Σύμφωνα με τη λογική της «σοσιαλιστικής» κυβέρνησης ΟΛΑ ΠΑΙΖΟΝΤΑΙ, ΟΛΑ ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΑΙ.Γνωρίσαμε το «δεύτερο» δρόμο, τον «τρίτο» δρόμο προς το σοσιαλισμό, τώρα φαίνεται ότι δεν βιώνουμε κάποιο νέο «δρόμο» αλλά τον ανάδρομο: Την πορεία προς το σοσιαλισμό διά της εφαρμογής του πλέον ακραίου νεοφιλελεύθερου προτύπου, δηλαδή διά της θεωρητικής και πρακτικής αυτοακύρωσης του σοσιαλισμού. Τα περί «πατροκτόνου διαθέσεως» τα γνωρίζουμε εδώ και πολλά χρόνια: Αλλά το φαινόμενο του πολιτικο-ιδεολογικού «διακτινισμού» του Γιώργου Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ στο νεοφιλελεύθερο «σύμπαν» το ζούμε σήμερα σαν τραγική «ανακάλυψη» και διαπίστωση της σύγχρονης πολιτικής σκέψης.

Ο κλέψας του κλέψαντος»Διότι όσο και να το πεις, όσο και να το κάνεις, άλλα μας είχε πει προεκλογικά το κόμμα της χαράς, κι άλλα εφάρμοσε και εφαρμόζει στη συνέχεια. Ναι, το ξέρω, το ξέρω καλύτερα από τον καθένα ότι η κατάσταση της χώρας όπως την παρέλαβε το ΠΑΣΟΚ από τη Νέα Δημοκρατία ήταν άθλια και έπρεπε να ληφθούν μέτρα γιατί είχαμε φτάσει στο μη περαιτέρω. Γνωρίζω επίσης ότι στη χώρα ίσχυε- και εξακολουθεί εν πολλοίς να ισχύει- το «ο κλέψας του κλέψαντος», όπως και μια σειρά από άλλα «χαρακτηριστικά» του ελληνάρα, του τύπου «δεν βαριέσαι αδερφέ», το «γράψ΄ τα στα... παπούτσια σου όλα μωρέ» και τέτοια. Είμαι κοινωνός επίσης της πρακτικής πολλών, για να μην πω των περισσοτέρων, που θεωρούν ότι τα μέτρα της κυβέρνησης είναι καλά αρκεί να αφορούν τους άλλους, οι οποίοι επίσης είναι αυτοί που πρέπει να πειθαρχούν στους νόμους, να πληρώνουν φόρους, να μην κλέβουν το Δημόσιο, να μην αυθαιρετούν, να εργάζονται και να μη λουφάρουν, να είναι ικανοί, ευσυνείδητοι, έντιμοι, και όχι λαμόγια κ.λπ. Αλλά...Τρίβουμε τα μάτια μαςΑλλά δικαιολογούν όλα αυτά τα όσα γίνονται στο όνομά τους; Ακούω τον Γιώργο που λέει συχνά ότι βρισκόμαστε σε καλό δρόμο, ότι βελτιώνεται η κατάσταση, ότι θα τα καταφέρουμε- απέξω τα έχω (και τα έχετε) μάθει. Ομως, πώς γίνεται να λες στον κόσμο προεκλογικά ότι εγώ μόλις γίνω κυβέρνηση θα βρω τρόπο να επανακτήσει το κράτος τον έλεγχο του ΟΤΕ που η Νέα Δημοκρατία όταν επί Αλογοσκούφη πουλούσε τα ασημικά του σπιτιού, τον έδωσε για ένα κομμάτι ψωμί στην Ντόιτσε Τέλεκομ και τώρα που έγινες κυβέρνηση κλείνεις τα μάτια που ο γερμανικός κολοσσός ετοιμάζεται να φάει και τον υπόλοιπο για ψίχουλα; Εβδομάδες τώρα το φωνάζω, κανείς δεν συγκινείται- την πάπια κάνει