Δεν υπάρχει ένας τίμιος πολιτικός χώρος που να πει ΟΧΙ σε όλη αυτή την ατιμία;

Δεν υπάρχει ένα κόμμα για να καταγγείλει αυτή την παρωδία εκλογών, αυτή την κτηνωδία;

Τόσο φτηνοί, τόσο πουλημένοι, τόσο ξεφτιλισμένοι είμαστε που δε μπορεί να συγκροτηθεί ένας πολιτικός χώρος να συντροφέψει την οργή μιας σημαντικής μερίδας πολιτών;

Κι αν αυτό δε μπορεί να γίνει, δεν υπάρχει ένας τίμιος πολιτικός που να πει ΝΑΙ στην αποχή; Να μη νομιμοποιήσουμε με την ψήφο μας το τερατούργημα που λέγεται «Καλλικράτης»;

Δεν υπάρχει έστω ένας δήμαρχος ή ένας βέρος βλαχοδήμαρχος, απ’ τη λαϊκή ρήση ν’ αρπαχτεί, να σκούξει, να φωνάξει: «Αφού σκουληκιασμένο είναι το δεντρί, σκουληκιασμένοι είναι και οι καρποί του»;

Όμως το άδικο εδώ πληρώνεται. Η Αντίσταση θα υπάρξει! Γρήγορα και τούτο το κακό θα ηττηθεί!

Θα έρθει η ώρα που όλοι αυτοί, θα ζητήσουν μέσα στη γη να μπουν για να κρυφτούνε: «

Η κυβέρνηση έχασε την ορμή της ο κόσμος ήδη βαρέθηκε. Κάπου εδώ σταμάτα το επικοινωνιακό πακέτο «Μέτρα για να σώσουμε την χώρα» «μνημόνιο ή χρεοκοπία» και ενόψει εκλογών περάσαμε ήδη στο πακέτο «Σώσαμε την χώρα». Και αφού πληθαίνουν οι φήμες ότι τελικά η χώρα σώθηκε επέρχεται μια χαλάρωση στο κοινό που έχει ήδη κουραστεί και κάνει ταμείο και αγριεύεται. Οι εκλογές είναι ένα σημείο οπού άπαντες έχουν να στείλουν ένα μήνυμα. Είναι αλήθεια ότι ψήφος κατά του μνημονίου είναι χαμένη Ψήφος. Το μνημόνιο θα εφαρμοστεί με κάθε μέσο και τρόπο.

Οι εκλογές αυτές όμως εκτιμώ ότι θα εξελιχτούν... σε είναι ένα στοπ στον Παπανδρέου την ομάδα του και τους φίλους του. Σε αυτούς που τον Βραβεύουν σε αυτούς που τον στηρίζουν διεθνώς και εντός. Στα ΜΜΕ στο τυπο και στα Τζάκια. Ένα παλαϊικό Δημοκρατικό stop που θα αφαιρέσει ορμή από την κυβέρνηση και θα τους κάνει να αναλογιστούν το τι μας έκαναν το που μας έβαλαν και που πάμε .

Ανακοίνωσαν . Και τα βούρλα χειροκροτάνε.

Με την ευκαιρία της επετείου της ίδρυσης του ΠΑΣΟΚ το κόμμα αποφάσισε να μας δείξει το κοινωνικό του πρόσωπο. Προσανατολίζεται να αυξήσει τον φόρο στο πετρέλαιο θέρμανσης ώστε να υπερδιπλασιαστεί η τιμή του.

Με αυτόν τον τρόπο θα νιώσουμε πιο ανθρώπινα. Θα μαζευόμαστε σε ένα σπίτι δυο – τρεις οικογένειες και θα περάσουμε τον χειμώνα αγκαλιάζοντας ο ένας τον άλλον.

Άντε γιατί είχαμε απομονωθεί τελευταία.

