Η απόλυτη κοινωνική καταστροφή.

Αν η κατάσταση ήταν καλύτερη, ή μπορούσε να γίνει καλύτερη, θα μπορούσε κάποιος να υποστηρίξει πως θα ταν χρήσιμο να περιμένουμε. Αλλά όλοι στο βάθος ξέρουμε, πως τα πράγματα πάνε από το κακό στο χειρότερο. Πως έρχονται χειρότερες μέρες. Πως οι σημερινοί άνεργοι, δεν είναι τίποτα μπροστά στους ανέργους που θα έχουμε σε 2-3 χρόνια. Πως οι μισθοί μας, τώρα θα αποτελούν ανάμνηση, λίγο αργότερα. Πως τώρα, υπάρχουν νέοι που μένουν στην Ελλάδα. Σε λίγα χρόνια δεν θα μείνει σχεδόν κανείς.

Η απόλυτη κοινωνική καταστροφή. Είναι φανερό, πως αυτοί που διαχειρίζονται τις τύχες του Ελληνικού κράτους, δεν υπηρετούν τα συμφέροντα της Ελληνικής κοινωνίας. Όλα τα λόγια του κόσμου δεν μπορούν να κρύψουν την πραγματικότητα πως το κράτος της Ελλάδας, δεν υπηρετεί το λαό της Ελλάδας. Αλώθηκε από ξένους προς την κοινωνία μας, κατακτητές που σκέφτονται, μιλούν και βαδίζουν στο δικό τους δρόμο. Μας πετάνε πότε- πότε και κανένα κομμάτι ψωμί, για να μας ρίχνουν στάχτη στα μάτια. Και συνεχίζουν το μακάβριο έργο τους. Την πλήρη εκμετάλλευση και διάλυση της κοινωνίας. Ανενόχλητοι προς το παρόν. Γιατί;

Γιατί εμείς ακόμα πιστεύουμε πως αυτό για το οποίο αγωνίστηκαν οι πρόγονοί μας, την ύπαρξη δηλαδή «δικού μας» κράτους, είναι πραγματικότητα. Ναι είναι πραγματικότητα. Μόνο που δεν το ελέγχει η Ελληνική κοινωνία. Στην καλύτερη περίπτωση, το επηρεάζει ίσως, και μάλιστα σε ελάχιστο βαθμό. Αλλά σε καμιά περίπτωση δεν το ελέγχει. Τα τελευταία χρόνια ο ουσιαστικός έλεγχος πέρασε σε διαχειριστές πολύ άξιους για αυτό που το σύστημα τους επέλεξε: Για το τελικό γκρέμισμα των πάντων.

Ο κόσμος δείχνει να έχει καταλάβει ότι δεν πάει άλλο.

Το γεγονός και μόνο ότι χιλιάδες διαδηλωτές μετά το τέλος της πορείας έμειναν για πολύ ώρα στην πλατεία Συντάγματος δείχνει κατ’ αρχάς ότι ο κόσμος δε φοβάται. Ούτε τους αστυνομικούς, ούτε τους μπαχαλάκηδες, ούτε τους εγκάθετους που βάζει κάθε κυβέρνηση να διαλύσουν την Αθήνα για να φοβηθούν οι νοικοκυραίοι και να πάνε μετά στην κάλπη να ψηφίσουν με κομμένα φτερά.

Ο κόσμος δείχνει να έχει καταλάβει ότι δεν πάει άλλο. Υπομονή έκανε, ψεύτικα λόγια και μεγαλοστομίες άντεξε, να προσφέρει για να σώσει την πατρίδα του προθυμοποιήθηκε ο καθένας από το δικό του υστέρημα. Όμως, όταν βλέπει ότι τον κοροϊδεύουν, όταν δε βλέπει φως στο τούνελ, όταν τον κάνουν να περιμένει με κομμένη την ανάσα αν η Μέρκελ θα πει κάτι καλό για τη χώρα κι όταν διαπιστώνει ότι ο κ. Παπανδρέου δείχνει να έχει χάσει το παιχνίδι και να μη στέκεται στο ύψος των περιστάσεων, ε τότε αντιδρά διαφορετικά. Και να μας το θυμηθείτε. Η σιωπηρή αντίδραση θα αντικατασταθεί από την οργή και την εξέγερση. Οι εικόνες της Αργεντινής δεν είναι μακριά, κάθε άλλο.