το υπουργείο Οικονομικών. Και δεν είναι που δεν κάνει τίποτε για τον ΟΤΕ, είναι που ετοιμάζεται να σπρώξει και τη ΔΕΗ στο... πεζοδρομιο της ιδιωτικοποίησης, σαν άλλη «αγνή του λιμανιού». Συγγνώμη που παρεμβαίνω, αλλά εμένα αυτά δεν μου αρέσουν, και δεν αρέσουν και σε πολύ κόσμο ακόμη, που στήριξε μια κατάσταση. Και ο οποίος, διατί να το κρύψωμεν άλλωστε, τρίβει τα μάτια του μ΄ αυτά που βλέπει...Υπόθεση όλων μας η ΔΕΗΕπίσης δεν μου αρέσει αυτός ο τσαμπουκάς που γίνεται με τους συνδικαλιστές. Ο συνδικαλιστής κάνει τη δουλειά του- κόβει τις βόλτες του με το τσαντάκι του στο χέρι και εξασφαλίζει εσαεί να μη δουλεύει, και μια σειρά από προνόμια, αλλά αυτή είναι μια άλλη ιστορία που κάποια στιγμή θα την πιάσουμε για συζήτηση (έχουμε κι εμείς οι δημοσιογράφοι μερικούς τέτοιους, εξαιρώ μόνο τον Σόμπολο, γιατί αυτός δουλεύει)- η κυβέρνηση τη δική της. Και το αν θα εφαρμοστεί μια πολιτική δεν είναι μια διελκυστίνδα μεταξύ κυβέρνησης- συνδικαλιστών, όχι. Είναι ένα ζήτημα γενικότερο. Να το πω πιο απλά: η υπόθεση της πώλησης της ΔΕΗ αδέρφια, δεν είναι υπόθεση κανενός Φωτόπουλου (του προέδρου της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ) και καμιάς Μπιρμπίλη και κανενός Παπακωνσταντίνου, είναι υπόθεση όλων μας. Διότι είναι στρατηγικής σημασίας για ένα κράτος να διαχειρίζεται την ενέργεια της χώρας τους κι όχι επενδυτές, στρατηγικοί ή άλλοι, που απλώς θέλουν να επενδύσουν τα λεφτά τους κάπου και βρίσκουν πρόσφο ρο χώρο τη ΔΕΗ που είναι και κερδοφόρα- κορόιδα είναι;Λουμπάγκο από το πολύ σκύψιμοΚαι κάτι ακόμη: συμφωνώ και υπερθεματίζω να ανοίξει η αγορά της ενέργειας, αλλά αυτό μπορεί να γίνει παραπληρωματικά με την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από τη ΔΕΗ. Ανοιγμα δεν συνιστά η πώληση της ΔΕΗ (το 40% συγκεκριμένα απαίτησε η τρόικα), αλλά η παροχή δυνατότητας σε ιδιώτες να παράγουν και εκείνοι ενέργεια. Ετσι κι αλλιώς χρόνια εισάγουμε ρεύμα, που το χρυσοπληρώνουμε, από τις γύρω χώρες. Γιατί να μην επιτραπεί σε ιδιώτες να παράγουν εδώ ρεύμα και να το διοχετεύουν στο δίκτυο της ΔΕΗ, αντί μιας συμφέρουσας τιμής; Απάντηση δεν υπάρχει. Τι υπάρχει; Αυτό που λέγαμε στην αρχή: ό,τι ζητήσει η τρόικα σπεύδουμε να το συζητήσουμε (στην καλύτερη) ή να το υλοποιήσουμε (στη χειρότερη). Εντάξει, εγώ θυμάμαι πάντα ότι ο Γιώργος είχε πει στα τέλη του περασμένου χρόνου ότι λόγω της άθλιας κατάστασης της χώρας εκχωρήσαμε κυριαρχικά μας δικαιώματα, αλλά ρε παιδιά, έλεος. Σηκώστε πια τη μέση όρθια. Θα πάθετε λουμπάγκο στο τέλος από το σκύψε σκύψε... Ολοι μπλεγμένοι στο κύκλωμαΘα μου πεις, αυτά σε μαράνανε εσένα. Δεν βλέπεις τι γίνεται γύρω σου; Βλέπω, πώς δεν βλέπω. Το απόλυτο χάος. Ο κλέψας του κλέψαντος που έλεγα στην αρχή. Σε ένα φαρμακείο στο Λαύριο, λέει, έπιασαν ένα ολόκληρο κύκλωμα με βιβλιάρια ασφαλισμένων, στα οποία γιατροί έγραφαν φάρμακα- μαϊμούδες και το κύκλωμα κονόμαγε χοντρά εις βάρος του ΙΚΑ. Θέλω να δω τι θα γίνει α) με τον φαρμακοποιό που είναι στο κύκλωμα (και οι συνάδελφοί του επιμένουν ότι το επάγγελμά τους πρέπει να κρατηθεί κλειστό, άμα ανοίξει πώς θα γίνονται λαμογιές αυτού του είδους;), β) με τους γιατρούς του ΙΚΑ που δεν γράφουν λέει τον αριθμό του μητρώου τους πάνω στη συνταγή γιατί είναι... προσωπικό δεδομένο (προφανώς, αφού πρόκειται για κομπίνα!) γ) με τους ασφαλισμένους - πολλοί από τους οποίους θα πηγαίνουν ασφαλώς στις διαδηλώσεις και φτάνοντας μπροστά στη Βουλή θα φωνάζουν μουντζώνοντας «να καεί, να καεί, το μπουρδέλο η Βουλή». Θέλω να δω, αλλά δεν είμαι καθόλου αισιόδοξος. Θα μείνω με τα θέλω μου...

Η Ελλάδα της χρεοκοπίας, της απόγνωσης, της υποτίμησης, της εξόδου. Ψάχνει τον Μωυσή της. Δεν θα έρθει. Σε συνθήκες πανικού δεν φτιάχνεις κράτος και κοινωνική συγκρότηση. Χρειάζεσαι ένα θετικό ή πολύ αρνητικό ορόσημο. Τα πρώτα τα χάσαμε. Το στοίχημά μας είναι στο δεύτερο. Υπάρχει μια αρχή, μάλλον κομμουνιστική, αλλά ενδιαφέρουσα. Εδώ που φθάσαμε, δεν έχουμε να χάσουμε τίποτα περισσότερο από τις αλυσίδες μας. Οσο περνούν οι εβδομάδες η κατάστασή μας θα γίνεται όλο και πιο αντιληπτή. Μέχρι την Εξέγερση.Απέναντι στον πολιτικό κύκλο της Μεταπολίτευσης, το ΔΝΤ, την Ευρώπη των δημοσιονομιστών και της γραφειοκρατίας. Πολλοί θα χαρακτηρίσουν, ως συνήθως, την εξέγερση ορόσημο. Το στοίχημα όμως είναι αλλού. Σε αυτό που θα συμβεί, σε αυτούς που θα αναλάβουν, στη συλλογική αυτοδέσμευση για την εθνική αναγέννηση, στην κοινωνική ενσυνείδηση της επόμενη μέρας από την Εξέγερση. Είτε θα πετύχουμε και θα πάρουμε την πατρίδα μας πίσω, είτε θα χαθούμε για αιώνες στις πατρίδες των άλλων και των υπερκρατικών διεθνών οργανισμών, τις νέες αυτοκρατορίες.Εκατόν ενενήντα χρόνια μετά την Εθνική Επανάσταση, που σηματοδότησε την εξέγερση των Λαών, των Φυλών και των Εθνών, απέναντι στις αυτοκρατορίες της Φεουδαρχίας και της Αποικιοκρατίας, θα δείξουμε ιστορικά αν είμαστε θύματα ή θύτες των Κοτζαμπάσηδων, των Δωσίλογων και της Κλεπτοκρατίας των κρατικών προμηθευτών. Οφείλουμε να το γνωρίζουμε καλύτερα απ' όλους τους άλλους, γιατί είναι γραμμένο στην Ιστορία μας. Τα Εθνη για να έχουν Κράτη θα πρέπει να τα αξίζουν και να αγωνίζονται γι' αυτά

