Τετάρτη, 23 Φεβρουαρίου 2011

Ο κόσμος δείχνει να έχει καταλάβει ότι δεν πάει άλλο.

Το γεγονός και μόνο ότι χιλιάδες διαδηλωτές μετά το τέλος της πορείας έμειναν για πολύ ώρα στην πλατεία Συντάγματος δείχνει κατ’ αρχάς ότι ο κόσμος δε φοβάται. Ούτε τους αστυνομικούς, ούτε τους μπαχαλάκηδες, ούτε τους εγκάθετους που βάζει κάθε κυβέρνηση να διαλύσουν την Αθήνα για να φοβηθούν οι νοικοκυραίοι και να πάνε μετά στην κάλπη να ψηφίσουν με κομμένα φτερά.

Ο κόσμος δείχνει να έχει καταλάβει ότι δεν πάει άλλο. Υπομονή έκανε, ψεύτικα λόγια και μεγαλοστομίες άντεξε, να προσφέρει για να σώσει την πατρίδα του προθυμοποιήθηκε ο καθένας από το δικό του υστέρημα. Όμως, όταν βλέπει ότι τον κοροϊδεύουν, όταν δε βλέπει φως στο τούνελ, όταν τον κάνουν να περιμένει με κομμένη την ανάσα αν η Μέρκελ θα πει κάτι καλό για τη χώρα κι όταν διαπιστώνει ότι ο κ. Παπανδρέου δείχνει να έχει χάσει το παιχνίδι και να μη στέκεται στο ύψος των περιστάσεων, ε τότε αντιδρά διαφορετικά. Και να μας το θυμηθείτε. Η σιωπηρή αντίδραση θα αντικατασταθεί από την οργή και την εξέγερση. Οι εικόνες της Αργεντινής δεν είναι μακριά, κάθε άλλο.

Αυτό που έκανε τρομερή εντύπωση από τη σημερινή διαδήλωση είναι ότι υπήρχαν χιλιάδες νέοι, χωρίς κουκούλες με καθαρά πρόσωπα. Άνθρωποι συνειδητοποιημένοι, που βλέπουν ότι κάποιοι υποθηκεύουν το μέλλον τους και που διαμαρτύρονται γι’ αυτό. Που δεν έχουν διεξόδους, που η ανεργία τους έχει χτυπήσει την πόρτα και η ανέχεια μπήκε στο σπίτι τους. Η ματιά της νεολαίας αυτής είναι το πιο βαρύ όπλο κατά της κυβερνητική πολιτικής. Οι νέοι που διαδηλώνουν, φωνάζουν, βρίζουν, πετάνε και καμιά πέτρα, βρίσκονται σε απόγνωση και τη δείχνουν με τα πρόσωπά τους καθαρά. Διεξόδους ζητούν, νέα πρόσωπα να πιστέψουν, αξίες να δουν να γεννιούνται και να υπηρετούνται από σοβαρούς πολιτικούς και ηγέτες…

Όχι ότι μέσα σ’ όλους αυτούς δεν υπάρχουν και μπαχαλάκηδες που διαλύουν τα πάντα χωρίς αιδώ. Όχι ότι δεν υπάρχουν ακόμη και βολεμένοι νεολαίοι που φοβούνται μη χάσουν καμιά θεσούλα στο Δημόσιο.

Όμως, αυτό που αλλάζει είναι ότι οι περισσότεροι είναι πικραμένοι, απογοητευμένοι, σε απόγνωση. Κι ευτυχώς η πλατεία αυτή τη φορά ήταν γεμάτη…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου