Η γλώσσα της αθλιότητας εμφανίζεται σαν γλώσσα της ειλικρίνειας.

Το χειρότερο δεν είναι ότι χυδαιολογούν και ονειρεύονται κρεμάλες οι μεν για τους δε. Το χειρότερο δεν είναι καν ότι πιστεύουν πως το « ΕΑΜ-ΕΛΑΣ Μελιγαλάς» ή το «Στον Γράμμο σας θάψαμε στην άμμο» βρίσκει ανταπόκριση στους ψηφοφόρους τους. Κάτι σαν ρητορική κορώνα που αναμοχλεύει το κακοφορμισμένο λαϊκό αίσθημα και δίνει διέξοδο στους ατμούς του θυμού και της αγανάκτησης. Το χειρότερο είναι ότι μιλούν σε πρώτο επίπεδο, πως μοιάζουν να πιστεύουν ό,τι λένε, και η γλώσσα της αθλιότητας εμφανίζεται σαν γλώσσα της ειλικρίνειας. Ναι, αυτοί δεν μιλάνε «περί διαγραμμάτου», όπως οι υπόλοιποι δεν βλέπουν τον κόσμο πίσω από τις γραβάτες τους και δεν κάνουν εκπτώσεις στα λόγια τους. Λένε τις αλήθειες τους και τις απολαμβάνουν. Απολαμβάνουν τη χυδαιολογία, τις κρεμάλες και το αίμα του Εμφυλίου όπως οι Συβαρίτες απολάμβαναν την τρυφηλή ζωή. Λες πως είναι άνθρωποι χαμηλοτάτου επιπέδου, ανάξιοι του ρόλου του βουλευτή, όμως αμέσως μετά σκέφτεσαι πως δεν έχει νόημα να ηθικολογείς. Λες πως κάποια στιγμή θα μαζευτούν, θα συνειδητοποιήσουν την κατάντια τους και η πραγματικότητα σου βγάζει τη γλώσσα. Λες πως είναι ζήτημα αγραμματοσύνης, πως όλοι αυτοί είναι τα απόβλητα της ημετέρας παιδείας, και αμέσως μετά σκέφτεσαι πως έχεις βαρεθεί να σκέφτεσαι και να λες τα ίδια και τα ίδια. Οσα κουρέλια κοινωνικής ζωής μας έχουν απομείνει κινδυνεύουν κι αυτά να διαλυθούν. Κινδυνεύουν από τον οχετό που βγαίνει από μέσα μας. Και ό,τι χειρότερο μπορεί να μας συμβεί είναι να συνηθίσουμε τη δυσοσμία. Και να μην πει κανείς πως όλο αυτό το εξάμβλωμα είναι προϊόν της απελπισίας που έφερε η οικονομική κρίση. Τα όσα εκστομίζουν οι άθλιοι του Κοινοβουλίου είναι συμπτώματα της βαθιάς πολιτισμικής κρίσης στην οποία η χώρα βυθίστηκε προ πολλού και η οικονομική ανέχεια ανέδειξε.

Τα πρόβατα μου έγιναν λάφυρων και κατάβρωμα πάντων των θηρίων, δι’ έλλειψιν ποιμένων…

Με τη φύλαξη των σχολείων, τώρα που καταργούνται οι σχολικοί φύλακες, φλερτάρει η Χρυσή Αυγή. Πρόκειται για απύθμενο θράσος του εθνικιστικού αυτού μορφώματος που θέλει να εισβάλει και στα σχολεία, έλεγαν κυβερνητικές πηγές. Οι χρυσαυγίτες θέλουν τη φύλαξη των σχολείων και δεν το κρύβουν, αφού και από την επίσημη ιστοσελίδα τους προαναγγέλλουν ότι «πολίτες στελέχη του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή θα αναλάβουν τη φύλαξη των μαθητών και των σχολείων της χώρας ειδικά στις περιοχές που η εγκληματικότητα, εγχώρια και εισαγόμενη, έχει αντικαταστήσει την έννομη τάξη». Φανταστείτε τον τρόμο των γονέων όταν ξέρουν ότι έστειλαν τα παιδιά τους στο σχολείο και τα φυλάνε οι... χρυσαυγίτες.

Και τι θα συμβεί με τα παιδιά των μεταναστών που φοιτούν στα δημόσια σχολεία; Η Χρυσή Αυγή μεριμνά και γι' αυτό το θέμα. Θα... τα προστατέψει και αυτά! Συγκεκριμένα, στην ιστοσελίδα τους αναφέρουν: «Τα περισσότερα από αυτά τα σχολεία βρίσκονται στην "κόκκινη ζώνη" της εγκληματικότητας π.χ. στα δυτικά προάστια και το κέντρο της Αθήνας περί την Ομόνοια. Πηγαίνουν σχολείο πολλά παιδιά μεταναστών που κατ' αυτόν τον τρόπο θα τεθούν υπό τη φύλαξη του Λαϊκού Συνδέσμου...». Ολοι καταλάβατε τι ακριβώς εννοούν... Αφήστε που οι χρυσαυγίτες έχουν εντελώς ξεφύγει.

Κάθετες διαβεβαιώσεις ότι «δεν θα ληφθούν άλλα οριζόντια μέτρα»

Το ενδεχόμενο να χρησιμοποιήσουν ξανά την ίδια διλημματική μηχανή οι πράσινοι, να απαιτήσουν δηλαδή τη λαϊκή ψήφο «για να μη νικήσει η Δεξιά», είναι πια της δικαιοδοσίας των παραμυθάδων του παλιού καιρού. Αλλο δίλημμα θέτει τώρα το ΠΑΣΟΚ, από κοινού με τη Ν.Δ. Ενα δίλημμα που απευθύνεται ταυτόχρονα στους βουλευτές της συμπολίτευσης και στην κοινωνία, που πρέπει να αποδεχτεί τη συντριβή της: «Ή ψηφίζετε το Μνημόνιο (πρώτο, δεύτερο, τρίτο), το Μεσοπρόθεσμο ή το πολυνομοσχέδιο (πρώτο, δεύτερο, πέμπτο) ή χρεοκοπούμε», λένε στους βουλευτές. «Ή υποτάσσεστε στον μονόδρομο ή εξαιτίας σας θα καταστραφεί η χώρα», λένε σε εκπαιδευτικούς, λιμενεργάτες, δημοσιογράφους και τεχνικούς της ΕΡΤ, γιατρούς, υπαλλήλους της Αυτοδιοίκησης, εργαζόμενους στα ιδρύματα κοινωνικής ωφέλειας, σπουδαστές που μένουν δίχως σχολή, αφού υπάρχουν ωραία ιδιωτικά εκπαιδευτήρια. Σε όλους.

Παρότι υποτίθεται ότι μέχρι τώρα σωθήκαμε περί τις δέκα φορές (επί Παπανδρέου, επί Παπαδήμου και επί Σαμαρά), παρότι «περάσαμε πια τον κάβο» και «βλέπουμε φως στην άκρη του τούνελ», όποια κοινωνική ομάδα κινείται απαιτώντας την αξιοπρέπειά της, βρίσκεται αντιμέτωπη με το ίδιο δίλημμα: «Ή σωπαίνετε ή εξαιτίας σας θα πάνε χαμένες όλες οι θυσίες της τριετίας». Για τη μοίρα του τόπου δηλαδή δεν ευθύνονται όσοι αδυνατούν να κατασταλάξουν αν θα μαζεύουμε ή όχι αποδείξεις, αλλά όσοι δεν ανέχονται πια ν’ ακούνε κάθετες διαβεβαιώσεις ότι «δεν θα ληφθούν άλλα οριζόντια μέτρα», και επειδή διεκδικούν την επιβίωσή τους, κηρύσσονται καταστροφείς της πατρίδας. Λαμπρά.

Όταν δεν υπάρχει πρόγραμμα η εκτελεστική δύναμη είναι περιττή.

Οι Ελληνες έχουμε μάθει να αυτοσχεδιάζουμε και να αυθαιρετούμε, γνωρίζοντας ότι τίποτα δεν είναι σίγουρο, κανένα σημείο δεν είναι σταθερό, ότι η επιβίωσή μας εξαρτάται από τις δικές μας δυνάμεις, τις δικές μας κινήσεις και τις δικές μας συνεννοήσεις με άλλους, ότι όλα παίζονται. Αυτός είναι ένας από τους λόγους που συχνά οι Ελληνες ευημερούν όταν βρίσκονται σε πολιτείες όπου μπορούν να σταθούν γερά στα πόδια τους και να αφοσιωθούν στην εργασία τους. Οταν υπάρχει σοβαρό πλαίσιο, ο ταλαντούχος στον αυτοσχεδιασμό μπορεί να σπρώξει τα όρια πιο πέρα, να ανοίξει νέους δρόμους, να ξεχωρίσει.

Ο Αρχιμήδης σημείωσε ότι αν σταθείς στο σωστό σημείο, με έναν μοχλό μπορείς να κουνήσεις ολόκληρη τη Γη. Οταν, όμως, κανένα σημείο δεν είναι σταθερό, βρίσκεσαι στην Ελλάδα του σήμερα, η οποία σείεται μόνη της. Από τα σημαντικότερα ζητήματα έως τα επουσιώδη, δεν ξέρουμε τι ισχύει, τι συμβαίνει. Από τις τελευταίες παλινωδίες γύρω από την ανάγκη ή μη να συλλέγουμε αποδείξεις για να πετύχουμε φοροελάφρυνση, έως τις προβλέψεις για οικονομική ανάκαμψη, από την αγωνία για την επόμενη δόση των δανείων έως την πολιτική αβεβαιότητα, μάθαμε να μην εμπιστευόμαστε κανέναν, να αποφασίζουμε μόνοι την πορεία μας. Σε άλλα θέματα, όπως η νομιμοποίηση παρανομιών (π.χ. η «τακτοποίηση» αυθαίρετων κτισμάτων), μάθαμε τα «οφέλη» της αυθαιρεσίας. Αυτά οδηγούν στη διαμόρφωση τακτικής για ατομική επιβίωση, αλλά αυτή η νοοτροπία συνέβαλε στη χρεοκοπία και υπονομεύει την προσπάθεια για εθνική ανοικοδόμηση.

Γνωρίζαμε ότι η χώρα δεν είχε σχέδιο να αποφύγει την οικονομική κατάρρευση, αλλά ούτε και την κυβερνητική και κρατική ραχοκοκαλιά για να εφαρμόσει κάποιο σοβαρό σχέδιο. Οταν η κατάρρευση έφερε την τρόικα με τα δικά της σχέδια, αντιμετωπίσαμε άλλη μια απογοήτευση: και αυτά τα σχέδια ήταν αναξιόπιστα, ενώ και η πολιτική τάξη και οι κρατικοί θεσμοί δεν κατάφεραν να τα εφαρμόσουν. (Θα μπορούσε να πει κανείς ότι όταν τα σχέδια είναι ακατάλληλα είναι ευτύχημα όταν δεν εφαρμόζονται, αλλά έτσι δεν θα μάθουμε τι θα γινόταν αν υπήρχε εκτελεστική δύναμη για να εφαρμοστεί το πρόγραμμα). Αυτό που μάθαμε, πάντως, πριν και μεσούσης της κρίσεως είναι ότι χωρίς εκτελεστική δύναμη δεν μπορεί να εφαρμοστεί κανένα πρόγραμμα, ενώ όταν δεν υπάρχει πρόγραμμα η εκτελεστική δύναμη είναι περιττή.

Δεν μας έφθαναν δηλαδή οι «εργατοπατέρες», θέλουμε τώρα και… «στρατιωτικοπατέρες»!

Μπορούμε σίγουρα να χαρακτηρίσουμε υπερβολικές τις αμυντικές μας δαπάνες, που η συμβολή τους στην ελληνική κρίση προέχει!...
…Η δικαιολογία είναι ότι η χώρα μας περιβάλλεται από «ψυχρούς» και «θερμούς» εχθρούς - διεκδικητές (Τουρκία, Βουλγαρία, Αλβανία κ.λπ.)…
…Αλλά με τα σημερινά δεδομένα υπερβολή κι εδώ να χαρακτηρίζουμε τους όποιους γείτονές μας «εχθρούς»!...

Λαϊκισμός με χακί
Απίστευτες έως εξωφρενικές χαρακτηρίζονται όμως και οι θέσεις-προτάσεις του λαϊκίστικου ΣΥΡΙΖΑ!...
…Που ζητεί να περικοπούν εντελώς οι δαπάνες για την άμυνα της χώρας μας. (Δηλαδή χωρίς όπλα, χωρίς σφαίρες, χωρίς βλήματα, χωρίς άρματα μάχης και με ελαχιστότατους άνδρες στο Στράτευμα!!!
…Και με τις τουρκικές φρεγάτες να βολτάρουν ανενόχλητες στο Αιγαίο!...

Τι ζητάει ακόμα ο ΣΥΡΙΖΑ; Οι αποδοχές των αξιωματικών να μειωθούν στα επίπεδα μισθού εξειδικευμένου εργάτη!!!
…Αγνοώντας ότι με τις δραστικές περικοπές οι μισθοί τους έχουν πάει σε μερικούς κάτω από το μισθό των ανειδίκευτων εργατών!

Ακρως εξωφρενική όμως είναι η πρότασή τους να καθιερώσουν… συνδικαλισμό και τις Ενοπλες Δυνάμεις!!!
…Ζητούν, λοιπόν, συνδικαλιστικά δικαιώματα και τη συγκρότηση επιτροπής στρατιωτών (και ναυτών και σμηνιτών) που θα αποφασίζουν για όλα στο Στράτευμα!...
…Δεν μας έφθαναν δηλαδή οι «εργατοπατέρες», θέλουμε τώρα και… «στρατιωτικοπατέρες»!

Το μόνο που μας φάνηκε κάπως λογικό στις λαϊκιστικές προτάσεις των συριζαίων είναι η αποχώρησή μας από το ΝΑΤΟ… Καθότι η Ατλαντική Συμμαχία του σήμερα δεν έχει καμιά σχέση και καμιά χρησιμότητα με το ΝΑΤΟ των δεκαετιών ’60, ’70 κ.λπ   ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ...

Ο Τσίπρας και οι συνεργάτες του πρέπει πρώτα να ξεκαθαρίσουν τα εσωτερικά τους.

 Ο Τσίπρας και οι συνεργάτες του πρέπει πρώτα να ξεκαθαρίσουν τα εσωτερικά τους, ν' αποφασίσουν ποιοι είναι και τι θέλουν και μετά να προχωρήσουν στη χάραξη της όποιας πολιτικής κρίνουν ότι θα υπηρετήσει καλύτερα το παρόν και το μέλλον του ελληνικού λαού. Αλλά μέχρι να γίνει αυτό, τα όσα λένε και διακηρύσσουν θα έχουν προπαγανδιστική και μόνο αξία.

Δυστυχώς εκείνο που δεν θέλουν να καταλάβουν στον ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι υπάρχουν ορισμένες εκκρεμότητες με τις οποίες κάποια στιγμή θ' αναμετρηθούν, θέλοντας και μη. Τέτοιου είδους εκκρεμότητες τα σοβαρά κόμματα φροντίζουν και τις λύνουν πριν από τις εκλογικές αναμετρήσεις, γιατί πιστεύουν ότι το εκλογικό σώμα οφείλει να γνωρίζει τι θα πρέπει να περιμένει αν ψηφίσει το ένα κόμμα ή το άλλο.

Καλή και χρήσιμη είναι η περιγραφή των δύσκολων στιγμών που περνάμε, αλλά η δουλειά των πολιτικών και των κομμάτων είναι να σχεδιάζουν και να προτείνουν λύσεις. Και να τις εφαρμόζουν όταν τους ανατεθεί να το κάνουν.

Την τελευταία φορά που ακούσαμε το «λεφτά υπάρχουν», το θαύμα δεν έγινε, και το πληρώνουμε σκληρά τρία χρόνια τώρα...

Η διαμάχη στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ αφορά, πέραν του κ. Τσίπρα, και τους πολίτες, καθώς τάσεις, συνιστώσες κ.λπ., θέλοντας να προσδώσουν ιδεολογικοπολιτικό περιεχόμενο σε μια ταπεινότερων ελατηρίων διαμάχη (τους κατηγορούν ότι, πριν από τη νομή της εξουσίας, ξερογλείφονται για μεγαλύτερο μερτικό από την παχυλή κρατική επιχορήγηση), καταφεύγουν σε μεγαλοστομίες και εξαγγελίες που θα ήταν γραφικές, εάν δεν αποδείκνυαν την επιπολαιότητα πλαισιο και λιτικπολιτικποκαι του ς πολιτες μεσω της με την οποία αντιμετωπίζεται το μέλλον μιας χώρας που είναι (σχεδόν) διαλυμένη. Εγκλωβίζοντας έτσι ολόκληρο τον ΣΥΡΙΖΑ σε αυτόν τον διαγωνισμό υπερβολής και υποσχεσιολογίας.

Με έναν τρόπο που θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί και αφελής προβάλλεται το δίλημμα «Μνημόνιο ή ΣΥΡΙΖΑ», λες και το Μνημόνιο είναι εκούσια και μαζοχιστική επιλογή, ενώ απέναντί του υπάρχει η εύκολη εναλλακτική διέξοδος, αυτή του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία προφανώς θα καλύψει και τα ποσά που σήμερα δανείζεται η χώρα.

Και έτσι καταλήγουμε στο κρίσιμο ερώτημα. Πού θα βρεθούν τα λεφτά;

Ο κ. Τσίπρας θεωρεί ότι αυτή είναι μια εύκολη υπόθεση. Θα πει στους δανειστές ότι σταματάμε να πληρώνουμε τόκους για τέσσερα χρόνια για να κάνουμε κοινωνική πολιτική με τα έσοδα και θα ζητήσουμε διαγραφή του χρέους, όπως έγινε μεταπολεμικά στη Γερμανία, και θα πούμε στους δανειστές ότι θέλουμε καλυτέρους όρους. Είναι πράγματι λογικές αυτές οι επιθυμίες. Αλλά ρώτησε κανείς τους δανειστές;

Υπάρχουν βεβαίως και τα θαύματα, όπως στον γάμο στην Κανά που ο Ιησούς ευλόγησε τας υδρίας του νερού και τις γέμισε με ευωδιαστό κρασί.

Ας ελπίσουμε ότι κάποιο τέτοιο θαύμα έχει στο μυαλό του ο κ. Τσίπρας γιατί την τελευταία φορά που ακούσαμε το «λεφτά υπάρχουν», το θαύμα δεν έγινε, και το πληρώνουμε σκληρά τρία χρόνια τώρα...