Τετάρτη 8 Φεβρουαρίου 2012

Σήμερα το αργότερο, είναι απαραίτητο να τελειώνει το μαρτύριο της σταγόνας...

Οι πολίτες δεν αντέχουν άλλο αυτό το βασανιστήριο της διαρκούς ταλάντευσης, που τη χώρα διαλύει και την εθνική αξιοπρέπεια καταρρακώνει.
Αυτή η διαδικασία πρέπει να λάβει τέλος το ταχύτερο.
Ο πρωθυπουργός οφείλει να τελειώσει αυτό το ατελείωτο παζάρι που υποτιμά τη χώρα και τους πολίτες.
Οι τροϊκανοί είναι απαραίτητο να ελεγχθούν, ώστε να πάψουν να παίζουν ρόλο επικυρίαρχου και οι πολιτικές ηγεσίες να σταματήσουν να παίζουν τις κουμπάρες με το ένα και το άλλο θέμα, με μόνο σκοπό τη διάσωσή τους.
Η χώρα δεν έχει περιθώρια μακράς αναμονή ς.
'Η θα βρει λύση αξιοπρεπή ή θα αναλάβει το κόστος που της αναλογεί. Κι ο καθένας να σηκώσει το μερίδιο της ευθύνης που του πρέπει.
Σήμερα το αργότερο, είναι απαραίτητο να τελειώνει το μαρτύριο της σταγόνας. Γιατί αλλιώς, ακόμη και αν υπάρχει μέλλον, θα πνιγεί στα λασπόνερα της αναξιοπιστίας ενός καταρρέοντος πολιτικού συστήματος που δεν έχει τις δυνάμεις να αντισταθεί στη φορά των πραγμάτων. Και το κρίμα στο λαιμό του...

Τρίτη 7 Φεβρουαρίου 2012

Έλεος πλέον. Δεν υπάρχει κανένας Έλληνας να σηκώσει ανάστημα και να υποστηρίξει τους Έλληνες ;

Έλεος πλέον. Δεν υπάρχει κανένας Έλληνας να σηκώσει ανάστημα και να υποστηρίξει τους Έλληνες ; Καλά όταν καλοπερνούσαν. Τώρα που πληρώνουν στο πολλαπλάσιο τις αμαρτίες τους δεν υπάρχει κανένας να τους υποστηρίξει; Την απορία όλων, πως και δεν ξεσηκώνονται οι Έλληνες με τόσα που τραβάνε, δεν υπάρχει κανένας να την μετατρέψει σε έπαινο; Και σε τελευταία ανάλυση γιατί θα πρέπει να φταίνε οι Έλληνες, που εμπιστευότανε το κράτος τους, που τους έλεγε την μία φορά ότι θα πλουτίσουν με το χρηματιστήριο και την άλλη φορά ότι θα εξυπηρετήσουν τις ανάγκες τους δανειζόμενοι; Δεν αντιλαμβάνονται ότι το σύστημα προκειμένου να διασωθεί μεταφέρει τις δικές του ευθύνες στις πλάτες των Ελλήνων ; Ο Έλληνας προκειμένου να σωθεί η χώρα του είναι πρόθυμος για την μεγαλύτερη θυσία . Αυτό που δεν ανέχεται είναι η κοροιιδία και ο διασυρμός. Και αυτό είναι που θα ξεσηκώσει τους Έλληνες. Και όχι μόνο εναντίον αυτών που τους κοροϊδεύουν, αλλά και εναντίων αυτών που ανέχονται την κοροϊδία και τον χλευασμό.

