Εδώ και τώρα να σταματήσει το ανώφελο ξεπούλημα.

Εδώ και τώρα να σταματήσει το ανώφελο ξεπούλημα. Είναι καιρός πλέον να καταλάβει η κυβέρνηση ότι, παρά την καλή θέληση του πρωθυπουργού, η χώρα μας έχει γίνει μικρότερη σε ισχύ, πτωχότερη σε εισοδήματα και αδύναμη να παρακολουθήσει τις διεθνείς εξελίξεις. Ήδη, η άνοδος των spread μαρτυρά τόσο την αποτυχία της πολιτικής του μνημονίου όσο και την ανικανότητα των προσώπων να την εφαρμόσουν και να την διαχειριστούν. Απαιτείται ένα νέο ξεκίνημα με ικανά πρόσωπα που θα δουλεύουν πολύ και θα μιλάνε λίγο. Είναι ανάγκη η κυβέρνηση να αποκτήσει νέο πρόσωπο συνετό, φρόνιμο, σοβαρό και προπαντός με συλλογικό πνεύμα. Δεν υπάρχουν πλέον περιθώρια για ολιγωρίες και πειραματισμούς για κανέναν. Η πατρίδα μας είναι πολύ ακριβή για να γίνεται παιχνίδι στα χέρια κάποιων αδέξιων αυταρχικών και μικρονόων πολιτικών που νοιάζονται μόνο για τον εαυτό τους».

»Η Αριστερή Πρωτοβουλία ΠΑ.ΣΟ.Κ για μια ακόμη φορά καλεί τον πρωθυπουργό της χώρας να αναλογιστεί πλέον τις ευθύνες που τον βαρύνουν και να αναλάβει τις απαραίτητες πρωτοβουλίες για να σταματήσει η πορεία της χώρας προς την φθορά και την παρακμή. Εσφαλμένες επιλογές κάνουν όλοι, ιδιαίτερα όσοι πασχίζουν για το καλό της πατρίδας, αρκεί να τις αναγνωρίσουν και να τις διορθώνουν. Η γενναιότητα αναγνώρισης του εσφαλμένου διακρίνει το σοβαρό πολιτικό και όχι η επιμονή σε αδόκιμες εμμονές».

Γι αυτά μέχρι τώρα θα του δώσουν ΒΡΑΒΕΙΟ…

Ο Γ. Παπανδρέου, ο προδότης των Ελλήνων, ο άνθρωπος που εξαπάτησε έναν ολόκληρο λαό με το περιβόητο "λεφτά υπάρχουν", αυτός που υφάρπαξε την ψήφο του με τον πιο δόλιο τρόπο, ωθώντας τον να τον εκλέξουν Πρωθυπουργό.
Ο πολιτικός γραικύλος που γνώριζε ήδη 8-9 μήνες πριν αναλάβει Πρωθυπουργός το σχέδιο που θα εκτελούσε, συνεργαζόμενος με τα γεράκια-κοράκια που θα κατασπάραζαν την Ελλάδα! O άνθρωπος που δημοσίως αποκήρυσσε το ΔΝΤ αλλά υπογίως συνεργαζόταν μαζί του και που με το που εξελέγη Πρωθυπουγός συναντήθηκε με τον επικεφαλής του Οργανισμού Στρώς Κάν προκειμένου να θέσουν από κοινού το σχέδιο καθυπόταξης της χώρας και του λαού της στο άρμα του!ΔΝΤ! Την ίδια ώρα μιλούσε για "μειωμένη εθνική κυριαρχία", γνωρίζοντας ο ίδιος για το ξεπούλημα της χώρας, ενώ οι Έλληνες έμεναν εμβρόντητοι, αναρωτώμενοι τι εννούσε !
Αναρτήθηκε από ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ.

Με ενδοκομματικά εμπόδια ξεκινά ...

Με ενδοκομματικά εμπόδια ξεκινά για τον πρωθυπουργό η προσπάθεια για την έγκαιρη προετοιμασία της κυβέρνησης εν όψει της κρίσιμης 16ης Μαΐου, όταν δηλαδή θα πρέπει να παρουσιαστεί με κάθε λεπτομέρεια το Μεσοπρόθεσμο Σχέδιο και οι αποκρατικοποιήσεις. Την πρώτη ηχηρή μετά το Πάσχα διαφωνία με τους κυβερνητικούς σχεδιασμούς για τη νομιμοποίηση των αυθαιρέτων εξέφρασε η κ. Τίνα Μπιρμπίλη, ενώ οι αποκρατικοποιήσεις εξακολουθούν να προκαλούν τριγμούς και στη συνοχή της Κ.Ο.

Το κλίμα αυτό αβεβαιότητας δεν διαφεύγει ούτε από τον κ. Γ. Παπανδρέου (ο οποίος τις αμέσως επόμενες ημέρες θα έχει συσκέψεις και συναντήσεις με τους υπουργούς του), ούτε φυσικά και από το περιβάλλον του. Σύμφωνα μάλιστα με ορισμένες πληροφορίες, υπουργός και πολύ στενός συνεργάτης του πρωθυπουργού έχει προγραμματίσει για τις επόμενες ημέρες συναντήσεις με κομματικά στελέχη από διάφορους τομείς του ΠΑΣΟΚ, ανάμεσα στους οποίους και εκείνον του οργανωτικού. Οι επαφές αυτές δεν μπορεί βέβαια παρά να συνδέονται και με την περιρρέουσα ατμόσφαιρα και τη φημολογία περί πρόωρων εκλογών, εφόσον βέβαια το Μεσοπρόθεσμο δεν τύχει της έγκρισής του από σύσσωμη την Κ.Ο.

Τώρα, κανείς δεν τον πιστεύει.

Στην Τουρκία, όμως – και αυτό δεν το φώτισε αποχρώντως ο κ. Θ. Πάγκαλος – οι κυβερνήσεις Ερντογάν (αντίθετα με την κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου), δεν προσπαθεί να φτιάξει ομελέτα χωρίς να σπάσει αβγά, ούτε να φτιάξει σκορδαλιά χωρίς να χρησιμοποιήσει σκόρδο.
Στην Τουρκία, οι κυβερνήσεις Ερντογάν έσπασαν τα στεγανά (Στρατιωτικών, Δικαστών και Διπλωματών), μπάζωσαν το «βαθύ κράτος» ώστε να γίνει «ρηχό», παρέπεμψαν τους συνωμότες του «Εργκένεκον» και της «Βαριοπούλας» στη Δικαιοσύνη, χτύπησαν παρακρατικούς, επίορκους και φοροφυγάδες, εφάρμοσαν το νόμο και στους αξιωματούχους του κεμαλικού κατεστημένου, στύλωσαν τα πόδια στους Αμερικανούς, διαπραγματεύονται σκληρά με τους Ευρωπαίους, αμφισβητούν την πρωτοκαθεδρία του Ισραήλ στη Μέση Ανατολή και έκλεισαν συμφωνίες με τους Ρώσους ύψους δεκάδων δισεκατομμυρίων ευρώ και δολαρίων.
Αντίθετα, στην Ελλάδα, η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου, όχι μόνο δεν τόλμησε να βάλει χέρι στα κάστρα και στα φέουδα της Ολιγαρχίας, όχι μόνο περιόρισε τις επεμβάσεις της στο «να αρπάξει τον οβολό της χήρας και το ψωμί του ορφανού», - αλλά δεν μπόρεσε να εξασφαλίσει:
* Τη δική της εσωτερική συνοχή
* Την ενιαία αντίληψη και γραμμή σε όλα τα σημαντικά θέματα…
* Τον στοιχειώδη συντονισμό κυβερνητικών λόγων και κυβερνητικών έργων… Και
* «Την έξωθεν καλή μαρτυρία» ότι δεν βρίσκεται σε κατάσταση εμφυλίου πολέμου.
Με αυτή την κατάσταση δοσμένη, μέσα στο προσεχές δεκαπενθήμερο, ο κ. Γ. Παπανδρέου (και οι στενοί συνεργάτες του) θα είναι υποχρεωμένος: Να πείσει κομματικά και συνδικαλιστικά στελέχη του να αποδεχθούν πολιτικές που ισοδυναμούν με δημόσιο και εξευτελιστικό στριπ-τιζ. Να πείσει τους βουλευτές του ότι δεν υπάρχει άλλη πολιτική και, άρα, θα πρέπει να ψηφίσουν το γενικό ξεπούλημα και τη συνέχιση, άρα, της ύφεσης, χωρίς φυσικά καμιά προοπτική. Να πείσει, ακόμη και κυβερνητικά στελέχη του, ότι δίχως αυτή την πολιτική (της αδιέξοδης υποταγής), η χώρα κινδυνεύει να καταστραφεί ολοσχερώς…
Και τι θ’ απαντήσει σε όσα στελέχη του τον ρωτήσουν: «Γιατί ο Ερντογάν, κύριε πρόεδρε, έχει στείλει στη φυλακή δεκάδες επιφανείς τροχούς του βαθέως κράτους κι εμείς δεν στείλαμε ούτε ένα λαμόγιο;».
Ο,τι και ν’ απαντήσει θα είναι ήκιστα πειστικό. Όπως ήκιστα πειστικές θα είναι και οι αποφάσεις που θα λάβει.
Διότι, άφησε να συρθεί και σπατάλησε το όποιο πολιτικό κεφάλαιο διέθετε. Τώρα, κανείς δεν τον πιστεύει. Και αυτό δεν είναι τραγωδία μόνο για τον ίδιο!

