<< Μας ρημάξατε, ανάθεμα τον πατέρα σας μ’αυτές τις βλακείες>>

Θα πρέπει μαλιστα να παραδεχτώ ότι δεν σου λείπει ένα παράδοξο είδος πολιτικού ρεαλισμού, ανάλογα με εκεινο του Κονδύλη που δήλωνε ότι θα μπορούσε να κυβερνήσει την Ελλάδα από δεκανέας η μ΄εκείνον του Καφαντάρη ο οποιος διαπίστωνε ότι στον ταλαίπωρο αυτόν τόπο γίνεσαι τελικά ότι δηλώσεις πως είσαι! Κατά το << ομοίος ομοίω αεί πελάζει>> θα σπεύσουν να σε πλησιάσουν και να σε πλαισεώσουν όλοι οι γνωστοί και διακεκριμένοι ανεπάγγελτοι του ΠΑΣΟΚ Ο ΠΑΠΑΚΩΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Ο ΓΕΡΟΥΛΑΝΟΣ ΟΔΡΟΥΤΣΑΣ ΗΜΠΙΡΜΠΙΛΗ και άλλη να μην τους αναφέρω, που για μοναδικό μέχρι σήμερα επάγγελμα τους που γνώρισαν την…συμμετοχή τους στο ΠΑΣΟΚ! Ολοι μαζί θα αποτελέσετε την λαμπρή νεα γενιά πολιτικών η οποία θα σκύψει πάνω από τα καυτά προβλήματα των εργαζομένων! Καταλαβαίνεις λοιπόν Κυριε παπανδρέου τους προβληματισμούς μου. Σκέφτομαι και ξανασκέφτομαι τους αφορισμούς του Καφαντάρη και Κονδύλη. Πανικός με καταλαμβάνει στη σκέψη ότι είναι δυνατό να εξακολουθούν ακόμη να ισχύουν συνθήκες τέτοιας πολιτικής ανωριμότητας του λαού μας. Και με παρηγορεί μόνο το γεγονός ότι το περασμά σας από την εξουσία αποτέλεσε για όλους τους Ελληνες μια συγκλονιστική εμπειρία , μιαν εμπειρία που οπωσδήποτε ωρίμασε πολιτικά και τον πιο αδιάφορο, τον πιο απολίτικο ‘Ελληνα…Διότι σήμερα μια είναι η αδιαφιλονίκητη αλήθεια. Ότι χειρότερη κυβέρνηση από τη δική σας δεν έχει γνωρίσει ποτέ άλλοτε ο τόπος αυτός.’Επρεπε να περάσετε από την εξουσία για να γίνουν κτήμα και του τελευταίου πολίτη όλα όσα κάνατε… << Μας ρημάξατε, ανάθεμα τον πατέρα σας μ’αυτές τις βλακείες>>

5,5 Χρόνια ήσουν συνεχώς με το όχι στο στόμα τώρα ζητάς συναίνεση …

Νέα έκκληση προς τις ηγεσίες όλων των κομμάτων για συνεργασία και εθνική συνεννόηση απηύθυνε ο Πρωθυπουργός, με δηλώσεις του για το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα από το Μέγαρο Μαξίμου, τόσο γιατί η χώρα έχει ανάγκη τις αλλαγές, όσο και γιατί η θέση της θα είναι ισχυρότερη στις προσεχείς δύσκολες διαπραγματεύσεις εάν εμφανιστεί με ένα πρόγραμμα ευρύτερης αποδοχής.

Όπως ανέφερε, με τη εθνική συνεννόηση μπορούμε να διαπραγματευτούμε από κοινού με τους εταίρους μας. «Καλώ και πάλι όλους, μέχρι την ψήφιση του μεσοπρόθεσμου, αλλά και μετά, να καταθέσουν κάθε χρήσιμη πρότασή τους, αρκεί βέβαια οι προτάσεις να είναι εφικτές και να μας οδηγούν στον στόχο του νοικοκυρέματος της οικονομίας και του κράτους μέσα στο πλαίσιο των διεθνών μας υποχρεώσεων» σημείωσε χαρακτηριστικά.