Το Μωχαμέτη μου μέσα, Ένας από τους 300σιους δεν έχουν μέσα στα παντελόνια τους απ’ αυτά που έχουν οι άντρες;

Αν δεν βάλουμε τα χέρια στα σκατά, σύντροφοι, δεν θα φύγουν ούτε ο Αυγείας ούτε η Κόπρος του. Αλλά για ένα τέτοιο θέμα χρειάζονται Ηρακλείς και όχι Επιμηθείς σπεκουλαδόροι με ξύλινη γλώσσα και κοντραπλακέ μυαλό. Απαιτούνται άφθαρτοι και αποφασισμένοι ηγέτες και όχι διαχειριστές της εξουσίας ή παιδιά του κομματικού σωλήνα και γνώστες της οικονομικο-μιντιακής διαπλοκής. Όπως, π.χ., ο κ. Βενιζέλος – που εκτελεί και αυτός ποινή σαν τον Πολύδωρα, αν ενθυμείστε – ή ο Χρυσοχοΐδης, ο βραβευμένος των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών κι ο άνθρωπος που ανακάλυψε τελευταίος στον τόπο πόσο ηλίθιος είναι ο Γιωργάκης. Τέτοιος γάτος! Τον Γιωργάκη τον οποίο, ειρήσθω εν παρόδω, έχουν κατά καιρούς αποθεώσει κάποια εκατομμύρια συμπολιτών μας, αγνοώντας τα βάρβαρα, αφελή ελληνικά του, προϊόν μιας νηπιώδους πολιτικής σκέψης, γεμάτης από αφόρητες κοινοτοπίες.

Εκλογές λοιπόν τώρα, όπως θέλουν οι Σαμαράς - Καρατζαφέρης, ή εκλογές με τη λήξη θητείας της παρούσας Βουλής που υπερψήφισε τη λύση Παπαδήμου; Στηρίζουμε τον εκλεκτό του διεθνούς τραπεζικού συστήματος για να μας βγάλει από το δημοσιονομικό αδιέξοδο ή τον πολεμάμε σαν ταξικό εχθρό και τοποτηρητή ξένων συμφερόντων; Προσέξτε, η απάντηση δεν πρέπει να είναι ιδεολογική, αλλά πολιτική. Και αλίμονο σε όσους, ενώ υποκρίνονται τους πολιτικούς, δεν βλέπουν μακροπρόθεσμα ή, σ’ αυτήν την αμείλικτη, παγκόσμια συγκυρία ονειρεύονται εδώ και τώρα κομμούνες και λαϊκές εξεγέρσεις. Επειδή πρόκειται για τον τόπο μας που βουλιάζει, ηλίθιοι, και όχι για κάποια ακόμα επαναστατική άσκηση επί χάρτου. Και επειδή στην Ιστορία δεν υπάρχουν μόνο οι αντικειμενικοί στόχοι, αλλά τα δρώντα υποκείμενα. Με τις αδυναμίες, τις υστεροβουλίες και τις παθογένειές τους. Πού είναι σήμερα οι «αγανακτισμένοι» (προφανώς με τις παλαιότερες επιλογές τους) ή οι «δεν πληρώνω» (παρ’ ότι χρωστάω), παρ’ ότι χρωστάει το κράτος, τουτέστιν εμείς, μας αρέσει - δεν μας αρέσει, και αυτό το δίλημμα απαιτεί πολιτική και όχι ιδεολογική διαπραγμάτευση. Όταν ο καπιταλισμός βρίσκεται σε κρίση, καλή ώρα – ή μάλλον κακή ώρα –, επωφελούνται οι ισχυρότεροι και υποφέρουν οι ασθενέστεροι. Το είπε ο Μαρξ! Το υφίσταται σήμερα η Ελλάδα με το 20% ανέργους, με τους χιλιάδες αστέγους, με πολυάριθμα κοινωνικά στρώματα να περιθωριοποιούνται ραγδαία, με τη χειροπιαστή φτώχεια και την ανύπαρκτη κοινωνική πρόνοια.

Δευτέρα 6 Φεβρουαρίου 2012

Για τον κίνδυνο πλημμύρων από ενδεχόμενη αύξηση της ροής στον ποταμό Άρδα ...


Για τον κίνδυνο πλημμύρων από ενδεχόμενη αύξηση της ροής στον ποταμό Άρδα (παραπόταμο του Έβρου), προειδοποίησαν οι βουλγαρικές αρχές τις αρμόδιες ελληνικές, στο πλαίσιο της συνεργασίας των δύο χωρών σε τέτοιου είδους ζητήματα.

