Τι θα εξαγγείλει λοιπόν;

Για πρώτη φορά εμφανίστηκαν κρούσματα αποδοκιμασίας του από κομματικά στελέχη του και ειδικά από Νεολαίους, – και προσωπικής αποδοκιμασίας και αποδοκιμασίας της εν γένει πολιτικής του. Στο τέλος, βεβαίως, της Συνδιάσκεψης, κάτι με την εύγλωττη σιωπή των υπουργών, κάτι με την αμηχανία των στελεχών και κάτι με την ψυχική κόπωση των ανθρώπων του μηχανισμού, – τα έκτροπα αποφεύχθηκαν και η κοινή γραμμή πέρασε.
Στη Θεσσαλονίκη, αντίθετα, το ακροατήριο δεν θα είναι μόνο κομματικό. Θα υπάρχουν στελέχη και πολίτες από όλα τα κόμματα, από όλα τα Συνδικάτα (πράσινα και μη), από όλες τις παραγωγικές τάξεις που ντουφεκάνε τη δεκάρα, από όλες τις φοιτητικές και σπουδαστικές παρατάξεις και, κυρίως, από τις εκατοντάδες χιλιάδες των ανέργων (και των απλήρωτων εργαζομένων) της Βόρειας Ελλάδας...
Τι θα πει σε όλους αυτούς τους πολίτες ο κ. Γ. Παπανδρέου; Οτι τα Μνημόνια και τα Μεσοπρόθεσμα είναι Μονόδρομος; Αλλά το ξαναείπε και αποδείχθηκε νούλα! Οτι, αν δεν τα εφαρμόσουμε πιστά, πάμε για χρεοκοπία; Αλλά και τα εφάρμοσαν, και μας χρεοκόπησαν! Οτι το 2012 θα βγούμε στις Αγορές; Αλλά ούτε το 2020, ούτε το 2030 δεν πρόκειται να βγούμε! Οτι πρέπει να κάνουμε υπομονή για δέκα ακόμη χρόνια; Αλλά, ποιος τον πιστεύει! Και, αν τον πιστεύει, ποιος αντέχει!
Τι θα εξαγγείλει λοιπόν;
Μόνο αν εξαγγείλει πρόωρες εκλογές θα προσφέρει υπηρεσία στον τόπο. Ο,τι άλλο και να πει θα είναι απατηλό και ανέφικτο. Εκτός και αν βρίσκεται σε Διατεταγμένη Υπηρεσία και οφείλει να την τελειώσει!

Ούτε τον νοιάζει, φυσικά, τι ΠΑΣΟΚ θα παραδώσει...

Με την κυβερνητική πολιτική του, δηλαδή, ο Γ. Παπανδρέου έχει στραφεί κυρίως εναντίον του κομματιού του ΠΑΣΟΚ που τον προώθησε στην εξουσία. Ο πρωθυπουργός όμως αδιαφορεί γι' αυτό. Αισθάνεται ότι το ΠΑΣΟΚ ως κόμμα του είναι πλέον άχρηστο, αν όχι βαρίδι! Θεωρεί ότι τώρα έχει στα χέρια τον κρατικό μηχανισμό για να προωθήσει την πολιτική του, έναν μηχανισμό δηλαδή πολύ πιο αποτελεσματικό από το κόμμα του ΠΑΣΟΚ.

Μέσω του κρατικού μηχανισμού που υλοποιεί τη συγκεκριμένη κυβερνητική πολιτική οικοδομεί ο Γ. Παπανδρέου τις νέες πολιτικές και κοινωνικές του συμμαχίες, απευθυνόμενες στα άτομα και στις κοινωνικές ομάδες που ωφελούνται από την πολιτική του. Εννοείται ότι αυτές οι κοινωνικές ομάδες δεν έχουν απολύτως καμία σχέση με τους "μη προνομιούχους" του Ανδρέα Παπανδρέου και τους μικρομεσαίους, ούτε φυσικά συναπαρτίζουν μεγάλο μέρος του ελληνικού πληθυσμού.

Κανένας ηγέτης κόμματος εξουσίας δεν επιβιώνει χωρίς κοινωνικές και πολιτικές συμμαχίες με στρώματα του πληθυσμού που αθροιστικά αποτελούν την πλειοψηφία των ψηφοφόρων. Ο Γιώργος Παπανδρέου όμως έχει το συγκριτικό πλεονέκτημα στο σημείο αυτό ότι διακατέχεται από τη νοοτροπία του "πρωθυπουργού μίας θητείας" και δρα στη βάση αυτή. Εχει επίγνωση δηλαδή του γεγονότος ότι με αυτήν την πολιτική είναι αδύνατον να επανεκλεγεί, είναι απολύτως αδύνατον να βγει το ΠΑΣΟΚ πρώτο κόμμα, και έτσι έχει επιλέξει να προωθήσει αυτήν την πολιτική μέχρι να λήξει η τετραετία του, αδιαφορώντας για τις ολέθριες συνέπειες που θα έχει αυτή η πολιτική στην εκλογική απήχηση του ΠΑΣΟΚ, όποτε και αν γίνουν οι βουλευτικές εκλογές. Ούτε τον νοιάζει, φυσικά, τι ΠΑΣΟΚ θα παραδώσει...

