Στη συνείδηση του ελληνικού λαού ο κ. Παπανδρέου έχει διαγραφεί με ένα μεγαλοπρεπές «delete».

Ο κ. Παπανδρέου αυτοκαταργήθηκε χθες το μεσημέρι για λίγες ώρες με μία μοναδική καινοτομία. Τράβηξε μόνος του την πρίζα απ’ το γραφείο του, δηλώνοντας αδυναμία διακυβέρνησης. Στο μέσον της θητείας του και διατηρώντας, τύποις τουλάχιστον, διακριτή κοινοβουλευτική πλειοψηφία, λύτρωσε τη χώρα, υποβάλλοντας την παραίτησή του τηλεφωνικώς στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Διέταξε και το κυβερνητικό του φερέφωνο να εμφανίσει την πρωτοβουλία αυτή ως συνειδητή πράξη πολιτικής μεγαλοθυμίας…

Δυστυχώς το θαύμα κράτησε μόνον λίγες ώρες. Ο υπεύθυνος και γενναιόψυχος ηγέτης, που παραχώρησε την καρέκλα του για το καλό της πατρίδας, αίφνης μεταμορφώθηκε σε αδίστακτο επαγγελματία πολιτικάντη. Από αυτούς που δεν διστάζουν να κάνουν «το άσπρο μαύρο» για να ζήσουν λίγα ακόμη 24ωρα εφήμερης εξουσίας.

Αδιάφορο μου είναι ποιος έπεισε τον κ. Παπανδρέου να λεκιάσει την ύστατη σελίδα της προβληματικής πολιτικής του καριέρας. Και δεν θα σταθώ στο αν τελικά υπέκυψε στη μοίρα της κομματικής του ομηρίας ή στον ασφυκτικό εναγκαλισμό της οικογενειακής του εξάρτησης.

Το κρίσιμο είναι ότι οι αυτοσχεδιασμοί ενός ημιθανούς πρωθυπουργού, που άγεται και φέρεται σαν ζαλισμένο κοτόπουλο, οδηγούν τη χώρα στα βράχια.

Το συμπέρασμα έχει ήδη βγει. Ο Γιώργος Παπανδρέου εγκατέλειψε το πλοίο σε συνθήκες πανικού, ενώ ο Αντώνης Σαμαράς, με περίσσευμα υπομονής και πολιτικής ευθύνης, απέφυγε το στιγμιαίο πειρασμό να το καταλάβει με εκλογικό ρεσάλτο.

Η Ιστορία έχει χρόνο να κρίνει. Αλλά αυτή την ώρα στη συνείδηση του ελληνικού λαού ο κ. Παπανδρέου έχει διαγραφεί με ένα μεγαλοπρεπές «delete». Στις πλατείες, όσο και στο τελευταίο κορφοβούνι της Ελλάδας.

Αύριο ο γόνος μιας ιστορικής πολιτικής οικογένειας θα έχει την τελευταία ευκαιρία να ομολογήσει το λάθος του και να αποχωρήσει ησύχως για τον προορισμό που του ταιριάζει. Σε αντίθετη περίπτωση, θα φύγει κυνηγημένος κάτω από το βάρος της λαϊκής κατακραυγής. Αφού όμως πρώτα θα έχει οδηγήσει τη χώρα σε απερίγραπτες περιπέτειες…




Ελεύθερος Τύπος - Σχετικά Άρθρα

Μήν απορείτε. Εις τήν πολιτική υπάρχουν και φελλοί, οι οποιοι έχουν την ιδιότητα να... βυθίζονται.

