Παρασκευή 31 Δεκεμβρίου 2010

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ σε όλους.

Όμως κάτι παλιό φεύγει και κάτι καινούργιο έρχεται.Το 2011 ας μας βρεί όλους αναζητώντας τις χαμένες αξίες.Αυτές που χάθηκαν στο βωμό της καλοπέρασης του βολέματος και του νεοπλουτισμού του Νεοέλληνα.Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι είμαστε Έλληνες με βαριά κληρονομιά που ζούμε σε έναν ευλογημένο τόπο.

Τετάρτη 29 Δεκεμβρίου 2010

Στη συμπάθειά του στους κόλακες και στους ανίδρωτους.

Ελάχιστη προσοχή έχει δοθεί σε ένα μέγιστο πρόβλημα που συνδέεται με τον τρόπο διοίκησης που καθιερώθηκε από το νεοπαπανδρεϊκό σύστημα εξουσίας. Πρόκειται για τη χαοτική διοικητική λειτουργία, την απεμπόληση βασικών αρχών της διοικητικής επιστήμης και πρακτικής. Τη μόνιμη απουσία του πρωθυπουργού στο εξωτερικό, που στην πραγματικότητα οφείλεται στην απέχθεια για πολύωρη πραγματική εργασία και για εμπλοκή του στα προβλήματα. Στην αναβλητικότητα και στην εμμονή του να παραπέμπει την επίλυση των προβλημάτων σε επιτροπές, υποεπιτροπές, συντονιστές κ.λπ. Στην αδυναμία επιλογής έμπειρων και ικανών συνεργατών. Στην καχυποψία του για ικανά και αυτάρκη άτομα. Στη συμπάθειά του στους κόλακες και στους ανίδρωτους. Στην ελλιπή σχέση του με ορθολογικές αρχές διοίκησης. Από το μεταμοντέρνο, καταστροφικό σύστημα εξουσίας του Γεωργίου Παπανδρέου του νεώτερου, η κλασική διοικητική πυραμίδα, με σαφή προσδιορισμό ευθυνών και ρόλων, έχει αντικατασταθεί από επικαλυπτόμενες συγκεχυμένες αρμοδιότητες. Από επιτροπολαγνεία, όπου όλοι είναι συνυπεύθυνοι για όλα και για τίποτα. Ομίχλη περιβάλλει την προσωπική ευθύνη. Είναι περίπου αδύνατον να διαχωριστεί ποιος πέτυχε και ποιος απέτυχε στο έργο του. Οι επιτροπές, οι συντονιστικοί κύκλοι, οι υποκύκλοι και κόντρα κύκλοι υποκατέστησαν τους διευθυντικούς ρόλους. Με τις συνεχείς άστοχες ανακατανομές υπουργικών αρμοδιοτήτων, ορισμένα ανώτερα στελέχη και υπάλληλοι του Δημοσίου δεν γνωρίζουν σε ποιον υπουργό υπάγονται. Στα ίδια γραφεία υπάλληλοι ανήκουν ή υποθέτουν ότι ανήκουν σε διαφορετικό υπουργείο. Το απόλυτο μεταμοντέρνο χάος!

Τρίτη 28 Δεκεμβρίου 2010

Εξαρτάται πλέον το αν θα γίνει πρωθυπουργός ή όχι!

Αντιθέτως, ο Γ. Παπανδρέου είναι αυτός που δεν πρόκειται να κερδίσει τίποτα από πρόωρες εκλογές - εκτός πια αν θέλει να αντιγράψει τον Καραμανλή και να την «κοπανήσει» κι αυτός, πράγμα για το οποίο δεν υπάρχει η παραμικρή ένδειξη.


Αν κάνει εκλογές σε δύο-τρεις μήνες και ταυτόχρονα δεν προχωρήσει σε νέα εξοντωτικά μέτρα εναντίον του ελληνικού λαού, είναι απίθανο η ΝΔ να ξεπεράσει το ΠΑΣΟΚ. Είναι απειροελάχιστες, όμως, οι πιθανότητες να πάρει το ΠΑΣΟΚ έστω και 151 βουλευτές.