Απομονωμένη από τον λαό είναι η κυβέρνηση αυτή τη στιγμή. ..

Σε πολιτική άβυσσο βρίσκεται αυτή τη στιγμή ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου και η κυβέρνησή του. Η πολιτική που ακολουθεί καθ' υπόδειξη της ΕΕ και του ΔΝΤ έχει βυθίσει τη χώρα στη χειρότερη κρίση από το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και του Εμφυλίου. Εκατομμύρια εργαζόμενοι έχουν για πρώτη φορά εδώ και εξήντα χρόνια υποστεί δραστική μείωση αποδοχών, ενώ η ανεργία έφτασε στα επίπεδα του 1960. Η αγορά βρίσκεται στα πρόθυρα της κατάρρευσης. Το κράτος χρωστάει δισεκατομμύρια ευρώ σε όλους όσοι συναλλάσσονται μαζί του.

Απομονωμένη από τον λαό είναι η κυβέρνηση αυτή τη στιγμή. Απομονωμένη και από την τεράστια πλειοψηφία των επιχειρηματιών πάσης φύσεως, ιδίως των μικρομεσαίων, αλλά όχι μόνο. Οι Ελληνες που βρίσκονται στο πλάι της και τη στηρίζουν είναι πλέον πολύ λίγοι. Μόνο η τρόικα έχει φιλική σχέση μαζί της, αλλά φυσικά κι αυτή εκμεταλλεύεται την κυβερνητική αδυναμία για να επιβάλλει ολοένα και σκληρότερους όρους για να συνεχίσει να δανειοδοτεί την κυβέρνηση Παπανδρέου. Θέλει όμως ως αντάλλαγμα να λεηλατήσει τη δημόσια περιουσία της χώρας μας.

Η προκήρυξη εκλογών σε τέτοιες συνθήκες ισοδυναμεί με διακήρυξη της πρόθεσης του Γ. Παπανδρέου να απομακρυνθεί από την εξουσία, από την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ και πιθανότατα από τη χώρα. Αν γίνονταν τώρα εκλογές, η ήττα του ΠΑΣΟΚ θα ήταν βέβαιη, ενώ δεν θα μπορούσε να αποκλειστεί και το ενδεχόμενο διαλυτικών διαστάσεων εκλογικής πανωλεθρίας. Η ήττα του ΠΑΣΟΚ είναι σίγουρη ανεξαρτήτως του αν η ΝΔ θα πετύχαινε κοινοβουλευτική αυτοδυναμία.

Ο πρωθυπουργός, σαν αναστενάρης, προσπαθεί να μην πατήσει τα αναμ­μένα κάρβουνα ...

Με μισοβυθισμένο καρά­βι μοιάζει το κυβερνών κόμμα, που οι βουλευ­τές του σαν τα ποντίκια επιχειρούν να μπουν στη βάρκα των… αντιδράσεων, με στόχο να διασωθούν την επόμενη μέρα.

Τα άλλοτε ερμητικά κλειστά στόματα ανοίγουν όλο και πιο συχνά τις τελευ­ταίες μέρες και το νέο «Εθνικό Σχέ­διο», σε συνδυασμό με την εμφανή αποτυχία του μνημονίου και την αλλε­πάλληλη επιδρομή μέτρων, έχει φέρει πολλά στελέχη του ΠΑΣΟΚ στα πολιτι­κά τους όρια.

Παρ’ ότι κανείς προς το παρόν δεν πο­ντάρει σε οργανωμένη αντίδραση και πτώση της κυβέρνησης από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματος, όλο και περισσότεροι βουλευτές υψώ­νουν φωνή επιχειρώντας να διατηρήσουν ψήγματα πολιτικής και ιδεολογι­κής αυτοτέλειας και ανεξαρτησίας, με προφανή στόχο τη διάσωσή τους από μια διαβρωτική διακυβέρνηση και μια κυβέρνηση σε πτωτική τροχιά.

Ο πρωθυπουργός, σαν αναστενάρης, προσπαθεί να μην πατήσει τα αναμ­μένα κάρβουνα που απλώνουν μπρο­στά του οι βουλευτές, με όπλα: την ψυχραιμία, τη σιωπή και ένα σχέδιο αποδραματοποιήσης της κατάστασης. Παρ’ ότι, όπως υπογραμμίζουν συνερ­γάτες του, έχει διαπιστώσει πως το σύ­στημα έχει πιεστεί πολύ και χρειάζεται πραγματική συνεργασία και διαβού­λευση της κυβέρνησης με τους βου­λευτές προκειμένου να αποφευχθούν πιο δραματικές εξελίξεις.

Δοξάστε τον….