Υπεύθυνος πρωθυπουργός όμως αυτής της χώρας δεν μπορείς να είσαι. Τι άλλο δηλαδή πρέπει ακόμα να δούν τα μάτια μας για να το καταλάβεις αυτό και να παραιτηθείς, πρίν να είναι πολύ αργά για όλους μας; Εχεις άραγε συνειδητοποιήσει ότι οδηγείς την χώρα με μαθηματικ ή ακρίβεια σε οδυνηρές εθνικές περιπέτειες; Νόμισες ότι θα μπορούσες να παίξης το ρόλο ενός πολιτικού Ιανού με τη μάσκα του ατρόμητου λιονταριού προς τα μέσα και το πρόσωπο του υπάκουο προβάτου προς τα έξω… Νόμισες ότι θα μπορούσε να περάσει σήμερα στη διεθνή ζωή και πρακτική η διγλωσσία και η διπροσωπία σου… Και απατήθηκες οικτρά…

Δηλαδή καταφεύγει και πάλι στον εκβιασμό!

Δεν έμαθε το μάθημα από την προηγούμενη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών ο Γιώργος και θα το επιχειρήσει εκ νέου. Ο πρωθυπουργός θα ζητήσει από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να συγκαλέσει σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών. Εκεί θα προτείνει να συγκροτηθεί οικουμενικού χαρακτήρα κυβέρνηση (κατά πάσα βεβαιότητα με πρωθυπουργό τον ίδιο, βάση της εκλογικής δύναμης των κομμάτων). Αν η απάντηση των κομμάτων (και συγκεκριμένα της ΝΔ, η οποία είναι εκείνη που τον ενδιαφέρει) είναι αρνητική, ο ΓΑΠ θα πει ότι θα γίνουν εκλογές.

Δηλαδή καταφεύγει και πάλι στον εκβιασμό! Στην σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών εκβίασε τα κόμματα. Πριν από 10 μέρες εκβίασε τα ΜΜΕ ότι συντηρούνται χάρις στην δική του πολιτική (που τους εξασφαλίζει δάνεια). Τώρα κάνει ένα τριπλό εκβιασμό: στα κόμματα, στους βουλευτές του και στο λαό που περικυκλώνει την Βουλή. Πολιτεύεται με την λογική του χαρτοπαίκτη.

Η πρόταση του ΓΑΠ θα είναι η νέα κυβέρνηση να απολαμβάνει ευρείας αποδοχής και να την αποτελούν τεχνοκράτες (όπως οι Παπαδήμος και Στουρνάρας), αλλά και κοινά αποδεκτά πολιτικά πρόσωπα που θα οριστούν με συμφωνία των κομμάτων.

Ο στόχος του Γιώργου δεν είναι να γίνει Καραμανλής και να εγκαταλείψει το πλοίο (όπως του αρέσει να ισχυρίζεται), αλλά να σχηματίσει μία κυβέρνηση – την όποια κυβέρνηση… – στην οποία θα προεδρεύει ο ίδιος! Ο Τσίπρας δεν του είχε πει πως «δεν σκέφτεται οποιαδήποτε άλλη λύση που να έχει ως προοπτική την πιθανότητα να μην είναι πρωθυπουργός»;

«Δεν δίνουμε άλλοθι σε όσους μας θέλουν έξω από το ευρώ».

