Παρασκευή 8 Ιουλίου 2011

. Οι Ελληνίδες και οι Ελληνες, πιστεύοντας ότι «η καλή μέρα φαίνεται από την αυγή»

Αρα, ανάμεσα στους οπαδούς του θα πρέπει να αναζητήσει ο κ. Γ. Παπανδρέου εκείνους που αποδοκιμάζουν και προπηλακίζουν τα στελέχη της κυβέρνησής του και της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του. Ανάμεσα, δηλαδή, σε εκείνους που επί 30 χρόνια σίτιζε το ΠΑΣΟΚ δωρεάν και πλουσιοπάροχα στο κρατικό πρυτανείο. Και οι οποίοι, τώρα που χάνουν τις προνομίες τους, συμπεριφέρονται ως προδομένες και απατημένες ερωμένες.
Σήμερα οι Ελληνίδες και οι Ελληνες δεν είναι «Ελεύθεροι από φόβο»: Οι εργαζόμενοι φοβούνται για τη δουλειά τους. Οι άνεργοι φοβούνται ότι δεν θα βρουν εργασία. Οι απόμαχοι ότι θα μειωθούν και άλλο οι συντάξεις τους, οι καταθέτες για τις καταθέσεις τους και όλοι οι πολίτες για τα παιδιά τους…. Σήμερα οι Ελληνίδες και οι Ελληνες δεν είναι «Ελεύθεροι από ανάγκη»: Αλλοι αντιμετωπίζουν εξαθλίωση, άλλοι την έσχατη ένδεια, άλλοι πείνα, άλλοι ανασφάλεια, άλλοι χρέη που δεν μπορούν να εξυπηρετήσουν και άλλοι προσπαθούν να επιβιώσουν δανειζόμενοι μικροποσά από φίλους και συγγενείς…. Σήμερα οι Ελληνίδες και οι Ελληνες δεν είναι «Ελεύθεροι από αρρώστια». Τρέμουν και στο παραμικρό κρυολόγημα, διότι πρέπει να έχουν συνεχώς το χέρι στην τσέπη (άδεια, κατά κανόνα!) και διότι φοβούνται μήπως τα κυκλώματα τους κάνουν πάσα στην πάσα…

. Οι Ελληνίδες και οι Ελληνες, πιστεύοντας ότι «η καλή μέρα φαίνεται από την αυγή», φοβούνται ότι από αύριο ή μεθαύριο δεν θα είναι «Ελεύθεροι και από αμορφωσιά». Διότι βλέπουν τον χώρο της Παιδείας ανάστατο!
Συγκεφαλαιώνουμε: Ο κ. Γ. Παπανδρέου, με λίγη καλή θέληση, μπορεί να αντιληφθεί: 1) Οτι τα κρούσματα προπηλακισμών, στη συντριπτική πλειοψηφία τους, προέρχονται από τον κομματικό στρατό του. Και 2) Οτι την αντιδημοκρατική εκτροπή την ξεκίνησε και τη συνεχίζει ο ίδιος και η κυβέρνησή του!

