Σάββατο 1 Μαΐου 2010

Η κυβέρνηση με τις αποφάσεις και τις ενέργειές της υπονομεύει την ασφάλεια της χώρας», λένε οι ίδιοι και φαίνεται ότι έτσι είναι: Η αποδόμηση των Ενόπλων Δυνάμεων, μετά το "αυτοεμπάργκο" στις αμυντικές επενδύσεις επεκτείνεται στο προσωπικό των Κλάδων. Οι απώλειες στο ετήσιο εισόδημά τους έχει φέρει πολλούς από αυτούς σε κατάσταση απελπισίας: "Θα μου πάρουν το σπίτι ή θα πεινάσουν τα παιδιά μου. Δεν έχω άλλη επιλογή" μας περιέγραφε την οικονομική του κατάσταση αξιωματικός των ειδικών δυνάμεων του Στρατού.
Στις 16:00 το απόγευμα της Δευτέρας 03/05 θα συγκεντρωθούν φορώντας κανονικά τις στολές τους όλοι μαζί, ενωμένοι, λοχαγοί, ταγματάρχες, πλωτάρχες, σμηναγοί - όπως θα πολεμούσαν τον εξωτερικό εχθρό - έξω από τον σταθμό μετρό του Μοναστηρακίου σε μία σιωπηλή, αλλά και ταυτοχρόνως βροντερή διαμαρτυρία. "Θα πάμε για καφέ όλοι μαζί. Κανείς δεν μπορεί να μας εμποδίσει, δεν απαγορεύεται" δήλωσε ανώτερος αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού στο defencenet.gr.
Μία διαμαρτυρία που θέλει να δείξει ότι τα στελέχη των τριών Κλάδων είναι "μαζί" και οι πιλότοι δεν αποτελούσαν την «εξαίρεση». «Δεν είμαστε ζώα για να μας φέρονται με αυτό τον τρόπο. Η ζωή μας είναι ταγμένη στη υπηρεσία της πατρίδας και όποτε μας καλέσει η πατρίδα θα την θυσιάσουμε. Αυτό είναι αυτονόητο. Αλλά όπως υπάρχει η εθνική, έτσι υπάρχει και η προσωπική αξιοπρέπεια», δηλώνει στο defencenet.gr ανώτερος αξιωματικός μέλος του ΣΥΣΜΕΔ του επαγγελματικού συνδέσμου των μόνιμων στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων.

Παρασκευή 30 Απριλίου 2010

Το ενιαίο μισθολόγιο ήταν μια απ'τις προεκλογικές υποσχέσεις της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, που της έδινε τη μελάλη ευκαιρία να συνδυάσει δυο πραγματα. Απ' τη μια μεριά να εμφανίσει τον εαυτό της σαν προστάτη της ισοπολιτείας και δικαιοσύνης στη ρύθμιση των δημοσιούπαλληλικών μισθών και απολαυών, κι απ' την άλλη να δημιουργήσει τα παράθυρα, εκείνα απ' τα οποία θα περνούν οι στρατιές των δικών της ανθρώπων, της << μεσαίας Νομεκλατούρας >> της Αλλαγής.

Πέμπτη 29 Απριλίου 2010

Κι όμως εσείς διατυμπανίζατε πως δεν χρωστάτε σε κανέναν.
Μια ζωή τον εύκολο στόχο χτυπάτε,τον εργαζόμενο!
Ακόμα κι αν περάσουν τα αντεργατικά μέτρα είναι μαθηματικά βέβαιο πως δεν θα υπάρξει καμία βελτίωση στην οικονομία.Οτι κερδίσετε από τις περικοπές θα χαθεί από τους έμμεσους φόρους αφού θα εξανεμιστεί η αγοραστική δύναμη των μισθωτών και των συνταξιούχων.Και 30% να τον πάτε το ΦΠΑ,ουκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος!Παράλληλα θα χάνονται και ασφαλιστικές εισφορές.
Υπολογίστε και τα εκατομμύρια των ανέργων και πέστε μας το κέρδος.
Κοινωνική αναταραχή,φτώχεια,εξαθλίωση και καταρράκωση της Εθνικής μας περηφάνιας.
Γιατί ο ουσιαστικός στόχος των σωτήρων μας με τη δική σας ανοχή και υποβοήθηση είναι τα "ανοικτά" εθνικά ζητήματα,τα κυριαρχικά μας δικαιώματα ως Κράτους.
Ανάπτυξη χρειάζεται ο τόπος,θέσεις εργασίας (αν είναι δυνατόν η ανεργία να κατέβει στο μηδέν) και νοικοκύρεμα του δημόσιου τομέα με περιστολή δαπανών και σεβασμό στο δημόσιο χρήμα από τα λαμόγια της εξουσίας,τους παρατρεχάμενους κολλητούς και κουμπάρους κι εξαφάνιση των "golden boys"!
Αποφασίστε επιτέλους την ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ των κοιτασμάτων πετρελαίου σε Ιόνιο και Αιγαίο!
Περί αυτού όμως τσιμουδιά,μούγκα.
Κι είναι απορίας άξιον πως οι σωτήρες μας δεν σας προτείνουν τρόπους πραγματικής ανάπτυξης.
Δεν σας κάνει εντύπωση;

Τετάρτη 28 Απριλίου 2010

ΤΟ ΔΟΓΜΑ.