«Δεν δίνουμε άλλοθι σε όσους μας θέλουν έξω από το ευρώ».
Αν αυτή η δήλωση – μήνυμα του κ. Γ. Παπανδρέου είναι ειλικρινής, θα παρατηρήσουμε ότι σωστά πράττει και «δεν δίνει άλλοθι» σε όσους μας θέλουν έξω από την ευρωζώνη των «17». Θα θέλαμε, όμως, στο σημείο αυτό να παρατηρήσουμε:
Αν ο κ. Γ. Παπανδρέου αναφέρεται σε ξένους ηγέτες, αξιωματούχους ή τραπεζίτες, είτε τους δώσουμε άλλοθι είτε όχι δεν μπορούν να μας εκδιώξουν από την ευρωζώνη ή από την Ευρωπαϊκή Ενωση, διότι οι Ευρωπαϊκές Συνθήκες δεν προβλέπουν διαδικασίες αποβολής μέλους. Και, άρα, αν μια χώρα δεν επιθυμεί να αποχωρήσει οικειοθελώς, είναι αδύνατη η απομάκρυνσή της…
Αν, πάλι, ο κ. Γ. Παπανδρέου αναφέρεται σε εγχώριες πολιτικές και οικονομικές δυνάμεις, καμιά από αυτές… «δεν μας θέλει έξω από το ευρώ»! Ακόμη και το πιο αυθεντικό τμήμα της Αριστεράς να καταλάβει την εξουσία, δεν πρόκειται να απομακρύνει βιαίως την Ελλάδα από το ευρώ, διότι θα ήταν καταστροφικό, αλλά θα δρομολογήσει μια ήπια και προϊούσα αποδέσμευση, ώστε να δύναται να απορροφηθεί από την οικονομία και την κοινωνία.
Και όχι σπασμωδικές κινήσεις και αποφάσεις.
Ο μόνος, ο οποίος θα μπορούσε, κατά τεκμήριο, να εργαστεί για την έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη ή και από την Ε.Ε. είναι ο ίδιος ο κ. Γ. Παπανδρέου. Και οι λόγοι είναι ουσιαστικοί και πραγματικοί και όχι πολιτικοί ή ιδεολογικοί. Ολοι το γνωρίζουν:
* Ότι, οι ΗΠΑ είναι η γενέτειρά του,
* Ότι, τα αμερικανικά είναι η μητρική γλώσσα του,
* Ότι, αμερικανική είναι η μόρφωση και η κουλτούρα του,
* Ότι, στις ΗΠΑ βρίσκονται οι καλύτεροι προσωπικοί φίλοι του,
* Ότι ποτέ δεν θα ζήμιωνε τη χώρα στην οποία γεννήθηκε και η οποία ανέδειξε τους γονείς του,
* Ότι και με δική του πρωτοβουλία το ΔΝΤ μπήκε στην Ευρωζώνη,
* Ότι η παρουσία του στην πολιτική σκηνή της Ελλάδας αποτελεί εγγύηση για τα αμερικανικά συμφέροντα στην ευρύτερη περιοχή κ.λπ…
Στο σημείο αυτό η μνήμη μας ανακαλεί το απόφθεγμα του αείμνηστου Παναγιώτη Κανελλόπουλου στη Βουλή, όταν είχε ανάψει συζήτηση περί του ποιος είπε το «ΟΧΙ» κατά την 28η Οκτωβρίου 1940. Είπε τότε το ακαταμάχητο:
- Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο μοναδικός Ελληνας που θα μπορούσε να πει «ναι» στους Ιταλούς φασίστες, είπε «όχι».
Τι χανόσαστε, λοιπόν, σε λεπτομέρειες. Η ουσία είναι αυτή και δεν αλλάζει με σοφιστείες…
Θα μπορούσαμε, λοιπόν, παραφράζοντας το απόφθεγμα του Π. Κανελλόπουλου να λέγαμε, εν προκειμένω:
Ο μοναδικός Ελληνας που θα μπορούσε να βγάλει την Ελλάδα από το ευρώ είναι ο κ. Γ. Παπανδρέου, ο οποίος, όμως, από μόνος του δεν δύναται να διαπράξει ένα τόσο μεγάλο έγκλημα και είναι υποχρεωμένος, ακόμη και αν δεν το επιθυμεί, να μάχεται υπέρ του ευρώ!
Για την ώρα, τα υπόλοιπα περιττεύουν…

Ελληνίδες και οι Ελληνες δεν έχουν ανάγκη από νέους σωτήρες...

