Άλλο τραπεζίτης, και άλλο Πρωθυπουργός…

"Είναι σαφές ότι όλοι οι υπουργοί πρέπει να είναι 100% αφιερωμένοι στο έργο τους. Δεν υπάρχει περιθώριο για υπουργούς μερικής απασχόλησης"!
Είναι φανερό, ότι από την πρωθυπουργική ενόχληση, η οποία, μάλιστα, δημοσιοποιήθηκε κατά τον επισημότερο τρόπο, ο καθένας δύναται να συμπεράνει:
* Οτι, η αρρυθμία στο εσωτερικό της κυβέρνησης είναι πολύ μεγαλύτερη από όσο φαίνεται...
* Οτι, οι υπουργοί του ΠΑΣΟΚ αντί να ασχολούνται με τα οξύτατα προβλήματα της χώρας, αναλώνονται περί τη διαδοχή.
* Οτι, το γεγονός αυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως πρόσχημα από τον πρωθυπουργό για Ανασχηματισμό.
* Οτι, ενδεχόμενος Ανασχηματισμός ίσως να ρίξει ένα μήνα πίσω το έργο της Μεταβατικής Κυβέρνησης. Και,
* Οτι, όλα αυτά περιέχουν σοβαρούς κινδύνους για ύψιστα συμφέροντα της χώρας.
Ολα αυτά όμως, όσο σοβαρά και αν είναι, αποτελούν το έλασσον και όχι το μείζον. Το μείζον είναι η αδιέξοδη μνημονιακή πολιτική -και μάλιστα για πολιτική χωρίς Ανάπτυξη, αλλά και χωρίς Δίκτυ Κοινωνικής Προστασίας. Η οποία απειλεί με καταστροφή και τα ύστατα υπολείμματα της οικονομίας και την κοινωνία.
Και για το μείζον αυτό ζήτημα ευθύνεται αποκλειστικά και μόνο η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και προσωπικά ο κ. Γ. Παπανδρέου, ο οποίος προετοίμασε το έδαφος

Η χώρα καταρρέει και η κυβέρνηση κτενίζεται…

Και είναι απολύτως φυσικό η κυβέρνηση Παπαδήμου, – ως κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, πρωτίστως, – να κουβαλά μαζί της όλα τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του Κινήματος.
Να ασκούν, δηλαδή, οι υπουργοί της την ίδια πολιτική που ασκούσαν και επί πρωθυπουργίας Παπανδρέου, να επιδίδονται σε προσωπικές στρατηγικές, να υπηρετούν ιδιοτελείς βλέψεις, να δίδουν τεράστια σημασία στα επικοινωνιακά κόλπα, να αρέσκονται στα «συντροφικά μαχαιρώματα», να ενδιαφέρονται πρωτίστως για τους εαυτούς τους και το κόμμα τους και όχι για τη χώρα, να αλληλοϋπονομεύονται και, γενικά, να έχουν χαλαρώσει ή και εγκαταλείψει το κυβερνητικό έργο, σε βαθμό που κάποιοι από τους ίδιους να φωνάζουν δημοσίως:
– Η χώρα καταρρέει και η κυβέρνηση κτενίζεται…
Φυσικά, οι Τροϊκανοί ήλθαν, είδαν και απήλθαν.
Προτού απέλθουν, όμως, – όπως άλλωστε και τον Σεπτέμβριο! – φρόντισαν και διαπίστωσαν τη γενική παράλυση, το φιάσκο της εργασιακής εφεδρείας, τις νέες αστοχίες, την απροθυμία κυβερνητικών στελεχών να ενοχλήσουν κομματικούς στρατούς κ.λπ. κ.λπ.
Εφυγαν, αλλά θα επανέλθουν στα μέσα Ιανουαρίου. Και θα επανέλθουν σε πλήρη στύση!
Και σε ό,τι μεν αφορά τη στήλη, με πολλή προθυμία θα τους πέταγε στη θάλασσα, έστω και με τίμημα την ανεξέλεγκτη χρεοκοπία, διότι θα πιάναμε πάτο και σε δέκα χρόνια θα διαθέταμε μια αυτοδύναμη οικονομία.
Σε ό,τι αφορά, όμως, την κυβέρνηση και τα κόμματα που τη στηρίζουν, τι θα πουν και πάλι στους Τροϊκανούς; Οτι αντέχει και νέους φόρους και νέες περικοπές ο ελληνικός Λαός; Οτι η πολιτική που εφαρμόζουν από κοινού με την Τρόικα είναι σωστή και θα τη συνεχίσουν; Οτι τα υποζύγια μπορούν να σηκώσουν και νέα βάρη;
Τα σημειώνουμε όλα αυτά προκειμένου να καταδείξουμε ότι η καταστροφική πολιτική, που συνεχίζεται, αργά ή γρήγορα θα ξεσηκώσει την ελληνική κοινωνία. Και τότε αλίμονο σε όλους – είτε ευθύνονται περισσότερο, είτε λιγότερο.
Δεν πάει άλλο…