Δηλαδή, τι στρατηγική θα μπορούσαν να ακολουθήσουν οι αντικαθεστωτικές δυνάμεις, για την εμπέδωση της ανάγκης μιας νέας ηγεσίας, για μια νέα πορεία, εντός ενός πλαισίου μιας σύγχρονης συλλογικής κοινωνικής συνείδησης. Απάντηση έχω…αλλά δεν είναι η ώρα της! Θα έχει ενδιαφέρον να «δουλέψει» ο καθένας ξεχωριστά αυτή την υπόθεση. Χρόνος δεν υπάρχει πολύς.Το καθεστώς δεν θα δώσει ούτε λεπτό στους αντιπάλους του. Ο χρόνος είναι πολυτιμότερος από το χρήμα.Ο χρόνος φτιάχνει χρήμα στον καπιταλισμό. Πάντοτε έτσι ήταν. Μα τώρα, είναι ακόμη πιο σημαντικός, διότι μέσω αυτού δομούνται νέες ηγεμονίες και όχι απλώς κάποιες περιουσίες, ηγεσίες και κυριαρχίες.Κατά την μεταπολίτευση, η έννοια του ελληνικού λαού συνδέθηκε με το μήνυμα «η Ελλάδα ανήκει στη Δύση», αργότερα με το μήνυμα του συνθήματος «η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες» και μετά με το «η Ελλάδα ανήκει στον σκληρό πυρήνα της ΕΕ». Σήμερα ο λαός, ως συλλογική βούληση των ελλήνων, γίνεται προσπάθεια να αποδομηθεί, διαχεόμενος ως διαλεκτική πρακτική εντός μιας απόλυτα αόριστης παγκόσμιας συλλογικότητας, η οποία κατασκευάζεται από μία πολιτικο-οικονομική αδελφότητα που ασκεί πλέον απροκάλυπτη ηγεσία στην χώρα.Τώρα η έννοια του λαού καλύπτεται διαλεκτικά από το σύνθημα «Η Ελλάδα ανήκει στην παγκοσμιοποίηση». Αυτό είναι το σύνθημα το οποίο ο Γιώργος Παπανδρέου και η παρέα του δεν τολμούν ακόμη να αρθρώσουν ρητά, αλλά δοκιμάζουν σιγά-σιγά να το εκφράσουν έμμεσα ως μήνυμα.

Διέταξαν την φτώχεια στους άναυδους και φουκαράδες υπηκόους τους και υποθήκευσαν το μέλλον της χώρας και των νέων ανθρώπων, χωρίς ουδεμία προοπτική αναπτύξεως. Παρέδωσαν μαζί με όλα τα άλλα και την αξιοπρέπεια των Ελλήνων και το φιλότιμό τους, στον σκληρό και άτεγκτο χαρτογιακά των Βρυξελλών.
Η κρίση έχει επικαθίσει πλέον στην χώρα και είναι κρίση πολιτική, οικονομική, θεσμών, πολιτισμού, παιδείας. Όλα αυτά παρεπιδημούν στην χώρα μας ως “προϊόντα” εν ανεπάρκεια χρόνια τώρα. Και την κρίση αυτή την προκάλεσαν οι εξ επαγγέλματος πολιτικοί, δια των περίφημων πελατειακών σχέσεων που ανέπτυξαν σε όλο το φάσμα των δραστηριοτήτων της κοινωνίας. Βαθιά πληγωμένη η χώρα, σέρνεται και επιζητεί βοήθεια για να επιβιώσει. Η τραγικότητα της καταστάσεως ξεπέρασε και αυτή την τραγικότητα του πολέμου.
