Οδηγεί μια ολόκληρη χώρα στην καταστροφή...

Ομως, ο κ. Παπανδρέου είναι αυτός που οδήγησε την χώρα στα νύχια των δανειστών και δεν είναι δύσκολο να επικαλεστεί κάποιος δεκάδες λάθη που έγιναν αυτά τα δυο χρόνια.

Αντικειμενικό επίσης είναι πως η κυβέρνηση συνολικά απέτυχε να εφαρμόσει τα προγράμματα στα οποία συμφωνούσε με τους δανειστές, με αποτέλεσμα να έρχονται νέα, πιο επώδυνα μέτρα τα οποία δεν έχουν τέλος. Αυτή την πραγματικότητα αρνείται να παραδεχτεί ο πρωθυπουργός με αποτέλεσμα να έχει απέναντί του πολλά στελέχη του κόμματός του, ολόκληρη την αντιπολίτευση και ένα θεαματικά μεγάλο μέρος της κοινωνίας. Οι αντοχές της κυβέρνησης έχουν εξαντληθεί, τα περιθώρια έχουν στενέψει δραματικά, οι βουλευτές της φυλλορροούν.

Η μοναδική έντιμη πολιτικά λύση θα ήταν να οδηγούσε τη χώρα σε σύντομο χρόνο σε πρόωρες εκλογές ή έστω να παραχωρούσε την πρωθυπουργική καρέκλα για μια κυβέρνηση συνεργασίας.

Δεν το έκανε, αλλά προτίμησε να μείνει γαντζωμένος στην εξουσία και με τις αλλοπρόσαλλες πρωτοβουλίες του -όπως το δημοψήφισμα- να οδηγεί μια ολόκληρη χώρα στην καταστροφή...

Κοινωνικές διαμαρτυρίες, η κυβέρνηση θα όφειλε ίσως να παραιτηθεί...

Σήμερα στην Ελλάδα δεν δοκιμάζεται μόνο η αντοχή της κοινωνίας απέναντι στην εσωτερική οικονομική υποτίμηση, αλλά και της δημοκρατίας μπροστά στην αποξένωση του κυβερνώντος κόμματος από τους ψηφοφόρους του. Στα κοινοβουλευτικά συστήματα η νομιμοποίηση της κυβέρνησης αντλείται μέσω της περιοδικής διεξαγωγής γενικών εκλογών και της έκφρασης εμπιστοσύνης της Βουλής προς αυτήν. Αυτή η εμπιστοσύνη προς την κυβέρνηση Παπανδρέου δεν έχει αρθεί. Ωστόσο, σύμφωνα με τις σύγχρονες θεωρίες περί "διαρκούς δημοκρατίας", που θέτουν ως συμπληρωματικά κριτήρια δημοκρατικής νομιμοποίησης τις δημοσκοπήσεις, τα ΜΜΕ, τον δικαστικό έλεγχο της συνταγματικότητας των νόμων και τις κοινωνικές διαμαρτυρίες, η κυβέρνηση θα όφειλε ίσως να παραιτηθεί. Ακόμη και αν οι έκτακτες συνθήκες που αντιμετωπίζει η χώρα δεν επιτρέπουν την άμεση προσφυγή στις κάλπες, η κυβέρνηση οφείλει να θέσει ένα σαφές χρονοδιάγραμμα κυβερνητικής δράσης, η ολοκλήρωση του οποίου να συμπίπτει με την προκήρυξη εκλογών μέσα στους επόμενους μήνες.

Στην κοσμάααααρα του…

Ο Γιώργος Παπανδρέου ξέφυγε πλέον από κάθε όριο αυτογελοιοποίησης. Θέτει θέμα δημοψηφίσματος με ψευτοδίλημμα "ευρώ ή δραχμή" για να μην προχωρήσει η χώρα σ'εκλογές. Προχωρά στην εξωθεσμική εκτροπή με σκοπό να διχάσει και να παραπλανήσει τον λαό.
Ο κος Παπανδρέου .. «αλλού γι αλλού» έδειξε ξεκάθαρα πλέον, ότι δεν κατανοεί σε τι θέση βρίσκεται ο ίδιος ,η κυβέρνηση και το τόπος.
Μίλησε πάλι για νέα σελίδα που άνοιξε για την χώρα, στην σύνοδο κορυφής και άρχισε τους διθυράμβους γιατί επετεύχθη «πολύ σημαντική μείωση του χρέους». Χαρακτηριστικό είναι ότι επί πεντάλεπτο , «έγλυφε» στην κυριολεξία του βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, που στάθηκαν στο ύψος των στιγμών(των περιστάσεων προφανώς εννοούσε)και του έδωσαν εντολή να ψηφίσει την… μείωση του χρέους.
Χαρακτηριστικό επίσης είναι ότι το γλείψιμο έγινε για να κερδίσει το χειροκρότημα των βουλευτών.. που παγωμένοι των παρακολουθούσαν.

Απόλυτη εξαθλίωση…

Αυτή η κυβέρνηση, υποτασσόμενη πλήρως στις απαιτήσεις της τρόικας και των μεγάλων αφεντικών που χαλιναγωγούν την πολιτική της στάση, ξεζούμισε εδώ και ενάμιση χρόνο τους εργαζόμενους αλλά και ολόκληρη την κοινωνία, λεηλατώντας εισοδήματα, γκρεμίζοντας κοινωνικές κατακτήσεις και σπρώχνοντας στην ανεργία εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους, για να παρουσιάσει στο τέλος το «κούρεμα» του χρέους, που δεν είναι τίποτα άλλο παρά η απαρχή νέων βασάνων για το λαό, και θα συνεχιστεί με κούρεμα των ασφαλιστικών ταμείων και των αποθεματικών τους, των μισθών, των συντάξεων και της ίδιας της αξιοπρέπειάς μας σε τελευταία ανάλυση.

