ΤΩΡΑ, όμως, το πράγμα έχει φθάσει στο απροχώρητο. Ο λαός, υποφέρει...

Οι ΕΛΛΗΝΕΣ δεν πιστεύουν πλέον κανέναν. Και μπορεί στα πολιτικά μας πράγματα το εμπόριο της απελπισίας να διαδέχθηκε εσχάτως το εμπόριο της ελπίδας, που ανθούσε προ της κρίσης, αλλά τώρα πλέον οι ψηφοφόροι απαιτούν σοβαρές και, κυρίως, εμπεριστατωμένες απαντήσεις. Δεν τους αρκεί η απλή έκφραση της απογοήτευσης και του θυμού τους. Ζητούν πρακτικές ιδέες και αποτελεσματικές λύσεις για τα πραγματικά τους προβλήματα. Πώς μπορεί, για παράδειγμα, να είναι άξια λόγου η πολιτική διαμαρτυρία ενός νέου ή παλαιού κόμματος για τη δραματική μείωση των μισθών και των συντάξεων, όταν δεν συνοδεύεται από σχέδιο για την αντιμετώπιση της αισχροκέρδειας στην αγορά και από ρεαλιστικές προτάσεις για τη θεαματική μείωση των τιμών στα είδη πρώτης ανάγκης; Πώς μπορεί να είναι αξιόπιστη η έκφραση αγωνίας και ενδιαφέροντος για τα εισοδήματα των Ελλήνων από τους πολιτικούς μας, όταν την ίδια στιγμή η πλειονότητά τους αποφεύγει να δυσαρεστήσει τους μεσάζοντες και τους μεταπράτες που διατηρούν αμείωτα τα προ κρίσης, προκλητικά περιθώρια κέρδους τους, ενώ είμαστε μια από τις ακριβότερες χώρες της Ευρώπης; ΤΩΡΑ, όμως, το πράγμα έχει φθάσει στο απροχώρητο. Ο λαός, που υποφέρει, απαιτεί να υπάρξει σε βάθος διερεύνηση και αυστηρή τιμωρία για όσους με τις πράξεις ή τις εγκληματικές παραλείψεις τους οδήγησαν τη χώρα στη μεγαλύτερη και τη χειρότερη κρίση της ιστορίας της

Υπάρχει πάτος στην ξεφτίλα;

Την εξέδρα των επισήμων θα απαγορεύται να πλησιάσουν οι πολίτες και όσοι στέκονται γύρω από αυτή θα πρέπει να διαθέτουν διαπίστευση από προσκλήσεις που δίνει το ΓΕΕΘΑ. Επίσης, θα απαγορεύεται η διέλευση και η παραμονή πολιτών επί της λεωφόρου Αμαλίας και προληπτικοί ελέγχοι θα γίνονται σε ομάδες που θα εμφανιστούν κοντά στο χώρο των παρελάσεων με πανό.

Συνολικά η Ελληνική Αστυνομία θα επιστρατεύσει 4.000 αστυνομικούς παρά την έντονη αντίδραση της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Αστυνομικών Υπαλλήλων (ΠΟΑΣΥ) όπου με ανακοίνωσή της τονίζει: «Δεν είναι δυνατόν οι εθνικές επέτειοι να εορτάζονται με την επιβολή μέτρων αστυνομίας και μάλιστα καταστρατηγώντας κάθε έννοια ωραρίου, αδειών και ημερήσιων αναπαύσεων του αστυνομικού. Δεν είναι αυτή η αποστολή μας. Τα κοινωνικά προβλήματα και ο θυμός ενός ολόκληρου λαού, δεν αντιμετωπίζονται με την καταστολή.Δηλώνουμε κάθετα αντίθετοι στα πρωτοφανή μέτρα τάξης και ασφάλειας και για τον πρόσθετο λόγο ότι για κάθε τι αρνητικό, όπως έγινε πριν λίγες ημέρες στο ΟΑΚΑ, οι συνήθεις 'εισαγγελείς' θα σπεύσουν να κατηγορήσουν και πάλι την Ελληνική Αστυνομία».

Επίσης για πρώτη φορά δεν θα παρελάσουν οι ανάπηροι και τα θύματα πολέμου ως ένδειξη διμαρτυρίας για τα μέτρα λιτότητας.

Για να αντέξουμε τους πόνους, θα μας έχει χορηγηθεί προηγουμένως μια ηρεμιστική, παυσίπονη ενδοφλέβια ένεση κάλπικης αναπτυξίνης...

