Δευτέρα 27 Σεπτεμβρίου 2010

; Διώξ΄τους όλους να γλυτώσουμε ..

Όλοι μαζί θα... προσπαθήσουν να μας ξελασπώσουν. Κοινώς να προχωρήσουν απρόσκοπτα στην πώληση κρατικών επιχειρήσεων, τραπεζών και λοιπών περιουσιακών στοιχείων. Για το καλό μας. Αλλά, βρε Γιώργο μου, τόσους ξένους συμβούλους θα μπορούσες να είχες προσλάβει, πάνω στην Lazard έπεσες πάλι; Ξέχασες ότι η εν λόγω εταιρία (η οποία ήδη ενεργεί ως σύμβουλος της κυβέρνησης) ειδικεύεται σε πτωχεύσεις και αναδιαρθρώσεις χρεών; Τι έγινε στην Αργεντινή δεν θυμάσαι; Τώρα θα φταίνε οι δημοσιογράφοι πάλι εάν φουντώσει η σεναριολογία για επικείμενη αναδιαπραγμάτευση του ελληνικού χρέους;

Πάντως όλοι οι ξένοι σύμβουλοι που έχεις μαζέψει γύρω σου (αγνοώ τον ακριβή αριθμό) πληρώνονται και με το παραπάνω από τον κρατικό προϋπολογισμό. Δεν είναι όπως ο Λουκάς που δουλεύει τσάμπα. Και αφού αποφάσισες να το δεις Αμερική, τι το ήθελες το πολυπληθές κυβερνητικό σχήμα; Ακόμα ψάχνονται για τις αρμοδιότητές τους. Λίγο ακριβοί δεν μας πέφτουν για βιτρίνα; Διώξ΄τους όλους να γλυτώσουμε τουλάχιστον κανένα ευρουλάκι.
Καλοφάγωτα παιδιά!

Κυριακή 26 Σεπτεμβρίου 2010

Τι σας πονά περισσότερο επιτέλους;

Πότε επιτέλους θα αντιδράσετε στην πολιτική τους που ισοπεδώνει εμάς τους Έλληνες και οδηγεί τα ελληνόπουλα μας στην μετανάστευση, ενώ παράλληλα φροντίζει ναβελτιώνει τις συνθήκες ζωής μόνο των μεταναστών; Μέχρι πότε θα συνεχίσετε να μένετε προσκολλημένοι στις δήθεν πολιτικές ιδεολογίες και εγκλωβισμένοι στα κομματικά «μαντριά»; Τι σας πονά περισσότερο επιτέλους; Το κόμμα ή η πατρίδα; Το μέλλον μας, το μέλλον όλων των Ελλήνων ή η αύξηση των ποσοστών των κομμάτων; Αν σας ενδιαφέρει πραγματικά το μέλλον μας …γιατί κάνετε ξανά και ξανά το ίδιο λάθος; Γιατί ψηφίζετε τους ίδιους ανθρώπους που διαπιστωμένα έχουν εμπλακεί σε οικονομικά σκάνδαλα; Γιατί ψηφίζετε τους ίδιους ανθρώπους που το μόνο μέλημα τους είναι ο πλουτισμός και η πολιτική τους ανέλιξη και σε καμία περίπτωση το δημόσιο εθνικό συμφέρον;; Μόνοι μας Έλληνες καταστρέφουμε όλα αυτά τα χρόνια το μέλλον του τόπου μας, το μέλλον των παιδιών μας. Σταματήστε επιτέλους να σκέφτεστε κομματικά και σκεφτείτε με βάση το εθνικό δημόσιο συμφέρον. Σκεφτείτε το συλλογικό συμφέρον και όχι το προσωπικό. Επιτέλους Έλληνες ήρθε η ώρα να φερθούμε ως γνήσιοι απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων. Επιτέλους ήρθε η ώρα να αντιδράσουμε στις βλέψεις των πειθήνιων οργάνων της Νέας Τάξης Πραγμάτων, που εργάζονται πλέον ξεκάθαρα για την επίτευξη τηςεξαθλίωσης του λαού μας. Είναι επιτέλους καιρός να ξεφύγουμε από τις κομματικές πειθαρχίες και να απαιτήσουμε να έρθουν στο προσκήνιο πνευματικοί άνθρωποι με όραμα, οι οποίοι να μπορούν να προσφέρουν στην Ελλάδα μας και κυρίως να αγαπούν το έθνος μας. Είναι καιρός Έλληνες να απεμπλακούμε από το βρώμικο πολιτικό καθεστώςτης διαφθοράς και της εν ψυχρώ προδοσίας το οποίο μας έχουν επιβάλει εδώ και δεκαετίες. Ήρθε επιτέλους η ώρα να αντιδράσουμε μαζικά με σκοπό να διαφυλάξουμε την ίδια μας την ύπαρξη, το ίδιο μας το έθνος, το μέλλον των παιδιών μας. Ένα πρέπει να είναι πλέον το σύνθημα στα χείλη όλων μας. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΕΞΙΑ, ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΟΝΟ ΕΛΛΑΔΑ! Ελάτε να αποδείξουμε στα όργανα της Νέας Τάξης Πραγμάτων πως εμείς οι Έλληνες όταν πρέπει είμαστε ενωμένοι και βάζουμε στην άκρη τις κομματικές ιδεολογίες. Αφυπνισθείτε επιτέλους Έλληνες!