Μεγάλος Προφήτης… Στο τέλος θα πάρουν με της πέτρες…

Οταν, όμως, η πολιτειακή και πολιτική εξουσία -από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας μέχρι και τον έσχατο βουλευτή- δεν δύναται να κυκλοφορήσει στους δρόμους και χρειάζονται πολυπληθή φρουρά ακόμη και για να φθάσουν στα γραφεία τους, και όταν όλο και περισσότεροι πολίτες θεωρούν την πολιτική εξουσία σφετεριστή της λαϊκής εντολής και της λαϊκής κυριαρχίας, η Ελλάδα όχι μόνο δεν πρόκειται να κάνει ένα βήμα μπροστά αλλά και θα ξεπέφτει από το κακό στο χειρότερο.
Ο κόσμος έχει δίκιο. Βλέπει κατάπληκτος την κυβέρνηση να θριαμβολογεί σήμερα για κάτι που μέχρι χθες το θεωρούσε καταστροφή και, μέσα στην ανεργία, την ανασφάλεια και τη φτώχεια του, σχηματίζει την πεποίθηση:
* ή ότι η κυβέρνηση είναι όμιλος σχιζοφρενών
* ή ότι η κυβέρνηση δεν αντιλαμβάνεται την κρισιμότητα των περιστάσεων και την εγκληματική πολιτική της
* ή ότι η κυβέρνηση, μεθοδικά και συνειδητά, ξεπουλάει και τη χώρα και τους Ελληνες…
Υπάρχει ακόμη καιρός. Εστω και τώρα, στις δώδεκα παρά ένα λεπτό, μπορεί να υπάρξει η λύτρωση. Μπορεί η κυβέρνηση, συναισθανόμενη τις ευθύνες της, να προκηρύξει εκλογές. Και να αποφασίσει ο εξαπατημένος λαός τι ακριβώς θέλει.
Εκτός και αν έχει συμφωνήσει με τους... επικυρίαρχους να τις αποφύγει - επειδή τα δικά τους συμφέροντα θίγονται. Ομως, οι εκλογές έρχονται ως Ειμαρμένη!

Ξέσπασε η οργή του λαού για την αποτυχία σας, για τα <μασκαραλίκια> σας.

Είναι ολισθηρός ο κατήφορος της ντροπής.
Ξέσπασε λοιπόν η αγανάκτηση του λαού για τον εμπαιγμό.
Ξέσπασε η οργή του λαού για την αποτυχία σας, για τα <μασκαραλίκια> σας.
Άχ κατακαημένη πατρίδα μας, σε ποιών τα χέρια έχεις πέσει! Μήπως πρόκειται να συναισθανθείτε το μεγάλο κακό που προξενείτε σ΄ αυτόν τον τόπο;

Τα πολλά λόγια είναι φτώχια, η κοινωνία και οι εργαζόμενοι της χώρας έχουν μόνο μια επιλογή: «Αντίσταση»

Το επόμενο διάστημα, ανεξάρτητα από τα όσα θα ακούσουμε αυτές τις μέρες, θα βιώσουμε την πραγματικότητα του κουρέματος.

Τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων, μαζί με τους συνταξιούχους, θα τιναχτούν στον αέρα

Το τραπεζικό σύστημα, δηλαδή ο μηχανισμός χρηματοδότησης της οικονομίας θα περάσει σε άλλα (ξένα) χέρια

Στο δημόσιο θα ολοκληρωθεί η διάλυση και η παράδοσή του –ως μηχανισμός- στους ανθρώπους των πιστωτών

Ο ιδιωτικός τομέας και οι εργαζόμενοι σ αυτόν θα βυθιστούν στη χοάνη της ύφεσης.

Το πολιτικό σκηνικό, το επόμενο θα αναδιαταχθεί βίαια, δημιουργώντας κενό το οποίο θα σπεύσουν να καλύψουν «πρόθυμοι» τεχνοκράτες και άλλοι επιτήδειοι «παντώς καιρού»

Η κοινωνία αντιμέτωπη με τη νέα κατάσταση θα περάσει από τη φάση του σοκ στην κατάσταση της ανεξέλεγκτης οργής την οποία ήδη νιώθουν όσοι από το τελειωμένο πολιτικό προσωπικό τολμούν να κάνουν μια επίσημη ή ανεπίσημη βόλτα κοντά σε «κοινούς» ανθρώπους.

Αυτός είναι ο νέος όμορφος κόσμος που δημιούργησε η κυβέρνηση Παπανδρέου μέσα σε μόλις 2 χρόνια. Από ανικανότητα ή σκοπιμότητα; Είναι κάτι που θα απαντηθεί από τον ιστορικό ή τον ειδικό δικαστή του μέλλοντος…

Οι σημερινοί κυβερνώντες από την πλευρά τους θα πρέπει να απαντήσουν πως και για ποιο λόγο με τις αποφάσεις τους παρέλαβαν τη χώρα με χρέος στο 119% του ΑΕΠ και αφού την ξετίναξαν, την ξεπούλησαν και την παρέδωσαν σε ξένους διοικητές, μετά από μια δεκαετία, με τους δικούς τους υπολογισμούς θα εξακολουθεί να έχει χρέος στο 120% του ΑΕΠ.

Καθώς, πράγματι, τα πολλά λόγια είναι φτώχια, η κοινωνία και οι εργαζόμενοι της χώρας έχουν μόνο μια επιλογή: «Αντίσταση»