Εκεί που ακούγαμε τον βραχνό αλλουΓιώργο αλλουΠαπανδρέου να απειλεί ότι θα συνεχίσει να υπηρετεί την πατρίδα από νέα μετερίζια, εκεί που συνέβαινε ο Ευαγγελισμός του Βενιζέλου κι είχε κατέβει με τον κρίνο, και δυστυχώς χωρίς σου, το λευκοφορεμένο, φρεσκογαζωμένο, επαναπαρθένο ΠΑΣΟΚ για να του δηλώσει ότι είναι μετ’ αυτού, εκεί που περιέγραφε ο Λουκάς Παπαδήμος την πετυχεσιά του PSI κι όλοι μαζί συνέθεταν την ωραία προεκλογική ατμόσφαιρα του «Ζήτω που καήκαμε!», θα ήταν σκόπιμο να βρεθεί, έτσι απλά, στον χώρο ένας άνεργος πελάτης… κι αντί γιαούρτης, να τους εκσφενδονίσει ένα ρεφρέν από τα παλιά. Ένα αιφνιδιαστικό «φου φου φου φί φου φουουουου!» από τα Χρηματιστήρια, τις αναθέσεις έργων, τις αλλαξοημετεριές, τις παραποιήσεις, τα Καστελόριζα και τα μνημόνια, για να γυρίσουν αυθορμήτως και να πάψουμε κι εμείς να τσιμπιόμαστε απειλούμενοι από βέβαιη σχιζοφρένεια. Να γυρίσουν τα εγχώρια «Δολώματα», οι επίλεκτοι καμπαρετζήδες της διεθνούς σπείρας των νόμιμων απατεώνων του τζόγου και με τον τρόπο τους να παραδεχτούν: «Όχι, δεν είμαστε αυτοί που λέμε ότι είμαστε. Είμαστε αυτοί που είμαστε. Είμαστε αυτοί που ήμασταν… Απλώς τα κοστούμια και το κλίμα είναι διαφορετικά. Εκλογές γαρ…».
Για να αντέξουμε τους πόνους, θα μας έχει χορηγηθεί προηγουμένως μια ηρεμιστική, παυσίπονη ενδοφλέβια ένεση κάλπικης αναπτυξίνης. Στην πόρτα του εκλογικού κέντρου θα μας χαμογελά η «Ωραία του Κουρέα». Και μες στη ζάλη της σωτηρίας, μες στο σοσιζαλισμό, αν κάποιος σφυρίξει «φου φου φου φί φου φουουουου!» θα γυρίσουμε ενοχικά και θα καρφωθούμε εμείς, μόνοι μας, αντ’ Αυτών. Είμαστε όλοι δολώματα. Και τα δολώματα τρώγονται πρώτα από τα ψάρια που τα τρώνε τα πιο μεγάλα ψάρια …

H κατρακύλα της χώρας είναι ευθύνη όλης ανεξαιρέτως της πολιτικής ηγεσίας...

ΟΙ ΠΑΝΤΕΣ όμως γνωρίζουν ότι βαθύτατη επιθυμία του ελληνικού λαού είναι να μαυριστεί μέχρι συντριβής σύσσωμο το παλαιό πολιτικό σύστημα. Και για να συντριβεί οριστικά, δύο μόνο τρόποι υπάρχουν: ο ένας είναι η επανάσταση, για την οποία όμως ο λαός δεν είναι ακόμη έτοιμος, ούτε και έχει τους κατάλληλους ηγέτες, εκτός εάν... Ο άλλος είναι να ξεπηδήσουν από τις εκλογές καμιά διακοσαριά νέα παλικάρια, αρσενικά και θηλυκά, που θα σύρουν από τη μύτη τις ηγεσίες των κομμάτων τους, ακόμη και των αριστερών (γιατί και αυτά αποπνέουν μούχλα), σε μια ριζοσπαστική αλλαγή του πολιτικού συστήματος...

Το νέο ΠΑΣΟΚ δεν έχει τίποτε κοινό με το παλιό, εκτός από τα στελέχη του που παραμένουν... ίδια!

Η νέα ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, η οποία ενδεχομένως να αποτελέσει το ένα σκέλος μιας κυβέρνησης συνεργασίας, αρχίζει να αποκαλύπτει από τώρα, όλα όσα δεν θα δύναται να κρύψει και να ξεπεράσει αύριο.
Η κυβέρνηση Παπαδήμου (κυρίως πράσινη και δευτερευόντως γαλάζια) "ανοίγει" τη διαφθορά στο δημόσιο, εκθέτει ολόκληρο το χώρο - προκειμένου να έχει τη σιωπηρή, έστω, αποδοχή της κοινής γνώμης, όταν θα αρχίσουν οι καταργήσεις οργανισμών και υπηρεσιών, η άρση της μονιμότητας και οι απολύσεις υπαλλήλων.
Εν όψει εκλογών, οι αποκαλύψεις των κυκλωμάτων διαφθοράς, σίγουρα θα πείσουν πολλούς νομοταγείς πολίτες ότι κάτι άρχισε να αλλάζει και σίγουρα αρκετοί από αυτούς θα ρίξουν την ψήφο τους σ’ εκείνους που δίνουν εγγυήσεις νομιμότητας. Και,
Επειδή από τον Ιούνιο και ύστερα έρχονται μαύρες μέρες για τα λαϊκά και μικρομεσαία στρώματα και επειδή από τα δυο αγαθά που έταζαν οι Ρωμαίοι στα πλήθη (άρτον και θεάματα), θα κοπεί το πρώτο (ο άρτος), θα είναι πολύτιμα τα θεάματα, δηλαδή οι σκανδαλώδεις αποκαλύψεις!
Με άλλα λόγια, το ΠΑΣΟΚ παραμένει ο επικοινωνιακός αριστοτέχνης και ο ιδιοφυής τακτικιστής, παραμένει στην ουσία του αμετάβλητο και απλώς εκμεταλλεύεται την αλλαγή ηγεσίας του προκειμένου να παρουσιάσει μια ακόμη μεταμόρφωσή του (οβιδιακή, κατά κανόνα) ως... μετασχηματισμό του.
Και το άσχημο είναι, ότι θα πείσει αρκετό κόσμο να το εμπιστευθεί και πάλι. κάνοντάς τον να πιστέψει ότι το παλιό ΠΑΣΟΚ αποχώρησε - ενώ μόνο αποσύρθηκε προσωρινά και ότι το νέο ΠΑΣΟΚ δεν έχει τίποτε κοινό με το παλιό, εκτός από τα στελέχη του που παραμένουν... ίδια!

