση και αν στις φλέβες των υπουργών δεν ρέει αίμα αλλά λάδι ή χαμομήλι, μπορούν να συνεχίσουν να δέχονται τους κολαφισμούς.
Ο Λαός, όμως, όσο πιο πολύ φτωχαίνει και όσο πιο πολύ ζώνεται από τις ανάγκες, τόσο εξανίσταται και εξεγείρεται. Η κοινωνία, άλλωστε, είναι ένα καζάνι που βράζει. Είναι μια νάρκη που περιμένει το πρώτο ερέθισμα. Ερέθισμα, που, όσο και να βραδυπορεί, έρχεται!

Εχοντας πάει στο ΔΝΤ, το ΠΑΣΟΚ θυμίζει κάποιον που έκανε εγχείρηση αλλαγής φύλου και μετά ψάχνεται και δεν βρίσκει τίποτα.

Εχοντας πάει στο ΔΝΤ, το ΠΑΣΟΚ θυμίζει κάποιον που έκανε εγχείρηση αλλαγής φύλου και μετά ψάχνεται και δεν βρίσκει τίποτα.

ΕΚΕΙ αρχίζει το θέατρο παραλόγου που λέγεται κυβέρνηση Παπαδήμου. Για το ΠΑΣΟΚ είπαμε. Οι βουλευτές του έβγαλαν το άχτι δύο ετών, κάνοντας αντιπολίτευση στο πολυνομοσχέδιο. Οι άλλοι δύο όμως, ΝΔ και ΛΑΟΣ, τι ακριβώς πιστεύουν και πρεσβεύουν; Οτι το PSI βγαίνει χωρίς την κοινωνική λαιμητόμο που λέγεται νέα δανειακή σύμβαση; Μα από αυτήν θα βρεθούν τα χρήματα τον Μάρτιο, τόσο για το «μετρητό» στις ανταλλαγές ομολόγων όσο και για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Το μοντέλο «PSI και εκλογές ατάκα κι επιτόπου» είναι ανεδαφικό. Οπως το ΠΑΣΟΚ χάθηκε στη μαύρα τρύπα του ΔΝΤ έτσι και τα άλλα δύο κόμματα έμπλεξαν σε περιπέτεια στηρίζοντας την κυβέρνηση Παπαδήμου. Το πληρώνει πρώτος ο Γιώργος Καρατζαφέρης που έκανε και το σχετικό σόου έξω από το Προεδρικό ζητώντας Λουκά, όταν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ δεν τον πολυήθελαν επί της ουσίας.

ΤΟ 2009 μετατρέψαμε το ξεχείλωμα του ελλείμματος σε κρίση δανεισμού και τελικά χρέους. Το 2012 δεν καταλαβαίνουμε ότι η επίλυση του προβλήματος του χρέους - μέσω PSI - δεν κάνει τίποτε για την τρύπα του ελλείμματος. Το κούρεμα των ομολόγων δεν σημαίνει ότι η ελληνική κοινωνία δεν θα ματώσει.

ΑΥΤΟΣ που τα ήξερε όλα αυτά είναι αυτός που θα εκπροσωπήσει τη χώρα στη σημερινή Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ στις Βρυξέλλες. Δηλαδή ο Λουκάς Παπαδήμος. Θιασώτης της μαιευτικής μεθόδου - και υπομονετικά στρογγυλός - ο Παπαδήμος οδηγεί σιγά σιγά το πολιτικό σύστημα προς τη δημοσιονομική αλήθεια.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: έχει σφηνάκια κώνειο για όλους.

Στο ΠΑΣΟΚ έχουν ήδη εγκαταλείψει το σκάφος...

Η ιδεολογική και πολιτική αφυδάτωση σε συνδυασμό με τις κυβερνητικές, μνημονιακές πολιτικές οδήγησαν το ΠΑΣΟΚ στις σημερινές χειρότερες καταγραφές της εκλογικής του δύναμης. Το πολιτικό προσωπικό και οι φιλόδοξοι υποψήφιοι αρχηγοί αναμένουν τις εσωτερικές διαδικασίες του ΠΑΣΟΚ, οι οποίες όμως βρίσκονται σε πλήρη αναντιστοιχία με τις κοινωνικές διεργασίες.


Το ένα εκατομμύριο άνεργοι και οι πρωτοφανείς πολιτικές λιτότητας στον κόσμο της εργασίας και της σύνταξης έχουν δημιουργήσει αγεφύρωτο χάσμα ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και την παραδοσιακή του εκλογική βάση. Τριάμισι εκατομμύρια εργαζόμενοι ζουν μέσα στην ανασφάλεια και την αβεβαιότητα, γεμάτοι από οργή και χωρίς ελπίδα για το μέλλον.

Το πολιτικό προσωπικό του ΠΑΣΟΚ αμήχανα παρακολουθεί τις εξελίξεις. Περιμένει το «μάννα εξ ουρανού». Αυτή τη φορά όμως δεν θα 'ρθει. Τα μανιφέστα και τα συμβόλαια του ΠΑΣΟΚ με τoν λαό τελείωσαν. Βέβαια, οι περαστικοί, οι πολιτικοί τουρίστες στο ΠΑΣΟΚ έχουν ήδη εγκαταλείψει το σκάφος.

Το ΠΑΣΟΚ δεν ξαναζωντανεύει με μανιφέστα και ηθικές, πατριωτικές κορόνες. Πρέπει να ανοίξει μια νέα σελίδα για να ξανακτίσει μαζί με την παραδοσιακή του βάση και τα ανήσυχα πολιτικά και κοινωνικά κινήματα τη δημοκρατική παράταξη. Να ξανακτίσουμε με συγκεκριμένες πολιτικές και μέτρα τη μικρομεσαία τάξη στη χώρα μας. Τα εγκαταλειμμένα χωράφια και οι δημόσιες καλλιεργήσιμες εκτάσεις να χορηγηθούν σε ανέργους και ακτήμονες. Για τη νέα γενιά να παρθούν άμεσα μέτρα για την κοινωνική και οικονομική ένταξή τους. Να κτίσουμε και πάλι γέφυρες με τους κοινωνικούς φορείς. Τα συνδικάτα και τις επαγγελματικές ενώσεις. Να παλέψουμε και να αντιμετωπίσουμε ως υπ' αριθμόν ένα εθνικό στόχο την καταπολέμηση της ανεργίας. Να δώσουμε δουλειά στο 1 εκατομμύριο ανέργους.