Οι εργαζόμενοι σε απόγνωση και οργή. Οι νέοι στην ανεργία αλλά και στην εξαθλίωση του πεντακοσάρικου αν ποτέ βρουν δουλειά. Οι συνταξιούχοι στον Καιάδα. Ο κόσμος πανικόβλητος ξοδεύει διαρκώς λιγότερα, κρατώντας τα λεφτά του για να επιβιώσει στην άβυσσο του ΔΝΤ που μας έριξε η κυβέρνηση Παπανδρέου. Δεκάδες χιλιάδες μικρομάγαζα και επιχειρήσεις θα κλείνουν κάθε μήνα από το φθινόπωρο. Η οικοδομή στο ναδίρ. Δημόσια έργα μηδέν. Το κράτος δεν πληρώνει ούτε αυτά που χρωστάει. Η κυβέρνηση εμπαίζει τον ελληνικό λαό. Ο πρωθυπουργός δηλώνει ότι αν ήταν εργαζόμενος θα διαδήλωνε κι αυτός κατά των μέτρων. Αυτή όμως η υποκριτική «κατανόηση» των εργαζομένων δεν τον αποτρέπει από την εφαρμογή ακόμη σκληρότερων την επόμενη μέρα. Διαρκείς οι κακόγουστες θεατρικές παραστάσεις του υπουργού Εργασίας, Ανδρέα Λοβέρδου. Εφτασε μέχρι του σημείου να δηλώσει ότι... διαφωνεί δήθεν με τα αντεργατικά μέτρα που αυτός κατάρτισε, αλλά φυσικά ούτε που πέρασε από το μυαλό του ότι σε τέτοιες περιπτώσεις οι υπουργοί ή παραιτούνται ή σιωπούν! Ποια συμφέροντα υπηρετούν τα μέτρα που προωθεί ο Γ. Παπανδρέου; Σίγουρα όχι των εργαζομένων, αυτό είναι αυτονόητο.

Βέβαια τα εκπληκτικά αποτελέσματα της δικαιολογίας αυτής δεν θα μπορούσαν να μη κέρδιζαν το ενδιαφέρον του κάθε παραπειστικού πολιτικού, οπότε εύλογα μετατράπηκε σε μέσο παραπλάνησης και χειραγώγησης. Έτσι λοιπόν την ενστερνίστηκαν με τη σειρά τους οι σύμμαχοι-χωρίς εισαγωγικά πλέον- των ακροδεξιών δηλαδή οι βουλευτές του Πασόκ, οι οποίοι χέρι-χέρι σύναψαν δάνειο και μαζί συνεχίζουν να υπερψηφίζουν το κάθε αντιλαϊκό νομοσχέδιο(για το καλό της πατρίδας πάντοτε!)
Εκεί που πρέπει όμως εμείς να επικεντρωθούμε και να δώσουμε βάση, είναι ότι πατρίδα είμαστε εμείς οι ίδιοι. Ο λαός αποτελεί τη πατρίδα και όταν ο λαός υποφέρει τότε υποφέρει και η πατρίδα. Όταν ο λαός παρακμάζει τότε παρακμάζει και η πατρίδα. Αυτή τη στιγμή έχουμε έναν πρωθυπουργό ο οποίος εκλέχτηκε λόγω ανεκπλήρωτων υποσχέσεων και στη συνέχεια κατάφερε να μας πείσει μάλιστα πως για να διασωθεί η πατρίδα πρέπει να στερηθούμε περαιτέρω! Δυστυχώς κάνουν λόγο για μια ακροδεξιά πατρίδα, μια πατρίδα που δεν έχει αληθινή υπόσταση γιατί δεν έχει να κάνει με το βιοτικό επίπεδο ζωής του λαού παρά μόνο με την ισορρόπηση του κατεστημένου οικονομικού συστήματος. Πατρίδα λοιπόν κυρίες και κύριοι-όπως την αναφέρουν κάποιοι- είναι οι εφοπλιστές, πατρίδα είναι ο καπιταλισμός, πατρίδα είναι οι τεράστιες επιχειρήσεις και αν τυχόν απεργήσετε ή διαμαρτυρηθείτε εναντίον τους σημαίνει πως εμποδίζεται τη ροή του κεφαλαίου στους λίγους δηλαδή στην πατρίδα. Έτσι λοιπόν γίνεστε "ανθέλληνες" και καταστρέφετε την οικονομία της χώρας.