Οι φόροι είναι το μέσο της κοινωνικής αλληλεγγύης. Μας είπε ο Γιωργάκης ο αντιεξουσιαστής. Με αυτόν τον τρόπο οι μισθωτοί δείχνουν εμπράκτως την αλληλεγγύη τους προς τις τράπεζες.

Κατά το ΠΑΣΟΚ σοσιαλισμός είναι να δίνουν αυτοί που δεν έχουν σε αυτούς που έχουν.

Αλλά πρόεδρε τόση πολύ αλληλεγγύη δεν θα την αντέξουμε τελικά. Μήπως να κοιτάξω και λίγο τον εαυτό μου;

Το σχέδιο 'Καλλικράτης' αποτελούσε...
προτεραίοτητα του Πα.Σο.Κ. στην κυβερνητική του καμπάνια, ενώ και ο περιφερειάρχης μπορεί να λειτουργεί σαν ένας μικρός 'υπουργός'.

Αν λύσουμε την παραπάνω εξίσωση, δεν κατανοούμε τα συνεχόμενα "ΟΧΙ" υπουργών και υφυπουργών στον ΓΑΠ, για την μεταπήδησή τους σε αυτοδιοικητικό επίπεδο.

Μήπως κάποιοι επιμελώς μας κρύβουν αλήθειες σχετικά με την αποδοχή του Πα.Σο.Κ. και των βουλευτών του στις κοινωνίες τους;

Μήπως ο Αντώνης Σαμαράς έχει καταφέρει να συσπειρώση τα αντιμνημονικά αισθήματα του λαού και να συγκεράσει αμφίπλευρες πολιτικές δυνάμεις με το δημόσιο λόγο και τις πράξεις του;

Μήπως το μόνο που επιθυμεί το Πα.Σο.Κ. είναι να 'πολιτικοποίησει' τις αυτοδιοικητικές εκλογές, για να συσπειρώσει τις δυνάμεις του και να μην οδηγηθεί σε εκλογικη- λυτρωτική συντριβή, οπότε στρέφεται σε πολιτικά- αναγνωρίσιμα πρόσωπα;

Μήπως τα παραπάνω έχουν διαπιστώσει και όλοι οι νταβάδες της εξουσίας και πιέζουν τους παρατρεχάμενούς τους να εφευρίσκουν καθημερινά εσωκομματικά μαχαιρώματα και τριβές στη Νέα Δημοκρατία;

Μήπως όμως ο ελληνικός λαός δεν τρώει κουτόχορτο;

Τυπικά θα επισφραγίσουν και με τη βούλα του όποιου εκλογικού αποτελέσματος, μια διαιρεμένη Ελλάδα με καταλύτη τον εθνοκτόνο Καλλικράτη, και ταυτόχρονα θα μπολιάσουν και τυπικά τη ζωή μας με τους καρπούς του εθνοκτόνου λαθρονόμου, που αποτέλεσε και την πλέον εκτεταμένη και δραστική παρέμβαση ενός πολιτικού συστήματος υποταγμένου, το οποίο δε δίστασε να στοχοποποιήσει πρόστυχα, προκλητικά και απροκάλυπτα την ίδια την υπόσταση της Ελληνικής κοινωνίας.

Επί της ουσίας, και σε πολιτικό πάντα επίπεδο, οι στρατηγικές των συνιστωσών του πολιτικού συστήματος κατά τη διάρκεια αυτής της διαδρομής, είναι και δεδομένες και εν πολλοίς αναμενόμενες.

Ο κυβερνητικός του βραχίονας θα συνεχίσει ανεπηρέαστος τις πολιτικές υποταγής και ραγιαδισμού τις οποίες ενστερνίστηκε, και τις οποίες έσπευσε αδίστακτα να προσδιορίσει ως κυρίαρχη «εθνική στρατηγική».