Η κυβέρνηση καλείται να «σηκώσει» τα μανίκια...

Σε κρίσιμο σταυροδρόμι εξακολουθεί να είναι η ελληνική οικονομία και οι έξωθεν πιέσεις παραμένουν ισχυρές αναφορικά με την διαχείριση του δημόσιου χρέους. Η κυβέρνηση καλείται να «σηκώσει» τα μανίκια, καθώς με την επιστροφή του οικονομικού επιτελείου έρχεται την Τρίτη και η ανακοίνωση της Eurostat για το αναθεωρημένο έλλειμμα.

Ο πρωθυπουργός, που σήμερα επιστρέφει από την ολιγοήμερη ανάπαυλα στην Ύδρα, από την Τρίτη ξεκινά κύκλο συναντήσεων με υπουργούς.

Από την προσεχή εβδομάδα η κυβέρνηση καλείται να ανοίξει το βήμα της και να εξειδικεύσει τα οικονομικά μέτρα ακουμπώντας και επώδυνα θέματα, όπως οι περικοπές των κοινωνικών επιδομάτων. Ακόμη πρέπει να μαζέψει παρά τις υπουργικές αντιδράσεις τους προϋπολογισμούς της κρατικής μηχανής, να υπερβεί τις «κίτρινες» κάρτες της τρόικας, να τρέξει τις αποκρατικοποιήσεις, να απαντήσει πειστικά στις πιέσεις των αγορών και να χειριστεί τα θέματα που πυροδότησαν υπουργικές κόντρες.

Αποτελεί κοινή διαπίστωση ότι η συνταγή της οικονομικής πολιτικής έχει αποτύχει.

Ο απολογισμός ενός χρόνου εφαρμογής του Μνημονίου βρίσκει την Ελλάδα σε πρωτοφανή ύφεση και τους πολίτες της να βιώνουν τον εφιάλτη των επιπτώσεων στην τσέπη και την καθημερινότητά τους από τα σκληρά, ακραία μέτρα της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Οι οικονομικοί δείκτες επιδεινώνονται συνεχώς, αντί να βελτιώνονται, αφού καταγράφονται υστέρηση εσόδων και υπερβάσεις δαπανών και είναι πλέον αυταπόδεικτο ότι ο λογαριασμός δεν βγαίνει με τίποτα.

Αποτελεί κοινή διαπίστωση ότι η συνταγή της οικονομικής πολιτικής έχει αποτύχει. Το ψευτοδίλημμα «μνημόνιο ή χρεωκοπία» έχει καταρριφθεί, καθώς το λιανικό εμπόριο, οι κατασκευές, η βιομηχανία και ο χρηματοπιστωτικός τομέας βουλιάζουν στην ύφεση, ενώ η ανεργία σαρώνει και τα χαμηλά και μεσαία εισοδηματικά στρώματα αδυνατούν να τα βγάλουν πέρα.