Τώρα ήρθε η στιγμή του λογαριασμού για όσα δεν κάναμε ή δεν επιτρέψαμε να γίνουν. Δεν υπάρχουν αθώοι γι’ αυτήν την κατάσταση, απλώς υπάρχουν διαφορετικοί βαθμοί ενοχής. Το να παίζουμε την κολοκυθιά των ενόχων μπορεί να είναι ψυχοθεραπευτικό, αλλά δεν φέρνει λεφτά. Εντάξει! Είναι εκνευριστικό να κλαίνε περισσότερο εκείνοι που μας οδήγησαν εδώ, αλλά θα το αντέξουμε κι αυτό. Κυρίως, πρέπει να κλείσουμε τα αυτιά μας σε εκείνους που κινδυνολογούν για τον μηχανισμό στήριξης, διότι είναι οι ίδιοι οι οποίοι μας έφεραν στις αγκάλες του. Οι αλλαγές που θα μας επιβληθούν έπρεπε να γίνουν από καιρό κι έπρεπε να τις κάνουμε μόνοι μας. Τι να κάνουμε; Με ή χωρίς το ΔΝΤ δεν γίνεται να παίρνουν κάποιοι σύνταξη στα πενήντα. Δεν γίνεται η Ελλάδα των 10 εκατομμυρίων να δαπανά σε φάρμακα 9 δισ. ετησίως, όταν η Ισπανία των 50 εκατομμυρίων ξοδεύει μόνο δώδεκα. Θα ξεβολευτούμε. Αλλά θα είναι για το καλύτερο. Αρκεί να σηκώσουμε τα μανίκια. Να αρχίσουμε να παράγουμε. Διότι το προβλημα δεν είναι ότι καταναλώνουμε πολλά, αλλά ότι παράγουμε λιγότερα. Και αυτό δεν λύνεται αποκλείοντας ξενοδοχεία και πλοία. Λύνεται με δουλειά. Εκτός αν φοβόμαστε ότι το ΔΝΤ θα μας βάλει να δουλέψουμε...

Είναι τόσο τρομακτικές οι πληροφορίες που διοχετεύονται στον ελληνικό λαό ώστε αφενός του προκαλούν έναν παραλυτικό τρόμο, αφετέρου τον σπρώχνουν στην αβάσιμη, αλλά εξίσου παραλυτική ελπίδα ότι μπορεί να ξυπνήσει κάποια μέρα και να διαπιστώσει ότι επρόκειτο για κακό όνειρο. Αυτό μεταφράζεται σε παράλυση του υποκειμένου και στροφή σε αναζήτηση βασικά ανύπαρκτων ατομικών λύσεων. Η επικοινωνιακή αυτή επίθεση έχει εξαπολυθεί από κέντρα που συντονίζονται με την κερδοσκοπία, η επικοινωνιακή αλληλοτροφοδοτήθηκε επί μήνες με την κερδοσκοπική επίθεση...

‘Όταν η κυβέρνηση έλεγε το φθινόπωρο ότι είμαστε στο κατώφλι της χρεωκοπίας, στην εντατική,ή στον Τιτανικό, οι πληροφορίες αυτές δεν ήταν μόνο εσωτερικής χρήσεως, ήταν και διεθνούς. Τροφοδοτούσαν με πυρομαχικά τον κερδοσκοπικό πόλεμο κατά της Ελλάδας, αλλά και ενέτειναν την απομόνωση της Αθήνας εντός της ΕΕ. Με τη σειρά τους, οι νέες τιμές των σπρεντς που προέκυπταν έδιναν αντικειμενική υπόσταση στον ισχυρισμό ότι έχουμε χρεωκοπήσει.

Η κομματική πλειοψηφία του ΠΑΣΟΚ συνεπικουρούμενη από την κυρία Ντόρα και λοιπούς συγγενείς ψήφισε στα τυφλά και με τρεις μόνο ενστάσεις το μνημόνιο της τρόικας και παρέδωσε ένα ολόκληρο λαό στη Σκύλα και στη Χάρυβδη.

Ένας λαός που δεν έκλεψε, δεν πήρε μίζες, ούτε καν δωράκια στην ονομαστική του εορτή, ένας λαός που κατέβαλε φόρους και εισφορές πριν ακόμα πάρει στα χέρια το μισθό του υποχρεούται τώρα να καλύψει τα κλεμμένα και των κυβερνώντων αλλά και των αφεντικών του ιδιωτικού τομέα που κι αυτά άρμεγαν κανονικότατα τα δημόσια ταμεία!