Αυτό που έκανε τρομερή εντύπωση από τη σημερινή διαδήλωση είναι ότι υπήρχαν χιλιάδες νέοι, χωρίς κουκούλες με καθαρά πρόσωπα. Άνθρωποι συνειδητοποιημένοι, που βλέπουν ότι κάποιοι υποθηκεύουν το μέλλον τους και που διαμαρτύρονται γι’ αυτό. Που δεν έχουν διεξόδους, που η ανεργία τους έχει χτυπήσει την πόρτα και η ανέχεια μπήκε στο σπίτι τους. Η ματιά της νεολαίας αυτής είναι το πιο βαρύ όπλο κατά της κυβερνητική πολιτικής. Οι νέοι που διαδηλώνουν, φωνάζουν, βρίζουν, πετάνε και καμιά πέτρα, βρίσκονται σε απόγνωση και τη δείχνουν με τα πρόσωπά τους καθαρά. Διεξόδους ζητούν, νέα πρόσωπα να πιστέψουν, αξίες να δουν να γεννιούνται και να υπηρετούνται από σοβαρούς πολιτικούς και ηγέτες…

Όχι ότι μέσα σ’ όλους αυτούς δεν υπάρχουν και μπαχαλάκηδες που διαλύουν τα πάντα χωρίς αιδώ. Όχι ότι δεν υπάρχουν ακόμη και βολεμένοι νεολαίοι που φοβούνται μη χάσουν καμιά θεσούλα στο Δημόσιο.

Όμως, αυτό που αλλάζει είναι ότι οι περισσότεροι είναι πικραμένοι, απογοητευμένοι, σε απόγνωση. Κι ευτυχώς η πλατεία αυτή τη φορά ήταν γεμάτη…

Ένας είναι ο τρόπος για να μην τους δώσουμε την αφορμή ...

Αγαπητοί συνέλληνες πατριώτες δυστυχώς τα μαγικά ραβδάκια τελείωσαν και βρισκόμαστε μπροστά στην πικρή αλήθεια, ή αποφασίζουμε σαν λαός ακομμάτιστος, ενωμένος, κάτω από την αγάπη και σύμπνοια να καταργήσουμε αυτή τη μαγάρα που έχει θρονιαστεί μέσα στην βουλή και την ντροπιάζει στα πέρατα της γης, ή περνάμε μόνοι μας τις αλυσίδες της δουλείας όχι μόνο στα δικά μας πόδια αλλά και των παιδιών μας.
Μην μου ξανά πει κανείς εδώ που έχουμε φτάσει τη και πως και με ποιον γιατί πλέον είναι κοροϊδία.
Ένας είναι ο τρόπος για να μην τους δώσουμε την αφορμή να οργανώσουν εμφύλιο, δεν πάμε για δουλειά όλοι, δεν πληρώνουμε τίποτα όλοι, με μαθηματική ακρίβεια σε μια τέτοια πανελλαδική αντίδραση του λαού σε λευκή απεργία στο σπίτι μας, αυτοί έχουν το πολύ μια εβδομάδα ζωή, θα ψάχνουν να βρουν μέσον να την κοπανήσουν χωρίς να κουνήσουμε το δαχτυλάκι μας.
Δεν χρειάζεται ο Ελληνικός λαός να φτάσει σε ενέργειες τύπου μέσης ανατολής, θέλουμε να είμαστε απόγονοι πολιτισμένων προγόνων και έτσι πρέπει να φερθούμε, καθιστική απεργία πανελλαδικά!

Ολέθριο σφάλμα του Πρωθυπουργού στη Θράκη...

Το χειρότερο είναι, πως ο Πρωθυπουργός πήγε σε Πομακοχώρι, όχι σε "τουρκοχώρι" και αντί να μιλήσει στους Πομάκους, τους ακραιφνείς ορεσίβιους Έλληνες της Ροδόπης για την Πομακική διάλεκτο, εκείνος τους μίλησε για την ξένη προς εκείνους Τουρκική γλώσσα!!!

