Αναρωτηθείτε τώρα γιατί ποτέ δεν μας είπαν στο εσωτερικό της χώρας, πόση είναι η επίπτωση των μέτρων στο έλλειμμα! Και αυτό, όταν πάντοτε γινόταν ενημέρωση, στα παλαιότερα μέτρα, για την επίπτωσή τους. Και καμάρωνε ο Παπακωνσταντίνου για το πόσο θα μειώσει το έλλειμμα!
Είναι λοιπόν προφανές ότι η κυβερνητική πολιτική στόχευση από την τρομακτική μείωση του ελλείμματος κατά 11% σε ένα χρόνο, είναι να μπορέσει να περάσει τα δύσκολα τώρα και, όταν θα πλησιάζει να εξαντλήσει την τετραετία, να ανοίξει το πουγκί των παροχών, για να μπορέσει να εξασφαλίσει επανεκλογή.
Ενδιαμέσως, όμως, θα έχει καταφέρει να χρεώσει πολιτικά τα μέτρα, τουλάχιστον εν μέρει, στον Καραμανλή και στο ΔΝΤ. Και έτσι ο ΓΑΠ θα εμφανιστεί προς το τέλος της τετραετίας ως σωτήρας της χώρας και προστάτης του απλού λαού!
Αυτό εξηγεί και την πρεμούρα του να μας προετοιμάσει για “περιορισμό της εθνικής κυριαρχίας” σχεδόν αμέσως μετά την εκλογή του.
Σάββατο 8 Μαΐου 2010
Από τον Μίκη έχεις την απαίτηση – ως σύμβολο – να στέκεται υπερκομματικά, πάνω και πέρα από τα φαινόμενα ευτελισμού του πολιτικού βίου.
Με τα ίδια συναισθήματα διάβασα τη συνέντευξή του στο τελευταίο τεύχος του περιοδικού ΕΠΙΚΑΙΡΑ. Τίτλος της «Νιώθω ντροπή για τους πολιτικούς που ευτελίζουν την πατρίδα μου». Και συμφώνησα σε όλα, πλην μιας παραγράφου που με ξένισε στο όλο ύφος και περιεχόμενο της συνέντευξης: " Και ποιος εμπόδισε τη σημερινή κυβέρνηση να κυβερνήσει όπως ήθελε αυτή; Και μάλιστα από θέση ισχύος και όχι όπως η προηγούμενη που είχε απέναντί της τα μεγάλα φρούρια της ΓΣΕΕ, της ΑΔΕΔΥ, της Τηλεόρασης και του Τύπου, που μονοπωλιακά ελέγχει το ΠΑΣΟΚ; Και με την ευκαιρία αυτή, ας μου επιτραπεί να σας αποκαλύψω ότι κατά τη διάρκεια των εκλογών του 2007 και εν μέσω των χιλιάδων πυρκαγιών που κατέστρεφαν καθημερινά τη χώρα, πρότεινα στον κ. Καραμανλή –μέσω ενός υπουργού του– να υποβάλει την παραίτησή του, γιατί ο συσχετισμός δυνάμεων που είχε εμπεδωθεί στη χώρα μας όχι μόνο δεν του επέτρεπε να κυβερνήσει, αλλά και γιατί καταστρεφόταν καθημερινά ο τόπος λόγω των λυσσωδών αντιδράσεων των φρουρίων που προανέφερα και που παρέλυαν τα πάντα. Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο ειπώθηκε επανειλημμένα ότι, αν στη θέση του....
Παπανδρέου βρισκόταν σήμερα ο Καραμανλής, «θα καιγόταν η χώρα»".
