Πρέπει να το πάρουμε απόφαση. Αυτή η χώρα δεν αλλάζει με τίποτα ...

Η χώρα οδηγήθηκε στη σημερινή κατάσταση εξαιτίας της υπερδιόγκωσης του Δημοσίου σε βάρος του παραγωγικού ιδιωτικού τομέα.

Τα έσοδα του κράτους από τη φορολόγηση των ιδιωτών δεν μπορούσαν να καλύψουν τις δημόσιες δαπάνες, τους στρατούς υπαλλήλων, τους χρυσοπληρωμένους συνδικαλιστές, τις μίζες των «ημετέρων». Το δημοσιονομικό έλλειμμα χρόνο με τον χρόνο εκτινάχθηκε στα ύψη και έφθασε τον δανεισμό στα 350 δισ. ευρώ.

Η αυτονόητη λύση του προβλήματος είναι η δραστική μείωση των δημοσίων δαπανών ακόμη και με άρση της μονιμότητας των υπαλλήλων αν χρειαστεί.

Φτάσαμε στο σημείο να περικοπούν δραματικά μισθοί και συντάξεις σε όλους, αλλά κανένας δεν μπόρεσε να αγγίξει τα θέματα ταμπού, όπως οι απολύσεις έστω και στον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Και δεν μπόρεσε καμία κυβέρνηση να το αγγίξει γιατί στον δημόσιο τομέα σιτίζεται η «πελατεία» των κομμάτων εξουσίας ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. και για λόγους ισορροπιών και των μικρότερων κομμάτων.

Τώρα ο Γιώργος Παπανδρέου είχε την ευκαιρία να κάνει πράξη τις υποσχέσεις του, αλλά δεν το έπραξε. Αντί με τα κονδύλια της Ε.Ε. να ενισχύσει τον ιδιωτικό τομέα, την απασχόληση και την ανάπτυξη, προτίμησε να προσλάβει, έστω και προσωρινά, μερικές ακόμη χιλιάδες δημοσίους υπαλλήλους. Είναι ο πλέον ασφαλής τρόπος για να συνεχίσει η οικονομία την πορεία της προς την ύφεση και συνολικά η χώρα προς τη χρεοκοπία. Βρισκόμαστε στην άβυσσο, αλλά η νοοτροπία του πολιτικού συστήματος δεν αλλάζει.

Σε κάθε περίπτωση, οι προσλήψεις των «ημετέρων» στο Δημόσιο, η «προστασία» των συνδικαλιστικών παραγόντων και το μοίρασμα της εναπομείνασας πίτας του Δημοσίου σε διαπλεκόμενα και «φίλους» δείχνουν πως οι εκλογές δεν είναι μακριά. Μόλις επιστρέψουμε από τις βουτιές, καλό είναι να ψάξουμε το εκλογικό βιβλιάριο

Ας πρόσεχαν, λοιπόν, ποιους ψήφιζαν, όταν ψήφιζαν ...

Ολοι οι Ελληνες –μηδέ και χιλιάδων οπαδών του κινήματος εξαιρεμένων– το γνωρίζουν, άλλωστε, ότι το ΠΑΣΟΚ και οι κυβερνήσεις του πάντοτε υπήρξαν –και παραμένουν- ζηλωτές της γενικευμένης αυθαιρεσίας και ανομίας και θωρούν την προσήλωσή τους στην καλώς εννοουμένη δημοκρατική νομιμότητα και την ουσιαστική ηθική τάξη, σαν… βαρίδια που προσιδιάζουν στα κορόιδα και όχι στους αετονύχηδες!
Κι αυτή την αντίληψη και την υιοθέτηση της γενικευμένης ανομίας το Κίνημα την έχει και ως κυβέρνηση και ως αντιπολίτευση: Ως κυβέρνηση γκρεμίζει και ως αντιπολίτευση εμποδίζει πεισματικά όποιον επιθυμεί κάτι να κτίσει!
Οι παρατηρήσεις αυτές για τη σχέση του ΠΑΣΟΚ με τη δημοκρατική νομιμότητα και την ηθική τάξη, δυστυχώς, έχουν διαχρονικό χαρακτήρα. Διότι σε όλες τις εποχές του το Κίνημα αυθαιρετούσε και ανομούσε.
Από τότε (αρχές της δεκαετίας του ’80) που άρπαζε τα Μεγάλα Συνδικάτα με λαθροχειρίες και με νοθείες, μέχρι που «νομιμοποίησε τα αυθαίρετα» (1983) και από όταν διέλυε πραξικοπηματικά την ΕΦΕΕ, μέχρι που φόρτωσε τις ζημιές των προβληματικών στο λαό (αφήνοντας τα κέρδη στα αφεντικά τους) και από τότε που λεηλατούσε την Ελλάδα μέσω του χρηματιστηρίου ή που κατασκεύαζε τον πληρωμένο «κουτσονόμο» προς κάλυψη του σκανδάλου της Τράπεζας Κρήτης, μέχρι τις δόλιες «ελληνοποιήσεις» αλλοδαπών, -και μέχρι σήμερα, που έταξε στο λαό «λαγούς με πετραχήλια» και του πρόσφερε αλυσίδες, κατοχή, ανεργία και πείνα, - το ΠΑΣΟΚ και οι κυβερνήσεις του ήταν (και παραμένουν) ένωση πλειόνων ανθρώπων προς διάπραξη αυθαιρεσιών και ανομιών» εις βάρος του λαού.
Οσοι, λοιπόν, ξενίζονται και οργίζονται επειδή η κυβέρνηση νομιμοποίησε αναδρομικά και προβληματικά ενδεχόμενες ανομίες της των τελευταίων 15 χρόνων, αναφορικά με την έκνομη στήριξη τραπεζών, με ύποπτες δραστηριότητες, καλά θα έκαναν να αναλογιστούν:
1. Ότι, όσοι νόμοι του ΠΑΣΟΚ δεν είναι αντισυνταγματικοί, είναι σίγουρα αντιδημοκρατικοί, - διότι στηρίζονται σε διατάξεις του Καταστατικού χάρτη, οι οποίες κινούνται στις παρυφές της δημοκρατίας. Και,
2. Ότι, όσοι νόμοι του ΠΑΣΟΚ δεν είναι αντισυνταγματικοί και αντιδημοκρατικοί, είναι ανήθικοι, διότι έχουν χυδαίο ταξικό χαρακτήρα και στηρίζονται σε αγοραίες λογικές.
Ας πρόσεχαν, λοιπόν, ποιους ψήφιζαν, όταν ψήφιζαν και ας αφήσουν την πρωθύστερη οργή τους!

Και το ερώτημα είναι τι είδους αντίδραση απαιτείται πλέον από την κοινωνία;

Τότε θα μείνουμε να λογαριάζουμε τι καλά που τα κατάφερε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και μας εξορθολόγισε και από «κοπρίτες» και «τεμπέληδες» μας έκανε «ανθρώπους», δηλαδή ανέργους σε ποσοστό 20% και βάλε, τι καλά που τα κατάφερε να πετάξει στην ανεργία ανθρώπους λίγο πριν τη συνταξιοδότηση και να τους ανοίξει την πόρτα της «κοινωφελούς εργασίας» ώστε μετά από τριάντα χρόνια δουλειάς να παίρνουν τα ίδια ψίχουλα με τα παιδιά τους (άραγε για ποιον η κοινή ωφέλεια σε ένα κράτος που δεν αναγνωρίζει πλέον το «κοινό» συμφέρον, αλλά μόνο το συμφέρον των δανειστών). Και τι κότσια που χρειάζεται να δείχνει την πόρτα της εξόδου σε χιλιάδες δημόσιους υπαλλήλους αφού επί δεκαετίες υπέκλεπτε την ψήφο τους και τώρα τους κουνάει το μαντήλι με σαρδόνιο χαμόγελο, πίσω από την τζαμαρία της υφαρπαγμένης εξουσίας, αφήνοντάς τους να νιώθουν και κερατάδες και δαρμένοι. Δε θα ανεχτούμε αργομισθίες και λευκές απεργίες – δηλαδή «μούτρα» και «νάζια» - επειδή σας κόψαμε ένα επιδοματάκι κει χάμω (και κάμποσους μισθούς), λέει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος. Τι ωραία κοινωνία δουλοπάροικων με «ευρωπαϊκές» φατσούλες, όχι «μαύρους» ή τίποτα «σχιστομάτηδες», που φτιάχνει η κυβέρνηση (υπόδειγμα και για τις άλλες χώρες τις ευρωζώνης), για τα επόμενα τριάντα χρόνια, τρελαίνεσαι να τους έχεις στη δούλεψή σου. Και τι «αποθεραπευμένη» οικονομία θα οικοδομήσει, όπου άμα την εγκατάλειψη της χώρας από τους δανειστές – και αφού θα έχουν αντλήσει ό,τι μπορούν σε ρευστό, πόρους ή τιτλοποιημένα περιουσιακά στοιχεία - οι επόμενες γενιές δεν θα βρουν τίποτα όρθιο για να ξαναξεκινήσουν.

