Άλλα λέω κι΄ άλλα κάνω, Τό Δόγμα της ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ.

Ρώτησα κάποτε τι είναι<<δόγμα>> Και αυτος μου διηγηθηκε την εξης ιστορία. <<Κάποτε, ειπε ενας, κυνηγός σκότωσε μετο τουφεκιτου ένα λαγό.Οταν ομως πλησίασε το θήραμα του ειδε με καταπληξη οτι ολαγός αυτος είχε πέντε πόδια.Το γεγονος αυτο τον δαιμόνιζε και τοβράδυ που γύρισε σπίτι του άνοιξε την ζωολογια στο κεφάλαιο <<Λαγός>>Η Ζωολογια ήταν κατηγορηματική.Ο λαγός ειναι ζώο τετράποδο.Ο κυνηγός μας ηταν απο εκεινους τους ανθρώπους που δεν μπορουν να ησυχάσουν όταν βρίσκονται μπροστά σε μια διάσταση ανάμεσα στην αλήθεια που γνωρίζουν και την πραγματικότητα που τους προκύπτει. Αρχισε λοιπόν να σκέφτεται πως θα μπορούσε να ταχτοποιησει τα πράγματα κατα τέτοιο τρόπο ώστε αυτη η διάσταση που τον βασάνιζε να...τακτοποιηθει.Σκεπτομενος κατεληξε στο συμπέρασμα οτι έπρεπε να γίνει<<εν εκ των δύο>>.Η έπρεπε να διορθωθεί η ζωολογία με τη φράση<<ο λαγόςενίοτε απαντάται και με πέντε πόδια>>, η έπρεπε...να κόψουμε το ενα πόδι του θηράματος για να...συμφωνεί με την ζωολογία.Εκοψε λοιπον το πόδι του λαγού και...ησύχασε! Το πρόβλημα που τον βασάνιζε δεν υπήρχε πια.>> Ηταν φανερό οτι ο κυνηγός έδινε στο δογματισμό τις πραγματικές του διαστάσεις. Δογματισμός δεν σημαίνει μόνο το οτιξεκινάμε κάθε ερμηνεία της πραγματικότητας με βάση την αλήθεια που πιστεύουμε ως αδιαφιλονίκητη. Δογματισμός είναι και η πρακτική προσπάθεια που κάνουμε να προσαρμόσουμε την πραγματικότητα, σ'εκεινο που εμείς πιστεύουμε ως αδιαφιλονίκητη αλήθεια. Απο εκει και ύστερα έχουμε πλέον προσχωρήσει στις διαδικασίες της δογματικης πλάνης.Απο εκει και ύστερα, <<η πλάστιγγα γέρνει εκάστοτε κατα εκεί που προτιμάμε>>