Την ώρα που οι Πομάκοι καταπιέζονται και τρομοκρατούνται από τους ανθρώπους της Άγκυρας, ο Έλληνας Πρωθυπουργός πήγε πάνω στα Πομακοχώρια, κρατώντας όχι την "ελληνική σημαία", αλλά την "τουρκική"! Μιλώντας όχι για "Ελλάδα", αλλά για "Τουρκία"!

Σαν να λέει σε Έλληνες πολίτες, απογόνους των θρυλικών Αγριάνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου, "μάθετε Τουρκικά και εμείς εδώ είμαστε, θα διορίζουμε τουρκόγλωσσους να σας καταλαβαίνουν και να σας εξυπηρετούν"...
Σαν να τους αναγνωρίζει έτσι πως είναι "Τούρκοι"!!!


Αντί να τους ενθαρρύνει να μάθουν Ελληνικά, αντί να ζεστάνει τις καρδιές τους πως είναι Έλληνες, αντί να ζητήσει συγνώμη για τον παραμελισμό των Πομάκων, αντί να ανακοινώσει πως στα σχολεία θα μπει η Πομακική διάλεκτος και θα βγει η αυθαίρετη και ξενική Τουρκική γλώσσα, εκείνος ενθάρρυνε, έσπρωξε όλη την Θράκη να μάθει Τουρκικά, μια και αυτά πλέον θα αναγνωρίζονται σε ΚΕΠ και εξετάσεις οδήγησης για αρχή...


Όπως λέει και το ρητό "οι μεγάλες ανοησίες, ξεκινούν από πολλές μικρές"...


Και φαίνεται πως έχουν ήδη ξεκινήσει...

Με ψέματα έγινε πρωθυπουργός, με ψέματα θα φύγει…

Βόμβα” ρίχνει ο επικεφαλής του ΔΝΤ Ντομινίκ Στρος Καν αποκαλύπτοντας ότι ενώ η κυβέρνηση διέψευδε κατηγορηματικά ενδεχόμενο προσφυγής της χώρας στο ΔΝΤ, είχε ζητήσει ήδη την παρέμβαση του Ταμείου από τις αρχές Δεκεμβρίου, δύο μήνες δηλαδή μετά τις εκλογές στις αρχές Οκτωβρίου του 2009.

Αυτό αποκαλύπτει, σύμφωνα με ρεπορτάζ της Καθημερινής, ο ίδιος ο Στρος Καν σε ντοκιμανταίρ που θα προβληθεί από το CANAL + τον ερχόμενο μήνα. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, ο επικεφαλής του ΔΝΤ αναφέρει ότι ο κ. Παπανδρέου του έθεσε την ιδέα για ένταξη της χώρας στο πρόγραμμα του Ταμείου, πριν από 14 μήνες. Εκείνος απάντησε ότι οι Ευρωπαίοι ηγέτες δεν θα δεχτούν σε καμία περίπτωση τη μονομερή παρέμβαση του Ταμείου σε χώρα της Ευρωζώνης.

Η εκτίμηση αυτή επιβεβαιώθηκε στη Σύνοδο Κορυφής της 11ης Δεκεμβρίου του 2009, όταν ο κ. Παπανδρέου έθεσε το ζήτημα στους ευρωπαίους ηγέτες, εισπράτοντας αρνητική στάση.

Ο ίδιος ο κ. Παπανδρέου διέψευσε σε δηλώσεις του κατά τη Σύνοδο, τέτοιο ενδεχόμενο, ενώ διάψευση είχε εκδόσει και το Ταμείο, λέγοντας ότι δεν υπήρχε επίσημο αίτημα των ελληνικών αρχών, πράγμα που τότε ήταν αλήθεια. Ωστόσο η συζήτηση υπήρχε, όπως προκύπτει.



Πηγή : TNSite: Δύο μήνες μετά τις εκλογές ζητήσαμε προσφυγή στο ΔΝΤ;

Ξεπούλημα ή παραχώρηση.