Τι να πει κανεις, αλήθεια, γι αυτον τον άνθρωπο, τον πραγματικά ΑΝΕΥΘΥΝΟ,, ΥΠΕΥΘΥΝΟ άνθρωπο. Πως να σχολιάσει κανεις τις απαντήσεις ενος προθυπουργού, ο οποιος δίνει πάντοτε μόνος του την εντύπωση οτι...ζεί σε άλλον πλανήτη. Αλλά και τι να πρωτοσχολιάσει κανείς. Υπάρχει εκπληκτική αφθονία... μαργαριταριών,,,

Η θερμοκρασία στην κοινωνία συνεχώς να ανεβαίνει...

Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι. Η οικονομία βυθίζεται περισσότερο στον φαύλο κύκλο της ύφεσης και η απόκλιση από τους δημοσιονομικούς στόχους μεγαλώνει, παρότι το βιοτικό επίπεδο των νοικοκυριών υποβαθμίζεται δραστικά. Αν και είναι εξόφθαλμο πια ότι η εφαρμοζόμενη πολιτική οδηγεί σε αδιέξοδο, η τρόικα εμμένει με θρησκευτικό δογματισμό στη συνταγή της, αποδίδοντας την αποτυχία στις υπαρκτές ολιγωρίες της κυβέρνησης Παπανδρέου. Στην πραγματικότητα, και η συνταγή είναι λανθασμένη και ο «μάγειρας» είναι κακός. Το αποτέλεσμα είναι ότι με την πάροδο του χρόνου πολλαπλασιάζονται τα οικονομικά και κατ’ επέκταση τα κοινωνικά ερείπια, χωρίς να διαφαίνεται φως στην άκρη του τούνελ. Αυτό έχει ως συνέπεια η θερμοκρασία στην κοινωνία συνεχώς να ανεβαίνει. Αν και κανείς δεν μπορεί να προβλέψει με ακρίβεια την κοινωνική δυναμική, είναι προφανές ότι έχουμε εισέλθει σε εύφλεκτη ζώνη.

Διαπιστώνεται ότι οι κυβερνώντες έχουν χάσει κάθε επαφή με την πραγματικότητα.

Είναι δυνατόν να εφαρμόζει ο πρωθυπουργός «εντολές άλλων» με το «πιστόλι στον κρόταφο»; Αν δεν τις πιστεύει, τότε είναι βέβαιο ότι δεν θα υπάρξει κανένα αποτέλεσμα, όσες θυσίες κι αν καταβληθούν από τους Πολίτες. Ισως, τελικά, ο πρωθυπουργός να μην καταλαβαίνει και το νόημα των δηλώσεών του. Δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι άλλο. Διότι, όταν ένας ηγέτης διαπιστώνει ότι οι Πολίτες βρίσκονται σε δεινή θέση, το επόμενο βήμα του είναι να αλλάξει την πολιτική που ακολουθεί, ώστε να τους ελαφρύνει. Ομως, ο πρωθυπουργός της Ελλάδας… κάνει γυμναστική για να ελαφρύνει το βάρος του (το σωματικό εννοώ). Τώρα πλέον γινόμαστε μάρτυρες μιας εξωφρενικής κατάστασης, που αγγίζει τα όρια του παραλογισμού: Κάθε εβδομάδα, οι αρμόδιοι παράγοντες ανακοινώνουν και νέα ποσοστά για την ύφεση. Ξεκίνησαν από ένα 4,3% και στην τελευταία ανακοίνωση προβλέπεται ότι θα ξεπεράσει το 7%.

ΤΙ ΛΕΕΙ η λογική; Αφού με τα μέτρα που έχουν πάρει -και ξαναπάρει και ξαναπάρει- δεν τιθασεύεται η ύφεση, αλλά αντίθετα «τραβά την ανηφόρα», είναι ώρα να δοκιμάσουν «άλλα» μέτρα. Αυτό δεν είναι το αυτονόητο; Η Νέα Δημοκρατία εδώ και ενάμιση χρόνο επιμένει ότι η τρομακτική κατάσταση φόρων, η περικοπή μισθών, συντάξεων, επιδομάτων, που έχουν επιβληθεί στους Πολίτες, οδήγησαν στην ασφυξία την αγορά. Και εκείνοι τι κάνουν; Διαπιστώνουν ότι η ύφεση είναι ανεξέλεγκτη. Οπότε… αναγγέλλουν και νέα μέτρα για να καλύψουν το νέο έλλειμμα των έξι δισεκατομμυρίων ευρώ, μέσα στους επόμενους τέσσερις μήνες. Χωρίς ίχνος αντιπολιτευτικής διάθεσης, διαπιστώνεται ότι οι κυβερνώντες έχουν χάσει κάθε επαφή με την πραγματικότητα. Γίνονται επικίνδυνοι! Είτε ας τα παρατήσουν από μόνοι τους. Είτε πρέπει να τους… παρατήσουμε, τάχιστα, εμείς.