Διαβάστε περισσότερα: http://manier-manier.blogspot.com/2010/05/6.html#ixzz0nLuGkCh4
Με τα ίδια συναισθήματα διάβασα τη συνέντευξή του στο τελευταίο τεύχος του περιοδικού ΕΠΙΚΑΙΡΑ. Τίτλος της «Νιώθω ντροπή για τους πολιτικούς που ευτελίζουν την πατρίδα μου». Και συμφώνησα σε όλα, πλην μιας παραγράφου που με ξένισε στο όλο ύφος και περιεχόμενο της συνέντευξης: " Και ποιος εμπόδισε τη σημερινή κυβέρνηση να κυβερνήσει όπως ήθελε αυτή; Και μάλιστα από θέση ισχύος και όχι όπως η προηγούμενη που είχε απέναντί της τα μεγάλα φρούρια της ΓΣΕΕ, της ΑΔΕΔΥ, της Τηλεόρασης και του Τύπου, που μονοπωλιακά ελέγχει το ΠΑΣΟΚ; Και με την ευκαιρία αυτή, ας μου επιτραπεί να σας αποκαλύψω ότι κατά τη διάρκεια των εκλογών του 2007 και εν μέσω των χιλιάδων πυρκαγιών που κατέστρεφαν καθημερινά τη χώρα, πρότεινα στον κ. Καραμανλή –μέσω ενός υπουργού του– να υποβάλει την παραίτησή του, γιατί ο συσχετισμός δυνάμεων που είχε εμπεδωθεί στη χώρα μας όχι μόνο δεν του επέτρεπε να κυβερνήσει, αλλά και γιατί καταστρεφόταν καθημερινά ο τόπος λόγω των λυσσωδών αντιδράσεων των φρουρίων που προανέφερα και που παρέλυαν τα πάντα. Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο ειπώθηκε επανειλημμένα ότι, αν στη θέση του....
Παπανδρέου βρισκόταν σήμερα ο Καραμανλής, «θα καιγόταν η χώρα»".
Διαβάστε περισσότερα: http://manier-manier.blogspot.com/2010/05/6.html#ixzz0nLuGkCh4
Παρασκευή 7 Μαΐου 2010
Προσπαθούν τα μίσθαρνα του συστήματος εξουσίας να στηρίξουν αυτούς που οδήγησαν στην πόρτα της αθλιότητας μία ολόκληρη χώρα και την εγκατέλειψαν στις διαθέσεις των διεθνών ληστών και εγκληματιών κατά λαών. Και το κάνουν συστηματικά, χρησιμοποιώντας κάθε μέσο... ακόμη και αυτό της απειλής και τρομοκράτησης των πολιτών... Η δημοκρατία του Παπανδρέου - Τσολάκογλου, απειλεί και τρομοκρατεί τους πολίτες και παραβιάζει τις αρχές του Συντάγματος, εκτελώντας σαφείς εντολές παράδοσης της χώρας και ολόκληρου του πλούτου της, στα χέρια κάποιων που έχουν στοιχηματίσει υπέρ της πτώχευσής μας...!!!
Αυτούς, όλους, σήμερα καλείται ο έλληνας πολίτης να καταδείξει, να τους κυνηγήσει και να τους παραδώσει στην θέση που τους αρμόζει στην ιστορία. Έφτασε η θλιβερή κυβέρνηση Παπανδρέου να στηρίζεται σε δηλώσεις της οικογένειας Μυητσοτάκη και στην ψήφο του θλιβερού Καρατζαφέρη...!!! Η κατάντια του σοσιαλισμού ή έπεσαν οι μάσκες...; Ίσως και τα δύο. Όμως η δημοκρατία και οι πολίτες της χώρας οφείλουν να βάλουν στη θέση τους, δηλαδή στο πουθενά, τους σύγχρονους δυνάστες και κυβερνητικούς τρομοκράτες... Αν δεν γίνει σήμερα, ανδ εν πούμε σήμερα όχι στους πολιτικούς υπεύθυνους, δεν θα μπορούμε να πούμε ποτέ στα παιδιά μας πως παλέψαμε για το δικό τους αύριο, αντίθετα θα κατεβάζουμε το κεφάλι και θα παραδεχόμαστε πως η δειλία και η φαυλότητά μας, μας οδήγησαν στο να ξεπουλήσουμε τα πάντα, για να ζήσουμε την κάθοδο, την εξαθλίωση και τον εξευτελισμό, ο καθένας προσωπικά αλλά και όλοι μαζί σαν λαός...