Και οι κυρίως υπεύθυνοι δια την πτώχευση των αξιών και των θεσμών, τραγικές φιγούρες, χωρίς ίχνος μετάνοιας, χωρίς ουδεμία εντροπή, χωρίς ίχνος αξιοπρέπειας, διακηρύττουν ότι δεν φταίνε αυτοί αλλά οι άλλοι και πως αυτή δια των ενεργειών τους θα σώσουν την χώρα!!!
Και εμείς απαθείς βλέπουμε τον τρόπο με τον οποίο σώζουν (κατακρημνίζουν) την χώρα!
Να και ένα παράδειγμα σημερινό της τραγικότητας που βιώνει η χώρα. Η τρόϊκα διέταξε πως για να πάρουμε την δόση μας και να μην πτωχεύσουμε, πρέπει να πουλήσουμε περιουσιακά κομμάτια της ΔΕΗ. Και να, τα μοσχαναθρεμμένα κομματόσκυλα, δικά τους κατασκευάσματα, ο στρατός κατοχής της Ελλάδος, χρόνια τώρα, οι μηδέποτε εργασθέντες με διαταγές των πολιτικάντηδων, απειλούν με προκλητικό τρόπο πως, αν συμβεί κάτι τέτοιο θα σβήσει η χώρα! Ποιός του έδωσε αυτό δικαίωμα; Οι πολιτικάντηδες όταν τους χρησιμοποιούσαν πρός ίδιο όφελος και τώρα τους επιστρέφουν την κολεγιά. Ας τους λουστούν τώρα. Εμείς λουστήκαμε τόσους και τόσους άχρηστους της πολιτικής και πάρα πολλοί από εμάς τους χειροκροτούν ακόμη για τις επιδώσεις τους, αντί να τους εξαποστείλλουν στον καιάδα της εξαφανίσεως από προσώπου της πολιτικής. Αλλά Ελλάδα το “μεγαλείο” σου βασίλεμα δεν έχει. Ας ετοιμαστούμε να μπούμε και πάλι στο καβούκι των κομμάτων, ας υπηρετήσουμε και πάλι τα συμφέροντά τους, ας εξαρτηθούμε από αυτούς, ας μας κάνουν ότι θέλουν, ιδού πεδίο δόξας λαμπρό. Οι δημοτικές εκλογές έρχονται και τα κόμματα αρχίζουν να σας λένε ποιούς υποστηρίζουν για να τους ψηφίσετε. Αυτά ξέρουν καλλίτερα από σας. Αν η προσωπικότητά σας σας το επιτρέπει ακολουθείστε τους άχρηστους......

Τα πρώτα ονόματα υποψηφίων δημάρχων που θα στηρίξει στις αυτοδιοικητικές εκλογές του Νοεμβρίου, αλλά δεν θα τους δώσει χρίσμα, ανακοίνωσε πριν λίγο το ΠΑΣΟΚ. Όπως τονίζεται στη σχετική ανακοίνωση, το ΠΑΣΟΚ δεν δίνει χρίσματα, αλλά μόνο τη στήριξη του σε πρόσωπα, αναδεικνύοντας ταυτόχρονα την αντίληψή του για την αυτοδιοίκηση. Ο κόσμος του ΠΑΣΟΚ, όπως τονίζεται στην ανακοίνωση, γνωρίζει ποιες είναι οι «κινήσεις» και τα πρόσωπα που εκφράζουν την αντίληψη του ΠΑΣΟΚ για την αυτοδιοίκηση και κυρίως για τη μεγάλη αλλαγή που φέρνει στο σχέδιο ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ. Απουσιάζουν τα ονόματα των υποψηφίων στους μεγάλους δήμους. Σε πέντε δήμους θα διενεργηθούν προκριματικές εκλογές, ανάμεσα τους και ο δήμος Ορεστιάδας.