Ρώτησα κάποτε τι είναι<<δόγμα>> Και αυτος μου διηγηθηκε την εξης ιστορία. <<Κάποτε, ειπε ενας, κυνηγός σκότωσε μετο τουφεκιτου ένα λαγό.Οταν ομως πλησίασε το θήραμα του ειδε με καταπληξη οτι ολαγός αυτος είχε πέντε πόδια.Το γεγονος αυτο τον δαιμόνιζε και τοβράδυ που γύρισε σπίτι του άνοιξε την ζωολογια στο κεφάλαιο <<Λαγός>>Η Ζωολογια ήταν κατηγορηματική.Ο λαγός ειναι ζώο τετράποδο.Ο κυνηγός μας ηταν απο εκεινους τους ανθρώπους που δεν μπορουν να ησυχάσουν όταν βρίσκονται μπροστά σε μια διάσταση ανάμεσα στην αλήθεια που γνωρίζουν και την πραγματικότητα που τους προκύπτει. Αρχισε λοιπόν να σκέφτεται πως θα μπορούσε να ταχτοποιησει τα πράγματα κατα τέτοιο τρόπο ώστε αυτη η διάσταση που τον βασάνιζε να...τακτοποιηθει.Σκεπτομενος κατεληξε στο συμπέρασμα οτι έπρεπε να γίνει<<εν εκ των δύο>>.Η έπρεπε να διορθωθεί η ζωολογία με τη φράση<<ο λαγόςενίοτε απαντάται και με πέντε πόδια>>, η έπρεπε...να κόψουμε το ενα πόδι του θηράματος για να...συμφωνεί με την ζωολογία.Εκοψε λοιπον το πόδι του λαγού και...ησύχασε! Το πρόβλημα που τον βασάνιζε δεν υπήρχε πια.>> Ηταν φανερό οτι ο κυνηγός έδινε στο δογματισμό τις πραγματικές του διαστάσεις. Δογματισμός δεν σημαίνει μόνο το οτιξεκινάμε κάθε ερμηνεία της πραγματικότητας με βάση την αλήθεια που πιστεύουμε ως αδιαφιλονίκητη. Δογματισμός είναι και η πρακτική προσπάθεια που κάνουμε να προσαρμόσουμε την πραγματικότητα, σ'εκεινο που εμείς πιστεύουμε ως αδιαφιλονίκητη αλήθεια. Απο εκει και ύστερα έχουμε πλέον προσχωρήσει στις διαδικασίες της δογματικης πλάνης.Απο εκει και ύστερα, <<η πλάστιγγα γέρνει εκάστοτε κατα εκεί που προτιμάμε>>

Κυριακή 25 Απριλίου 2010

Τώρα ήρθε η στιγμή του λογαριασμού για όσα δεν κάναμε ή δεν επιτρέψαμε να γίνουν. Δεν υπάρχουν αθώοι γι’ αυτήν την κατάσταση, απλώς υπάρχουν διαφορετικοί βαθμοί ενοχής. Το να παίζουμε την κολοκυθιά των ενόχων μπορεί να είναι ψυχοθεραπευτικό, αλλά δεν φέρνει λεφτά. Εντάξει! Είναι εκνευριστικό να κλαίνε περισσότερο εκείνοι που μας οδήγησαν εδώ, αλλά θα το αντέξουμε κι αυτό. Κυρίως, πρέπει να κλείσουμε τα αυτιά μας σε εκείνους που κινδυνολογούν για τον μηχανισμό στήριξης, διότι είναι οι ίδιοι οι οποίοι μας έφεραν στις αγκάλες του. Οι αλλαγές που θα μας επιβληθούν έπρεπε να γίνουν από καιρό κι έπρεπε να τις κάνουμε μόνοι μας. Τι να κάνουμε; Με ή χωρίς το ΔΝΤ δεν γίνεται να παίρνουν κάποιοι σύνταξη στα πενήντα. Δεν γίνεται η Ελλάδα των 10 εκατομμυρίων να δαπανά σε φάρμακα 9 δισ. ετησίως, όταν η Ισπανία των 50 εκατομμυρίων ξοδεύει μόνο δώδεκα. Θα ξεβολευτούμε. Αλλά θα είναι για το καλύτερο. Αρκεί να σηκώσουμε τα μανίκια. Να αρχίσουμε να παράγουμε. Διότι το προβλημα δεν είναι ότι καταναλώνουμε πολλά, αλλά ότι παράγουμε λιγότερα. Και αυτό δεν λύνεται αποκλείοντας ξενοδοχεία και πλοία. Λύνεται με δουλειά. Εκτός αν φοβόμαστε ότι το ΔΝΤ θα μας βάλει να δουλέψουμε...