Πέμπτη 7 Ιουλίου 2011

Ό φόβος φιλάι τα έρμα…

Παρά ταύτα, η «κρίσιμη μάζα» η οποία θα επιδράσει καταλυτικά στη διαμόρφωση του νέου πολιτικού χάρτη της Ελλάδας είναι τα δεκάδες χιλιάδες εξοργισμένα μικρομεσαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ αλλά και οι εκατοντάδες χιλιάδες εξοργισμένων παραδοσιακών οπαδών του.
Η μετακίνησή τους ή ακόμη και η αποχή τους θα δημιουργήσει νέες πλειοψηφίες ή θα ενισχύσει υπάρχουσες μειοψηφίες, – καθιστώντας πλέον τις αυτοδυναμίες παρελθόν – και μάλιστα ολέθριο παρελθόν, – διότι τις πλήρωσε και τις πληρώνει πανάκριβα ο ελληνικός Λαός.
Αυτός είναι, άλλωστε, ο λόγος που η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου δεν προσφεύγει πρόωρα στη λαϊκή ετυμηγορία, διότι γνωρίζει το αποτέλεσμα: θα συντριβεί. Και αυτός ήταν, επίσης, ο λόγος για τον οποίο, μέχρι πριν από δύο εβδομάδες, η Αξιωματική Αντιπολίτευση δεν ζητούσε εκλογές. Διότι γνώριζε ότι παρέμενε δεύτερο κόμμα και, μάλιστα, με χαμηλά ποσοστά.
Δύναμη η οποία μπορεί να σταματήσει τις εξελίξεις που άρχισαν δεν υπάρχει. Οι δυνάμεις, όμως, που θέλουν να ξεστρατίσουν τις εξελίξεις είναι πολλές. Γι’ αυτό χρειάζονται δεκατέσσερα μάτια στον κάθε πολίτη. Βγήκαν στη γύρα οι πολιτικοί πραματευτάδες!

Τετάρτη 6 Ιουλίου 2011

Τι θα πουν σε όλους αυτούς τους πολίτες; Οτι δέχτηκαν να μπει υπό κατοχή η χώρα ...

Οσο δε για τους πολιτικούς και τους πολίτες της Ελλάδας (και κυρίως για τους πολίτες), «θα πρέπει να συνηθίσουν στην ιδέα της μειωμένης εθνικής κυριαρχίας» και στην παρουσία επιτρόπων της Τρόικας στα σημαντικότερα γρανάζια της κυβερνητικής μηχανής της Ελλάδας…
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται το μεγάλο, όσο και απειλητικό, πρόβλημα:
Από το ένα μέρος μια κυβέρνηση η οποία φαίνεται να έχει αποδεχθεί να παριστάνει την κυβέρνηση σε μια χώρα με μειωμένη εθνική κυριαρχία. Και από το άλλο μέρος ένας Λαός ο οποίος ούτε ρωτήθηκε ποτέ και από κανέναν αν στέργει σ’ αυτή την ταπείνωση και στον έσχατο αυτόν ευτελισμό, αλλά ούτε και ανέχεται να στερείται μια ελευθερία που κέρδισε με πολύ αίμα, πολλούς αγώνες και ανήκουστα πάθη.
Ας κάμουν οι κύριοι της κυβέρνησης μια βόλτα στα ελληνικά χωριά, όπου οι μνήμες παραμένουν ακόμη ολόρθες. Στην πλατεία του κάθε χωριού είναι πάνω σε πλάκες σκαλισμένα τα ονόματα εκείνων που έπεσαν για την πατρίδα. Κι όλων αυτών ζουν τα παιδιά, τα εγγόνια και τα δισέγγονά τους.
Τι θα πουν σε όλους αυτούς τους πολίτες; Οτι δέχτηκαν να μπει υπό κατοχή η χώρα για λόγους… πατριωτισμού; Οτι πατριώτες είναι εκείνοι που παραιτήθηκαν από κυριαρχικά δικαιώματα; Και ότι δεν είναι πατριώτες τα παιδιά και τα εγγόνια των ηρωικών υπέρ της πατρίδας νεκρών; Ή θα σπάσουν τα ηρώα και τις πλάκες των πεσόντων για να ξεθωριάσουν τις μνήμες;
Καλά η ανεργία, καλά η μιζέρια, καλά η πείνα, καλά η περιθωριοποίηση εκατομμυρίων Ελλήνων και Ελληνίδων. Να τα καταπιούν όλα! Αλλά την εθνική περηφάνια; Την εθνική συνείδηση; Τη γριά μητέρα Ελλάδα ποιος μπορεί να τη δεχθεί με αλυσίδες – χωρίς να επαναστατεί;

Τρίτη 5 Ιουλίου 2011

Αν σκεφθούμε ότι κάθε φορά που μας δίνουν μέρος του δανείου μάς αφαιρούν ........