Η κυβέρνηση Παπαδήμου, δέσμια της γενετικής της ανωμαλίας...

Η κυβέρνηση Παπαδήμου, δέσμια της γενετικής της ανωμαλίας, κάθε μέρα που περνάει χάνει την αρχική της προωθητική δύναμη.

Παρότι ακόμα αντέχει, αποδυναμώνεται σταδιακά και το ισχυρό της ατού που είναι ο ίδιος ο Λουκάς Παπαδήμος. Και αυτό γιατί οι στηρίζοντες δεν στηρίζουν. Αλλοι είναι προσηλωμένοι στην αυριανή κάλπη, άλλοι στη μάχη διαδοχής στο ΠΑΣΟΚ, άλλοι και στα δύο.

Το τσουνάμι της κρίσης και η εκ γενετής αίσθηση προσωρινότητας δεν επιτρέπουν σοβαρή λειτουργία της κυβέρνησης, ώστε να δημιουργηθεί κλίμα εμπιστοσύνης και να δοθεί παράταση ζωής στην κυβέρνηση. Ο κατηγορηματικός τρόπος με τον οποίον ο κ. Βενιζέλος κατέθεσε τόσο την προσωπική του εξουθένωση όσο και την αδυναμία να επωμιστεί πολιτικά το βάρος νέων μέτρων, νομίζω ότι προσδιορίζει και τη μακροβιότητα της παρούσας κυβέρνησης.

Η ασυμφωνία των κυβερνητικών εταίρων σχεδόν στα πάντα, οι καθημερινές τριβές και οι υποβόσκουσες εντάσεις -διακομματικές και εσωκομματικές- δεν αφήνουν περιθώρια αισιοδοξίας.

Οι προτροπές προς τον κ. Παπαδήμο να προχωρήσει σε ανασχηματισμό, να φτιάξει «δική του κυβέρνηση» και να παρατείνει τον χρόνο ζωής της, ακόμα και όταν είναι ειλικρινείς (γιατί για πολλούς είναι απλώς φόβος για το αποτέλεσμα των εκλογών), είναι ανεδαφικές. Δική του κυβέρνηση μπορούσε, ίσως, να συγκροτήσει ο κ. Παπαδήμος αν το έθετε ως όρο για να αναλάβει την πρωθυπουργία. Τώρα τι θα ισχυριστεί;

Πώς θα κάνει ανασχηματισμό με τη ΝΔ οχυρωμένη πίσω από τη συμφωνία των τριών και με το ΠΑΣΟΚ να ταλανίζεται με ανοικτό το θέμα της ηγεσίας; Η πρόταση αυτή ισοδυναμεί με παραίτηση της κυβέρνησης. Εκ των πραγμάτων, λοιπόν, οδηγούμαστε στην κάλπη μόλις τελειώσουμε με το «κούρεμα» του χρέους από τους ιδιώτες.

Να αποφύγει τις εκλογές πάση θυσία είναι ο υπέρτατος πολιτικός στόχος του ΠΑΣΟΚ...

Να ξεχαστούν όσο το δυνατόν περισσότερο τα τραγικά και καταστροφικά για τη χώρα μας πεπραγμένα της κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου που μας οδήγησαν στον όλεθρο, επιχειρεί το ΠΑΣΟΚ. Φαίνεται απίστευτο, αλλά ένα ένα τα κορυφαία στελέχη του κυβερνώντος κόμματος βγαίνουν και κάνουν δηλώσεις κατά του... Μνημονίου! Υποκρίνονται τους «αντιμνημονιακούς»!