Και το ερώτημα είναι τι είδους αντίδραση απαιτείται πλέον από την κοινωνία και τους οργανωμένους φορείς (όσοι ακομα την εκπροσωπούν); Αρκούν οι απεργίες, οι πορείες, οι συγκεντρώσεις στο Σύνταγμα, άραγε;


--------------------------------------------------------------------------------

Τα δημοκρατικά δικαιώματα και τις ελευθερίες ενός εξαπατημένου και προδομένου Λαού...

Οταν αλλάζει δραματικά η οικονομική βάση, – με τη δραστική περικοπή των εισοδημάτων των λαϊκών στρωμάτων, το επόμενο βήμα είναι να αλλάξει και το αντίστοιχο τμήμα του εποικοδομήματος – δηλαδή οι εργασιακές σχέσεις, οι ασφαλιστικές εγγυήσεις και η προνοιακή νομοθεσία.
Και όταν η εγκατεστημένη (και διογκούμενη) και στη χώρα μας Αντεπανάσταση επιτύχει το μείζον – δηλαδή την αλλαγή της οικονομικής βάσης, εναντίον του Λαού και υπέρ της Αρχουσας Τάξης, – έρχεται νομοτελειακά και σύντομα η στιγμή να διασφαλίσει τα λάφυρά της, με το ψαλίδισμα ή και την περιστολή των δημοκρατικών ελευθεριών και εγγυήσεων – στήνοντας ένα πολιτικό εποικοδόμημα αυθαιρεσίας, αυταρχισμού και συγκεκαλυμμένης τυραννίας.
Και, ήδη, γι’ αυτή τη σαρωτική κίνηση προετοιμάζεται η εγχώρια Αντεπανάσταση, – με τη βοήθεια φυσικά της Διεθνούς. Κοιτάξτε γύρω σας:
* Τα Πανεπιστήμια, κατά τρόπο αντεθνικό, αντισυνταγματικό και ανήθικο, τίθενται κάτω από «δοτές» και, κυρίως, ξένες διοικήσεις!
* Η κατάκτηση του Εικοστού Αιώνα, – το Διαδίκτυο και τα «Μπλογκς» – ευνουχίζεται από ένα νέο νόμο που ετοιμάζεται, προκειμένου να τεθεί υπό έλεγχο η πιο δημοκρατική κατάκτηση των Λαών – και του Λαού μας!
* Το Διάταγμα της χούντας για τις διαδηλώσεις, αφού υπηρέτησε πιστά και επί 22 χρόνια τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ (και όχι μόνο), καταργείται και αντικαθίσταται με κάποιο ψευδεπίγραφα δημοκρατικό νομοθέτημα, προκειμένου να περισταλεί και αυτό το δικαίωμα του Λαού!
* Γενικεύονται οι κάμερες, αφού εξαγγέλθηκε στη Βουλή ότι τοποθετούνται ακόμη και στις αστυνομικές μοτοσυκλέτες, ακόμη και στα περιπολικά και η «Μεγάλη Αδελφή» (της πράσινης Αντεπανάστασης) θα μπορεί, πια, να βλέπει (με τα χιλιάδες «μάτια» της) αν έχουμε ή όχι συχνουρία ή γκόμενα!
Και Κύριος οίδε τι θα περάσει ακόμη από το νοσηρό τους το κεφάλι προκειμένου να φαλκιδεύσουν τα δημοκρατικά δικαιώματα και τις ελευθερίες ενός εξαπατημένου και προδομένου Λαού – του Λαού μας...