Επισήμανε επίσης ότι «υπάρχουν πολλές και σημαντικές συγκλίσεις. Και με εθνική συνεννόηση μπορούμε να διαπραγματευτούμε - εκείνες τις λύσεις που προκρίνουμε - από κοινού με τους εταίρους μας. Κοιτώντας το καθήκον και όχι το αποτέλεσμα της επόμενης κάλπης».

Δήλωσε μάλιστα ανοιχτός στο να υπάρξουν κοινές ομάδες εργασίας, να επιλεγούν άτομα κοινής αποδοχής σε κρίσιμες θέσεις και να επεξεργαστούν κοινές προτάσεις.

«Μπορούμε και πρέπει να αποδείξουμε ότι είμαστε σε θέση να υπερβούμε τα κομματικά τείχη», τόνισε ο κ. Παπανδρέου και κάλεσε όλους να δείξουν όλοι την απαραίτητη στάση ευθύνης.

Δάκτυλο» της κυβέρνησης βλέπει η Ν.Δ. πίσω από τις πιέσεις ...

Δάκτυλο» της κυβέρνησης βλέπει η Ν.Δ. πίσω από τις πιέσεις που δέχεται ο Αντώνης Σαμαράς από Ευρωπαίους αξιωματούχους προκειμένου να συναινέσει στην αδιέξοδη κυβερνητική πολιτική. Σύμφωνα με εκτιμήσεις «γαλάζιων» στελεχών, τόσο ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου όσο και ο υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου σε κάθε ευκαιρία που τους δίνεται στις επαφές τους στο εξωτερικό, παραπληροφορούν εσκεμμένα τους εταίρους μας στην Ε.Ε. όσον αφορά τη θέση της ΝΔ απέναντι στο μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα δημοσιονομικής πολιτικής αλλά και την ευρύτερη κυβερνητική πολιτική.
«Δεν επιδεικνύουμε στείρα άρνηση», επεχείρησε να πείσει τους υψηλόβαθμους συνομιλητές του σε Παρίσι και Βρυξέλλες το προηγούμενο διήμερο ο κ. Σαμαράς, διευκρινίζοντάς τους τα σημεία στα οποία η παράταξή του συμφωνεί, όπως τους στόχους μείωσης ελλείμματος και χρέους, τις εκτενείς περικοπές της δημόσιας σπατάλης, το πάγωμα και στη συνέχεια τον περιορισμό των προσλήψεων, τις μεγάλες διαρθρωτικές αλλαγές, τις αποκρατικοποιήσεις και την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας. Εκείνο που πρέπει να αλλάξει, τους είπε, είναι ο τρόπος με τον οποίο επιδιώκεται η επίτευξη των στόχων αυτών. Ο εκπρόσωπος της ΝΔ Γιάννης Μιχελάκης, με αφορμή ερώτηση που έθεσε στον Αντώνη Σαμαρά ξένος ηγέτης σχετικά με το αν η ΝΔ είναι κατά των αποκρατικοποιήσεων, έκανε λόγο για «σκόπιμη παραπληροφόρηση των θέσεων της ΝΔ», χωρίς ωστόσο να κατονομάσει από ποιους γίνεται.
Αυτό που είναι επιτακτικό, σύμφωνα με την αξιωματική αντιπολίτευση, είναι να γίνει επαναδιαπραγμάτευση των όρων του μνημονίου με την οποία θα αλλάξει η εφαρμοζόμενη πολιτική.