Παρασκευή 24 Σεπτεμβρίου 2010

Η κοινωνική πολιτική εξαφανίστηκε .

Μπόρεσε, έτσι, να διαμορφώσει ένα πλειοψηφικό ρεύμα ριζοσπαστικού δημοκρατισμού εντός του ΠΑΣΟΚ και μια προοδευτική συμμαχία στην κοινωνία προσελκύοντας ανθρώπους των γραμμάτων και των τεχνών. Με αυτή την ταυτότητα έπεισε ο Γ. Παπανδρέου ότι είναι ένας σοβαρός πολιτικός με όραμα. Που θα μπορούσε να φέρει σημαντικές ανατροπές στη χώρα. Να επιβάλει τη διαφάνεια στην πολιτική και την ανεξαρτησία της τελευταίας από τα μεγάλα αντικοινωνικά συμφέροντα που προτάσσουν ακόμα και σήμερα τις δικές τους ανάγκες από εκείνες του έθνους και της κοινωνίας. Μίλησε καθαρά για το ποιους θεωρούσε στηρίγματά του. Μέσα από αυτές τις αλλαγές δημιούργησε ένα ρεύμα ελπίδας και νικηφόρας προοπτικής για τις επόμενες εκλογές.

Οσο η Ν.Δ. δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στοιχειωδώς στα καθήκοντά της ως κυβέρνησης και όσο το ΠΑΣΟΚ δυνάμωνε, τόσο τα συμφέροντα αναζήτησαν στηρίγματα στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ προκειμένου να το αγκαλιάσουν και να το πνίξουν. Οι δυνάμεις στο ΠΑΣΟΚ που στήριξαν τον Παπανδρέου στη νέα του ταυτότητα βρέθηκαν σε πορεία αποδυνάμωσης και ήττας. Οι δυνάμεις που συνδυάζονταν με τη διαπλοκή έπνιξαν τον όποιο εσωτερικό ριζοσπαστισμό του.

Με την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην κυβερνητική εξουσία, η στροφή που είχε αρχίσει λίγο χρόνο νωρίτερα, ολοκληρώθηκε. Τα συνθήματα για αυτονομία της πολιτικής, για τη συμμαχία των κοινωνικών δυνάμεων και τη μάχη ενάντια στη διαπλοκή εγκαταλείφθηκαν με ρυθμό λαγού που πηδά το βράδυ με την ελπίδα ότι δεν θα τον δει κανείς. Η κοινωνική πολιτική εξαφανίστηκε και οι μαθητευομένοι μάγοι του νεοφιλελευθερισμού ξεπέρασαν τους νεοδημοκράτες δασκάλους τους. Στο όνομα της κρίσης στήθηκε μια τεράστια μηχανή ανακατανομής εισοδήματος σε βάρος των μισθωτών και της μικρομεσαίας ιδιοκτησίας. Κάθε μέτρο υπέρ των εχόντων και κατεχόντων θεωρήθηκε αναγκαίο για να βγει η χώρα από την κρίση. Ο εχθρός δεν είναι πια η λαμογιά και η διαπλοκή, αλλά ο εργαζόμενος. Αρχικά έγινε ένα μπαράζ επιθέσεων στους δημόσιους υπάλληλους και μετά γενικεύτηκε ως επίθεση ενάντια στη μισθωτή εργασία. Η επίθεση στα δημοκρατικά δικαιώματα εμφανίστηκε ως επιτακτική ανάγκη για τη σωτηρία της χώρας.

Η βίαιη ανακατανομή στα εισοδήματα ως οικονομική επιταγή. Η υποχώρηση της διεθνούς θέσης της χώρας ως αποτέλεσμα τρίτων και όχι κυβερνητικών επιλογών. Μαζί με όλα αυτά υιοθετήθηκε και η αντίληψη ότι η χώρα δεν δικαιούται και δεν μπορεί να διαπραγματεύεται και ότι αντίστοιχα οι εργαζόμενοι δεν δικαιούνται να διεκδικούν. Το ΠΑΣΟΚ του 2010 δεν είναι πια εκείνο του 2007. Αλλαξαν οι κοινωνικές αναφορές και τα στηρίγματά του.

Πέμπτη 23 Σεπτεμβρίου 2010

Το καθεστώς στην Ελλάδα δεν είναι φασιστικό, είναι παρασιτικό, κουτοπόνηρο, επαρχιώτικο (ευρω-αμερικανο-λιγούρηδες) και ασφαλώς πελατειακό, έτοιμο να πουλήσει και την μάνα του …διότι ότι μπορεί κανείς κάνει! Αυτό κάνουν αυτή την περίοδο, κατασκευάζουν απεγνωσμένα μονόδρομους για να διαφύγουν από την καταστροφή. Προσοχή, λοιπόν, στους μονόδρομους… αλλά απαιτείται και από εμάς τους υπόλοιπους να ανοίξουμε και άλλους δρόμους με λόγο και αντίστοιχη δράση. Η δημοκρατία δεν είναι υπόθεση του καθεστώτος, αλλά όλων μας. Μακάρι να είχες να κάνεις με φασίστες, Αλέκο.
Τότε ίσως τα πράγματα να ήταν ευκολότερα, τώρα όμως η παρέα του Γιώργου αποδείχθηκε ικανότερη από εκείνους που την λοιδορούν. Μην υποτιμάτε τους ηγεμόνες. «Γράμματα» δεν ξέρουν οι ίδιοι, ξέρουν όμως άλλοι, που δουλεύουν γι’ αυτούς. Η τακτικές του Γιώργου είναι ορθές θεωρητικά, παρότι πλημμυρίζουν από απλοϊκότητα, ανοητολογία και υπερβατικές κοτσάνες. Δεν έχει σημασία η ρητορεία του, η political discourse είναι σημειολογικά και εννοιολογικά καλά δομημένη και τα ΜΜΕ καλά δασκαλεμένα, ασφαλώς. Έχει γίνει πολύ δουλειά στην … απάτη!