Οι υπεύθυνοι πρέπει να σηκώσουν τα βάρη που αναλογούν στα αξιώματά τους.

Δυστυχώς, κινδυνεύουμε να δοκιμάσουμε αυτά τα όρια και να μάθουμε τι συμβαίνει όταν η ισορροπία ανάμεσα στις κοινωνικές ομάδες καταρρέει - η ισορροπία που αποτελεί βάση του πολιτισμού.

Ισως τέτοιος κίνδυνος φαίνεται υπερβολικός στην ευρωπαϊκή μας χώρα, αλλά ποιος θα περίμενε ότι σήμερα θα ζούσαμε με τις συνέπειες της οικονομικής κατάρρευσης; Η κατάσταση δημιουργήθηκε κυρίως από κυβερνήσεις που δεν τολμούσαν να αντισταθούν στις απαιτήσεις οργανωμένων ομάδων. Ετσι, διάφορες ομάδες αύξαναν συνεχώς τις διεκδικήσεις τους -σε βάρος του συνόλου- έως την ώρα που η χώρα γονάτισε κάτω από το ασήκωτο βάρος του χρέους. Εκτός από ελάχιστες (και βραχύβιες) προσπάθειες να αποτραπεί η κατάρρευση, διαδοχικές κυβερνήσεις ακολούθησαν μια πολιτική εκδικητικής φυγοπονίας: όποτε προτεινόμενες μεταρρυθμίσεις προκαλούσαν αντιδράσεις η κυβέρνηση απαντούσε: «Δεν θέλετε μεταρρυθμίσεις; Εντάξει, θα δείτε τι θα πάθετε».

Η έλλειψη προσωπικής και ομαδικής πειθαρχίας μάς οδήγησε σε οικονομικό αδιέξοδο και αναγκαστήκαμε να δεχθούμε τη μεγαλύτερη βοήθεια που δόθηκε ποτέ σε μια χώρα. Η οικονομική ανάκαμψη, όμως, εξαρτάται από τη βούληση της κοινωνίας να αντέξει τις στερήσεις και να βρει νέους τρόπους ανάπτυξης. Αυτό απαιτεί πειθαρχία στο προσωπικό επίπεδο, αλλά κυρίως στο επίπεδο των πολιτικών και κρατικών θεσμών - οι υπεύθυνοι πρέπει να σηκώσουν τα βάρη που αναλογούν στα αξιώματά τους.

Η κυβέρνηση, συνεχίζοντας την καταστροφική και ισοπεδωτική πολιτική της...

Η κυβέρνηση, συνεχίζοντας την καταστροφική και ισοπεδωτική πολιτική της, αποφάσισε να φορολογήσει και τα... αγγουράκια. Το ήδη ακριβό νερό των δήμων γίνεται πανάκριβο.

Πολλοί από τους πέριξ της πλατείας Κολωνακίου θαμώνες θα σπεύσουν να υποστηρίξουν πως πρόκειται για μια δίκαιη απόφαση. Ο συνταξιούχος αγρότης των 400 ευρώ, ο παππούς και η γιαγιά, που οι συντάξεις τους δεν φτάνουν ούτε για τα φάρμακά τους, θα πρέπει να συνεισφέρουν και αυτοί στην αναμόρφωση της χώρας!

Στα χωριά, μπουχτισμένοι από την περιθωριοποίηση και το συνεχή εμπαιγμό, δηλώνουν πως θα καταργήσουν τους κήπους, καθώς πια η καλλιέργεια της τομάτας, ακόμα και για οικιακή κατανάλωση, παύει να είναι συμφέρουσα. Στο μανάβη θα κοστίζει φτηνότερα.