Το περίγραμμά τους που συνίσταται στην «επικαιροποποίηση» του πακέτου υποτέλειας, προετοιμάζει τη χαριστική βολή στο ασφαλιστικό, την περαιτέρω εφαρμογή των πλέον ανάλγητων μεθόδων με στόχο το απόλυτο πλιάτσικο στα λαϊκά εισοδήματα, την ισχυροποίηση των θεσμών καταστολής των λαϊκών αντιστάσεων. Το απόλυτο πακέτο… της απόλυτης δυστυχίας… με στόχο την απόλυτη και γενικευμένη κοινωνική υποταγή στο επικίνδυνο πολιτικό πείραμα …………….που αναπτύσσουν με θέατρο τη χώρα μας, οι στρατηγικοί σχεδιαστές της Παγκόσμιας διακυβέρνησης.
Ταυτόχρονα, ο πλέον ταπεινωτικός ραγιαδισμός στην εξωτερική πολιτική και στη διευθέτηση των κορυφαίων εθνικών μας θεμάτων, προετοιμάζει μέσω και της μυστικής διπλωματίας, το προσφορότερο έδαφος για ανεπίτρεπτες εθνικές υποχωρήσεις και επικίνδυνες εθνικές εμπλοκές, οι συνέπειες των οποίων θα είναι οδυνηρές και προφανώς μη αναστρέψιμες.

Κάπως έτσι έχει συμβεί εδώ και χρόνια: προοδευτικός είναι εκείνος που κάνει τα πιο «εξτρεμιστικά» (φιλελεύθερα) πράγματα με τον μειλίχιο και γλυκανάλατο τρόπο ενός οπαδού του Δαλάι-Λάμα ή μιας μπαλάντας του Έλτον Τζον. Ένα τέτοιο είδος σύγχρονου PR (δημοσίων σχέσεων) πολιτικού προορίζεται στα αλήθεια για ανάλογες καριέρες κύρους: διαλέξεις κάπου στους τροπικούς για την παγκόσμια διακυβέρνηση –πολλών χιλιάδων ευρώ έκαστη–, ηλιόλουστα αιγαιακά workshops για την κλιματική αλλαγή, συμβουλευτική για την επίλυση συγκρούσεων που δεν επιλύονται ή για τη ρύθμιση συστημάτων που δεν ρυθμίζονται με παχιά λόγια.

Το πεδίο για ανθρώπους όπως ο... σημερινός πρωθυπουργός είναι κυριολεκτικά αχανές. Με όπλο την απτόητη αισιοδοξία του τεχνομανιακού σε πρόσμιξη με τον «προοδευτικό μεταρρυθμιστή» μπορεί να σπέρνουν μικρές και μεγάλες καταστροφές, να διαλύουν κόμματα, να κάνουν τη μέρα νύχτα, να σταδιοδρομούν ως ευαγγελιστές των αξιών προωθώντας συγχρόνως τον σκληρό πυρήνα ενός «Μνημονίου» που εκβαρβαρώνει τις ήδη κλονισμένες κοινωνικές συνθήκες στη χώρα.

Η φιγούρα του μελιστάλαχτου global ανθρωπιστή χαίρει ασυλίας. Γιατί θέλει να είναι η έσχατη ενσάρκωση της θετικής ενέργειας της παγκοσμιοποίησης ακόμα και το 2010 που έχουν αποκαλυφτεί τεράστια ρήγματα στο κατασκεύασμα της πλανητικής ψηφιακής-καπιταλιστικής «οικουμένης». Ποιος άλλος πολιτικός παραμένει γοητευμένος από τις ανοησίες του τρίτου δρόμου έστω με το όνομα ενός απίθανου τέταρτου δρόμου; Ο προοδευτικός μας επιμένει να είναι ο τελευταίος που θα κλείσει την πόρτα της μεγάλης φιλελεύθερης επανάστασης των τελευταίων δεκαετιών, ο πιο πείσμων, ο πιο φορτικός εραστής των καινοτομιών που τείνουν να διαλύσουν ολόκληρα τμήματα των μεσαίων και λαϊκών τάξεων, του ίδιου του ακροατηρίου που κράτησε εν ζωή το νεκρό πλέον σοσιαλδημοκρατικό όνειρο.