Την ίδια στιγμή εντείνονται τα σενάρια περί αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους με συνέπεια τα spread να έχουν εκτιναχθεί πάνω από τις 1100 μονάδες δημιουργώντας ασφυκτικό τοπίο για τα ομόλογα. Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμη και ο υπουργός Οικονομικών έχει εκφράσει τις αμφιβολίες του για το κατά πόσο η Ελλάδα θα μπορέσει να προσφύγει για δανεισμό στις αγορές το 2012.

Από την οποία Ανάσταση έχουν ανάγκη όλοι.

Είναι πανανθρώπινη και διαχρονική ανάγκη η Ανάσταση. Από την οποία Ανάσταση έχουν ανάγκη όλοι. Οι θεοί, οι ημίθεοι, οι ήρωες και οι άνθρωποι - ολοι οι άνθρωποι: οι γνωστοί και οι άγνωστοι, οι ένδοξοι αλλά και οι ταπεινοί και καταφρονεμένοι, οι ισχυροί και οι πλούσιοι, αλλά κι εκείνοι που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα.
Και προπαντός οι τελευταίοι. Οι στρατιές της φτωχολογιάς, των λαϊκών στρωμάτων, οι απόμαχοι της εργασίας αλλά και οι πρωτεργάτες της παραγωγής εθνικού και κοινωνικού πλούτου. Οι αγωνιστές των συνδικαλιστικών αγώνων. Οι δημιουργικοί πολίτες. Εκείνοι που έδωσαν φτερά στη χώρα τους με το μόχθο και τον ιδρώτα τους. Ολοι όσοι και περιμένουν την Ανάσταση αλλά και τη δημιουργούν οι ίδιοι.
Υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν εκατομμύρια από όλους αυτούς τους αγωνιστές, που όχι μόνο πιστεύουν στην Ανάσταση, αλλά που τη φέρνουν στη χώρα και στην κοινωνία μας. Πότε με τα καριοφίλια και τα γιαταγάνια το 1821, πότε με τους γκράδες και τις ξιφολόγχες στα 1912-13, πότε με τα μάλινχερ και τις αραβίδες στα 1940-1949, πότε με τους ξεσηκωμούς και τις επαναστάσεις και τις εξεγέρσεις και πότε αναρριπίζοντας στον αέρα το άρθρο 114 παλιότερα και 120 σήμερα του συντάγματος.
Οι μέρες είναι, πράγματι, εξαιρετικά δύσκολες. Αλλά, ως λαός, έχουμε περάσει παρόμοιες και δυσκολότερες ώρες. Και είναι, στην παρούσα συγκυρία, εξαιρετικά δύσκολες, διότι ο «εχθρός» είναι εσωτερικός. Διότι η Ελλάδα δεν υπέστη εισβολή αλλά άλωση από τα μέσα. Διότι σε όσα εγκλήματα διαπράχθηκαν και διαπράττονται κατά της χώρας και της κοινωνίας μας πρωταγωνίστησαν και πρωταγωνιστούν Ελληνες.
Και, μάλιστα, αιρετοί Ελληνες. Πρωθυπουργοί, υπουργοί, υφυπουργοί, βουλευτές, περιφερειάρχες (και μέχρι πρότινος νομάρχες), δήμαρχοι, συνδικαλιστές, πρυτανικές Αρχές, αιρετά Υπηρεσιακά Συμβούλια κ.λπ. κ.λπ.
Στο τέλος, θα νικήσουμε εμείς.
Και εκεί που η άρχουσα τάξη του τόπου έχει σπείρει την αγωνία, τη μελαγχολία, την ταπείνωση, τη μιζέρια, την εθνική ντροπή και την κοινωνικό ραχιτισμό, εμείς θα σπείρουμε το χαμόγελο, θα ευαγγελιστούμε το φως και τη δημιουργία και θα φέρουμε την Ανάσταση.
Ποιοι είμαστε εμείς;
Ο κόσμος της Μισθωτής Εργασίας. Ο κόσμος του μόχθου και της δημιουργίας. Οι παραγωγοί του πλούτου στο χωράφι, στο ορυχείο, στο ψαράδικο, στη φάμπρικα, στη βιοτεχνία, στο μικρομάγαζο, στις υπηρεσίες - τις παραγωγικές και κοινωνικές.
Εμείς, τα παιδιά των Αναστάσεων!