Αυτούς, όλους, σήμερα καλείται ο έλληνας πολίτης να καταδείξει, να τους κυνηγήσει και να τους παραδώσει στην θέση που τους αρμόζει στην ιστορία. Έφτασε η θλιβερή κυβέρνηση Παπανδρέου να στηρίζεται σε δηλώσεις της οικογένειας Μυητσοτάκη και στην ψήφο του θλιβερού Καρατζαφέρη...!!! Η κατάντια του σοσιαλισμού ή έπεσαν οι μάσκες...; Ίσως και τα δύο. Όμως η δημοκρατία και οι πολίτες της χώρας οφείλουν να βάλουν στη θέση τους, δηλαδή στο πουθενά, τους σύγχρονους δυνάστες και κυβερνητικούς τρομοκράτες... Αν δεν γίνει σήμερα, ανδ εν πούμε σήμερα όχι στους πολιτικούς υπεύθυνους, δεν θα μπορούμε να πούμε ποτέ στα παιδιά μας πως παλέψαμε για το δικό τους αύριο, αντίθετα θα κατεβάζουμε το κεφάλι και θα παραδεχόμαστε πως η δειλία και η φαυλότητά μας, μας οδήγησαν στο να ξεπουλήσουμε τα πάντα, για να ζήσουμε την κάθοδο, την εξαθλίωση και τον εξευτελισμό, ο καθένας προσωπικά αλλά και όλοι μαζί σαν λαός...
Πέμπτη 6 Μαΐου 2010
Οταν η ΝΔ ήταν στην κυβέρνηση εκλιπαρούσε την τότε αντιπολίτευση τού Παπανδρέου γιά μία μίνιμουμ συναίνεση.
Εάν δινόταν τότε η συναίνεση αυτή, η χώρα δέν θα είχε φτάσει εδώ πού είναι τώρα...
Τό πιθανότερο είναι ότι δέν θα καταλαβαίναμε τίποτα απο την κρίση...
Τό μόνο πρόβλημα είναι οτι εάν συναινούσε τότε ο Παπανδρέου δέν θα γινόταν πιθανότατα ποτέ πρωθυπουργός...
Ομως ο Παπανδρέου ήθελε παθιασμένα να γίνει πρωθυπουργός...
Οχι μόνο δέν βοήθησε τότε τη χώρα αλλά παίζοντας το χαρτί του λαικισμού και για να σιγουρέψει τη νίκη του την έσπρωξε βαθιά πρός το χείλος της καταστροφής...
Εγινε όμως πρωθυπουργός...
Φυσικά τώρα πληρώνουμε τον τρόπο πού έγινε πρωθυπουργός...
Με την έννοια ότι όχι μόνο δέν επέτρεψε στην τότε κυβέρνηση να πάρει κάποια μέτρα , αλλά επιπλέον έχοντας πεί ότι λεφτά υπάρχουν τού ήταν αδύνατο να προχωρησει άμεσα στην αναγκαία προσαρμογή...
Με αυτήν την έννοια τώρα η χώρα πληρώνει την αντιπολίτευση τού λαικισμού τού Παπανδρέου και τον τρόπο πού αναρριχηθηκε στην πρωθυπουργία...
Τώρα έρχεται αντιμέτωπος με την αντιπολίτευση τού λαικισμού τής ΝΔ...
Στην ουσία ο Σαμαράς κάνει αυτό πού έκανε και ο Παπανδρέου με σκοπό αυτόν ακριβώς πού είχε και ο Παπανδρέου...
Τό παίγνιο είναι βέβαια εξαιρετικά επικίνδυνο...
Ομως στην ουσία ο Σαμαράς δέν είχε επιλογή...
Εάν έπαιζε το χαρτί τής υπευθυνότητας δέν θα είχε καμμία τύχη...
Τώρα τουλάχιστον έχει βάλει κάποιες υποθήκες
Εάν δινόταν τότε η συναίνεση αυτή, η χώρα δέν θα είχε φτάσει εδώ πού είναι τώρα...
Τό πιθανότερο είναι ότι δέν θα καταλαβαίναμε τίποτα απο την κρίση...
Τό μόνο πρόβλημα είναι οτι εάν συναινούσε τότε ο Παπανδρέου δέν θα γινόταν πιθανότατα ποτέ πρωθυπουργός...
Ομως ο Παπανδρέου ήθελε παθιασμένα να γίνει πρωθυπουργός...
Οχι μόνο δέν βοήθησε τότε τη χώρα αλλά παίζοντας το χαρτί του λαικισμού και για να σιγουρέψει τη νίκη του την έσπρωξε βαθιά πρός το χείλος της καταστροφής...