Πώς θα κυβερνήσει; Η Ντόρα, ο Κουβέλης, ο Καρατζαφέρης θα είναι πρόθυμοι φυσικά να συγκυβερνήσουν με τον Γ. Παπανδρέου. Πρόθυμοι είναι, όμως, ήδη από τώρα. Δεν είναι πολύ προτιμότερο για τον Γ. Παπανδρέου να συνεχίσει να κυβερνά με την πλειοψηφία των 156 ΠΑΣΟΚτζήδων βουλευτών και να δεχθεί χείρα βοηθείας από τα αποκληθέντα «εξαπτέρυγα», που σήμερα βρίσκονται σε κατάσταση πολιτικής αποδυνάμωσης; Διαφορετικά, αν κάνει εκλογές και βρεθεί χωρίς ΠΑΣΟΚική κοινοβουλευτική αυτοδυναμία, οι ανωτέρω δυνάμει εταίροι του θα είναι πολύ πιο απαιτητικοί και θα «χορέψουν στο ταψί» τον Γ. Παπανδρέου, αφού από αυτούς θα εξαρτάται πλέον το αν θα γίνει πρωθυπουργός ή όχι!


Θεωρητικά μιλώντας, ο Γ. Παπανδρέου θα ήταν ουσιαστικά υποχρεωμένος να προσφύγει σε εκλογές μόνο αν απειλείτο με ανατροπή από την κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ. Αυτό ούτε ως ανέκδοτο δεν μπορεί να το πει κανείς. Οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ αποδείχθηκαν πολιτικά «ασπόνδυλα» υπερψηφίζοντας άνευ διαρροών τα πιο αντεργατικά μέτρα που έχουν ποτέ παρουσιαστεί μέχρι τώρα ενώπιον της Βουλής. Συνιστά γελοιότητα να ισχυριστεί κανείς ότι ο πρωθυπουργός μπορεί να φοβηθεί τέτοια άτομα ή έστω να υπολογίσει σοβαρά τα λεγόμενά τους.

Μόνο αν βεβαιωθούν ότι κάποιος άλλος ανατρέπει τον Γ. Παπανδρέου, ακόμη και οι μέχρι τώρα ψοφοδεείς κυβερνητικοί βουλευτές θα μεταμορφωθούν εν μια νυκτί σε... «βρυχώμενους λέοντες» κατά του πρωθυπουργού, προκαλώντας την απέχθεια και τη θυμηδία του λαού...

Δευτέρα 27 Δεκεμβρίου 2010

« Είμαστε αντιεξουσιαστές στην εξουσία»,

Αλλά ας επανέλθουμε στην υπόθεσή μας. Αν, λοιπόν, ο φιλόπονος αποφθεγματοσυναγωγεύς μας είχε λάβει υπόψη του την ελληνική υπερπαραγωγή ατάκας και συμπεριελάμβανε τα θαυμαστά δημιουργήματα της πολιτικής μας ρητορείας στην ύλη του καταλόγου του, τότε και τα πρωτεία θα τα είχε αποδώσει σε Ελληνα και θα χρειαζόταν σελίδες επί σελίδων για να καταχωρίσει όλα τα σοφά πράγματα που έχουν ειπωθεί στον τόπο μας, από ημεδαπούς αλλά και από τους αλλοδαπούς που εσχάτως μας κυβερνούν.

