Προτιμώ να δώσω το χέρι μου σε χειραψία με ένα απατεώνα , παρά να βρεθώ αναγκασμένος να χαιρετήσω κάποιον ηλίθιο…

Ωστόσο, υπάρχει κάποιος λόγος ώστε η κυβέρνηση να εξαπατά την κοινωνία; Και μάλιστα να το κάνει με τόσο κυνικό τρόπο; Σαν να είναι τώρα, θυμόμαστε τον κ. Βενιζέλο να δηλώνει μετά την έκτακτη εκείνη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου την περασμένη Κυριακή, πως το έκτακτο χαράτσι για τα ακίνητα θα ξεκινάει από 0,50 λεπτά και θα φτάνει τα 10 ευρώ για τις πιο ακριβές περιοχές.

Κι όμως, η αλήθεια είναι εντελώς διαφορετική. Το χαράτσι θα είναι πολύ μεγαλύτερο και θα φτάνει μέχρι και τα 20 ευρώ! Αυτό τουλάχιστον περιγράφεται στη διευκρινιστική εγκύκλιο του υπουργείου που δόθηκε χθες στη δημοσιότητα, βάσει της οποίας η παλαιότητα ενός κτιρίου θα αποτελεί κριτήριο για αυξημένα τέλη. Μόνο τα ακίνητα 25 χρόνων και πάνω δεν θα επιβαρυνθούν περισσότερο.

Το ζήτημα έχει δύο πλευρές, εξίσου ουσιαστικές. Η πρώτη αφορά την απουσία εντιμότητας από την πλευρά της κυβέρνησης για να πει την αλήθεια από την αρχή, από το πρωινό εκείνο της Κυριακής που έκανε τις εξαγγελίες ο υπουργός. Η δεύτερη αφορά την αντικειμενική αδυναμία πολλών ανθρώπων να πληρώσουν ένα νέο χαράτσι, και μάλιστα ιδιαίτερα αυξημένο. Οταν μάλιστα οι επιβαρύνσεις που έχουν επιβληθεί έως τώρα είναι κάτι περισσότερο από εξοντωτικές...

Αισθάνεστε εντάξει απέναντι στην πολιτική σας συνείδηση;

Βουλευτές του ΠΑΣΟΚ. Για τον κάθε άνθρωπο στην οικουμένη και σε όλες τις εποχές υπάρχει πάντοτε μια πορεία προς τη Δαμασκό . Ο καθένας μας κάποτε στη ζωή συμβαίνει να αντιλαμβάνεται ότι έχει ακολουθήσει λαθεμένη πορεία. Και ξαφνικά, ένα σωτήριο υπέρλαμπρο φώς δείχνει το λάθος, δείχνει το μάταιο του προς κέντρα λακτίζειν . Χωρίς καμιά απολύτως αντιπολιτευτική διάθεση, χωρίς την παραμικρή πρόθεση να θίξω την πολιτική σας τιμή, σας απευ θύνω σήμερα έκκληση δραματική να επανεξετάσετε την πορεία σας. Διότι είναι αλήθεια κρίμα να ολισθαίνετε κάθε μέρα και περισσότερο σ’ έναν πολιτικό και ηθικό κατήφορο που οπωσδήποτε σε σας ταιριάζει. Ξεχάστε για λίγο,κύριοι του ΠΑΣΟΚ τους φανατισμούς της μικρόψυχης κομματικής αντιπαράθεσης και προσπαθείστε, έστω και την ύστατη ώρα, να δείτε σε ποιο σημείο σας έχει οδηγήσει η λαθεμένη πορεία σας που με αλλόκοτο πείσμα μέχρι σήμερα ακολουθείτε. Πείτε μου τώρα ειλικρινά; Αισθάνεστε εντάξει απέναντι στην πολιτική σας συνείδηση; Ήταν αυτό μια πράξη που σας τιμα; Ήταν μήπως μια εικόνα που πρόσθετε στο κύρος της βουλής και στην πολιτική τιμή και αξιοπρέπεια του βουλευτή;

Θα πείτε: φταίει και γι' αυτό η κυβέρνηση;