Δεν είναι εύκολο για τον ηγέτη ενός κόμματος, που ιδρύθηκε για να εκφράσει τα συμφέροντα των «μη προνομιούχων» να περικόπτει συντάξεις και μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων· ούτε είναι εύκολο ο σημερινός πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ –ενός κόμματος που κατήγγειλε τη Δεξιά ως «υποτελή» και διεκπεραιωτή εντολών συμμαχικών κρατών-να αποδεχθεί ότι εφαρμόζει τους όρους τελεσιγραφικού Μνημονίου.Μόνη παρηγορία για τον κ. Παπανδρέου είναι ότι η επιχείρηση των Μεγάλων Δυνάμεων για τη «συνέτιση» της Ελλάδος και την προσαρμογή της στα ευρωπαϊκώς ισχύοντα άρχισε λίγες δεκαετίες μόνον από συστάσεως του ελληνικού κράτους. Το ενδιαφέρον είναι ότι η επιχείρηση εξακολουθεί έως σήμερα.Με τη γενική χαλάρωση που επικράτησε στα χρόνια της μεταπολιτεύσεως, εθεωρήθη ότι η ένταξη της Ελλάδος στην Κοινότητα και στη συνέχεια στη Ζώνη του Ευρώ ήταν εξελίξεις που εξασφάλιζαν πλούτο ακόπως και αενάως. Αυτά έως πριν από λίγους μήνες, οπότε κατέστη αντιληπτό ότι οι εταίροι μας μπορούσαν να είναι άτεγκτοι. Τόσο περίπου όσο ο Λόρδος Πάλμερστον, όταν το 1850 επέβαλε ναυτικό αποκλεισμό στην Ελλάδα του Οθωνα, που δεν σεβάστηκε την ιδιωτική περιουσία του Ιουδαίου Δαυίδ Πατσίφικο, κάτοχο βρετανικού διαβατηρίου.Ξεκινώντας από το δημόσιο έλλειμμα που ήταν, ούτως ή άλλως, υψηλότατο και διόγκωσε ο υπουργός κ. Γιώργος Παπακωνσταντίνου, για να μπορέσει στη συνέχεια να το μειώσει ευκολότερα –κάτι ανάλογο είχε κάνει και ο κ. Γ. Αλογοσκούφης– και επελθούσης της διεθνούς δημοσιονομικής κρίσεως, συνετάγη Μνημόνιο.Σταδιακώς, βεβαίως, καθίσταται σαφές ότι στόχος του Μνημονίου είναι η ολική εξάρθρωση του όντως ασυμβάτου στις νέες απαιτήσεις των καιρών, ελληνικού οικονομικού συστήματος, που στηριζόταν στην μικρή οικογενειακή επιχείρηση, στην αυτοαπασχόληση εν γένει, στον μικρό ιδιοκτήτη ακινήτων. Ενας τρόπος ζωής και οικονομικής δραστηριότητος που, σε ορισμένες περιπτώσεις, έχει αρχίσει να διαμορφώνεται από την Οθωμανική Αυτοκρατορία και πήρε τερατώδεις διαστάσεις στα χρόνια της μεταπολιτεύσεως και ιδιαίτερα επί των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ, θα πρέπει να καταργηθεί μέσα σε λίγους μήνες.Από μίαν άποψη αυτό είναι δίκαιο ότι η διαχείριση του προβλήματος οφείλει να γίνει από τον κ. Παπανδρέου. Αντιλαμβανόμεθα τη δυσκολία και την αμηχανία του πρωθυπουργού, που πρέπει να εξαρθρώσει το υφιστάμενο σύστημα με τρόπο τόσο βίαιο και, ίσως, αντιπαραγωγικό.