Δευτέρα 6 Ιουνίου 2011

Προς τι όλη η φασαρία λοιπόν;

Επανειλημμένως έχουμε δει στην ελληνική Ιστορία ότι όταν αντιμετωπίζουμε κοινό εχθρό, και έχουμε έναν ηγέτη που μας εμψυχώνει, ενωνόμαστε και πετυχαίνουμε τα ακατόρθωτα. Τις μεγαλύτερες νίκες τις πετύχαμε όταν μπορέσαμε να συνδέσουμε το δικό μας συμφέρον με αυτό των ισχυρότερων συμμάχων μας. Οταν ο εχθρός εκλείψει, όμως, τρωγόμαστε μεταξύ μας έως ότου ο ένας επιβληθεί του άλλου - και όποτε μπορούμε εκμεταλλευόμαστε τους ξένους συμμάχους για να πετύχουμε τους εσωτερικούς στόχους μας. Αμέτρητες τραγωδίες γεννήθηκαν από τις εμφύλιες διαφωνίες μας και ακόμη δεν μάθαμε να τις αποφεύγουμε.

Αφού, λοιπόν, ο Αντώνης Σαμαράς επέλεξε να παραμείνει «αντιμνημονιακός» πόλος της πολιτικής, και ο Γιώργος Παπανδρέου δήλωσε ότι συνεχίζει υπερήφανος και μόνος τις προσπάθειες να πετύχει συμφωνία με τους δανειστές, και ενώ ένα διογκούμενο πλήθος οργισμένων αμφισβητεί ολόκληρο το πολιτικό μας σύστημα, η αγωνία για συναίνεση μεταφέρθηκε στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ... Είτε φταίει ο Παπανδρέου που δεν ενημερώνει τους βουλευτές του για τις μεγάλες αποφάσεις, είτε φταίνε τα στελέχη που δεν πιέζουν στην ώρα τους να μάθουν, είναι απίστευτο ότι ακόμη και μέσα στο κυβερνών κόμμα αισθάνονται ότι έχουν την πολυτέλεια να διαφωνούν μεταξύ τους. Με τέτοια τακτική και τέτοια νοοτροπία, πώς θα πείσουν τους πολίτες για την ανάγκη της δημοσιονομικής προσαρμογής και των άλλων σκληρών μέτρων; Οταν το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης και σύσσωμη η Αριστερά αμφισβητεί τη σημερινή πορεία, πώς θα ενθαρρυνθεί ο κόσμος με το μήνυμα ότι οι θυσίες θα οδηγήσουν στη σωτηρία;

Λίγοι φαίνεται να έχουν καταλάβει ότι δεν υπάρχουν διλήμματα, άρα δεν υπάρχει χώρος μεγάλων διαφωνιών. Κανένα κόμμα δεν θέλει την έξοδο από την Ευρωζώνη και επιστροφή στη δραχμή, κανείς δεν μπορεί να πιστέψει ότι αν παύαμε τις πληρωμές στους δανειστές δεν θα κατέρρεε η οικονομία και μαζί της η κοινωνία. Ποιος πιστεύει ότι οι πολιτικοί μπορούν να αγνοήσουν την οργή των ψηφοφόρων και να μην προσπαθήσουν να τους δώσουν ελπίδα για το μέλλον; Προς τι όλη η φασαρία λοιπόν; Εκτός αν κάποιοι πιστεύουν ακόμη ότι ο λαός θα βγει κερδισμένος από μια κατάρρευση της κοινωνίας. Αν το πιστεύουν, ας το πουν.

Κυριακή 5 Ιουνίου 2011

Όταν όμως: Η κυβέρνηση είναι, αποδεδειγμένα, ανίκανη να υλοποιήσει οποιοδήποτε πρόγραμμα...

Όχι μόνο επειδή η κυβέρνηση -ακόμη και αν δεν ανατραπεί- δεν διαθέτει την αναγκαία συνοχή, πίστη και πειθώ, προκειμένου να κινητοποιήσει τις υγιείς και δημιουργικές δυνάμεις της ελληνικής κοινωνίας…
Όχι μόνο επειδή η Δημόσια Διοίκηση – λοιδορούμενη, συκοφαντούμενη, απαξιωνόμενη, προπηλακιζόμενη και καθημερινά ευτελιζόμενη- δεν έχει καμιά προθυμία να εκτελέσει τις διαταγές και τις εντολές και τους σχεδιασμούς των υβριστών της…
Αλλά και διότι ο ελληνικός λαός -ακόμη και εκείνος που θεωρεί ειλικρινής τις προθέσεις της κυβέρνησης Παπανδρέου, ακόμη και εκείνος που γνωρίζει άριστα την τραγικότητα της κατάστασης- δεν πρόκειται να συμπράξει στη διαιώνιση της αιχμαλωσίας του ούτε να βάλει πλάτη στους φοροεισπράκτορες των ξένων τραπεζικών που παριστάνουν τους υπουργούς.
Όταν όμως: Η κυβέρνηση είναι, αποδεδειγμένα, ανίκανη να υλοποιήσει οποιοδήποτε πρόγραμμα, το κράτος είναι απρόθυμο να κινητοποιηθεί, προκειμένου να συμβάλει στην υλοποίηση του Μεσοπρόθεσμου και ο ελληνικός λαός αδυνατεί να ανταποκριθεί, διότι ισχύει γι’ αυτόν το προγονικό «ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος» - τότε πώς θα συγκεντρωθούν τόσα δισεκατομμύρια και πώς θα πραγματοποιηθούν όλες οι προβλεπόμενες τομές;
Αλλωστε, τα τρένα δεν πάτησαν μόνο τους μάγκες, αλλά και τις μαγικές συνταγές, βάσει των οποίων οι πονηροί κάνουν επανάσταση με αντεπαναστατικά μέτρα (!) ώστε να μπορούν να αποκαλούν την

Παρασκευή 3 Ιουνίου 2011

Μπορεί να είναι ένας συνειδητός καταστροφέας της πατρίδας μας ;

Σου πέρασε ποτέ απ’ το μυαλό ότι ό Γεώργιος Παπανδρέου μπορεί να είναι ένας συνειδητός καταστροφέας της πατρίδας μας ; Σου πέρασε ποτέ απ’ το μυαλό η σκέψη ότι μπορεί να ήρθε στην Ελλάδα για να ανακόψει την πρόοδο να υποβαθμίσει το πολιτικό επίπεδο του λαού, να φθείρει τους θεσμούς, να εξευτελίσει το σοσιαλισμό και νοθεύσει την ελληνικότητα μας; Όταν δεν θα έχει μείνει τίποτε πιά όρθιο στον τόπο αυτό, όταν το πέρασμα του Παπανδρέου από την πολιτική μας ζωή θα ισοδυναμεί καθαρά με πέρασμα ΤΥΦΩΝΑ που κατέστρεψε και ισοπέδωσε τα πάντα τότε όλοι οι ‘Ελληνες θα αρχίσουν να θυμούνται μια προς μια τις καταστροφές που έχει προκαλέσει ό μοιραίος αυτός άνθρωπος στην πολιτική μας ζωή. Και οι περισσότεροι θα στοιχηματίζουν ότι η καταστροφές αυτές δεν ήσαν αποτελέσματα αποτυχιών και ανικανότητας, αλλά μέρη ‘ενός προσεκτικά καταστρωμένου επιτελικού σχεδίου ανακοπής της πορείας της χώρας μας προς την αληθινή της ανεξαρτησία…

Πέμπτη 2 Ιουνίου 2011

Μπήκα από την κεντρική πόρτα και θα βγω πάλη από εκεί. Τελικά βγήκε από την πίσω πόρτα…

Ενώ είχε φτάσει στο 1ο ΚΑΠΗ της Αργυρούπολης και μιλούσε σε κομματική εκδήλωση, ομάδα περίπου εξήντα ατόμων επιτέθηκε με γιαούρτια, πέτρες και μπουκάλια στη συνοδεία του, με συνέπεια να κινδυνέψουν

Τον Γ. Πεταλωτή προστάτευσαν οι αστυνομικοί της προσωπικής του φρουράς, ενώ για την αντιμετώπιση των δραστών πήγε αμέσως στον χώρο του επεισοδίου μία διμοιρία των ΜΑΤ.

Οι αστυνομικοί πέτυχαν να απωθήσουν τους πρωταγωνιστές του επεισοδίου, αλλά συλλήψεις έως πριν από λίγο δεν είχαν γίνει.

Παρά το επεισόδιο, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος συνέχισε κανονικά την ομιλία του προς τα άτομα τα οποία είχαν συγκεντρωθεί στο ΚΑΠΗ. Αναφερόμενος στην επίθεση, έκανε λόγο για τραμπούκους και φασίστες και "εγκάθετους του ΣΥΡΙΖΑ".

Οι πρωταγωνιστές όμως του επεισοδίου παρέμειναν για αρκετή ώρα στην περιοχή και φώναζαν συνθήματα κατά της κυβερνητικής πολιτικής.

Η ένταση στον χώρο της εκδήλωσης ήταν τέτοια, που οι συμμετέχοντες σε αυτή έβαλαν στα παράθυρα του κτιρίου τραπέζια και μαξιλάρια ,ώστε να προστατευθούν από τις πέτρες που πετούσε η ομάδα και τις ακτίνες λέιζερ από τις ειδικές συσκευές που είχαν μαζί τους.

Τετάρτη 1 Ιουνίου 2011

ΟΙ ΑΤΥΧΕΙΣ ΧΕΙΡΙΣΜΟΙ ...

ΟΙ ΑΤΥΧΕΙΣ ΧΕΙΡΙΣΜΟΙ του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου σχετικώς με τη διαχείριση της οικονομικής κρίσης και την διαπραγμάτευση έωλων απαιτήσεων που εξυπηρετούν αποκλειστικά ξένα οικονομικά συμφέροντα και πολυεθνικές, εις βάρος των συμφερόντων του ελληνικού λαού, τον έχουν οδηγήσει στο απόλυτο τέλμα. Προφανώς αυτό είναι και το κύκνειο άσμα της πολιτικής σταδιοδρομίας του κ. Παπανδρέου .

ΜΕ ΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ αυτά, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης κ. Αντώνης Σαμαράς κρίνεται από το αποτέλεσμα της πολιτικής στρατηγικής και των θέσεων που έχει τηρήσει ως αδιαμφισβήτητος ρυθμιστής των εξελίξεων. Από την πρώτη στιγμή έθεσε «κόκκινες γραμμές» όσον αφορά στη διαπραγμάτευση του Μνημονίου και τη διαχείριση του εξωτερικού χρέους της χώρας, με μοναδικό κριτήριο την αδιασάλευτη οικονομική δραστηριότητα στη χώρα που θα εξασφαλίσει ανθρώπινες συνθήκες απασχόλησης, θέσεις εργασίας σε Έλληνες και αξιοπρεπή διατήρηση του κοινωνικού επιπέδου διαβίωσης.

Η ΣΥΝΕΠΗΣ ΣΤΑΣΗ του κ. Αντώνη Σαμαρά σε συνδυασμό με την εντεινόμενη φημολογία περί επικειμένων εκλογών -εφόσον το σχέδιο πολιτικής συμπαιγνίας στο όνομα δήθεν της εθνικής συναίνεσης δεν τελεσφορεί- οδηγούν τον ελληνικό λαό με μαθηματική ακρίβεια στο δίλλημα άμεσων και δραστικών επιλογών:
- Είτε υποταγή σε ξένους πάτρωνες με τον κ. Γιώργο Παπανδρέου στον θώκο του πρωθυπουργού.
- Είτε επαναδιαπραγμάτευση του όρου του μνημονίου με την λήψη δέσμης μέτρων για την τήρηση του χωρίς όμως να αποδομηθούν τα κοινωνικά κεκτημένα του ελληνικού λαού από έναν στιβαρό και υπεύθυνο πολιτικό, όπως ο κ. Αντώνης Σαμαράς.

Θέλουμε να λεγόμαστε σύγχρονο κράτος.

Κατά καιρούς έχει αποδειχθεί ότι όταν το ελληνικό έθνος φθάνει στο χείλος της αβύσσου, μια μαγική δύναμη, ως από μηχανής θεός, κάνει την εμφάνισή της και το καθοδηγεί ξανά προς τη δόξα... Αλήθεια, γιατί όμως θα πρέπει να αγγίζουμε πάτο για να αποδεχθούμε ότι μπορούμε να καθίσουμε γύρω από ένα τραπέζι, να ανταλλάξουμε δυο κουβέντες και να συμφωνήσουμε σε πέντε βασικά πράγματα; Χρόνια τώρα, όλοι συζητούν για τη διαφθορά στο Δημόσιο και όχι μόνον. Για την αδιαφάνεια από την οποία καλύπτονται πολλά από τα πεπραγμένα του δημόσιου τομέα.

Θέλουμε να λεγόμαστε σύγχρονο κράτος. Σε κανέναν δεν αρέσει ο χαρακτηρισμός «ψωροκώσταινα».

Δευτέρα 30 Μαΐου 2011

Είναι δυνατόν ο 'ελληνικός πολιτισμός καποτε να πεθάνει ;

Σου πέρασε ποτέ απ’ το μυαλό ότι ό Γεώργιος Παπανδρέου μπορεί να είναι ένας συνειδητός καταστροφέας της πατρίδας μας ; Σου πέρασε ποτέ απ’ το μυαλό η σκέψη ότι μπορεί να ήρθε στην Ελλάδα για να ανακόψει την πρόοδο να υποβαθμίσει το πολιτικό επίπεδο του λαού, να φθείρει τους θεσμούς, να εξευτελίσει το σοσιαλισμό και νοθεύσει την ελληνικότητα μας; Όταν δεν θα έχει μείνει τίποτε πιά όρθιο στον τόπο αυτό, όταν το πέρασμα του Παπανδρέου από την πολιτική μας ζωή θα ισοδυναμεί καθαρά με πέρασμα ΤΥΦΩΝΑ που κατέστρεψε και ισοπέδωσε τα πάντα τότε όλοι οι ‘Ελληνες θα αρχίσουν να θυμούνται μια προς μια τις καταστροφές που έχει προκαλέσει ό μοιραίος αυτός άνθρωπος στην πολιτική μας ζωή. Και οι περισσότεροι θα στοιχηματίζουν ότι η καταστροφές αυτές δεν ήσαν αποτελέσματα αποτυχιών και ανικανότητας, αλλά μέρη ‘ενός προσεκτικά καταστρωμένου επιτελικού σχεδίου ανακοπής της πορείας της χώρας μας προς την αληθινή της ανεξαρτησία…