Τι θα συμβεί έπειτα από τρεις μήνες;

Δεν χρειάζονται έξι μήνες για να δείξουν αποτέλεσμα. Φτάνει το τρίμηνο, δηλαδή οι αρχές Οκτωβρίου. Οταν η κυβέρνηση Παπανδρέου θα συμπληρώνει δύο χρόνια βίου από τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009. Και έως τότε; Και μετά;
Δεν πρόκειται, κατά την πρόβλεψη Α. Σαμαρά, να υπάρξουν θεαματικές αποδόσεις – βελτιώσεις στις επενδύσεις, στην περιστολή των κρατικών δαπανών, στην τόνωση της επιχειρηματικότητας και της αγοράς. Το κρίσιμο και καθοριστικό στοιχείο από το φθινόπωρο θα είναι το βάθεμα της κρίσης, οι αντιδράσεις στη νέα φοροεπιδρομή που ανακοινώθηκε στα τέλη Ιουνίου με τον ανασχηματισμό. Διπλή αποτυχία: Δεν θα επιτύχουν οι εισπρακτικοί στόχοι να δώσουν νέα δημόσια έσοδα, ενώ θα κλιμακωθεί η λαϊκή δυσφορία και διαμαρτυρία. Περισσότεροι «αγανακτισμένοι» και «απελπισμένοι».
* Τι θα συμβεί έπειτα από τρεις μήνες;
Οι εξελίξεις δεν φαίνεται να περιορισθούν στη χειροτέρευση της αγοράς, της κοινωνίας, της ανεργίας. Θα είναι, σύμφωνα με τις προβλέψεις του προέδρου της Ν.Δ., μεγαλύτερες.
Ο βίος της κυβέρνησης από τον δεύτερο έως τον τρίτο χρόνο (τον Οκτώβριο του 2012) θα είναι δύσκολος, εάν όχι σκοτεινός. Η νέα λιτότητα θα φέρει οργισμένους καρπούς ανάμεσα στους βουλευτές και τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ και η οργή κατά του δικομματισμού θα γίνει οργή μόνο για την πολιτική της κυβέρνησης, που σημαίνει δύο άλλα δεδομένα.
* Πρώτον, την ανάγκη για μια άλλη πολιτική, που θα μειώσει τους φόρους και θα τερματίσει τις περικοπές εισοδημάτων και συντάξεων. Δεύτερον, την ανάγκη να υπάρξει έμφαση στο τρίπτυχο «περικοπή κρατικών δαπανών – τόνωση της αγοράς – έμφαση σε αναπτυξιακές και επενδυτικές πρωτοβουλίες». Ολα όσα θέλει ως βασικές προτεραιότητες το πρόγραμμα διεξόδου του Αντ. Σαμαρά. Σχεδόν νομοτελειακή βλέπει αυτή την εξέλιξη ο πρόεδρος της Ν.Δ., τη νέα δικαίωσή του μετά τον Οκτώβριο. Γι’ αυτό, αγνοώντας τις διεθνείς πιέσεις για συναίνεση στο Μεσοπρόθεσμο, εμμένει στην «αδιαλλαξία» της πρότασής του.

. Οι Ελληνίδες και οι Ελληνες, πιστεύοντας ότι «η καλή μέρα φαίνεται από την αυγή»

Αρα, ανάμεσα στους οπαδούς του θα πρέπει να αναζητήσει ο κ. Γ. Παπανδρέου εκείνους που αποδοκιμάζουν και προπηλακίζουν τα στελέχη της κυβέρνησής του και της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του. Ανάμεσα, δηλαδή, σε εκείνους που επί 30 χρόνια σίτιζε το ΠΑΣΟΚ δωρεάν και πλουσιοπάροχα στο κρατικό πρυτανείο. Και οι οποίοι, τώρα που χάνουν τις προνομίες τους, συμπεριφέρονται ως προδομένες και απατημένες ερωμένες.
Σήμερα οι Ελληνίδες και οι Ελληνες δεν είναι «Ελεύθεροι από φόβο»: Οι εργαζόμενοι φοβούνται για τη δουλειά τους. Οι άνεργοι φοβούνται ότι δεν θα βρουν εργασία. Οι απόμαχοι ότι θα μειωθούν και άλλο οι συντάξεις τους, οι καταθέτες για τις καταθέσεις τους και όλοι οι πολίτες για τα παιδιά τους…. Σήμερα οι Ελληνίδες και οι Ελληνες δεν είναι «Ελεύθεροι από ανάγκη»: Αλλοι αντιμετωπίζουν εξαθλίωση, άλλοι την έσχατη ένδεια, άλλοι πείνα, άλλοι ανασφάλεια, άλλοι χρέη που δεν μπορούν να εξυπηρετήσουν και άλλοι προσπαθούν να επιβιώσουν δανειζόμενοι μικροποσά από φίλους και συγγενείς…. Σήμερα οι Ελληνίδες και οι Ελληνες δεν είναι «Ελεύθεροι από αρρώστια». Τρέμουν και στο παραμικρό κρυολόγημα, διότι πρέπει να έχουν συνεχώς το χέρι στην τσέπη (άδεια, κατά κανόνα!) και διότι φοβούνται μήπως τα κυκλώματα τους κάνουν πάσα στην πάσα…