Όπως μετέδωσε η δημόσια βουλγαρική ραδιοφωνία ΒΝΡ από την πόλη Κίρτζαλι, που έχει τεθεί από το μεσημέρι σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, το επιτελείο αντιμετώπισης κρίσεων συζητά ήδη τα μέτρα για την αντιμετώπιση πλημμύρων και άλλων σοβαρών προβλημάτων, που τυχόν προκύψουν από τις ισχυρές βροχοπτώσεις που αναμένονται, σύμφωνα με τις προβλέψεις των μετεωρολόγων.

Σύμφωνα με την ανταποκρίτρια της ΒΝΡ Βάλια Απόστολοβα, το φράγμα Ιβάιλοβγκραντ κοντά στην ομώνυμη πόλη, δίπλα στα ελληνικά σύνορα, ξεχειλίζει από σήμερα. Σχεδόν γεμάτο είναι το φράγμα «Στουντέν Κλάντενετς», ενώ το Κίρτζαλι, το μεγαλύτερο από τα τρία φράγματα από το συγκρότημα στο βουλγαρικό τμήμα του Άρδα διαθέτει ακόμα ελεύθερο όγκο εννέα μέτρων μέχρι το ανώτερο όριο στάθμης.

Η ροή του Άρδα εξομαλύνθηκε, σήμερα, στο επίπεδο των φυσιολογικών για το χειμώνα 200 κ.μ./δευτερόλεπτο, αλλά είναι άγνωστο «τι μέλλει γενέσθαι», σε περίπτωση που επαληθευτούν οι προγνώσεις των μετεωρολόγων.

Κυριακή 5 Φεβρουαρίου 2012

Δεν μπορεί να συνεχίσει η Ελλάδα να κυβερνάται από τύπους εξαρτημένους ιδεολογικά, πολιτικά και υλικά από την τρόικα...

Οι άνθρωποι που αποδεδειγμένα λάθεψαν ή οι οποίοι σκοπίμως έπραξαν ό,τι έπραξαν ενάντια στα συμφέροντα της χώρας δεν μπορεί να συνεχίζουν να κυριαρχούν στην πολιτική σκηνή της. Αυτό αφορά τόσο σε εκείνους που επιμένουν να συνεχίζουν την ίδια πολιτική –πολιτική επικίνδυνη πλέον για την κυριαρχία της χώρας, καθώς και για τη Δημοκρατία– όσο και σε εκείνους, τους πιο καλοπροαίρετους, που κατανόησαν ότι επί χρόνια λάθευαν στα πιο θεμελιακά ζητήματα της χώρας. Οι τελευταίοι οφείλουν να το πάρουν πια απόφαση ότι απέτυχαν. Ότι αποδείχτηκε στην πράξη πως δεν είναι «πλασμένοι για τα μεγάλα», διότι δεν διαθέτουν τα στοιχειώδη εφόδια και προσόντα που απαιτούνται σε τέτοιες δύσκολες στιγμές. Συνολικά, η απομάκρυνση και των μεν και των δε από τις θέσεις-κλειδιά στην πολιτική σκηνή αποτελεί ζωτική ανάγκη για τη χώρα. Αν δεν συμβεί αυτό, η Ελλάδα δεν θα μπορέσει να ξεφύγει από τον καταστροφικό κύκλο στον οποίο την οδήγησαν.



Η απομάκρυνση των προσώπων αυτών είναι αναγκαία διότι πρέπει να σταματήσει, πριν απ’ όλα, η καταστροφική πολιτική που εφάρμοσαν. Με άλλα λόγια, το ζητούμενο σήμερα δεν είναι να βρεθούν πολιτικοί που θα προσβλέπουν στην «ανανέωση» μιας άδικης και αποτυχημένης πολιτικής. Δεν μπορεί να συνεχίσει η Ελλάδα να κυβερνάται από τύπους εξαρτημένους ιδεολογικά, πολιτικά και υλικά από την τρόικα και τη διαπλοκή. Πολιτικούς οι οποίοι είναι συνυπεύθυνοι για το ότι η Ελλάδα έφτασε στην κρίση, την οποία και «μετέπλασαν» σε καταστροφή. Η παραμονή τους στην πολιτική σκηνή θα σημαίνει ότι ως λαός έχουμε πάψει να μαθαίνουμε.