Κύριε Πρόεδρε της Δημοκρατίας ήρθε η ώρα σας, να δείξετε ότι υπάρχετε κι ότι αφουγκράζεστε τη λαϊκή αγανάκτηση. Να δείξετε ότι δεν είστε διακοσμητικό στοιχείο του πολιτεύματος για γιορτές και πανηγύρια μόνο. Γυρίστε πίσω ανυπόγραφα τα κατασκευάσματα της τρόικας και των ντόπιων υποτακτικών τους. Αναγκάστε τους να καταλάβουν τα εγκλήματα που σκαρώνουν στο όνομα δήθεν της σταθερότητας της Ελληνικής Οικονομίας. Υποχρεώστε τους να κατάσχουν τα χρήματα και τα ακίνητα από όλους αυτούς τους μεγαλόσχημους πρώην και νυν υπουργούς, παρατρεχάμενους, ημετέρους και κουμπάρους.

Κύριε Πρόεδρε είναι βέβαιον πως αυτά τα μέτρα θα οδηγήσουν τον κόσμο σε εξαθλίωση και ως εκ τούτου σε κοινωνικές αναταραχές.

Σήμερα η Σύγχρονη μορφή δουλείας ανθεί στην Ελλάδα, αλλά κανείς δεν τολμάει να αντισταθεί! Δέκα εκατομμύρια Έλληνες πολίτες είναι δούλοι σε δέκα μόνο τραπεζίτες! Να γίνει αυτόματη ενοποίηση όλων των δάνειων που έχει ο κάθε πολίτης σε διάφορες τράπεζες, (άσχετα αν είναι στον Τειρεσία ή έχει δικαστική εντολή) σε ένα σε μία μόνο τράπεζα και μείωση της δόσης τουλάχιστον στο ένα τρίτο της σημερινής, που δεν ξεπερνά το ένα τρίτο του μηνιαίου μισθού του κάθε πολίτη!!. Το μέτρο αυτό θα συμβάλει τα μέγιστα στην αποσυμφόρηση των δανειοληπτών και στην παύση της συνεχούς νέας δανειοδότησης για να ξεπληρώσουν τις υπέρογκες μηνιαίες δόσεις. Επειδή ο κάθε πολίτης έχει μεγάλες μηνιαίες δόσεις αναγκάζεται να ξαναδανειστεί από άλλη τράπεζα για να καλύψει τα προηγούμενα...και πάλι ξαναγυρίζει ξαναδανείζεται και πέφτει σε ένα φαύλο κύκλο!! Στη συνέχεια εγγυάται ο συγγενής του, αρχίζουν οι υποθήκες και στο τέλος κατάσχεται το σπίτι. Στο τέλος έρχεται η υποδούλωση - σκλαβιά και τέλος η αυτοκτονία!.
Η Αμερικάνικη Επανάσταση απελευθέρωσε από τη δουλεία τους Αμερικάνους πολίτες. Η Ελληνική κυβέρνηση πότε θα απελευθερώσει τους πολίτες από τη δουλεία στους τραπεζίτες. Το σχέδιο σκλαβοποίησης του συνόλου των πολιτών στους ολιγάρχες, τραπεζίτες, φεουδάρχες, είναι σε πλήρη εξέλιξη! Επιτέλους, σώστε τον κοσμάκη από την αυτοκτονία! Λευτεριά στους νεο-σκλάβους υπερχρεωμένους δανειολήπτες, εδώ και τώρα!! Το « μέλλον άδηλον εστί!

Η αναγνώριση του κοινού εχθρού είναι πρώτο βασικό στάδιο συσπείρωσης του κόσμου. Στις μέρες μας όμως παρατηρείται πλήρης σύγχυση των Ελλήνων σε αυτό το ζήτημα. Για την απελπιστική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει αυτός ο τόπος άλλοι σκέφτονται ότι ευθύνεται η Ευρωπαϊκή Ένωση, άλλοι ότι ευθύνονται τα δύο μεγάλα κόμματα. Άλλοι πάλι, τα έχουν βάλει με το σύνολο των ελληνικών κομμάτων κατηγορώντας τη μεταπολίτευση, εγκωμιάζοντας έμμεσα την επταετία της δικτατορίας των στρατηγών. Μερικοί, θεωρούν υπαίτιους τους κερδοσκόπους και τους τραπεζίτες ανά τον κόσμο. Νομίζω, ότι είναι διάχυτη η θολούρα στην ελληνική κοινωνία. Πρέπει πρώτα να συμφωνήσουμε λοιπόν στον κοινό εχθρό ώστε να συσπειρωθούμε. Όσο αυτό δεν γίνεται τόσο θα ασελγούν πάνω μας καθώς θα είμαστε διαιρεμένοι και ατομικά ανίσχυροι να αντιδράσουμε. Είναι λοιπόν σκόπιμη η τακτική του εχθρού να θολώνει τα νερά και έτσι να δρα ανενόχλητος, χαρακτηρίζοντας αυτόματα όλους όσους τον σκιαγραφούν ως τρελό, ακραίο και γραφικό.