Τετάρτη 22 Σεπτεμβρίου 2010

Θα συνεχίζουμε να ψηφίζουμε

Η αλήθεια είναι πως όσο συνεχίζουμε ως λαός να βυθιζόμαστε στον βαθύ ύπνο στον οποίο μας έχουν ωθήσει οι πολιτικοί μας ταγοί, τα πράγματα δεν είναι δυνατόν να αλλάξουν.
Ως πότε Έλληνες θα ανέχεστε αυτούς τους ανθρώπους, που εσείς οι ίδιοι ψηφίζετε ξανά και ξανά, να ξεπωλούν κάθε κομμάτι της πατρίδας μας, χωρίς να σας ρωτούν;
Ως πότε Έλληνες θα ανέχεστε αυτοί οι άνθρωποι, που βρίσκονται στις θέσεις αυτές για να σας υπηρετούν, να σας χτυπούν αλύπητα με σκοπό την ισοπέδωση σας;
Μέχρι πότε θα ανέχεστε να καταστρέφουν το μέλλον της πατρίδος μας και των παιδιών μας;Πότε επιτέλους θα αντιδράσετε στην πολιτική τους που ισοπεδώνει εμάς τους Έλληνες και οδηγεί τα ελληνόπουλα μας στην μετανάστευση, ενώ παράλληλα φροντίζει να βελτιώνει τις συνθήκες ζωής μόνο των μεταναστών;
Μέχρι πότε θα συνεχίσετε να μένετε προσκολλημένοι στις δήθεν πολιτικές ιδεολογίες και εγκλωβισμένοι στα κομματικά «μαντριά»; Τι σας πονά περισσότερο επιτέλους;
Το κόμμα ή η πατρίδα;
Το μέλλον μας, το μέλλον όλων των Ελλήνων ή η αύξηση των ποσοστών των κομμάτων;
Αν σας ενδιαφέρει πραγματικά το μέλλον μας …γιατί κάνετε ξανά και ξανά το ίδιο λάθος;

Τρίτη 21 Σεπτεμβρίου 2010

Τόσο είναι το δημόσιο χρέος, λέει ψευδώς ο ίδιος, συνεπώς για να ρεφάρουμε ξεπουλάμε τα πάντα. Όχι τα ασημικά, όπως λέγαμε παλαιότερα, αλλά το ίδιο το σπίτι.

Γι’ αυτό άλλωστε η κυβέρνηση ενεργοποίησε τη – γνωστή από χούντες και τριτοκοσμικές Μπανανίες – διαδικασία του fast track. Ώστε να μην ορθώνονται αχρείαστα νομικά, περιβαλλοντικά και άλλα εμπόδια. Δημόσια γη, διαχείριση υδάτων, περιοχές για τουριστική αξιοποίηση, ενέργεια (πράσινη ή όχι), υποδομές, μεταφορές και Κύριος οίδε τι άλλο θα πάρουν τον δρόμο προς πώληση ή εκμετάλλευση.

Κι όλα αυτά από μια κυβέρνηση η οποία «θύμωνε» όταν γερμανικές και άλλες φυλλάδες την καλούσαν να πουλήσει ελληνικά νησιά ή και την Ακρόπολη για να ξεχρεώσει.

Τι άλλο εξήγγειλε ο εκλεγμένος (για να είναι... πράγματι) πρωθυπουργός; Ότι δεν προσφέρει μόνο γη, αγαθά, υπηρεσίες και υποδομές, αλλά και ευέλικτο εργατικό δυναμικό (χωρίς εγγυημένο μισθό και σύνταξη φυσικά). Όλα στη διάθεση των «επενδυτών»....Ομολογία διάλυσης

Κι αφού ο ίδιος αυτός... πρωθυπουργός ονομάζει την πλήρη διάλυση και εκποίηση «χτύπημα της διαφθοράς», με επίκεντρο φυσικά το κράτος («προστατευτισμό» το ονόμασε για να το κατακεραυνώσει ενώπιον των εκλεκτών ακροατών του), το βγάζει από την οικονομική διαδικασία. Απόν από παντού. Και δεν το λένε αυτό οι άθλιοι και κακόπιστοι συκοφάντες της ηθικής κυβέρνησης των εξυγιαντών της δημόσιας ζωής και της οικονομίας. Το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους το λέει:

Κυριακή 19 Σεπτεμβρίου 2010

Καλά, πως σώζεται μία χώρα

Το «γιατί» αυτό, το ξέρουμε, αλλά θέλουν να μας κάνουν να το ξεχάσουμε.
Στο «γιατί» αυτό, απαντά μία πανανθρώπινη αλήθεια: Η πρώτη Αξία στην ιεράρχηση των ανθρώπινων και κοινωνικών Αξιών, είναι η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.
Αυτή, που οι Έλληνες ανέδειξαν πρώτοι, στα ιστορικά βάθη, σαν ανθρώπινη Αξία που, μετά, μέσα σε όλα αυτά τα χρόνια, σκαρφάλωσε στην πρώτη θέση στην ιεράρχηση των Αξιών.
Αυτή, που εμείς οι Έλληνες την αναγνωρίζουμε από την ταραγμένη όψη της, καθώς διαβαίνει βιαστικά προς το μέλλον, που την ξέρουμε «από την κόψη του σπαθιού της την τρομερή» και από το ότι είναι «από τα κόκαλα βγαλμένη των Ελλήνων, τα ιερά».
Η «οικονομική ευμάρεια» (και μάλιστα των ολίγων), δεν συγκαταλέγεται καν στις ανθρώπινες και κοινωνικές Αξίες. Αποτελεί, απλώς, έναν κοινωνικό στόχο. Αποδεκτό, επιθυμητό, αλλά όχι Αξία.
Χάριν αυτού του στόχου, η πολιτική ηγεσία συμφώνησε ή ανέχθηκε την παράδοση της Ελευθερίας μας και την απώλεια της εθνικής μας Ανεξαρτησίας, επί του πλέον ζωτικού και στρατηγικού χώρου της πατρίδας μας, αυτού της Οικονομίας μας.
Η πατρίδα μας, η πατρίδα των Ελλήνων είναι η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. Δεν είναι η οικονομική ευμάρεια που για τον ΓΑΠ και τους ομόδοξούς του, αποτελεί τον «νέο πατριωτισμό». Αυτός, δεν μπορεί να μεταγγισθεί στον οργανισμό μας. Είναι για άλλους. Μέσα στο DNA μας βρίσκεται η Ελευθερία, ως Πατρίδα μας.
Αυτή παραδόθηκε με την κατάπτυστη υπογραφή του «Μνημονίου».
«Και τα καταφέραμε», συμπλήρωσε ο ΓΑΠ την πρότασή του: «Ήταν πατριωτική μας ευθύνη να σώσουμε αυτή τη χώρα».
Από τις σκέψεις μου αυτές με ξύπνησε το σφοδρό χειροκρότημα των παρισταμένων ακροατών των λεγομένων του ΓΑΠ.
Και τότε, ένα συναίσθημα αβάσταχτης θλίψης, μπλέχτηκε με το τοπίο γελοιότητας που συνέθεταν οι ασυναρτησίες του ΓΑΠ και η επισημότητα του σκηνικού, με την απαρτία της Κυβέρνησης της χώρας στην πρώτη σειρά των καθισμάτων, και τους εκπροσώπους όλων των παραγωγικών τάξεων, καθισμένους με την απαιτούμενη σειρά του πρωτοκόλου, αναλόγως της ιεραρχίας, με τη σοβαρότητα των προσώπων των ακροατών του να φαντάζει εντελώς γελοία, καθώς χειροκροτούσαν την αιχμαλωσία τους. Και με κατέλαβε μία απέραντη απαισιοδοξία.
Η απαισιοδοξία που πηγάζει από τη διαπίστωση ότι, στην ανώτατη ιεραρχία της ηγεμονεύουσας τάξης της χώρας μου και μάλιστα σε καθεστώς Δημοκρατίας, η κοινή λογική έχει συντριβεί μεταξύ του γελοίου και του τραγικού.
Δηλαδή, αν η κοινή λογική δεν μπορεί να επικρατήσει στο σκεπτικό και στην πρακτική των ηγεμόνων μας, ποια δύναμη θα οδηγεί τη χώρα στο μέλλον της;
Και ποιο μπορεί να είναι αυτό, όταν το κάθε επόμενο βήμα μας στηρίζεται στη σαθρή βάση μίας κρυμμένης αλήθειας, ή ενός ασύστολου και γελοίου ψεύδους;
Ποιος και πώς έχει καθυποτάξει την πατρίδα μας, την Ελευθερία;
Ο κάθε Έλληνας και Ελληνίδα, καλείται να σκεφθεί και να απαντήσει στο ερώτημα.