Λεφτά υπάρχουν, και οι ξένοι έχουν πολλά…

Πολλοί φέρνουν στο νου αυτές τις ημέρες εκείνο το περιβόητο, προεκλογικό του ΓΑΠ, «λεφτά υπάρχουν». Αν το έχετε ξεχάσει (σκόπιμα ή μη) πατήστε εδώ για να φρεσκάρετε τη μνήμη σας και να συνεχίσουμε.

Με την ατάκα αυτή ο ΓΑΠ ήθελε να πει (ή για την ακρίβεια ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου του είπε να πει) ότι χρήματα υπήρχαν, αλλά η «δεξιά» δεν ήξερε να τα βγάζει, ή τα χάριζε στις τράπεζες. Αποτέλεσμα να στριμώχνεται δημοσιονομικά η χώρα, αλλά και ο Έλληνας πολίτης ο οποίος κατά τον ΓΑΠ θα μπορούσε να τύχει φορολογικών ελαφρύνσεων. Μ αυτά και με τα’ άλλα ο ΓΑΠ πήρε τις εκλογές, για να αποκαλυφθεί μερικές μέρες αργότερα, ότι όχι μόνο δεν υπήρχαν χρήματα στο ταμείο, αλλά η Ελλάδα ήταν ανήμπορη ακόμη και να δανειστεί. Ο ΓΑΠ επιχείρησε τότε να μαζέψει την ατάκα, για να μην του κάνει επικοινωνιακή ζημιά, αλλά τα προβλήματα είχαν διογκωθεί σε τέτοιο βαθμό που κανείς δεν ασχολείτο και ιδιαίτερα. Το αστείο βέβαια είναι ότι… λεφτά υπάρχουν.


Ένα χρεωκοπημένο κράτος, κατάφερε να βρει μόλις σε μερικές εβδομάδες 110 δις. ευρώ - ένα από τα μεγαλύτερα πακέτα διάσωσης στον ιστορία, και σίγουρα το μεγαλύτερο για μια χώρα 10 εκατομμυρίων πολιτών. Μάλιστα τα πήρε, έχοντας κοροϊδέψει τους δανειστές του, τόσο για το πόσο θα δίνει ως αποπληρωμή, όσο και ως προς το τι διαθέτει ως «εγγύηση» για να τα πάρει. Λεφτά υπάρχουν, και οι ξένοι έχουν πολλά…


Κι όταν μετά από ένα χρόνο οι δανειστές κατάλαβαν ότι τους δουλεύουν, αποκαλύφθηκε ότι θα χρειαστούν περίπου άλλα 100 δις. Και τελικά οι δανειστές θα τα δώσουν και αυτά, αφού όμως πια βεβαιωθούν ότι θα παραλάβουν και τα «κλειδιά» της χώρας. Όπως είπαμε όμως, λεφτά υπάρχουν… Και δεν έχουν μόνο οι ξένοι.


Το γεγονός ότι θα πάρουμε ένα δεύτερο δάνειο κολοσσιαίων διαστάσεων ένα μόλις χρόνο αφότου πήραμε το πρώτο, το οποίο κανονικά είχε τριετή διάρκεια (…) ουδόλως φαίνεται να ενοχλεί τον ΓΑΠ και τους υπουργούς του. Όπως είπαμε, λεφτά υπάρχουν και θα τα δώσουν οι πολίτες. Έτσι, έβαλαν, τους βουλευτές να προτείνουν άλλη μία έκτακτη εισφορά, και μάλιστα της τάξης του 3% για τους Έλληνες με ετήσιο εισόδημα άνω των 6.000 ευρώ ετησίως. Πως είπατε; Θα φορολογήσουμε ανθρώπους με αποδοχές πείνας

Για ποιο λόγο λοιπόν να προκηρύξει εκλογές ο Γ. Παπανδρέου, για να... χάσει την εξουσία;

Οι αγανακτισμένοι της πλατείας Συντάγματος φαίνεται ότι ήδη έγειραν οριστικά την πλάστιγγα στις λαϊκές διαθέσεις: μόνο με θαύμα πλέον μπορεί το ΠΑΣΟΚ να βγει πρώτο κόμμα σε πρόωρες εκλογές, ανεξαρτήτως του γεγονότος ότι η ΝΔ αποκλείεται με βάση τα σημερινά δεδομένα να μπορέσει να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση.