Οσοι τους ψήφισαν, τους ψήφισαν με την εντολή να κυβερνήσουν τον τόπο. Και, μάλιστα, να τον κυβερνήσουν καλύτερα από τους προηγούμενους – δηλαδή, με περισσότερη διαφάνεια, με περισσότερη αξιοπιστία, με περισσότερη φειδώ στα δημόσια χρήματα και με περισσότερη δικαιοσύνη.
Αλλωστε, είναι νωπές ακόμη οι μνήμες. Και οι Ελληνίδες και οι Ελληνες δεν έχουν ανάγκη από νέους σωτήρες, διότι γνώρισαν τους παλιότερους. Εκείνους, οι οποίοι πριν από 44 χρόνια άρπαξαν την Ελλάδα με τα κουμπούρια και με τα τανκς, προκειμένου να μας «σώσουν από τον κομμουνισμό και τη φαυλοκρατία»!
Ηταν και εκείνοι οι αμερικανοκίνητοι, ήταν και εκείνοι «θερμοί πατριώτες» και (ένστολοι) Μεσσίες και επί επτά και πλέον χρόνια, προκειμένου να μας σώσουν, και στο γύψο μας έβαλαν και στα ξερονήσια και στα μπουντρούμια και στους σκυλάνθρωπους των βασανιστηρίων μας παρέδωσαν…
Το μόνο που κατόρθωσαν, όμως, ήταν να διευκολύνουν τον Αττίλα και να του προσφέρουν ισχυρό πρόσχημα για να αποβιβαστεί στην Κύπρο, όπου και στρογγυλοκάθεται μέχρι σήμερα - 37 χρόνια μετά.
Το ξαναλέμε: Οι Ελληνίδες και οι Ελληνες ψήφισαν για την εκλογή κυβέρνησης και όχι «σωτήρων». Ψήφισαν μια παράταξη η οποία υποσχέθηκε ότι θα διοικήσει και θα διαχειριστεί το κράτος δημοκρατικότερα, φιλολαϊκότερα και δικαιότερα από όσο οι προηγούμενοι.
Αυτό ψήφισε ο λαός. Και όχι επικοινωνιολόγους ή πολιτικούς κοστολόγους ή φατρίες ή συνωμότες ή σωτήρες ή παρακρατικούς που προσπαθούν να φιμώσουν τις αντίθετες φωνές που πασχίζουν να σκεπάσουν τις αντίθετες απόψεις, που ρίχνουν τριβόλους και παγίδες στο δρόμο ενός διαχρονικού αγωνιστή του Ελληνισμού –το Μίκη Θεοδωράκη- και που κινητοποιούν δημάρχους, πρυτάνεις, τοπάρχες και κομματάρχες να σαμποτάρουν κάθε τι το διαφορετικό.
Δηλαδή, όταν και αυτά τα κόλπα αποδειχθούν άγονα, τι θα κάνουν οι αυτοδιόριστοι «Σωτήρες»; Θα κατεβάσουν τα τανκς;