Να ανατρέψουμε ένα πολιτικό σκηνικό που δεν αξίζει και δεν απέτρεψε, ως όφειλε, τη σημερινή κατάσταση...

Τι φταίει; Ποιοι φταίνε περισσότερο; Ποιοι λιγότερο; Δεν είναι η στιγμή να το αναλύσουμε.

Ποιο μήνυμα, ποια πρόταση, τι μπορείς να πεις που να μη μοιάζει ευχή από συνήθεια ή λόγια που τα ’χουμε πει και τα έχουμε χιλιοακούσει;

Δύσκολο να βρεις...

Μια λέξη μου ’ρχεται στον νου και δεν θα ’ναι τυχαίο, ίσως αυτό να ’χουμε ανάγκη: Ανατροπή!

- Να προσπαθήσουμε να ανατρέψουμε κακές συνήθειες, πρακτικές που επιτείνουν τα αδιέξοδα.

- Να ανατρέψουμε λογικές χρόνων, που μας θέλουν κλεισμένους στα «θέλω» μας, και να ανακαλύψουμε την αλληλεγγύη.

- Να ανατρέψουμε ένα πολιτικό σκηνικό που δεν αξίζει και δεν απέτρεψε, ως όφειλε, τη σημερινή κατάσταση.

- Μα πάνω απ’ όλα αυτά, να ανατρέψουμε τις αντιστάσεις μέσα μας, για να τολμήσουμε, να απορρίψουμε, να διαλέξουμε και να απαιτήσουμε κάτι καλύτερο για τη ζωή μας.

Ευκαιρίες θα δοθούν. Ας μην τις αφήσουμε να περάσουν έτσι…

Σάββατο 4 Φεβρουαρίου 2012

Ολα αλλάζουν. Ολα τρομάζουν...

Ενώ η κυβέρνηση του Λουκά Παπαδήμου έδωσε ανάσα στις πολιτικές δυνάμεις, επιτρέποντας να μοιραστούν την ευθύνη για δύσκολες αποφάσεις, η συνεχής απειλή εκλογών και η απόλυτη έχθρα των αριστερών κομμάτων προς την κυβερνητική πολιτική δεν επιτρέπουν καμία αίσθηση σταθερότητας, καμία αντιστροφή του κλίματος αβεβαιότητας. Οι επιπτώσεις από τις αστοχίες στρατηγικής και από την πολιτική παράλυση επιδεινώνονται από την προχειρότητα που διακρίνει τις κρατικές δομές μας – μια προχειρότητα που δείχνει τη βαθιά αδιαφορία που έτρεφαν οι πολιτικοί, οι κρατικοί λειτουργοί για τους πολίτες εδώ και πολλά χρόνια. Πριν δράσει ο καταλύτης της κρίσης, η προχειρότητα αυτή καλυπτόταν από τη σπατάλη, από την επίπλαστη «γενναιοδωρία» μιας ανοργάνωτης χώρας. Σήμερα αποκαλύπτονται πλήρως όλες οι αδυναμίες: αναδρομικές κρατήσεις φόρων και περικοπές εκμηδενίζουν μισθούς, η παραγωγή ενέργειας είναι αβέβαιη, οι φυλακές «ξεχείλισαν», το σύστημα περίθαλψης απωθεί τους πολίτες την ώρα της μεγαλύτερης ανάγκης τους, η χρηματοδότηση της χώρας εξαρτάται όχι από την αλληλεγγύη των εταίρων μας αλλά από το πόσο φοβούνται την κατάρρευσή μας, η ύφεση βαθαίνει, τα έσοδα του κράτους και των πολιτών συρρικνώνονται, ενώ τα έξοδα εκτινάσσονται. Οι επόμενες ώρες και μέρες θα καθορίσουν την απομείωση τους χρέους, τη νέα δανειακή σύμβαση με τους σκληρούς όρους της, τη συνέχεια της «εσωτερικής υποτίμησης». Ολα αλλάζουν. Ολα τρομάζουν. Επειδή δεν έχουμε πιστέψει ότι οι μάχες μας είναι για τη νίκη - και όχι μόνο για να περιορίσουμε τη συντριβή.