Για ποιο λόγο λοιπόν να προκηρύξει εκλογές ο Γ. Παπανδρέου, για να... χάσει την εξουσία; Κάτι τέτοιο είναι παράλογο - εκτός φυσικά αν κάποια στιγμή αποφασίσει να φύγει, όπως έκανε και ο προκάτοχός του Κώστας Καραμανλής.

Αντιθέτως, ο πρωθυπουργός ελπίζει ότι η διαδικασία εκποίησης της δημόσιας περιουσίας θα ενισχύσει τις συμμαχίες του τόσο με τις ισχυρές ευρωπαϊκές χώρες που επιχειρήσεις τους θα αγοράσουν ελληνικές κρατικές εταιρείες ή γη όσο και με τους ισχυρούς οικονομικούς ομίλους που θα επωφεληθούν από αυτές τις αγορές. Ευελπιστεί ότι προσωπικά ο ίδιος θα βγει πολιτικά ενισχυμένος μέσα από αυτή τη διαδικασία.

Παράλληλα βέβαια το ΠΑΣΟΚ ως κόμμα θα βουλιάζει όλο και βαθύτερα όσο εφαρμόζεται αυτή η πολιτική και θα οδηγείται στον δρόμο της διαλυτικής εκλογικής συντριβής. Γεννιέται έτσι μια τεράστια αντίφαση - κατά πόσο είναι δυνατόν να ενισχύεται πολιτικά ως πρόσωπο ο Γ. Παπανδρέου κατά τη στιγμή που το ΠΑΣΟΚ θα βουλιάζει στις προτιμήσεις του λαού. Αυτό είναι αδύνατον κατά τη δική μας άποψη, αλλά κατά τη γνώμη του πρωθυπουργού αυτό είναι εφικτό, ιδίως για ένα σύντομο μεταβατικό διάστημα που θεωρεί αναγκαίο για να ολοκληρώσει το κυβερνητικό του σχέδιο και κατόπιν να εγκαταλείψει την εξουσία, ενδεχομένως και τη χώρα.

Οι βουλευτές και οι υπουργοί βεβαίως που θέλουν να συνεχίσουν την πολιτική καριέρα τους στην Ελλάδα διαφωνούν με αυτή την πολιτική, αλλά προτιμούν να παραμείνουν βουλευτές υπερψηφίζοντας το Μνημόνιο παρά να διαγραφούν από τον Γ. Παπανδρέου αν το καταψηφίσουν.

Η κωμωδία...τελείωσε.

Σου πέρασε ποτέ απ’ το μυαλό ότι ό Γεώργιος Παπανδρέου μπορεί να είναι ένας συνειδητός καταστροφέας της πατρίδας μας ; Σου πέρασε ποτέ απ’ το μυαλό η σκέψη ότι μπορεί να ήρθε στην Ελλάδα για να ανακόψει την πρόοδο να υποβαθμίσει το πολιτικό επίπεδο του λαού, να φθείρει τους θεσμούς, να εξευτελίσει το σοσιαλισμό και νοθεύσει την ελληνικότητα μας; Όταν δεν θα έχει μείνει τίποτε πιά όρθιο στον τόπο αυτό, όταν το πέρασμα του Παπανδρέου από την πολιτική μας ζωή θα ισοδυναμεί καθαρά με πέρασμα ΤΥΦΩΝΑ που κατέστρεψε και ισοπέδωσε τα πάντα τότε όλοι οι ‘Ελληνες θα αρχίσουν να θυμούνται μια προς μια τις καταστροφές που έχει προκαλέσει ό μοιραίος αυτός άνθρωπος στην πολιτική μας ζωή. Και οι περισσότεροι θα στοιχηματίζουν ότι η καταστροφές αυτές δεν ήσαν αποτελέσματα αποτυχιών και ανικανότητας, αλλά μέρη ‘ενός προσεκτικά καταστρωμένου επιτελικού σχεδίου ανακοπής της πορείας της χώρας μας προς την αληθινή της ανεξαρτησία…