Αφού οι σπουδαγμένοι με πτυχία και διδακτορικά υπουργοί της κυβέρνησης υπέγραψαν εκατό φορές στα διακόσα, μέχρι τώρα μνημόνια, το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, λες και την κληρονόμησαν από τον παππού τους, τώρα τσακώνονται με το ταίρι τους στο φαγοπότι, τα τελευταία τριάντα χρόνια, για το αν είναι εκποίηση ή αξιοποίηση και για το αν είναι ξεπούλημα ή παραχώρηση.

Την ίδια στιγμή, τα όρνεα της τρόικας ακονίζουν τα νύχια και τα ράμφη τους, ενώ οι βουλευτές του ΠαΣοΚ για μία ακόμη φορά αισθάνονται τα πούπουλα στο κορμί τους να μεγαλώνουν επικίνδυνα.

Οι τρεις «Πα» (Παπανδρέου, Παπακωνσταντίνου, Παμπούκης), συζήτησαν με τα κοράκια και αποφάσισαν πώς θα γίνει η εξόντωση. Μετά, έβαλαν τα κοράκια να ανακοινώσουν τις αποφάσεις που πάρθηκαν γιατί οι ίδιοι… ντράπηκαν. Και οι βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος, για μία ακόμη φορά, απλώς ενημερώθηκαν, κατόπιν εορτής και έτρεχε ο Πεταλωτής με τις πιτζάμες ξημερώματα να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα.

Η αντίδραση του κόσμου, εξακολουθεί να αποτελεί το μεγάλο ερωτηματικό, για όλους. Άλλοι υπομένουν σιωπηλοί, άλλοι περιμένουν γεμάτοι οργή, άλλοι λοιδορούν τις απεργιακές κινητοποιήσεις που προγραμματίζουν οι συνδικαλιστικές μας ηγεσίες και όλοι μας ευελπιστούμε ότι επιτέλους θα υπάρξει αντίδραση.

Αλλά όλοι στο βάθος ξέρουμε, πως τα πράγματα πάνε από το κακό στο χειρότερο.

Με αυτό τον περιορισμό λοιπόν, πως φαντάζει σήμερα στην Ελληνική κοινωνία, το Ελληνικό κράτος;
Σ αυτό, οι περισσότεροι θα συμφωνήσουν πως το κράτος, μακράν απέχει από το να ικανοποιεί το ελάχιστο που οι πολίτες ζητούν. Βασικά ανθρώπινα δικαιώματα, δεν υπάρχουν στην Ελλάδα του 2011. Από την ίδια τη ζωή μας, που δεν μετράει, μέχρι την ασφάλειά μας που έχει αφεθεί στο έλεος του Θεού. Από την ελευθερία του να κάνουμε κάτι, να δημιουργήσουμε, ελευθερία που δεν έχουμε (αφού μας στερούν τα μέσα για να πραγματοποιήσουμε όσα επιθυμούμε), μέχρι την αξιοπρέπεια που μας την έχουν κουρελιάσει. Όλα αυτά τα αντικατέστησαν με ανεργία, φτώχεια, φόρους, βία, ντροπή για την κατάντια μας και χαμένα όνειρα.
Αν η κατάσταση ήταν καλύτερη, ή μπορούσε να γίνει καλύτερη, θα μπορούσε κάποιος να υποστηρίξει πως θα ταν χρήσιμο να περιμένουμε. Αλλά όλοι στο βάθος ξέρουμε, πως τα πράγματα πάνε από το κακό στο χειρότερο. Πως έρχονται χειρότερες μέρες. Πως οι σημερινοί άνεργοι, δεν είναι τίποτα μπροστά στους ανέργους που θα έχουμε σε 2-3 χρόνια. Πως οι μισθοί μας, τώρα θα αποτελούν ανάμνηση, λίγο αργότερα. Πως τώρα, υπάρχουν νέοι που μένουν στην Ελλάδα. Σε λίγα χρόνια δεν θα μείνει σχεδόν κανείς.
Η απόλυτη κοινωνική καταστροφή.