<< Μας ρημάξατε, ανάθεμα τον πατέρα σας μ’αυτές τις βλακείες>>

Θα πρέπει μαλιστα να παραδεχτώ ότι δεν σου λείπει ένα παράδοξο είδος πολιτικού ρεαλισμού, ανάλογα με εκεινο του Κονδύλη που δήλωνε ότι θα μπορούσε να κυβερνήσει την Ελλάδα από δεκανέας η μ΄εκείνον του Καφαντάρη ο οποιος διαπίστωνε ότι στον ταλαίπωρο αυτόν τόπο γίνεσαι τελικά ότι δηλώσεις πως είσαι! Κατά το << ομοίος ομοίω αεί πελάζει>> θα σπεύσουν να σε πλησιάσουν και να σε πλαισεώσουν όλοι οι γνωστοί και διακεκριμένοι ανεπάγγελτοι του ΠΑΣΟΚ Ο ΠΑΠΑΚΩΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Ο ΓΕΡΟΥΛΑΝΟΣ ΟΔΡΟΥΤΣΑΣ ΗΜΠΙΡΜΠΙΛΗ και άλλη να μην τους αναφέρω, που για μοναδικό μέχρι σήμερα επάγγελμα τους που γνώρισαν την…συμμετοχή τους στο ΠΑΣΟΚ! Ολοι μαζί θα αποτελέσετε την λαμπρή νεα γενιά πολιτικών η οποία θα σκύψει πάνω από τα καυτά προβλήματα των εργαζομένων! Καταλαβαίνεις λοιπόν Κυριε παπανδρέου τους προβληματισμούς μου. Σκέφτομαι και ξανασκέφτομαι τους αφορισμούς του Καφαντάρη και Κονδύλη. Πανικός με καταλαμβάνει στη σκέψη ότι είναι δυνατό να εξακολουθούν ακόμη να ισχύουν συνθήκες τέτοιας πολιτικής ανωριμότητας του λαού μας. Και με παρηγορεί μόνο το γεγονός ότι το περασμά σας από την εξουσία αποτέλεσε για όλους τους Ελληνες μια συγκλονιστική εμπειρία , μιαν εμπειρία που οπωσδήποτε ωρίμασε πολιτικά και τον πιο αδιάφορο, τον πιο απολίτικο ‘Ελληνα…Διότι σήμερα μια είναι η αδιαφιλονίκητη αλήθεια. Ότι χειρότερη κυβέρνηση από τη δική σας δεν έχει γνωρίσει ποτέ άλλοτε ο τόπος αυτός.’Επρεπε να περάσετε από την εξουσία για να γίνουν κτήμα και του τελευταίου πολίτη όλα όσα κάνατε… << Μας ρημάξατε, ανάθεμα τον πατέρα σας μ’αυτές τις βλακείες>>

5,5 Χρόνια ήσουν συνεχώς με το όχι στο στόμα τώρα ζητάς συναίνεση …

Νέα έκκληση προς τις ηγεσίες όλων των κομμάτων για συνεργασία και εθνική συνεννόηση απηύθυνε ο Πρωθυπουργός, με δηλώσεις του για το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα από το Μέγαρο Μαξίμου, τόσο γιατί η χώρα έχει ανάγκη τις αλλαγές, όσο και γιατί η θέση της θα είναι ισχυρότερη στις προσεχείς δύσκολες διαπραγματεύσεις εάν εμφανιστεί με ένα πρόγραμμα ευρύτερης αποδοχής.

Όπως ανέφερε, με τη εθνική συνεννόηση μπορούμε να διαπραγματευτούμε από κοινού με τους εταίρους μας. «Καλώ και πάλι όλους, μέχρι την ψήφιση του μεσοπρόθεσμου, αλλά και μετά, να καταθέσουν κάθε χρήσιμη πρότασή τους, αρκεί βέβαια οι προτάσεις να είναι εφικτές και να μας οδηγούν στον στόχο του νοικοκυρέματος της οικονομίας και του κράτους μέσα στο πλαίσιο των διεθνών μας υποχρεώσεων» σημείωσε χαρακτηριστικά.

Επισήμανε επίσης ότι «υπάρχουν πολλές και σημαντικές συγκλίσεις. Και με εθνική συνεννόηση μπορούμε να διαπραγματευτούμε - εκείνες τις λύσεις που προκρίνουμε - από κοινού με τους εταίρους μας. Κοιτώντας το καθήκον και όχι το αποτέλεσμα της επόμενης κάλπης».

Δήλωσε μάλιστα ανοιχτός στο να υπάρξουν κοινές ομάδες εργασίας, να επιλεγούν άτομα κοινής αποδοχής σε κρίσιμες θέσεις και να επεξεργαστούν κοινές προτάσεις.

«Μπορούμε και πρέπει να αποδείξουμε ότι είμαστε σε θέση να υπερβούμε τα κομματικά τείχη», τόνισε ο κ. Παπανδρέου και κάλεσε όλους να δείξουν όλοι την απαραίτητη στάση ευθύνης.