Ακόμα κι αν δεν αποφάσιζε να εντάξει αναδρομικώς στα αποθησαυρίσματά του τις προ του 2010 ρήσεις του είδους «Σεμνά και ταπεινά», «Το νόμιμο είναι και ηθικό» ή «Υπάρχουν λεφτά», σίγουρα δεν θα μπορούσε να παραβλέψει την «επανάσταση του αυτονόητου» και το «είμαστε αντιεξουσιαστές στην εξουσία», αποφθέγματα με τα οποία ο κ. Γ. Παπανδρέου εισάγεται επιτέλους στην Ιστορία ως καλύτερος μυθοπλάστης και από τον μυθιστοριογράφο αδερφό του Νίκο. Και δίπλα στις δηλώσεις αυτές, για λόγους λογοτεχνικής συνάφειας, δεν θα μπορούσε να μην καταγράψει τη διαβεβαίωση του επίσης αντιεξουσιαστή κ. Χρυσοχοΐδη ότι η κυβέρνηση διαθέτει ολόκληρο «αναπτυξιακό αφήγημα». Εδώ που τα λέμε, ο ίδιος ο τίτλος του υπουργείου στο οποίο αρχήγευε ο κ. Χρυσοχοΐδης πριν το παραδώσει στον άλλον προστάτη του λαού, τον κ. Παπουτσή, το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη δηλαδή, θα έπρεπε να καταταγεί στις κορυφαίες ατάκες, έτσι όπως συμπυκνώνει σε ελάχιστες λέξεις τη μεγάλη παράδοση της ειρωνείας.

Μια ολόκληρη υποκατηγορία, υπό τον τίτλο «Κροκοδείλων δάκρυα και φαρισαίων λόγια», θα μπορούσε να ενθέσει στον κατάλογό του ο φιλέρευνος Αμερικανός βιβλιοθηκάριος. Και να κατατάξει εκεί την υψηλής περιεκτικότητας σε ειλικρίνεια ρήση του κ. Ξυνίδη, ως γραμματέως του ΠΑΣΟΚ τότε, ότι «ο πρωθυπουργός δεν κοιμάται τα βράδια και κλαίει», από την αγωνία του για το μέλλον του τόπου, μια αγωνία που τον υποχρέωσε να εκχωρήσει τμήμα της κυριαρχίας της χώρας, όπως ο

Διαβάστε περισσότερα: http://www.i-reportergr.com/2010/12/blog-post_7638.html#ixzz19JudvBvY

Κυριακή 26 Δεκεμβρίου 2010

Σιγα σιγα ομως καποιοι αρχιζουν και καταλαβαινουν.

ΤΑ δυσκολοτερα ειναι μπροστα μας,οτι εγινε φετος θα μοιαζει με αστειο σε σχεση με οσα σκεπτεται ο στοχαστης της 79ης θεσης να κανει την επομενη χρονια.

Και θα τα κανει χωρις φοβο και παθος,δεν λυπαται ουτε κουτσο σκυλο αυτος,θα την φτιαξει την Ελλαδα κατα πως του αρεσει....αφου πρωτα την καταστρεψει απο τα θεμελια.

Και να αλλαζε κατι απο την φιλοσοφια θα λεγαμε και μπραβο,απλα φτωχαινει τον πληθυσμο κατα τις εντολες της παγκοσμιοποιησης,και θα τον φτωχυνει και αλλο,οσο μπορει για να τον σωσει,τωρα ....πως σωζεις καποιον με το να τον στελνεις στην ανεργια,στην πεινα,στην ανεχεια δεν το εχω καταλαβει ακομη,θα ειναι κατι που μονο οι στοχαστες καταλαβαινουν.

Το ομολογει οτι γνωριζει....ο κοσμος ειναι σε κατασταση σοκ...λεει,τι θα γινει οταν βγει απο αυτην την φαση το γνωριζει?
Συνεχιζει να μας παραμυθιαζει με ευχολογια περι συντομης λυσης οταν ξερει και αυτος και η ομαδουλα του οτι αυτο θα κρατησει δεκαετιες,δινει ελπιδα φρουδα στον λαο για να τον κρατησει ηρεμο,ενας φαφλατας της πενταρας,ενας μπλοφατζης της λαικης αγορας.