Να αποφύγει τις εκλογές πάση θυσία είναι ο υπέρτατος πολιτικός στόχος του ΠΑΣΟΚ αυτή τη στιγμή. Να γίνουν οι βουλευτικές εκλογές όσο το δυνατόν πιο αργά. Ο λόγος είναι απλούστατος: το ΠΑΣΟΚ θα συντριβεί και θα καταβαραθρωθεί σε πρωτοφανή βαθμό, αν γίνουν εκλογές σύντομα. Δεν υπάρχει δημοσκόπηση που να μην επιβεβαιώνει αυτή την τάση. Σε επίπεδο σφυγμομετρήσεων, είναι σαφέστατο ότι η συγκρότηση της κυβέρνησης Παπαδήμου δεν ανέκοψε την πτωτική πορεία του ΠΑΣΟΚ προς τα πολιτικά Τάρταρα.

Η οριστική απαλλαγή από την άκρως επιζήμια αρχηγία του Γιώργου Παπανδρέου είναι ο άμεσος στόχος των «πρωτοκλασάτων» στελεχών του ΠΑΣΟΚ. Σταδιακά συνειδητοποιούν ότι αν δεν κατορθώσουν να τον διώξουν από πρόεδρο μέσα σε έναν μήνα το πολύ, ο Γ. Παπανδρέου θα... «κατσικωθεί» στην αρχηγική καρέκλα και θα οδηγήσει αυτός το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές ως υποψήφιος πρωθυπουργός! Οι κορυφαίοι υπουργοί αναλώνουν λοιπόν όλες τους τις δυνάμεις στον ανελέητο εσωκομματικό αγώνα για την εξουσία στο ΠΑΣΟΚ. Χρησιμοποιούν κατ' ουσίαν την υπουργική τους θέση για να υπηρετήσουν τον στόχο αναρρίχησής τους στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Oλα τα υπόλοιπα τους είναι αδιάφορα σήμερα.

Από την ελπίδα στην απελπισία, από την καλή λύση στο αδιέξοδο...

Από την ελπίδα στην απελπισία, από την καλή λύση στο αδιέξοδο, από την «εθνική συνεννόηση» στις κομματικές και υπουργικές φαγωμάρες. Τα δεδομένα αλλάζουν με μοναδική ταχύτητα, γεγονός το οποίο επιτείνει την ανασφάλεια, την αβεβαιότητα. Εκεί που μιλούσαμε για παράταση του βίου της κυβέρνησης Παπαδήμου έως τον Απρίλιο – Μάιο, γίνεται αμφίβολο αν θα φτάσει έως τις 19 Φεβρουαρίου.
Με ή χωρίς ανασχηματισμό – συρρίκνωση των 50 υπουργών και υφυπουργών. Αισθητά, ανησυχητικά μειωμένη η απήχηση του πρωθυπουργού Λουκά Παπαδήμου. Εξήγηση; Δεν φαίνται να δικαίωσε τις προσδοκίες που είχαν επενδυθεί εξαρχής.
* Χωρίς νέες παροχές, ανακουφιστικές ελαφρύνσεις κ.λπ. αλλά τουλάχιστον με τρεις ελπίδες, που αναζητούνται ακόμα.
Πρώτον, ένα σαφές σχέδιο πορείας της χώρας, σχέδιο αν όχι εξόδου, τουλάχιστον διεξόδου από τη βαριά κρίση. Δεύτερον, οι εναλλακτικοί στόχοι, όπως οι επενδύσεις, η καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, η αξιοποίηση της Δημόσιας περιουσίας κ.λπ. Ουδέν και σ’ αυτό τον τομέα. Τρίτη άπελπις ελπίδα, η στιβαρή διοίκηση του πρωθυπουργού μιας κυβέρνησης Βαβέλ, χωρίς στοιχειώδη συνεννόηση – συνεργασία και χωρίς χρονοδιάγραμμα δουλειάς. Στον αέρα, στο γόνατο τα περισσότερα.
Ο κ. Παπαδήμος, μαέστρος σε μια κακόηχη ορχήστρα.

Όλα τα άλλα είναι πολιτικάντικες μπαγαποντιές...

Δηλώνουν σε κάθε ευκαιρία, απερίφραστα και χωρίς πολιτική ντροπή, ότι πρέπει να παραταθεί ο βίος της κυβέρνησης Παπαδήμου και πέραν των συμφωνηθέντων στη σύσκεψη των αρχηγών που στηρίζουν την κυβέρνηση.

Γιατί το κάνουν;

Μα είναι προφανής ο στόχος τους:

- Θέλουν να αγοράσουν χρόνο για να κερδίσουν πόντους στη μάχη της διαδοχής στο ΠΑΣΟΚ.

- Να περάσει καιρός από τότε που συμφωνούσαν σε ό,τι μπούρδα έλεγε ο Παπανδρέου περί του «λεφτά υπάρχουν», «το μνημόνιο θα μας σώσει», «έχω το πιστόλι στο τραπέζι», «δημοψήφισμα για τη δραχμή», «με ρίχνουν τα συμφέροντα» κ.λπ., κ.λπ.

- Να οργανώσουν τα συστήματά τους στις εκλογικές τους περιφέρειες, μπας και δεν εκλεγούν, αφού στην περίπτωση συντριβής του ΠΑΣΟΚ κινδυνεύουν να μην εκλεγούν 100 νυν βουλευτές!

- Να προωθήσει η κυβέρνηση Παπαδήμου τα συμφέροντα των διαπλεκόμενων, όταν μπει σε τροχιά τα ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου.

Από κοντά σε αυτήν την προσπάθεια και οι διάφοροι υποστηρικτές και απολογητές της τρόικας στα ΜΜΕ, οι οποίοι ξεσπαθώνουν ανερυθρίαστα, λες και μισούν την κοινωνία.

Οι εκλογές πρέπει να γίνουν στην ώρα τους – άντε έναν μήνα μετά –προκειμένου να καταγραφούν οι προτιμήσεις των πολιτών απέναντι σε κόμματα, πρόσωπα.

Άσε που μέσα από την εκλογική διαδικασία θα μπει και ο καθένας από εμάς μπροστά στην ευθύνη του για το με ποιούς και με ποιες πολιτικές θα προχωρήσει η χώρα.

Όλα τα άλλα είναι πολιτικάντικες μπαγαποντιές...

Το πρόβλημα της επιβίωσης έχει πλέον καταστεί οξύτατο για αμέτρητες ελληνικές οικογένειες ,,,

Μάλιστα: φτάσαμε λοιπόν ήδη στην κατάσταση που ο κόσμος βγάζει τα χρυσαφικά και τα ασημικά των γιαγιάδων και των μανάδων απ’ τα συρτάρια και τις ντουλάπες και τρέχει να τα πουλήσει σε επιτήδειους για να ζήσει – όχι τα προσφάτως αποκτηθέντα, εκεί υπάρχει χρήμα και δεν είναι ανάγκη να πουληθούν… Από τη σχετική χθεσινή ανακοίνωση της Γενικής Γραμματείας Καταναλωτή, στην ουσία εκείνο που προκύπτει είναι ότι το φαινόμενο έχει λάβει πλέον μαζικές διαστάσεις. Τι θυμίζει; Ένα και μόνο θυμίζει και εκείνου αναδύει τη φοβερή δυσοσμία και την εφιαλτική μνήμη: τη σηπτική Μαύρη Αγορά.

Το πρόβλημα της επιβίωσης έχει πλέον καταστεί οξύτατο για αμέτρητες ελληνικές οικογένειες και κάθε μέρα που περνάει απλώνεται σε όλο και περισσότερες. Η ανέχεια και η ανασφάλεια απλώνονται ταχύτατα και στον ορίζοντα δεν διαφαίνεται ίχνος αισιοδοξίας.

Η αγορά ακινήτων είναι ένα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα, ακόμα χειρότερο και από τα κοσμήματα ή τα ασημικά. Γιατί; Επειδή υπήρξε παραδοσιακά μια «ατμομηχανή» της ελληνικής οικονομίας. Επειδή κατέστη με τις δεκαετίες ο βασικός «αποταμιευτικός» μηχανισμός της ελληνικής κοινωνίας. Και επειδή σήμερα έχει πλήρως ισοπεδωθεί: είναι κυριολεκτικά νεκρή.