Ωστόσο, δεν άφησε το θέμα ανεκμετάλλευτο επικοινωνιακά, προσθέτοντας ότι έτσι αποδεικνύεται και έμπρακτα η εμπιστοσύνη των εταίρων, χρυσώνοντας το «χάπι» για να το καταπιούμε ως ζαχαρωτό. Ομως, τόσο ο κ. Σόιμπλε όσο και ο κ. Γιούνκερ δεν επιτρέπουν σε κανέναν -κυβέρνηση και Πολίτες- να ξεχνούμε ποιος είναι το «αφεντικό». Ετσι ο μεν πρώτος δήλωσε ότι ακόμη κι αν πτωχεύσει η Ελλάδα, δεν θα υπάρξουν επιπτώσεις, γιατί η Γερμανία έχει εκπονήσει σχετικό πλάνο ώστε να μην προκληθεί οικονομικό ζήτημα. Φυσικά, στις τράπεζές της. Ο, δε, κ. Γιούνκερ είπε ότι «για το καλό μας πρέπει να ξέρουμε ότι μας έχει αφαιρεθεί μέρος της κυριαρχίας μας, αφού αυτοί ξέρουν καλύτερα τι πρέπει εμείς να κάνουμε». Αν σκεφθούμε ότι κάθε φορά που μας δίνουν μέρος του δανείου μάς αφαιρούν και «μέρος» της «κυριαρχίας», εν τέλει η κυριαρχία θα τους περιέλθει εξ ολοκλήρου, ενώ ο Γ. Παπανδρέου θα μείνει ασφαλώς ένας ακόμη υπάλληλός τους.

ΑΦΗΝΟΝΤΑΣ κατά μέρος το προσβλητικό της δήλωσης, θα παρατηρήσουμε ότι τα πράγματα απέδειξαν, ύστερα από έναν χρόνο, ότι, ενώ αυτοί ήξεραν τι έκαναν, η κυβέρνηση φαίνεται να μην ήξερε(;) ότι έβαζε ενέχυρο την κυριαρχία της Ελλάδας. Εκεί που οι δανειακές συμβάσεις ήταν προς εμπορικές τράπεζες -που αναγνωρίζουν και το ρίσκο της μη αποπληρωμής ενός δανείου-, ο Γ. Παπανδρέου γονάτισε τον Ελληνα από τους φόρους για να πληρωθούν -εδώ και τώρα- οι ευρωχώρες που… έσωσαν τις ευρωτράπεζές τους! Πότε θα ζητηθούν οι ευθύνες γι’ αυτήν τη συνειδητή εγκληματική πτώχευση των Ελλήνων;

Δευτέρα 4 Ιουλίου 2011

Η Tρόικα μέσω της συμφωνίας για την τοποθέτηση ξένων επιθεωρητών – τοποτηρητών.

Οι μέχρι τώρα… επιδόσεις των υπουργείων στην απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων, στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, στην ιδιωτικοποίηση της υγείας και του φοροελεγκτικού μηχανισμού καθώς και στην κατάργηση κεκτημένων ασφαλιστικών δικαιωμάτων κρίθηκαν… «μη ικανοποιητικές», παρά το γεγονός ότι από τη μέχρι τώρα πορεία των «διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων» οι Eλληνες πολίτες έχουν τεθεί ήδη σε τροχιά σταδιακής εξαθλίωσης.

ΣΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ για την τοποθέτηση μόνιμων ελεγκτών από την υπόλοιπη Ευρωπαϊκή Eνωση στα υπουργεία είναι να παρακολουθείται στενά η πορεία υλοποίησης της νέας φάσης του καταστροφικού έργου που προαναγγέλλεται με το νέο αναθεωρημένο για 4η φορά Μνημόνιο και το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής. Στο εξής όταν σημειώνονται… καθυστερήσεις σε μειώσεις μισθών και συντάξεων, σε καταργήσεις δημοσίων οργανισμών και απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, στην εφαρμογή ρυθμίσεων που ευνοούν τις απολύσεις και τις σημαντικές μειώσεις μισθών στον ιδιωτικό τομέα και σε ξεπούλημα δημοσίων επιχειρήσεων και εκτάσεων, οι ξένοι επιθεωρητές θα επεμβαίνουν για να αποκαταστήσουν άμεσα τα προβλήματα! Ο ίδιος ο πρωθυπουργός της νεοφιλελεύθερης κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ Γ. Παπανδρέου είχε αναγνωρίσει ότι η ελληνική δημόσια διοίκηση δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις των δανειστών για την προώθηση όλων των παραπάνω «μεταρρυθμίσεων», οπότε απαιτείται ένα «σπρώξιμο» από ξένους ειδικούς συμβούλους που θα παράσχουν «τεχνική βοήθεια»! Για το λόγο αυτό, η συμφωνία για την τοποθέτηση των ξένων επιθεωρητών δεν ήταν κάτι το οποίο ήθελε να αποφύγει ο πρωθυπουργός αλλά μάλλον μια επιδίωξή του…

Κυριακή 3 Ιουλίου 2011

Και δυσκολεύεται να καταλάβει τι συμβαίνει έξω από το πρωθυπουργικό γραφείο...

Ο ΙΔΙΟΣ ο πρωθυπουργός, που σε ρόλο αχυράνθρωπου προΐσταται στο ετερόκλητο κοινοβουλευτικό σχήμα της δανειακής υποτέλειας, έχει ασφαλώς κάποια ελαφρυντικά. Αποδεδειγμένα, πλέον, διαθέτει μειωμένη συνείδηση της πολιτικής και κοινωνικής πραγματικότητας, καθώς και ιδιόρρυθμη αντίληψη του εθνικού συμφέροντος. Σε απλά ελληνικά, βρίσκεται ή υποδύεται ότι βρίσκεται στο δικό του μαγικό κόσμο. Και δυσκολεύεται να καταλάβει τι συμβαίνει έξω από το πρωθυπουργικό γραφείο, το γυμναστήριο και τους μοδάτους τόπους κοινωνικής συνεύρεσης, όπου σε λίγο θα περιορίζει τις δημόσιες εμφανίσεις του.



ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ είναι, όμως, πως μαζί με τον κ. Παπανδρέου εκτέθηκαν τα τελευταία 24ωρα κορυφαίοι υπουργοί του, ο Πρόεδρος της Βουλής και αρκετά μέλη της Κοινοβουλευτικής του Ομάδας, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων «παλαιών», που έφτασαν να παίζουν τον ρόλο κλακαδόρου-χειροκροτητή του Μεσοπρόθεσμου. Με αποτέλεσμα τον οριστικό διασυρμό μιας ολόκληρης κομματικής παράταξης που είχε ιστορικό παρελθόν, αλλά δεν έχει εχέγγυα πολιτικού μέλλοντος. Περίσσεψαν, λοιπόν, η αυταρέσκεια, η ματαιοδοξία και η ανέξοδη δημαγωγία τις τελευταίες μέρες στη Βουλή. Οπως άλλωστε η υποτέλεια και η οσφυοκαμψία…



ΔΕΝ ΘΑ ΣΤΑΘΩ σε φαιδρές περιπτώσεις πολιτικών τσαρλατάνων που άλλα έλεγαν το πρωί και άλλα το απόγευμα. Αυτούς θα τους κρίνουν οι ψηφοφόροι τους στην εκλογική τους περιφέρεια. Κάποιοι άλλοι, σοβαρότεροι υποτίθεται, υπέπεσαν σε βαρύτερα πολιτικά ολισθήματα. Ο Φίλιππος Πετσάλνικος κουρέλιασε το θεσμικό του ρόλο. Κατά παράβαση του κανονισμού της Βουλής, έδωσε ευκαιρία σε ένα θλιβερό κομπάρσο της πολιτικής σκηνής να… απευθύνει διάγγελμα της δεκάρας, εν μέσω της ψηφοφορίας για το Μεσοπρόθεσμο, για να δικαιολογήσει την αποκρουστική υπαναχώρησή του. Και η φτηνή αυτή απολογία χειροκροτήθηκε από τα κυβερνητικά έδρανα…

Παρασκευή 1 Ιουλίου 2011

Σε ποιες πλάτες στηρίζεται ο κ. Γ. Παπανδρέου προκειμένου να λέει ψέματα στον Λαό...

Εκείνο που δεν είναι ακόμη εξακριβωμένο είναι το εξής: Ο πρωθυπουργός πήρε την απόφαση να πραγματοποιήσει μια επίδειξη ισχύος επειδή δεν μπορούσε να συμφιλιωθεί με την ιδέα ότι κινδυνεύει και η πολιτική του και ο ίδιος με ανατροπή από γέρους, γυναικόπαιδα και άνεργους ειρηνικούς διαδηλωτές; Ή πήρε αυτή την απόφαση ύστερα από συνεννοήσεις ή εντολές από ξένα κέντρα;
Προχθές το βράδυ, ο κ. Χατζηνικολάου, διά του ALTER, μετέδωσε μια πληροφορία, την οποία, μάλιστα, ο ίδιος χαρακτήρισε ως απολύτως εξακριβωμένη: Οτι, δηλαδή, η εν Αθήναις Αμερικανική Πρεσβεία, προ ολίγων ημερών, ειδοποίησε τους παρεπιδημούντες Αμερικανούς πολίτες στην Αθήνα να αποφεύγουν συστηματικά να κυκλοφορούν στο Κέντρο της πρωτεύουσας.
Παραδόξως, το ίδιο είχαν πράξει και το 1973, όταν προετοίμαζαν, με αφορμή την εξέγερση του Πολυτεχνείου, την προβοκάτσια και την ανατροπή του δικτάτορα, προκειμένου να τον αντικαταστήσουν μ’ έναν χειρότερο δικτάτορα, ο οποίος… «θα έλυνε το Κυπριακό»! Και τότε ειδοποιήθηκαν οι παρεπιδημούντες Αμερικανοί να αποφεύγουν το Κέντρο της Αθήνας…
Τυχαίο; Δεν αποκλείεται. Η ιστορική πείρα, όπως, συνηγορεί υπέρ του αντιθέτου. Και είναι εκατομμύρια, πια, οι πολίτες που υποψιάζονται σε ποιες πλάτες στηρίζεται ο κ. Γ. Παπανδρέου προκειμένου να λέει ψέματα στον Λαό, να τον σέρνει στο ΔΝΤ, να του κλέβει και την εργασία του και τα απομαχικά του, να κρατά το Αιγαίο και τις θάλασσές μας χωρίς Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες, να μεταφέρει σε ευρωπαϊκή χώρα (στη χώρα μας) υπερατλαντικές αντιλήψεις κοινωνικής ασφάλισης και να επικαλείται τον πατριωτισμό για να εξαθλιώσει τους πατριώτες!
Οσο για την Αστυνομία (με ελαχιστότατες εξαιρέσεις), έχει πάντα το χρώμα εκείνων που της δίνουν εντολές, έχει πάντα την αντίληψή τους για τη δημοκρατία, πολλές φορές έχει και το ήθος τους, διότι, στην παρακμή του καπιταλισμού, ο Αστυνομικός είναι ο δυστυχέστερος των εργαζομένων.
Χωρίς κανένα δικαίωμα και φορτωμένος υποχρεώσεις, εξαναγκάζεται να εκτελεί εντολές ανδρεικέλων, εντολές πολιτικών που θέλουν τον Αστυνομικό αγύμναστο, απαίδευτο, κακοπληρωμένο, πειθήνιο, έτοιμο να δώσει την αρτιμέλεια ή και τη ζωή του προκειμένου να εξασφαλίζουν ησυχία, γαλήνη και ασφάλεια στην πολιτική και οικονομική ολιγαρχία.
Ετσι, ο κακός Αστυνομικός είναι ομοίωμα της διεφθαρμένης εξουσίας. Ενώ ο καλός, είναι ομοίωμα του Λαού. Και παιδί του Λαού.