Εγινε όμως πρωθυπουργός...
Φυσικά τώρα πληρώνουμε τον τρόπο πού έγινε πρωθυπουργός...
Με την έννοια ότι όχι μόνο δέν επέτρεψε στην τότε κυβέρνηση να πάρει κάποια μέτρα , αλλά επιπλέον έχοντας πεί ότι λεφτά υπάρχουν τού ήταν αδύνατο να προχωρησει άμεσα στην αναγκαία προσαρμογή...
Με αυτήν την έννοια τώρα η χώρα πληρώνει την αντιπολίτευση τού λαικισμού τού Παπανδρέου και τον τρόπο πού αναρριχηθηκε στην πρωθυπουργία...
Τώρα έρχεται αντιμέτωπος με την αντιπολίτευση τού λαικισμού τής ΝΔ...
Στην ουσία ο Σαμαράς κάνει αυτό πού έκανε και ο Παπανδρέου με σκοπό αυτόν ακριβώς πού είχε και ο Παπανδρέου...
Τό παίγνιο είναι βέβαια εξαιρετικά επικίνδυνο...
Ομως στην ουσία ο Σαμαράς δέν είχε επιλογή...
Εάν έπαιζε το χαρτί τής υπευθυνότητας δέν θα είχε καμμία τύχη...
Τώρα τουλάχιστον έχει βάλει κάποιες υποθήκες
Όταν λες «αδιαφορώ για το πολιτικό κόστος», είναι σαν να λες ότι αδιαφορείς για το εάν και κατά πόσο οι πράξεις σου και γενικότερα οι πολικές σου επιλογές υποστηρίζονται από το εκλογικό σώμα το οποίο σε ανέδειξε στη θέση του πρωθυπουργού. Είναι σαν να πιστεύεις ότι δεν σε νοιάζει ο βαθμός νομιμοποίησης των πολιτικών που εφαρμόζεις.
Εάν πράγματι έτσι αισθάνεσαι και ανάλογα στοχάζεσαι, τότε μάλλον πέρασες απότομα από την διαβουλευτική δημοκρατία στην δικτατορική διακυβέρνηση.
Το ότι έσκισες το «συμβόλαιο με τον λαό» υπογράφοντας το συμβόλαιο με το ΔΝΤ, δεν σημαίνει ότι πρέπει να κάνεις και το επόμενο βήμα, να αδιαφορήσεις, δηλαδή, για το κόστος που συνεπάγεται αυτή η πράξη σου. Σε τούτη την περίπτωση θα έχεις μεταβληθεί από δήμιο της μικρο-μεσαίας τάξης, σε δήμιο της ίδιας της κολοβής έστω δημοκρατίας μας.
Μην επωμίζεσαι το πολιτικό κόστος για πολιτικές που δεν εγκρίνει ο λαός. Αυτό δεν είναι απλώς πολιτικός παλλικαρισμός, αλλά μάλλον κυβερνητικός εμπαιγμός με πολύ άσημες μάλιστα επιπτώσεις στην μελλοντική σχέση του πολίτη με το πολιτικό σύστημα.
Εάν πράγματι έτσι αισθάνεσαι και ανάλογα στοχάζεσαι, τότε μάλλον πέρασες απότομα από την διαβουλευτική δημοκρατία στην δικτατορική διακυβέρνηση.
Το ότι έσκισες το «συμβόλαιο με τον λαό» υπογράφοντας το συμβόλαιο με το ΔΝΤ, δεν σημαίνει ότι πρέπει να κάνεις και το επόμενο βήμα, να αδιαφορήσεις, δηλαδή, για το κόστος που συνεπάγεται αυτή η πράξη σου. Σε τούτη την περίπτωση θα έχεις μεταβληθεί από δήμιο της μικρο-μεσαίας τάξης, σε δήμιο της ίδιας της κολοβής έστω δημοκρατίας μας.
Μην επωμίζεσαι το πολιτικό κόστος για πολιτικές που δεν εγκρίνει ο λαός. Αυτό δεν είναι απλώς πολιτικός παλλικαρισμός, αλλά μάλλον κυβερνητικός εμπαιγμός με πολύ άσημες μάλιστα επιπτώσεις στην μελλοντική σχέση του πολίτη με το πολιτικό σύστημα.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)