Εχει μετρηθεί επίσης ότι οι πιο επικίνδυνες ημέρες για διακίνηση φήμης ότι η χώρα πάει για χρεοκοπία και τις επόμενες ώρες ανακοινώνεται στάση πληρωμών και δέσμευση καταθέσεων είναι όταν επίκειται μια κρίσιμη συνάντηση του Πρωθυπουργού ή βρίσκεται σε εξέλιξη μια δραματική συνεδρίαση - είναι οι περισσότερες - στελεχών της κυβέρνησης. Χθες όμως, με αφορμή μια ακόμη σύσκεψη Παπανδρέου - Βενιζέλου και στενών συνεργατών, η φημολογία ξεπέρασε κάθε προηγούμενο. Τσάκισε τα ήδη διαλυμένα νεύρα των πολιτών, νέκρωσε επί ώρες την ημιθανή χρηματαγορά, ενώ το κράτος κατέβασε ρολά. Και το χειρότερο: κυβερνητικά στελέχη αποκάλυπταν τον πανικό τους με τηλεφωνήματα σε πιθανές και απίθανες πηγές με το γνωστό ερώτημα «τι ακούς;».

Θα πείτε: φταίει και γι' αυτό η κυβέρνηση; Τι να κάνει όταν οι απειλές περί χρεοκοπίας και εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη εκτοξεύονται σαν ρουκέτες καθημερινά από τα χείλη αρμόδιων και αναρμόδιων ευρωπαίων αξιωματούχων; Και όμως, μπορεί να κάνει το αυτονόητο: εφόσον η χώρα βρίσκεται σε συνθήκες πολέμου, πριν από κάθε σημαντική σύσκεψη να ανακοινώνει το θέμα που πρόκειται να συζητηθεί με απόλυτη ειλικρίνεια.

Οι ψευτοτσαμπουκάδες...

Οι ψευτοτσαμπουκάδες όχι μόνο δεν περνούν, αλλά κοστίζουν ακριβά σε νέα μέτρα στον ελληνικό λαό.

Οποιος αμφιβάλλει, δεν έχει παρά να ανατρέξει στα δύο υπουργικά συμβούλια της περασμένης εβδομάδας και στις απειλές που εκτόξευαν χθες Ευρωπαίοι αξιωματούχοι.

Αντί λοιπόν να προσπαθούν υπουργοί να ξεφεύγουν από τις υποχρεώσεις τους με διάφορα ελληνικού τύπου επιχειρήματα, ας εντατικοποιήσουν την εργασία τους και ας παραγάγουν έργο. Μόνο έτσι μπορεί να σωθεί η χώρα και να σώσουν κι αυτοί την πολιτική τους καριέρα.

Γιατί αν για παράδειγμα η κυβέρνηση είχε αναδιαρθρώσει τον ελεγκτικό και εισπρακτικό μηχανισμό δεν θα αλώνιζαν τώρα οι φοροφυγάδες.

Γιατί αν η κυβέρνηση είχε ξεκινήσει νωρίτερα διαπραγματεύσεις με την Ελβετία για τις καταθέσεις των Ελλήνων εκεί, ενδεχομένως να είχε εισπράξει σημαντικά ποσά.

Γιατί αν ο αναπτυξιακός νόμος είχε ψηφιστεί τον Μάρτιο του 2010, όπως ήταν η πρώτη δέσμευση, αλλιώς θα ήταν η κατάσταση στις επενδύσεις.

Γιατί αν είχε απλοποιηθεί το σύστημα της δημιουργίας επιχειρήσεων από τις αρχές του 2010, διαφορετικό θα ήταν σήμερα το επιχειρηματικό περιβάλλον.

Πολλά τα γιατί και μία πολύ μεγάλη απορία.

Αφού, όπως λένε πρωθυπουργός και υπουργοί, ακόμα και αν η τρόικα δεν επέβαλλε τις μεταρρυθμίσεις, θα έπρεπε να τις κάνουμε, ώστε να γίνει η χώρα ανταγωνιστική, γιατί επιτέλους δεν προχωρούν με ταχύ βήμα; Ο λαός στο μεγαλύτερο ποσοστό είναι υπέρ των μεταρρυθμίσεων.

Γκρεμίστε επιτέλους το βαθύ κράτος-δυνάστη πριν μας καταστρέψει όλους.

Τα ίδια επανέλαβε και φέτος.

Πριν από δύο ακριβώς χρόνια, και τότε από τη ΔΕΘ, ο κ. Γ. Παπανδρέου έθεσε τον ελληνικό λαό μπροστά στο δίλημμα: «σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα». Και ο λαός, λησμονώντας την προέλευση του ανδρός, τον έχρισε με την ψήφο του πρωθυπουργό.
Και πώς υλοποίησε την υπόσχεσή του; Εξόρισε το σοσιαλισμό και έστρωσε χαλί στη βαρβαρότητα, να περάσει και να στρογγυλοκαθίσει στη χώρα, θυσιάζοντας υπέρ της τις κατακτήσεις του λαού και την κυριαρχία της χώρας.
Πριν από ένα χρόνο, επίσης από τη Θεσσαλονίκη, ο κ. Γ. Παπανδρέου, προσπάθησε να δικαιολογήσει τη βαρβαρότητα (της πολιτικής του) διαβεβαιώνοντας τον ελληνικό λαό ότι το Μνημόνιο ήταν αναγκαίο για να μη χρεοκοπήσει η χώρα, ότι, ήδη «υπάρχει φως στο τούνελ» και ότι από το φθινόπωρο του 2011 η Ελλάδα ξαναβγαίνει σταθερά στις αγορές...
Και ποια υπόσταση έδωσε στις διαβεβαιώσεις του; Με νέα κατοχικά Σύμφωνα, με επιμονή -συνειδητή δε!- στην ατελέσφορη πολιτική του, αποκορύφωμα της οποίας ήταν ν’ ανοίξει η συζήτηση για την έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη.
Ετσι, όσα μπορούσαν να γίνουν και δεν έγιναν (π.χ.: απορρόφηση πόρων του ΕΣΠΑ, είσπραξη του ΕΤΑΚ των ετών 2008, 2009, είσπραξη της έκτακτης εισφοράς, έλεγχος της αγοράς, μέτρα για τις τιμές κ.λπ.) ενισχύουν την επιχειρηματολογία εκείνων που ισχυρίζονται ότι ο κ. Γ. Παπανδρέου οδηγεί, εν γνώσει του, τη χώρα στη χρεοκοπία και στην έξοδο από το ευρώ.
Τα ίδια επανέλαβε και φέτος. Μετά από πολλούς δισταγμούς και παλινωδίες, ανέβηκε στη Θεσσαλονίκη -μετακινώντας πρώτα προς τη συμπρωτεύουσα τη μισή αστυνομική δύναμη της χώρας- με πλήρη πολεμική εξάρτηση και με χιλιόμετρα κιγκλιδωμάτων, τόνους χημικών και με αυστηρές εντολές να διασφαλίσουν την... τάξη.
Και αφού στήθηκαν τα σχετικά «φρούρια» και ένιωσε ασφαλής και αφού έκοψε τη Θεσσαλονίκη σαν μπακλαβά σε τετράγωνα, καθιστώντας ολόκληρο το κέντρο της απροσπέλαστο, και αφού ψέλλισε διάφορα ανόητα επιχειρήματα για τη εμμονή στην ίδια πολιτική, έστειλε προς τον ελληνικό λαό το Μεγάλο Μήνυμα:

Η απειλή...

Σαν ξαφνικά να αποφάσισαν ότι πετώντας εμάς στα σκουπίδια λύνουν το πρόβλημα του ευρώ. Και όλως τυχαίως, όλα αυτά άρχισαν να λέγονται ακριβώς πάνω στη διαπραγμάτευση για την 6η δόση του δανείου των 109 δισ. ευρώ. Οπως - περίπου - λέγονταν και πριν από την 5η δόση, αλλά και πριν από την 4η και την 3η - εκβιασμός κι όποιος αντέξει!

Η απειλή

Εχουν όντως αλλάξει τα πράγματα στην υπόλοιπη ευρωζώνη; Κατά πάσα πιθανότητα δεν θα το μάθουμε ποτέ, αφού η κυβέρνηση αποφάσισε να πειθαρχήσει στις εντολές και να κάνει ό,τι είναι δυνατόν, προκειμένου να αποφευχθεί το μοιραίο - δηλαδή η χρεοκοπία. Εν ολίγοις, η κυβέρνηση θεώρησε υπαρκτή την απειλή - και προφανώς κάτι παραπάνω ξέρει επ' αυτού από εμάς τους υπόλοιπους...