Προς τι όλη η φασαρία λοιπόν;

Επανειλημμένως έχουμε δει στην ελληνική Ιστορία ότι όταν αντιμετωπίζουμε κοινό εχθρό, και έχουμε έναν ηγέτη που μας εμψυχώνει, ενωνόμαστε και πετυχαίνουμε τα ακατόρθωτα. Τις μεγαλύτερες νίκες τις πετύχαμε όταν μπορέσαμε να συνδέσουμε το δικό μας συμφέρον με αυτό των ισχυρότερων συμμάχων μας. Οταν ο εχθρός εκλείψει, όμως, τρωγόμαστε μεταξύ μας έως ότου ο ένας επιβληθεί του άλλου - και όποτε μπορούμε εκμεταλλευόμαστε τους ξένους συμμάχους για να πετύχουμε τους εσωτερικούς στόχους μας. Αμέτρητες τραγωδίες γεννήθηκαν από τις εμφύλιες διαφωνίες μας και ακόμη δεν μάθαμε να τις αποφεύγουμε.

Αφού, λοιπόν, ο Αντώνης Σαμαράς επέλεξε να παραμείνει «αντιμνημονιακός» πόλος της πολιτικής, και ο Γιώργος Παπανδρέου δήλωσε ότι συνεχίζει υπερήφανος και μόνος τις προσπάθειες να πετύχει συμφωνία με τους δανειστές, και ενώ ένα διογκούμενο πλήθος οργισμένων αμφισβητεί ολόκληρο το πολιτικό μας σύστημα, η αγωνία για συναίνεση μεταφέρθηκε στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ... Είτε φταίει ο Παπανδρέου που δεν ενημερώνει τους βουλευτές του για τις μεγάλες αποφάσεις, είτε φταίνε τα στελέχη που δεν πιέζουν στην ώρα τους να μάθουν, είναι απίστευτο ότι ακόμη και μέσα στο κυβερνών κόμμα αισθάνονται ότι έχουν την πολυτέλεια να διαφωνούν μεταξύ τους. Με τέτοια τακτική και τέτοια νοοτροπία, πώς θα πείσουν τους πολίτες για την ανάγκη της δημοσιονομικής προσαρμογής και των άλλων σκληρών μέτρων; Οταν το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης και σύσσωμη η Αριστερά αμφισβητεί τη σημερινή πορεία, πώς θα ενθαρρυνθεί ο κόσμος με το μήνυμα ότι οι θυσίες θα οδηγήσουν στη σωτηρία;

Λίγοι φαίνεται να έχουν καταλάβει ότι δεν υπάρχουν διλήμματα, άρα δεν υπάρχει χώρος μεγάλων διαφωνιών. Κανένα κόμμα δεν θέλει την έξοδο από την Ευρωζώνη και επιστροφή στη δραχμή, κανείς δεν μπορεί να πιστέψει ότι αν παύαμε τις πληρωμές στους δανειστές δεν θα κατέρρεε η οικονομία και μαζί της η κοινωνία. Ποιος πιστεύει ότι οι πολιτικοί μπορούν να αγνοήσουν την οργή των ψηφοφόρων και να μην προσπαθήσουν να τους δώσουν ελπίδα για το μέλλον; Προς τι όλη η φασαρία λοιπόν; Εκτός αν κάποιοι πιστεύουν ακόμη ότι ο λαός θα βγει κερδισμένος από μια κατάρρευση της κοινωνίας. Αν το πιστεύουν, ας το πουν.