Ο Αλέξης έχει μία κακή συνήθεια: Του αρέσουν οι πολιτικές προβλέψεις και ειδικότερα όσες έχουν σχέση με κυβερνητικές ανατροπές, προκηρύξεις εκλογών και εκλογικά αποτελέσματα. Αλλά έχει κι ένα άσχημο ρεκόρ: Oχι μόνο δεν έχει επιβεβαιωθεί καμία από τις προβλέψεις του, αλλά ούτε καν έχει προσεγγίσει τις εξελίξεις που υπήρξαν έως τώρα. Παρ' όλα αυτά επιμένει να επιδίδεται σε ένα «σπορ» για το οποίο αποδεδειγμένα δεν διαθέτει τα προσόντα.
Φυσικά δεν είναι ο μόνος. Συμμερίζονται κι άλλοι από τον ΣΥΡΙΖΑ το χόμπι του. Για την ακρίβεια όποιος βουλευτής ή στέλεχος βρεθεί μπροστά σε μικρόφωνο ή κάμερα. Από τον Πέτρο Τατσόπουλο και τον φανατικότερο «προεδρικό» μέχρι τον Λαφαζάνη και τον Παπαδημούλη. Είναι συγκινητική η διαπίστωση ότι όλοι πιστεύουν πως τους αναμένουν εκλογικοί θρίαμβοι και όσα αυτοί συνεπάγονται.
Το τι θα γίνει μετά εξακολουθεί να μην τους απασχολεί. Προς το παρόν, βεβαίως, μια και οι εκφραζόμενες αμφιβολίες για τις υποσχέσεις και το πρόγραμμά τους είναι, ως γνωστόν, «αποτέλεσμα των συνωμοτικών διεργασιών των ντόπιων και ξένων μονοπωλίων, καθώς και των ανά την υφήλιο δυνάμεων της διαπλοκής που βλέπουν ότι η επέλαση του ΣΥΡΙΖΑ και του Αλέξη Τσίπρα προσωπικά απειλεί να ακυρώσει τα καταχθόνια σχέδιά τους» Ούτε κι ο Σκουρλέτης δεν θα τα κατάφερνε καλύτερα).
Αλλά αυτό το δόλιο το ερώτημα για τα λεφτά και από πού θα βρεθούν για να προσφέρει ο χουβαρντάς Τσίπρας όσα αράδιασε και πάλι το Σάββατο το βράδυ στη Βουλή δεν θα επανέρχεται απλώς, όσο θα πλησιάζουμε στις ευρωεκλογές, αλλά θα συνοδεύεται και από την αξίωση να διευκρινίσει ο αρχηγός και σε τι νόμισμα θα είναι τα λεφτά.
Βλέπετε ο Λαφαζάνης και οι περί αυτόν επιμένουν να μη γουστάρουν το ευρώ. Και χωρίς Λαφαζάνη ο ΣΥΡΙΖΑ είναι κουτσό άλογο. Κάτι που δεν αμφισβητείται. Και που μετά και τη χθεσινή πρόκληση της πλευράς Λαφαζάνη είναι μια προοπτική που ούτε διασκεδάζεται ούτε ακυρώνεται. Εκτός πια κι αν ή ο ένας ή ο άλλος αποκηρύξει τη νομισματική επιλογή του.