Το ερώτημα, επομένως, είναι άλλο: όλα αυτά για τα οποία δεσμευτήκαμε θα βοηθήσουν τη χώρα να βρει τον δρόμο της; Αν κρίνει κανείς από τη μνημονιακή μας εμπειρία, μάλλον το αντίθετο θα συμβεί. Οι απολύσεις είναι απολύσεις, είτε στο Δημόσιο είτε στον ιδιωτικό τομέα - και θα φέρουν ακόμα μεγαλύτερο μαρασμό στην αγορά, ακόμα λιγότερα έσοδα στο Δημόσιο, άρα ακόμα μεγαλύτερες «μαύρες τρύπες» στα Ταμεία και ανάγκη για περισσότερους φόρους, τους οποίους ελάχιστοι θα μπορούν να πληρώνουν...

Δεν μπορώ να καταλάβω τι νόημα έχει εκείνο το << Σήκω Γέρο να μας δείς>>.

Σήμερα πλέον ειλικρινά, δεν μπορώ να καταλάβω τι νόημα έχει εκείνο το << Σήκω Γέρο να μας δείς>>. Διότι αυτά και άλλα παρόμοια …λυπηρά, θα έβλεπες. Και επιπλέον,αν ο ανάλγητος Άδης τύχαινε να συγκινηθεί από το σύνθημα και σου επέτρεπε, έστω και για λίγες ώρες , να ξαναβρεθείς στον επάνω κόσμο, ακόμα πικρότερη απαγοήτευση θα σε περίμενε με όσα συμβαίνουν στη ΔΕΘ. Διότι είμαι βέβαιος ότι εκεί αμέσως θα έσπευδες. Ανατριχιάζω στη σκέψη ότι θα ήταν δυνατόν αθέατος να παρακολουθήσεις τη σημερινή ομιλία του εγγονούςσου, στη ΔΕΘ. Στα μπροστινά καθίσματα οι χρυσοχοηδηδες , καχριμάκιδες , και οι υπόλοιποι συμβουλάτορες όπως τους έλεγες << Πεχλιβάνηδες>>. Ναι Γέρο Παπανδρέου… Αυτή κυβερνούν τον τόπο. Οι πεχλιβάνηδες! Σε φαντάζομαι συγκινημένο να παρακολουθείς την ομιλία του, ανάμεσα σε εκείνον που σου οφείλει το <ζήν> , και σε εκείνον που διδάχτηκε το << πολιτικώς σκέπτεσθαι>> από σένα και τους άλλους μεγάλους φιλελεύθερους της γενιάς σου. Αρκετά όμως. Τώρα είναι καλύτερα να φύγεις, Γέρο Παπανδρέου. Να ξαναγυρίσεις στους μακάριους κόσμους της λησμοσύνης… Δεν θα σου είναι ευχάριστο εσύ η αστείρευτη πηγή των πολιτικών επιχειρημάτων, να ακούσεις το ένα και μοναδικό, φτηνό, πολιτικό επιχείρημα του εγγονούςσου. Ένα και μόνο είναι. Πάντοτε το ίδιο επί δύο χρόνια τώρα… Μην έχοντας τι να πεί και τι να απαντήσει, λέει και ξαναλέει με ύφος… Και εσείς τα ίδια κάνατε, και θα πάμε μπροστά, Τη βλακώδη αυτή φράση του, που αποτελεί ταυτόχρονα και κυνική ομολογία κάθε δικής του αποτυχίας , τη θεωρεί ο εγγονόςσου ύψιστο πολιτικό του επιχείρημα και απάντηση…αποστωματική. Αυτή είναι η πολιτική του επιχειρηματολογία. Την οποία σπεύδει, δυστυχώς, άμεσα μετά να τη συμπληρώσει με το απαραίτητο κήρυγμα μίσους και διχασμού !!! Έλληνες αυτή είναι η βάση της πολιτικής του!