Το πολυνομοσχέδιο δεν πλήττει όμως μόνο τους μπαξέδες. Η επιβολή ΦΠΑ στο αγροτικό νερό χτυπάει κατ'ευθείαν στην καρδιά της καλλιέργειας. Τώρα που η άρδευση πολλών αγροτικών εκτάσεων γίνεται από δημοτικά και κοινοτικά δίκτυα, η νέα επιβάρυνση αφορά μεγάλο μέρος της παραγωγής.

Το ήδη υψηλό κόστος καλλιέργειας θα εκτοξευτεί στα ουράνια, τα ελληνικά προϊόντα θα γίνουν ακόμη ακριβότερα και άρα λιγότερο ανταγωνιστικά και ο στραγγαλισμός και η συρρίκνωση της πολύπαθης ελληνικής γεωργίας θα συνεχιστούν. Κι αν πέρσι οι εισαγωγές αγροτικών προϊόντων έφτασαν τα 6 δισ. ευρώ και οι εξαγωγές μόλις τα 3 δισ., τα επόμενα χρόνια το αρνητικό αυτό ισοζύγιο αναμένεται να επιδεινωθεί ακόμη περισσότερο.

Οι πολιτικές του ΠΑΣΟΚ -και της Ν.Δ., για να μην ξεχνιόμαστε- τώρα δικαιώνονται. Η Ελλάδα, που λίγες δεκαετίες πριν «πνιγόταν» από την παραγωγή των αγροτών, γίνεται επιτέλους Ευρωπαία. Θα τρώει πια μόνο αγγουράκια Βρυξελλών

Πώς θα τα βγάλουμε πέρα, και ως άτομα και ως χώρα...

Πώς γίνεται να σκεπτόμαστε όλοι μας πώς θα τα βγάλουμε πέρα, και ως άτομα και ως χώρα, και οι πολιτικοί μας να έχουν κολλήσει στο αν και πότε θέλουν εκλογές; Στελέχη του ΠΑΣΟΚ ξυπνάνε και κοιμούνται ασχολούμενοι βασικώς με το πότε θα είναι η καλύτερη χρονική στιγμή για τη διενέργεια εκλογών, τον Σεπτέμβριο ή στα τέλη του έτους. Κατά τη θεωρία που έχει μάλιστα αναπτυχθεί, ακόμη και από συνεργάτες του πρωθυπουργού, «μόλις πάρουμε την έκτη δόση και πριν φτάσουν τα διάφορα σημειώματα της εφορίας στον κόσμο, δηλαδή λίγο μετά τις 15 Σεπτεμβρίου, θα είναι η καλύτερη στιγμή για εκλογές».

Μάλιστα! Από την άλλη, έχουμε την ηγετική ομάδα της Ν. Δ. η οποία θεωρεί ότι κερδίζει πόντους και επιμένει στη διεξαγωγή εκλογών, θυμίζοντας λίγο την τραγική εκείνη περίοδο του κ. Παπανδρέου στην αντιπολίτευση, όπου ό, τι και να συνέβαινε στη χώρα εκείνος φώναζε «εκλογές, εκλογές τώρα». Το επιτελείο του κ. Σαμαρά έχει πέσει στην ίδια παγίδα και επιδίδεται σε δισύλλαβες ή το πολύ τρισύλλαβες κραυγές που δεν συνάδουν με την κρισιμότητα των περιστάσεων. Θα μου πείτε και τι να κάνουν, κόμματα είναι και κοιτάνε το συμφέρον τους. Ε, δεν είναι έτσι όμως, όχι τώρα και όχι με τη χώρα στο χείλος του γκρεμού.

Πρώτα απ' όλα καταλαβαίνετε σε τι κλίμα θα γίνουν αυτές οι εκλογές; Σκεφθείτε πόσο μεγάλο είναι το ρίσκο της γενικευμένης αναρχίας, της βίας και των επεισοδίων εναντίον διαφόρων υποψηφίων. Το κράτος θα παραλύσει, όπως γίνεται πάντοτε πριν από τις εκλογές, και η χώρα θα μοιάζει ακυβέρνητο καράβι.