Σάββατο, 10 Σεπτεμβρίου 2016

Η κυβέρνηση Τσίπρα κατόρθωσε το ακατόρθωτο.

Η αλαζονεία ή μάλλον η αίσθηση ότι είμαι πανίσχυρος και άρα μπορώ να κάνω ό,τι θέλω ήταν ανέκαθεν ο κακός "ίσως ο χειρότερος" σύμβουλος των ελληνικών κυβερνήσεων, ειδικά μετά τη μεταπολίτευση. Στη σύγχρονη Ιστορία υπάρχουν πάρα πολλά παραδείγματα. Αρκεί να ανατρέξει κανείς στην περίοδο 2004-2009, όταν η κυβέρνηση Καραμανλή στοχοποίησε ?μέσα από τον πολυσυζητημένο «βασικό μέτοχο»? έναν συγκεκριμένο επιχειρηματία, αγνοώντας τους νόμους της ελεύθερης αγοράς και την ίδια την Ευρώπη.
Τελικά η προσπάθεια να επιβληθεί «ετσιθελικά» ο νόμος του ισχυρού πέρα από κάθε ηθική και δεοντολογία κατέληξε στο κενό. Λίγα χρόνια αργότερα κάτι αντίστοιχο επιχείρησε να κάνει ο κ. Αντ. Σαμαράς με την ΕΡΤ. Αποφάσισε σε μια νύχτα να κλείσει τον κρατικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα και να οδηγήσει εκατοντάδες εργαζομένους στην ανεργία.
Η συνέχεια είναι γνωστή. Ο κ. Φ. Κουβέλης δεν άντεξε το βάρος αυτής της απόφασης, αποχώρησε από το κυβερνητικό σχήμα και οι κλυδωνισμοί που προκάλεσε έπληξαν σοβαρά την κυβέρνηση εκείνης της περιόδου.
Δυστυχώς το παράδειγμα αυτών των κυβερνήσεων που δεν στάθμισαν σωστά τα δεδομένα και κινήθηκαν με «οδηγό» την αλαζονεία μιας πρόσκαιρης (όπως αποδείχθηκε) πολιτικής κυριαρχίας δείχνει να ακολουθεί και η κυβέρνηση Τσίπρα. Αποφασίζει μόνη της και πέρα από κάθε λογική να δώσει μόλις τέσσερις τηλεοπτικές άδειες και να κλείσει όλους τους τηλεοπτικούς σταθμούς που δεν μπόρεσαν να αποκτήσουν μία από αυτές. Οδηγεί με τη σειρά της εκατοντάδες ανθρώπους στην ανεργία και όταν έρχεται αντιμέτωπη με το πρόβλημα, κλείνει τα μάτια και μέσω του αρμόδιου υπουργού συμβουλεύει τους ανέργους να ανοίξουν ειδησεογραφικά sites!
Η κυβέρνηση Τσίπρα κατόρθωσε το ακατόρθωτο: Δημιούργησε με τους χειρισμούς της ακόμη μία στρατιά ανέργων, δημιούργησε ένα απολύτως ρευστό τηλεοπτικό τοπίο με δυσαρεστημένους και εκείνους που έχασαν και εκείνους που κέρδισαν μια άδεια, και έπληξε ανεπανόρθωτα (;) έναν ολόκληρο κλάδο. Ποια θα είναι η συνέχεια; Η ιστορία άραγε θα επαναληφθεί; Ιδωμεν...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου