Ξέρουμε όλοι ότι οι μέρες που έρχονται είναι δύσκολες ...

Ξέρουμε όλοι ότι οι μέρες που έρχονται είναι δύσκολες και ότι με την αναδιάρθρωση του χρέους από τη μία και τη νέα δανειακή σύμβαση από την άλλη θα ξεκινήσει μια νέα προσπάθεια για να βγούμε από την κρίση. Αλλά το ζητούμενο δεν είναι μόνο αν εμείς οι Ελληνες θα κάνουμε αυτό που πρέπει, είναι αν θα το κάνουν και οι άλλοι. Και για την ακρίβεια, αν οι κανόνες του παιχνιδιού που διαμορφώνουν είναι τέτοιοι που μας αφήνουν περιθώρια να κερδίσουμε την παρτίδα.

Μοιάζουμε εδώ και δύο χρόνια με τον γυμνό που πασχίζει να σκεπαστεί μ' ένα σεντόνι που συνεχώς μικραίνει. Αλλά για να ξεπεραστεί το πρόβλημα, η μόνη λύση είναι να μεγαλώσει το σεντόνι. Και μέχρι τώρα, μόνο θεωρητικές είναι οι απαντήσεις που επιχειρείται να δοθούν στο πρόβλημα αυτό. Ακόμα και τα όσα ακούγονται ως απαιτήσεις των δανειστών μας για τη νέα δανειακή σύμβαση, είναι βέβαιο ότι θα μικρύνουν ακόμη περισσότερο το σεντόνι. Κι αυτό ούτε λύση είναι, ούτε έχει καμιά σχέση με όσα δημοσίως έχουν ομολογήσει πια όλοι τους.

Στην πολιτική η οποιαδήποτε αποτυχία ξεπερνιέται. ‘Η γελοιοποίηση όμως σκοτώνει…

Δεν μπορεί, μας δουλεύει ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, ο οποί¬ος θεωρεί ότι μέσα από παραδοξότητες και αερολογίες, καταγγελίες του αέρα και παιδιαριώδη αυτοκριτική θα συ¬γκινήσει τους πολίτες να ασχοληθούν μαζί του. Προχτές θυμήθηκε ότι δεν είχε διαβάσει το μνημόνιο, γιατί αφε¬νός πίστευε τον Παπανδρέου και τώρα πήρε το μάθημά του, ότι δεν πρέπει τα κόμματα να είναι αρχηγοκεντρικά, αλλά συλλογικά, και αφετέρου γιατί είχε άλλες ασχολίες στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Και όλες αυτές οι αρλούμπες που μας έλεγε τόσο καιρό για να δικαιολογή¬σει τις προβλέψεις και τις δεσμεύσεις του μνημονίου τι ήταν; Σε ποιους νομίζουν ότι απευθύνονται αλήθεια και αντέχουν να λένε με τόση φυσικότητα τόσο εγκληματικά επιπόλαια πράγματα; Γιατί είναι άλλο ότι πιέστηκα για να ψηφίσω, είναι άλλο ότι εκ των υστέρων αναγνωρίζω ότι έκανα λάθος και πίστεψα στην αποτελεσματικότητα του μνημονίου και είναι άλλο δεν ήξερα τι υπερασπιζόμουν με τόσο πάθος επί δύο χρόνια. Τι τους ακούτε ρεεε..

Χωρίς Δικαιοσύνη η ζωή δεν θα ήταν δυνατή. Αλλά κι αν ακόμα θα μπορούσαμε να ζήσουμε χωρίς Δικαιοσύνη, η ζωή μας δεν θα είχε καμιά αξία…

Και όμως: Το Πολιτικό Σύστημα (και ειδικά το ΠΑΣΟΚ, έδειξε πόσο τιμά το δικό του Σύνταγμα και τους δικούς του Νόμους – δηλαδή έδειξε πόσο σέβεται τη συνταγματική, την κοινοβουλευτική και την έννομη τάξη – λες και υπάρχουν πολίτες σε αυτή τη χώρα που βρίσκονται πέρα και πάνω από το Σύνταγμα, τους νόμους και τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες...
Ο ένας υπουργός (του ΠΑΣΟΚ) απειλούσε δημοσίως ότι αν τολμήσουν να προσβάλλουν τον πρόεδρο του Κινήματος θα γίνει... «μακελειό»... Ο άλλος υπουργός (του ΠΑΣΟΚ), δήλωνε ότι θα καταφύγει στο Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο, για διαδικασίες εναντίον του εισαγγελικού λειτουργού και αρκετοί ακόμη υπουργοί (του ΠΑΣΟΚ), έκαναν από ανοίκειες μέχρι απρεπείς δηλώσεις.
Φυσικά, το θέμα της διόγκωσης του ελλείμματος του 2009, είναι παρεπιμπτόντως δικαστικό. Πρωτίστως και κυρίως, είναι ύψιστο πολιτικό θέμα, το οποίο ζητεί πολιτικές απαντήσεις. Και οι πολιτικές απαντήσεις, στα δημοκρατικά πολιτεύματα, δίνονται με διεξοδικές συητήσεις στα Νομοθετικά Σώματα.
Ετσι, αν πράγματι οι υπουργοί και τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ ενδιαφέρονται για την αλήθεια, όφειλαν οι ίδιοι να επιδιώξουν μια διεξοδική συζήτηση στη Βουλή, προκειμένου να διερευνηθεί πώς έφτασε η χώρα μας στο ΔΝΤ και στο Μνημόνιο. Και η διεύρυνση αυτή δεν είναι, βεβαίως, προς όνειδος, αλλά αποτελεί για όλους πατριωτικό καθήκον.
Διότι, η πρώτη πατριωτική αρετή είναι η αγάπη προς την αλήθεια – από την εποχή του Σολωμού, βεβαίως!
Ας αφήσουν, λοιπόν, τις κραυγές και ας βοηθήσουν να αναζητηθεί η αλήθεια. Γιατί χωρίς την αλήθεια, το ΠΑΣΟΚ θα καταντήσει γκρουπούσκουλο...

Κανένας δεν μπορεί να προβλέψει πώς τελικά θα διαμορφωθεί.

Εχει καταλήξει να αποτελεί μόνιμη εκτίμηση τον τελευταίο καιρό η άποψη ότι το αμέσως προσεχές διάστημα θα είναι ενδεχομένως καθοριστικό για την πορεία και το μέλλον του τόπου. Και είναι αναπόφευκτο να συμβαίνει, μια και βιώνουμε, όπως όλη η Ευρώπη, μια ρευστή όσο και εκρηκτική πραγματικότητα που κανένας δεν μπορεί να προβλέψει πώς τελικά θα διαμορφωθεί.

Με βάση τις χθεσινές εξελίξεις, το κρίσιμο πλέον χρονικό διάστημα έχει ως καταληκτική ημερομηνία τη 13η Φεβρουαρίου. Τότε θα κατατεθεί η τελική πρόταση για την οριστικοποίηση της αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους και τότε θα πρέπει να έχει ολοκληρωθεί και η διαπραγμάτευση για τη δανειακή σύμβαση.

Αν και σε ποιο βαθμό θα τηρηθούν τελικά τα χρονικά αυτά όρια, είναι κάτι που η πράξη μόνο θα το καταδείξει. Εκείνο που εύκολα συνάγεται είναι ότι το βάρος της διαπραγμάτευσης για το PSI θα το επωμισθούν άτυπα αλλά ουσιαστικά οι Γερμανοί, και εκεί που θα κληθούμε να έχουμε ενεργότερο ρόλο είναι στη διαπραγμάτευση για το περιεχόμενο της δανειακής σύμβασης και των δεσμεύσεων που θα αναλάβουμε.

Και το «αναλάβουμε» δεν είναι ούτε θεωρητικό ούτε γενικό και αόριστο. Δεν θα αφορά μόνο την κυβέρνηση ή ένα κόμμα ή μια συγκεκριμένη ηγεσία. Θα αφορά και τους τρεις κυβερνητικούς εταίρους και θα τους δεσμεύει ως προς την πολιτική που θα ακολουθήσουν και μετά τις εκλογές.

Μιχελάκη μόνο λόγια και αρλούμπες είστε εκεί στη Ν Δ ο κόσμος περιμένει κάτι από εσάς…

Δεν ξέρουμε αν τα κίνητρά του είναι ψηφοθηρικά ενόψει των εσωκομματικών διαδικασιών στο ΠΑΣΟΚ. Σίγουρα, όμως, τέτοιες απειλές, σε μια στιγμή που ο λαός υποφέρει εξαιτίας της πολιτικής τους, ξεπερνούν τα όρια της ανευθυνότητας. Είναι εκβιαστικές, και επικίνδυνες», πρόσθεσε ο κ. Μιχελάκης.

Η δήλωση του κ. Λοβέρδου -στον τηλεοπτικό σταθμό Mega- έγινε με αφορμή το ζήτημα που έχει ανακύψει με την αναπροσαρμογή του ελλείμματος του 2009 από την Ελληνική Στατιστική Αρχή, μετά το πόρισμα του οικονομικού εισαγγελέα Γρηγόρη Πεπόνη για διερεύνηση τυχόν ποινικών ευθυνών του Γιώργου Παπανδρέου και του Γιώργου Παπακωνσταντίνου.

Ο υπουργός Υγείας Ανδρέας Λοβέρδος θέλησε να στείλει μήνυμα ότι δεν μπορεί να επιχειρείται η δίωξη του τέως πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου για το θέμα του ελλείμματος, καθώς υπήρξε συμφωνία με την ευρωπαϊκή στατιστική υπηρεσία Eurostat.

«Όποιος επιχειρήσει να πειράξει τον κ. Παπανδρέου, θα μετατρέψει τη χώρα σε μία χώρα στην υπάρχει μακελειό. Όποιος επιχειρήσει πολιτικά να τον προσβάλει με διάφορα θέματα που αφορούν την πολιτική του, τις επιλογές του, τα ποινικά, η χώρα θα αλλάξει πορεία: Από εκεί που πηγαίνει προς το να μην γονατίσει, θα γίνει μακελειό», είπε ο κ. Λοβέρδος.

«Όφειλε ο εισαγγελικός λειτουργός, όταν υπάρχει μία καταγγελία ενός πολίτη και ακούγεται το όνομα κάποιου που είναι υπουργός, να σταματά επί τόπου, γιατί απαγορεύεται να κάνει αξιολόγηση, γιατί αλλιώς παραβιάζει το Σύνταγμα και τις κείμενες νομοθεσίες, και να αποστείλει το φάκελο στη Βουλή η οποία και θα κρίνει», πρόσθεσε ο κ. Λοβέρδος.

Οι πολιτικοί μας σφυρίζουν αδιάφορα...

Πίσω από τους χιλιάδες ανέργους, που είναι το πρώτο τραγικό αποτέλεσμα της κρίσης, υπάρχει ένα ακόμη πιο ευρύ πρόβλημα το οποίο δεν έχει αναδειχθεί. Το γεγονός ότι τους τελευταίους μήνες η μέση ελληνική οικογένεια αναγκάζεται να ζει από τα έτοιμα. Μισθωτοί και συνταξιούχοι, προσπαθώντας να περιορίσουν με κάθε τρόπο τα έξοδα από «άχρηστες» δαπάνες (στις οποίες ήδη εντάσσουν ρούχα, παπούτσια κ.λπ.), βλέπουν με τρόμο ότι τα μειωμένα έσοδά τους δεν επαρκούν για να καλύψουν ακόμη και ανελαστικά έξοδα. Πολύ περισσότερο όταν σε αυτά διαρκώς προστίθενται νέοι φόροι, με συνέπεια να καταφεύγουν στις όποιες καταθέσεις υπήρχαν για ώρα ανάγκης. Είναι πραγματικά παράδοξο ότι για τη διάσταση αυτή, που μας έχει κάνει όλους να χάσουμε τον ύπνο μας, οι πολιτικοί μας σφυρίζουν αδιάφορα. Ουδείς μας λέει τι θα γίνει όταν από τους φόρους τελειώσουν και τα έτοιμα της μέσης ελληνικής οικογένειας που είναι ο κορμός της οικονομίας Αν δεν αλλάξει άρδην η φοροεισπρακτική πολιτική, δεν μειωθούν αμέσως οι κρατικές δαπάνες και δεν δοθεί χρόνος στην οικονομία να αναπροσαρμοσθεί στις νέες συνθήκες, κανένα PSI και κανένα δάνειο δεν θα αποτρέψει τα χειρότερα…

Τα λάθη φέρνουν πάθη, αλλά γίνονται και κλειδιά που ανοίγουν πόρτες, όταν δεν τα κουκουλώνουμε.

Σήμερα δεν περιμένουμε να μας σώσει κανένας. Τα μέτρα που παίρνονται από τους «σοφούς» ρομποκόπους της εξουσίας από την Ενωμένη Ευρώπη και πέραν του Ατλαντικού, όχι μόνο έχουν αποτύχει κατ' ομολογίαν τους, αλλά κουκουλώνουν το πρόβλημα. Αυτή η κρίση δεν αφορά μόνο τη χώρα μας, αφορά όλο τον κόσμο. Μπορούμε πράγματι να εκμεταλλευτούμε την ευκαιρία, όχι για να εκτονωθούν ο θυμός και η οργή κατά της αδικίας που μέχρι τώρα το κρατικοκαπιταλιστικό καταναλωτικό σύστημα το επιτυγχάνει διά της αφομοιώσεως και της ανακυκλώσεως, αλλά με τη δημιουργία νέων μορφών και εναλλακτικών αντίστασης.

Μπορεί να ζωντανέψει η επαρχία. Ο αγροτικός πληθυσμός να πάρει απάνω του και να ξεφυτρώσουν νέες μορφές ενέργειας που κρύβονται ή έχουν θαφτεί μέσα μας. Θα βοηθηθεί από τον πολιτισμό της πολιτικής που θα ανακαλύψουμε. Τις εκλογές τις θέλουν για να πάρουν την εξουσία οι συντηρητικές δυνάμεις που μας κυβερνάνε ήδη. Τις θέλει και η Αριστερά για να αλλάξουν οι συσχετισμοί των κομμάτων. Η πλειονότητα και η πλειοψηφία δεν νοιάζεται και πολύ. Δεν περιμένει και πολλά, για αυτό και θα αναγκαστεί να δείξει το υπό διαμόρφωση πολιτικό της πρόσωπο. Θα μάθει να αναπνέει από το παρελθόν και να εκπνέει στο μέλλον. Τα λάθη φέρνουν πάθη, αλλά γίνονται και κλειδιά που ανοίγουν πόρτες, όταν δεν τα κουκουλώνουμε. Ξεκλειδώνουν και εμάς τους ίδιους όταν θέλουμε να διορθωθούμε...