Παρασκηνιακά και αξιοσημείωτα
Όπως αποκαλύφθηκε, έχουν κλαπεί δεκάδες χιλιάδες φόρμες βιομετρικών διαβατηρίων από νομαρχίες ανά την ελληνική επικράτεια. Σύνολο, 21.000... Έχουν επίσης κλαπεί 21.000 κενά δικαιολογητικά τύπου Α, αλλά και τύπου Β (για βραχεία παραμονή στη χώρα). Επίσης, αξίζει να σημειωθεί ότι το νομοσχέδιο, με το οποίο το ΠΑΣΟΚ νομιμοποιεί εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες, διαβρώνοντας κατ' αυτό τον τρόπο τον εθνικό κορμό, έχει συνταχθεί από καθηγητή στο Πάντειο, αλλά και βουλευτή του ΠΑΣΟΚ στη Β' Αθηνών, που είναι συγγενής κορυφαίου υπουργού της κυβέρνησης. Η βουλευτής και ο καθηγητής είχαν δημιουργήσει μια ΜΚΟ, που ασχολείτο με θέματα «δικαιωμάτων» και «ενσωμάτωσης» των αλλοδαπών και προσπάθησαν να πείσουν και τον υπουργό Εσωτερικών επί ΝΔ Προκόπη Παυλόπουλο, να υιοθετήσει το εν λόγω νομοσχέδιο. Ο τελευταίος όμως, φοβήθηκε τότε τις αντιδράσεις στο εσωτερικό του κόμματός του και το απέρριψε. Η βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, φέρεται να έχει μεσολαβήσει πρόσφατα για συναντήσεις μεταξύ του αρμόδιου υπουργού Εσωτερικών και ενώσεων μεταναστών (Πακιστανών και Γεωργιανών), κατά τις οποίες δόθηκαν διαβεβαιώσεις στους τελευταίους ότι λόγω «οικογενειακής κατάστασης» πολλοί εξ αυτών θα προτιμηθούν για διορισμούς στους νέους ΟΤΑ του «Καλλικράτη», ειδικά στον τομέα της καθαριότητας! Είναι πλέον φανερό ότι το κυβερνών κόμμα δίνει τα πάντα στους μετανάστες, την «ενσωμάτωση» των οποίων έχει καταστήσει προτεραιότητά του. Οι ακριβοί και κρατικοδίαιτοι ψηφοφόροι του δημοσίου, αποτελούν πλέον τροχοπέδη για το ΠΑΣΟΚ, που προτιμά να δημιουργήσει καινούριους εξ αλλοδαπών: οι καινούριοι είναι άφθονοι, ικανοποιούνται εύκολα και πάνω απ' όλα, είναι «φτηνοί» (και για τους λογής-λογής εργοδότες...)

Tι περιμένετε να αναπαράγει λοιπόν το φερέφωνό του ΔΝΤ στην Ελλάδα , οτι με αυτά τα μέτρα και μαζί με τα νέα που θα έρθουν μετά τον Αυγουστο θα μας καταντήσουν στο τέλος Αργεντινή ;;;

Η μήπως πιστεύεται οτι υπάρχει κυβέρνηση που δεν υπολογίζει το πολιτικό κόστος , εκτός βέβαια κι αν είστε φαν του Γιωργάκη.

Επειδή λοιπόν το ΠΑΣΟΚ παρέδωσε τη χώρα στο ΔΝΤ αφού αμέσως μετά την ένταξη της , άλλαξε και ο Ευρωπαϊκός μηχανισμός στήριξης , κι επειδή είτε ο Καραμανλής κυβερνούσε, είτε ο Σαμαράς το σχέδιο θα ήταν ακριβώς το ίδιο και για να αποφύγουν τα χειρότερα έκαναν εκλογές....

(Αφού αν έπαιρνε ο Καραμανλής αυτά τα μέτρα θα τον είχατε λιντσάρει, έφεραν στην εξουσία το σοσιαλιστή Jeffrey για να σας τα “φορέσει “ δημοκρατικότερα)

Τα σκληρά μέτρα που βλέπουμε και αυτά που θα δούμε είναι απλώς προγραμματισμένα να γίνουν αφού η χώρα παραδόθηκε για να μην αποδεχτεί την πτώχευση της και ζημιωθούν οι τράπεζες που "αγόρασαν" το χρέος της δανείζοντας της (με το αζημίωτο βέβαια).

Παίζει λοιπόν κανένα ρόλο, ποιος υποτίθεται οτι αποφασίζει τα μέτρα ;;;;

'Η μήπως το ζητούμενο είναι σε τίνος τελικά την πλάτη θα εφαρμοστούν και τι επιπτώσεις θα έχουν τόσο στην κοινωνία όσο και στο μέλλον της πατρίδας μας, η οποία σήμερα βρίσκεται σε καθεστώς αιχμαλωσίας και η κυβέρνηση παραχωρεί οτι βρεί για να εξασφαλίσει την στήριξη των ισχυρών που πιστά υπηρετεί.

Μήπως έχετε την εντύπωση ότι το πολιτικό σύστημα αναρρίχησης στην εξουσία λειτουργεί ή λειτουργούσε ποτέ φιλολαϊκά;;;;

To πολιτικό κόστος τους ενδιαφέρει μόνο και τίποτε άλλο. Κι επειδή το πολιτικό κόστος είναι αυτό που προσπαθούν να αποφύγουν στο εξής θα δείτε πολλές φορές να μπερδεύουν το λαουτζίκουλα με τον κουτοπροβληματισμό του ποιός δήθεν κακός αποφασίζει τα σκληρά μέτρα.

Αν προς στιγμήν δεχτούμε χάριν συζητήσεως το παραμύθι ότι τα μέτρα του ΔΝΤ και της ΕΕ επιβλήθηκαν ως τιμωρία κατά των Ελλήνων επειδή ο Καραμανλής είπε ψέματα για το πραγματικό ύψος του ελλείμματος, γιατί πρέπει να κοπεί τώρα το επίδομα παιδιού που έδινε εφάπαξ για κάθε νεογέννητο η ισπανική κυβέρνηση; Γιατί πρέπει τώρα να υποβαθμιστεί η δημόσια εκπαίδευση στη Γερμανία; Γιατί πρέπει να παγώσουν οι μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων στην Ιταλία και στην Πορτογαλία; Ολα αυτά τα προκάλεσαν οι στατιστικές λαθροχειρίες του Καραμανλή;

Οχι βέβαια! Κάποιο λάκκο έχει η φάβα. Πενήντα χρόνια ολόκληρα υπάρχει το κράτος πρόνοιας στην Ευρώπη, τώρα τους ήρθε να το αμφισβητήσουν; Γιατί; Το άντεχε η κατά πολύ φτωχότερη Ευρώπη του 1960, του 1970, του 1980 και δεν αντέχει το κόστος του η ζάπλουτη Ευρώπη του 2010; Ποιος κοροϊδεύει ποιον σε αυτή την ιστορία;

Σε βαθειά κατάθλιψη έχει οδηγήσει τους πολίτες της Ευρώπης η - υπό τον Γιώργο- Σοσιαλιστική Διεθνής. Η ελπίδα έσβησε και τη θέση της πήρε η εξαθλίωση. Οι «λύσεις» που είχαν στο τσεπάκι τους οι «σοσιαλιστές», αποδείχτηκαν προεκλογικά τρικ, για την υφαρπαγή της ψήφου.

Στην Ελλάδα από το «λεφτά υπάρχουν», περάσαμε στην «καμμένη γη» που άφησε ο Καραμανλής. Πολύ δύσκολο να πιστέψει κάποιος ότι ο Παπανδρέου αγνοούσε την οικονομική κατάσταση, αφού είχε την ίδια πηγή πληροφόρησης, με τον προκάτοχό του. Τον Προβόπουλο και τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδας.

Και να δεχτούμε την άποψη του ΠΑΣΟΚ, πάλι κάτι δεν κολλάει, αν συνδιαστεί η εικόνα της Ελλάδας με την υπόλοιπη «σοσιαλιστική» Ευρώπη. Ο Θαπατέρο ακολουθεί συνταγή Γιώργου για να «σώσει» -και αυτός- την πατρίδα του. Στην Πορτογαλία ο Σόκρατες, σκύβει με τη σειρά του το κεφάλι στην Μέρκελ και στους άλλους.

Στην Ελλάδα, μπορεί οι «Δεξιοί» να εξαπάτησαν τον Παπανδρέου και τους γιάπις του. Μπορεί να «έπεσε από τα σύννεφα»... Στην Ισπανία και την Πορτογαλία δεν γνώριζε τι γινόταν; Δεν είχε επαφές με τους νεοσοσιαλιστες, λόγω της προεδρίας της Διεθνούς; Τι κρύβουν αλήθεια, όλοι αυτοί οι τύποι;

Δείγμα των ημερών οι τόνοι αυτοκριτικής που ακούγονται στο κοινοβούλιο, από τους μέχρι χθες ισχυρούς άνδρες που χάρασσαν την πορεία της χώρας. Η κοινωνία σε σύγχυση επιχειρεί να αντιληφθεί το βαθμό που την πλήττουν τα οικονομικά μέτρα, ενώ φανερά πλέον αμφισβητεί την καθεστηκυία τάξη και τους προβεβλημένους θεσμούς της.
Οι έλληνες για πρώτη φορά νοιώθουν συνολικά ότι το μέλλον είναι σκοτεινό και αυτό δημιουργεί ταραχή στο παρόν τους.
Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου μιλάει πολύ συχνά για την ανάγκη να υπάρξουν πράξεις δικαιοσύνης, που θα δικαιώνουν το κοινού περί δικαίου αίσθημα, το οποίο παραβιάζονταν βάναυσα για περισσότερο από μια 15ετία.
Ο ίδιος επιχειρεί να κινητοποιήσει τους υπουργούς του και να εμφυσήσει στον κρατικό μηχανισμό ένα νέο πνεύμα, που ήταν άγνωστο στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης, όπου το πολιτικό σύστημα καλλιεργούσε μόνο δικαιώματα και όχι υποχρεώσεις.
Η κρισιμότητα των στιγμών είναι φανερό ότι δεν γίνεται αντιληπτή από όλους τους υπουργούς με τον ίδιο τρόπο. Και αυτό εξάλλου εξηγεί την διαρκή κίνηση του Παπανδρέου, που με σημειολογικό τρόπο, θέλει να δώσει μήνυμα για την ανάγκη να τρέξουμε με γρήγορους ρυθμούς.


Διαβάστε περισσότερα: http://www.i-reportergr.com/2010/05/blog-post_3015.html#ixzz0nzyOkf3R

Δύο λεπτομέρειες από την μέχρι τώρα επίσκεψη του Τούρκου πρωθυπουργού αποδεικνύουν το πνεύμα και το ήθος της νέας διακυβέρνησης. Πιο συγκεκριμένα κατά τη διάρκεια της συνάντησης των δύο πρωθυπουργών ο Τούρκος πρωθυπουργός χρησιμοποίησε όπως όφειλε την μητρική του γλώσσα. Αντιθέτως ο Έλληνας πρωθυπουργός χρησιμοποίησε την Αγγλική γλώσσα και όχι τα ελληνικά την μητρική του γλώσσα (ή μήπως κάνουμε λάθος) και η μετάφραση γινόταν από τα αγγλικά στα τούρκικα.

Ένα ακόμα μελανό σημείο μέχρι και τώρα στην επίσημη επίσκεψη του Τούρκου πρωθυπουργού είναι η μη τήρηση του πρωτόκολλου από τον φιλοξενούμενο μας αφού δεν κατατέθηκε από τον Ρ. Τ. Ερντογάν στεφάνι στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη. Σύμφωνα με πληροφορίες ο Τούρκος πρωθυπουργός αρνήθηκε να καταθέσει στεφάνι και να αποτίσει φόρο τιμής στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη λόγω των αντιδράσεων που θα προκαλούσε η εικόνα αυτή στην Τουρκία.

Υπενθυμίζεται ότι...
όσες φορές οι Έλληνες πολιτικοί επισκέφτηκαν επίσημα την Άγκυρα, η κατάθεση στεφάνου στο Μαυσωλείο του Κεμάλ Ατατούρκ, αποτελούσε αναπόσπαστο μέρος του πρωτοκόλλου της επίσκεψης. Παρά τις έντονες και συνεχόμενες αντιδράσεις σημαντικού μέρους του ελληνικού Λαού, ο νύν πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου όταν ήταν ΥΠΕΞ επί κυβερνήσεως Σημίτη και ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής είχαν καταθέσει στεφάνι στο Μαυσωλείο του Ατατούρκ.