Η κωμωδία... τέλειωσε.

Τις πρώτες αρχηγικές ώρες του ο κ. Βενιζέλος έδειξε συμφιλιωτική διάθεση. Η αναγέννηση της παράταξης δεν αφήνει κανέναν απέξω. Σε αυτό το κομμάτι, της συσπείρωσης, θα επενδύσει όλη τη γοητεία που έχει ως συνομιλητής. Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι τους φέρνει όλους πίσω, ανασταίνει τον Ανδρέα Παπανδρέου, προσελκύει απολιτικά δεκαοχτάχρονα, φέρνει πίσω τους κουβελιστές. Ας υποθέσουμε ότι τις επόμενες εβδομάδες οι φίλοι του κόμματος κορυβαντιούν παρασέρνοντας μαζί τους τα πλήθη. Πώς θα κυβερνήσει μετά ο κ. Βενιζέλος; Θα καταστήσει άραγε τη χώρα ένα πρεζάκι των δόσεων, θα κατεβάσει τους μισθούς στα επίπεδα της Ρουμανίας, θα φορολογήσει κι άλλο τα καύσιμα, θα εμπνευστεί κι άλλες αναδρομικές εισφορές, θα αφήσει τα προσκόμματα στην επιχειρηματικότητα; Θα διαγράψει εντέλει τον σοσιαλισμό από την ταμπέλα;

Ο κ. Βενιζέλος δίδει έμφαση στο πόσο δύσκολες ήταν οι διαπραγματεύσεις του. Καιρός είναι να σκεφτεί πόσο δύσκολη έγινε η ζωή των κατοίκων της χώρας του. Πολύ ωραία τα λέει, ότι πονάει που υπάρχει ένας άνεργος σε κάθε σπίτι αλλά καλύτερο θα ήταν να μιλήσει για τα σχέδιά του, για τις προθέσεις του στη διοίκηση της χώρας. Χρειάζονται συγκεκριμένες, σαφείς, αναλυτικές προτάσεις οι οποίες αυταπόδεικτα θα προέρχονται από ένα κόμμα που εμφανίζεται ως κεντρώο. Διαφορετικά οι ψηφοφόροι του θα πάνε απευθείας δεξά-ζερβά.

Δεν μπορεί η όποια νέα σελίδα του ΠαΣοΚ να γραφτεί από τα ίδια πρόσωπα που γαλουχήθηκαν στον κομματικό σωλήνα, δεν δούλεψαν ποτέ στη ζωή τους...

Με λίγα λόγια επανήλθε σε μια προσφιλή του ρήση, χωρίς να την εκστομίσει ρητά, ότι πιστεύει, θέλει μαζί του το όλον ΠαΣοΚ. Μόνο που το όλον ΠαΣοΚ δεν υφίσταται πλέον. Και ως μηχανισμός, οι φυγόκεντρες τάσεις και η απογοήτευση είναι ορατές διά γυμνού οφθαλμού και στην κοινωνία, που του έχει γυρίσει την πλάτη. Αναμφισβήτητα ευφυής, ο κ. Βενιζέλος δεν μπορεί να μη συνειδητοποιεί ότι μια τομή, μια ρήξη με το πασοκικό παρελθόν είναι αναγκαία προϋπόθεση ανασύνταξης και επιβίωσης. Οχι βέβαια στα λόγια αλλά στην πράξη. Πρόσωπα και πρακτικές που ευδοκίμησαν στο εύφορο κλίμα του λαϊκισμού και της άλωσης του κράτους, υπό την ανοχή και τη θαλπωρή της πασοκικής ηγεσίας πρέπει να αποτελέσουν οριστικά και αμετάκλητα παρελθόν. Δεν μπορεί η όποια νέα σελίδα του ΠαΣοΚ να γραφτεί από τα ίδια πρόσωπα που γαλουχήθηκαν στον κομματικό σωλήνα, δεν δούλεψαν ποτέ στη ζωή τους και το μόνο για το οποίο διακρίθηκαν είναι η επάρκεια των σιελογόνων αδένων τους.