Παρασκευή 23 Απριλίου 2010

Η ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΤΟΥ ΚΥΡ ΜΕΝΤΙΟΥ

Δε λυγάνε τα ξεράδια
Και πονάνε τα ρημάδια
Κούτσα μια και κούτσα δυο
Της ζωής το ρημαδιό
Μεροδούλι, ξενοδούλι
Δέρναν ούλοι αφέντες δούλοι.
Ούλοι,δούλοι, αφεντικό
Και μ' αφήναν νηστικό.


Ανωχώρι, κατωχώρι
Ανηφόρι, κατηφόρι
Και με κάμα και βροχή
Ως που μου 'βγαινε η ψυχή.
Είκοσι χρονών γομάρι
Σήκωσα όλο το νταμάρι
Κι έχτισα στην εμπασιά
Του χωριό την εκκλησιά.


'Αιντε θύμα άιντε ψώνιο
Άιντε σύμβολο αιώνιο
Αν ξυπνήσεις μονομιάς
Θα 'ρθει ανάποδα ο ντουνιάς.



Και ζευγάρι με το βόδι
Αλλο μπόι κι άλλο πόδι
Οργωνα στα ρέματα
Τ'αφεντός τα στρέμματα
Και στον πολεμ'ολα για όλα
Κουβαλούσα πολυβόλα
Να σκοτώνονται οι λοοί
Για τ'αφέντη το φαί.



Κοίτα οι άλλοι έχου κινήσει
Κι έχει η πλάση κοκκινίσει
Κι άλλος ήλιος έχει βγει
Σ΄αλλη θάλασσα,άλλη γη.



Το σπουδαίο ποίημα του Βάρναλη
Γραμμένο την εποχή που η μόνη σοσιαλιστική χώρα στον κόσμο ενέπνεε το
σεβασμό, την εμπιστοσύνη και έδινε ελπίδα στούς εργαζομένους όλου του κόσμου...
Οπως όλοι γνωρίζουμε πραγματική αιτία τού ελληνικού προβλήματος και βαθύτερη ρίζα όλων τών δεινών πού θα ζήσει σέ λίγο ο κόσμος στην Ελλάδα είναι το ελληνικό πολιτικό σύστημα...
Οι άνθρωποι αυτοί πού βέβαια δέν έχουν όλοι τίς ίδιες ευθύνες αλλά όλοι βολεύονταν με τήν κατάσταση όπως είχε διαμορφωθεί ....
Η σειρά ευθύνης - κατά τη γνώμη μας - είναι...

1) ΠΑΣΟΚ.
Τό ΠΑΣΟΚ έχει αυτοδίκαια και αυταπόδεικτα το μεγαλύτερο μέρος τής ευθύνης...
Κυβέρνησε επί 21 χρόνια (στά τελευταία 30) και επιπλέον οι άνθρωποί του ως μέσος όρος έγιναν κατά πολύ πλουσιότεροι στα χρόνια αυτά...
Οταν αδυνατούσαν να συνεννοηθούν μεταξύ τους για τό φαγοπότι έφερναν τούς μπουνταλάδες για λίγο στην εξουσία , ώστε και αυτοί να γλείψουν απο τα περισεύματα αλλά και οι ίδιοι να συνεννοηθούν καλύτερα....
2) ΝΔ.
Η ΝΔ έπαιξε αυτά τα 30 χρόνια τον ρόλο τού αναπληρωματικού, τού μικρού, πού μπαίνει στό γήπεδο όταν κουράζονται οι μεγάλοι, οι βασικοί παίκτες (ΠΑΣΟΚ)..
Εφαγαν αρκετά, αλλά λόγω λίγου χρόνου παραμονής στην εξουσία έφαγαν άτσαλα...
Λόγω δέ και εκτεταμένης ανικανότητας έμειναν πολύ λίγο χρόνο στην εξουσία και όταν ανέβαιναν επικρατούσε η λογική τού "ότι προλάβουμε"...
3) Τά υπόλοιπα μικρά κόμματα.
Σέ ρόλο κομπάρσου έπαιρναν εν τούτοις και αυτοί το μερίδιο και ότι περίσσευε απο το μεγάλο φαγοπότι...
Τελευταία με την φάμπρικα τών Δημαρχαίων, Νομαρχαίων κλπ είχαν βολευτεί και αυτοί...