Σιγα σιγα ομως καποιοι αρχιζουν και καταλαβαινουν,αρχιζουν και μιλανε,και αντιδρουν,σιγα σιγα αυτο θα μεγαλωσει και η ελπιδα μας ειναι να γινει κυμα και να στειλει τον στοχαστη μας στην αλλη πλευρα του Ατλαντικου εκει...στην πατριδα του

Read more: http://harrytsopanos.blogspot.com/2010/12/et-preterea-censeo-carthago-delenda-est.html#ixzz19E8gaeBo

Πέμπτη 23 Δεκεμβρίου 2010

Η «επόμενη μέρα»

Οι ίδιοι, οι χονδρέμποροι της διαφθοράς, προσβάλλοντας ασύστολα τη νοημοσύνη μας, διακηρύττουν την «ανάγκη καταπολέμησης της διαφθοράς» (προκαλώντας, μάλιστα, «για το θεαθήναι» και «σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών, υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας»).
Αναγγέλλουν την «έναρξη συζητήσεως για την κατάργηση της βουλευτικής ασυλίας», για να θάψουν το θέμα «στις καλένδες».

Εμπαίζοντας την κοινωνία, (που εχουν φροντίσει να την κρατούν κοιμισμένη με το καθημερινό της “TV-Λεξοτανίλ», αναλαμβάνουν «διακομματικές πρωτοβουλίες» για την αλλαγή του νόμου «περί ευθύνης Υπουργών» που εξασφαλίζει την βεβαία παραγραφή των (τεραστίων) ευθυνών τους.

Στήνουν βαρύγδουπες «επιτροπές διερεύνησης σκανδάλων» και το μόνο ουσιώδες που προκύπτει από αυτές, είναι η εξτρά αμοιβή τους για τη συμμετοχή τους σε αυτές, που πληρώνει ο πένητας λαός.

Μεταλλάσσονται καλύτερα από τους χαμαιλέοντες, τους έχουν ξεπεράσει στην προσαρμοστικότητα προς το μεταλλασσόμενο περιβάλλον. Και όλα αυτά γίνονται, για να εξαπατηθεί, για άλλη μία φορά, η κοινωνία και να χρησιμοποιήσει τα ίδια φθαρμένα υλικά (αυτούς τους ίδιους τους καταστροφείς της) κατά την ανοικοδόμηση του αύριό της, μετά την κατάρρευση που οσονούπω, ολοκληρώνεται.

Δυστυχώς, πρέπει να το σημειώσουμε, ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας, βομβαρδιζόμενο ανηλεώς από το βαρύ πυροβολικό της προπαγάνδας, δέχεται (ακόμη) ως αλήθειες τα χονδροειδή αυτά ψεύδη.

Αυτοί οι υπνωτισμένοι πολίτες , πρέπει, κάποια στιγμή, να αντιληφθούν την πραγματικότητα. Αυτό θα γίνει όταν δούν με ανοιχτά τα μάτια, απαλλαγμένα από κομματικές παρωπίδες, αυτά που γίνονται γύρω τους και όχι αυτά που λέγονται και ακούν από τον καθ’ ένα (και από εμένα).

Η «επόμενη μέρα», μετά την πλήρη κατάρρευση του καθεστώτος πολιτικού συστήματος, εγκυμονεί τον μέγα κίνδυνο να ξαναπέσουμε θύματα των σημερινών καταστροφέων μας και των αφεντικών τους.

Ο κίνδυνος αυτός, μέχρι χθές, ήταν πιο εύκολο να συμβεί, καθώς απέναντι σ’ αυτή την Λερναία Ύδρα, δεν υπήρχε κάποιος «Ηρακλής», οπότε ο λαός το μόνο που θα μπορούσε να περιμένει, ήταν κάποιο από τα κεφάλια του τέρατος να έτρωγε τα άλλα, «όπερ άτοπον», καθ’ ότι όλα τα κεφάλια ανήκουν στο ίδιο σώμα.