. Οι Ελληνίδες και οι Ελληνες, πιστεύοντας ότι «η καλή μέρα φαίνεται από την αυγή», φοβούνται ότι από αύριο ή μεθαύριο δεν θα είναι «Ελεύθεροι και από αμορφωσιά». Διότι βλέπουν τον χώρο της Παιδείας ανάστατο!
Συγκεφαλαιώνουμε: Ο κ. Γ. Παπανδρέου, με λίγη καλή θέληση, μπορεί να αντιληφθεί: 1) Οτι τα κρούσματα προπηλακισμών, στη συντριπτική πλειοψηφία τους, προέρχονται από τον κομματικό στρατό του. Και 2) Οτι την αντιδημοκρατική εκτροπή την ξεκίνησε και τη συνεχίζει ο ίδιος και η κυβέρνησή του!

Ό φόβος φιλάι τα έρμα…

Παρά ταύτα, η «κρίσιμη μάζα» η οποία θα επιδράσει καταλυτικά στη διαμόρφωση του νέου πολιτικού χάρτη της Ελλάδας είναι τα δεκάδες χιλιάδες εξοργισμένα μικρομεσαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ αλλά και οι εκατοντάδες χιλιάδες εξοργισμένων παραδοσιακών οπαδών του.
Η μετακίνησή τους ή ακόμη και η αποχή τους θα δημιουργήσει νέες πλειοψηφίες ή θα ενισχύσει υπάρχουσες μειοψηφίες, – καθιστώντας πλέον τις αυτοδυναμίες παρελθόν – και μάλιστα ολέθριο παρελθόν, – διότι τις πλήρωσε και τις πληρώνει πανάκριβα ο ελληνικός Λαός.
Αυτός είναι, άλλωστε, ο λόγος που η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου δεν προσφεύγει πρόωρα στη λαϊκή ετυμηγορία, διότι γνωρίζει το αποτέλεσμα: θα συντριβεί. Και αυτός ήταν, επίσης, ο λόγος για τον οποίο, μέχρι πριν από δύο εβδομάδες, η Αξιωματική Αντιπολίτευση δεν ζητούσε εκλογές. Διότι γνώριζε ότι παρέμενε δεύτερο κόμμα και, μάλιστα, με χαμηλά ποσοστά.
Δύναμη η οποία μπορεί να σταματήσει τις εξελίξεις που άρχισαν δεν υπάρχει. Οι δυνάμεις, όμως, που θέλουν να ξεστρατίσουν τις εξελίξεις είναι πολλές. Γι’ αυτό χρειάζονται δεκατέσσερα μάτια στον κάθε πολίτη. Βγήκαν στη γύρα οι πολιτικοί πραματευτάδες!

Τι θα πουν σε όλους αυτούς τους πολίτες; Οτι δέχτηκαν να μπει υπό κατοχή η χώρα ...

Οσο δε για τους πολιτικούς και τους πολίτες της Ελλάδας (και κυρίως για τους πολίτες), «θα πρέπει να συνηθίσουν στην ιδέα της μειωμένης εθνικής κυριαρχίας» και στην παρουσία επιτρόπων της Τρόικας στα σημαντικότερα γρανάζια της κυβερνητικής μηχανής της Ελλάδας…
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται το μεγάλο, όσο και απειλητικό, πρόβλημα:
Από το ένα μέρος μια κυβέρνηση η οποία φαίνεται να έχει αποδεχθεί να παριστάνει την κυβέρνηση σε μια χώρα με μειωμένη εθνική κυριαρχία. Και από το άλλο μέρος ένας Λαός ο οποίος ούτε ρωτήθηκε ποτέ και από κανέναν αν στέργει σ’ αυτή την ταπείνωση και στον έσχατο αυτόν ευτελισμό, αλλά ούτε και ανέχεται να στερείται μια ελευθερία που κέρδισε με πολύ αίμα, πολλούς αγώνες και ανήκουστα πάθη.
Ας κάμουν οι κύριοι της κυβέρνησης μια βόλτα στα ελληνικά χωριά, όπου οι μνήμες παραμένουν ακόμη ολόρθες. Στην πλατεία του κάθε χωριού είναι πάνω σε πλάκες σκαλισμένα τα ονόματα εκείνων που έπεσαν για την πατρίδα. Κι όλων αυτών ζουν τα παιδιά, τα εγγόνια και τα δισέγγονά τους.
Τι θα πουν σε όλους αυτούς τους πολίτες; Οτι δέχτηκαν να μπει υπό κατοχή η χώρα για λόγους… πατριωτισμού; Οτι πατριώτες είναι εκείνοι που παραιτήθηκαν από κυριαρχικά δικαιώματα; Και ότι δεν είναι πατριώτες τα παιδιά και τα εγγόνια των ηρωικών υπέρ της πατρίδας νεκρών; Ή θα σπάσουν τα ηρώα και τις πλάκες των πεσόντων για να ξεθωριάσουν τις μνήμες;
Καλά η ανεργία, καλά η μιζέρια, καλά η πείνα, καλά η περιθωριοποίηση εκατομμυρίων Ελλήνων και Ελληνίδων. Να τα καταπιούν όλα! Αλλά την εθνική περηφάνια; Την εθνική συνείδηση; Τη γριά μητέρα Ελλάδα ποιος μπορεί να τη δεχθεί με αλυσίδες – χωρίς να επαναστατεί;

Αν σκεφθούμε ότι κάθε φορά που μας δίνουν μέρος του δανείου μάς αφαιρούν ........

Ωστόσο, δεν άφησε το θέμα ανεκμετάλλευτο επικοινωνιακά, προσθέτοντας ότι έτσι αποδεικνύεται και έμπρακτα η εμπιστοσύνη των εταίρων, χρυσώνοντας το «χάπι» για να το καταπιούμε ως ζαχαρωτό. Ομως, τόσο ο κ. Σόιμπλε όσο και ο κ. Γιούνκερ δεν επιτρέπουν σε κανέναν -κυβέρνηση και Πολίτες- να ξεχνούμε ποιος είναι το «αφεντικό». Ετσι ο μεν πρώτος δήλωσε ότι ακόμη κι αν πτωχεύσει η Ελλάδα, δεν θα υπάρξουν επιπτώσεις, γιατί η Γερμανία έχει εκπονήσει σχετικό πλάνο ώστε να μην προκληθεί οικονομικό ζήτημα. Φυσικά, στις τράπεζές της. Ο, δε, κ. Γιούνκερ είπε ότι «για το καλό μας πρέπει να ξέρουμε ότι μας έχει αφαιρεθεί μέρος της κυριαρχίας μας, αφού αυτοί ξέρουν καλύτερα τι πρέπει εμείς να κάνουμε». Αν σκεφθούμε ότι κάθε φορά που μας δίνουν μέρος του δανείου μάς αφαιρούν και «μέρος» της «κυριαρχίας», εν τέλει η κυριαρχία θα τους περιέλθει εξ ολοκλήρου, ενώ ο Γ. Παπανδρέου θα μείνει ασφαλώς ένας ακόμη υπάλληλός τους.

ΑΦΗΝΟΝΤΑΣ κατά μέρος το προσβλητικό της δήλωσης, θα παρατηρήσουμε ότι τα πράγματα απέδειξαν, ύστερα από έναν χρόνο, ότι, ενώ αυτοί ήξεραν τι έκαναν, η κυβέρνηση φαίνεται να μην ήξερε(;) ότι έβαζε ενέχυρο την κυριαρχία της Ελλάδας. Εκεί που οι δανειακές συμβάσεις ήταν προς εμπορικές τράπεζες -που αναγνωρίζουν και το ρίσκο της μη αποπληρωμής ενός δανείου-, ο Γ. Παπανδρέου γονάτισε τον Ελληνα από τους φόρους για να πληρωθούν -εδώ και τώρα- οι ευρωχώρες που… έσωσαν τις ευρωτράπεζές τους! Πότε θα ζητηθούν οι ευθύνες γι’ αυτήν τη συνειδητή εγκληματική πτώχευση των Ελλήνων;

Η Tρόικα μέσω της συμφωνίας για την τοποθέτηση ξένων επιθεωρητών – τοποτηρητών.

Οι μέχρι τώρα… επιδόσεις των υπουργείων στην απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων, στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, στην ιδιωτικοποίηση της υγείας και του φοροελεγκτικού μηχανισμού καθώς και στην κατάργηση κεκτημένων ασφαλιστικών δικαιωμάτων κρίθηκαν… «μη ικανοποιητικές», παρά το γεγονός ότι από τη μέχρι τώρα πορεία των «διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων» οι Eλληνες πολίτες έχουν τεθεί ήδη σε τροχιά σταδιακής εξαθλίωσης.

ΣΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ για την τοποθέτηση μόνιμων ελεγκτών από την υπόλοιπη Ευρωπαϊκή Eνωση στα υπουργεία είναι να παρακολουθείται στενά η πορεία υλοποίησης της νέας φάσης του καταστροφικού έργου που προαναγγέλλεται με το νέο αναθεωρημένο για 4η φορά Μνημόνιο και το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής. Στο εξής όταν σημειώνονται… καθυστερήσεις σε μειώσεις μισθών και συντάξεων, σε καταργήσεις δημοσίων οργανισμών και απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, στην εφαρμογή ρυθμίσεων που ευνοούν τις απολύσεις και τις σημαντικές μειώσεις μισθών στον ιδιωτικό τομέα και σε ξεπούλημα δημοσίων επιχειρήσεων και εκτάσεων, οι ξένοι επιθεωρητές θα επεμβαίνουν για να αποκαταστήσουν άμεσα τα προβλήματα! Ο ίδιος ο πρωθυπουργός της νεοφιλελεύθερης κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ Γ. Παπανδρέου είχε αναγνωρίσει ότι η ελληνική δημόσια διοίκηση δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις των δανειστών για την προώθηση όλων των παραπάνω «μεταρρυθμίσεων», οπότε απαιτείται ένα «σπρώξιμο» από ξένους ειδικούς συμβούλους που θα παράσχουν «τεχνική βοήθεια»! Για το λόγο αυτό, η συμφωνία για την τοποθέτηση των ξένων επιθεωρητών δεν ήταν κάτι το οποίο ήθελε να αποφύγει ο πρωθυπουργός αλλά μάλλον μια επιδίωξή του…

Και δυσκολεύεται να καταλάβει τι συμβαίνει έξω από το πρωθυπουργικό γραφείο...

Ο ΙΔΙΟΣ ο πρωθυπουργός, που σε ρόλο αχυράνθρωπου προΐσταται στο ετερόκλητο κοινοβουλευτικό σχήμα της δανειακής υποτέλειας, έχει ασφαλώς κάποια ελαφρυντικά. Αποδεδειγμένα, πλέον, διαθέτει μειωμένη συνείδηση της πολιτικής και κοινωνικής πραγματικότητας, καθώς και ιδιόρρυθμη αντίληψη του εθνικού συμφέροντος. Σε απλά ελληνικά, βρίσκεται ή υποδύεται ότι βρίσκεται στο δικό του μαγικό κόσμο. Και δυσκολεύεται να καταλάβει τι συμβαίνει έξω από το πρωθυπουργικό γραφείο, το γυμναστήριο και τους μοδάτους τόπους κοινωνικής συνεύρεσης, όπου σε λίγο θα περιορίζει τις δημόσιες εμφανίσεις του.



ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ είναι, όμως, πως μαζί με τον κ. Παπανδρέου εκτέθηκαν τα τελευταία 24ωρα κορυφαίοι υπουργοί του, ο Πρόεδρος της Βουλής και αρκετά μέλη της Κοινοβουλευτικής του Ομάδας, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων «παλαιών», που έφτασαν να παίζουν τον ρόλο κλακαδόρου-χειροκροτητή του Μεσοπρόθεσμου. Με αποτέλεσμα τον οριστικό διασυρμό μιας ολόκληρης κομματικής παράταξης που είχε ιστορικό παρελθόν, αλλά δεν έχει εχέγγυα πολιτικού μέλλοντος. Περίσσεψαν, λοιπόν, η αυταρέσκεια, η ματαιοδοξία και η ανέξοδη δημαγωγία τις τελευταίες μέρες στη Βουλή. Οπως άλλωστε η υποτέλεια και η οσφυοκαμψία…



ΔΕΝ ΘΑ ΣΤΑΘΩ σε φαιδρές περιπτώσεις πολιτικών τσαρλατάνων που άλλα έλεγαν το πρωί και άλλα το απόγευμα. Αυτούς θα τους κρίνουν οι ψηφοφόροι τους στην εκλογική τους περιφέρεια. Κάποιοι άλλοι, σοβαρότεροι υποτίθεται, υπέπεσαν σε βαρύτερα πολιτικά ολισθήματα. Ο Φίλιππος Πετσάλνικος κουρέλιασε το θεσμικό του ρόλο. Κατά παράβαση του κανονισμού της Βουλής, έδωσε ευκαιρία σε ένα θλιβερό κομπάρσο της πολιτικής σκηνής να… απευθύνει διάγγελμα της δεκάρας, εν μέσω της ψηφοφορίας για το Μεσοπρόθεσμο, για να δικαιολογήσει την αποκρουστική υπαναχώρησή του. Και η φτηνή αυτή απολογία χειροκροτήθηκε από τα κυβερνητικά έδρανα…